Absolwent

Name: Absolwent
Genre: Komedia, Dramat, Romans
Released: 1967-12-21
Duration: 1 h 47 min
Rating: 8
Cast: Dustin Hoffman, Anne Bancroft, Katharine Ross, Murray Hamilton, William Daniels

The Graduate (1967)

Chronometraż: 1:47 (107 min)

8/10
337 984

—
brak ocen

7.6/10
3746

8/10
302000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 17

Zdjęcie 149

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Absolwent — The Graduate - Theatrical Trailer with Remastered Audio in HD

3:47

Zdjęcie 149

Data premiery

1967-12-21

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

AVCO Embassy Pictures, Mike Nichols Productions, Lawrence Turman Productions, Embassy Pictures Corporation

Genre

Komedia, Dramat, Romans

Budżet

$3 000 000

Opłaty

$104 978 912

Witryna internetowa

Reżyser

Mike Nichols

Aktorzy

Dustin Hoffman, Anne Bancroft, Katharine Ross, Murray Hamilton, William Daniels, Elizabeth Wilson, Buck Henry, Brian Avery, Walter Brooke, Norman Fell
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Lawrence Turman, Joseph E. Levine

Operator

Robert Surtees

Kompozytor

Artysta

Richard Sylbert

Casting

Instalacja

Sam O'Steen, George Justin
Cały zespół (30)

Krótki opis

Jeden z najważniejszych filmów XX wieku. Nagrodzony Złotym Globem debiut Dustina Hoffmana. Historia młodego człowieka (Benjamina Braddocka), który po ukończeniu szkoły musi podjąć odpowiedzialność za własne wybory. Uwikłany w romans ze starszą od siebie kobietą i zakochany w jej córce, szuka własnej drogi w dorosłe życie.

Co pozostało za kulisami

Kandydatura Ronalda Reagana była rozważana do roli pana Braddocka.
Na plakacie filmu Dustin Hoffman znajduje się w tle, a na pierwszym planie widzimy nogę pani Robinson. Jednak specjalnie dla plakatu filmu sfotografowano nogi Lindy Gray, a nie Anne Bancroft, która zagrała panią Robinson. Później Linda odegrała główną rolę w musicalu opartym na tym filmie.
Według rankingu American Film Institute, sporządzonego w 2007 roku, film zajął 17. miejsce na liście „100 największych filmów wszech czasów”.
W filmie wykorzystano dwie interesujące techniki filmowania. W scenie, w której biegnie Benjamin, widzimy go z niewielkiej odległości, biegnącego prosto w kierunku kamery. Jednak dzięki pomysłowości operatora powstaje wrażenie, że on pozostaje na miejscu i się nie porusza. W innej scenie, Benjamin idzie z prawego rogu ekranu w lewy, podczas gdy reszta porusza się z lewa na prawo. W zachodniej kulturze rzeczy poruszające się z lewa na prawo są całkowicie naturalne, podczas gdy ruch z prawa na lewo jest odbierany jako ruch w złym kierunku. Takie wizualne rozwiązania korespondują z tematami filmu: w swoim życiu Benjamin nie wie, co robić dalej lub porusza się w złym kierunku.
Robert Redford i Lee Stanley brali udział w przesłuchaniach do roli Benjamina Braddocka.
Rola Elaine Robinson została zaproponowana Patty Duke.
Robert Redford przeszedł casting na rolę Benjamina Braddocka.
Kandydatura Jacka Nicholsona była rozważana do roli Benjamina Braddocka.
W filmie ani razu nie wypowiadane są imiona starszych postaci, widz zna tylko imiona młodych bohaterów – Benjamin, Elaine i Carl – co jeszcze bardziej podkreśla przepaść między pokoleniami.
W rankingu „100 najlepszych cytatów filmowych”, sporządzonym przez „Premiere” w 2007 roku, fraza „Pani Robinson, czy pani próbuje mnie uwodzić?” zajęła 5. miejsce.
Podczas castingu do „Absolwenta” Dustin Hoffman był już zatwierdzony do jednej z ról w „Producentach” (1968). Poprosił o zgodę Mela Brooksa, aby wziął udział w przesłuchaniach do głównej roli w „Absolwencie”. Brooks dobrze wiedział, o czym będzie film, ponieważ jego żona, Anne Bancroft, została już zatwierdzona do roli pani Robinson. Dlatego wyraził zgodę, absolutnie nie wątpiąc, że Hoffman nigdy nie otrzyma roli Benjamina.
Początkowo Mike Nichols chciał, aby rolę pani Robinson zagrała Jeanne Moreau. Proponował tę rolę również Ava Gardner.
Robert Redford i Lee Stanley próbowali dostać rolę Benjamina Braddoka.
Charles Grodin został zatwierdzony na rolę Benjamina, ale ostatecznie nie zagrał w filmie z powodu rozbieżności z producentami dotyczących wynagrodzenia.
Paul Simon napisał do filmu dwie piosenki, które zostały odrzucone przez Mike'a Nicholsa: „A Hazy Shade of Winter” oraz „Punky's Dilemma”. Piosenka „Mrs. Robinson” nie została napisana specjalnie na potrzeby filmu. Był to jeden z roboczych tytułów kompozycji, nad którą Simon pracował w tamtym czasie. Pierwotnie utwór miał nosić tytuł „Mrs. Roosevelt”.
Kiedy Elaine krzyczy w pokoju Bena, kilku lokatorów zbiera się przy drzwiach. Jeden z nich mówi: „Zadzwonić na policję? Ja zadzwonię na policję…” To Richard Dreyfuss.
Początkowo rolę pani Robinson zaproponowano Susan Hayward. Po jej odmowie, rolę oferowano Doris Day i Patricii Neil, ale one również odmówiły udziału w filmie. Dopiero wtedy Mike Nichols zaproponował Anne Bancroft zagranie pani Robinson.
Samochód Benjamina – „1967 Alfa Romeo Spider 1600”.
Według Dustina Hoffmana, Gene Hackman miał zagrać pana Robinsona, ale został zwolniony kilka tygodni po rozpoczęciu zdjęć.
Kandydatura Grayson Hall była rozważana do roli pani Robinson.
Według American Film Institute fraza „Plastiki” zajęła 42. miejsce na liście „100 najlepszych cytatów filmowych”.
Kandydatura Judy Garland była rozważana do roli pani Robinson.
Kandydaturę Grayson Hall rozważano w kontekście roli pani Robinson.
Pierwotnie do roli pani Robinson miała wystąpić Patricia Neal.
Kiedy Benjamin i pani Robinson spotykają się po raz pierwszy w hotelu, Anne Bancroft nie wiedziała, że Dustin Hoffman zamierza złapać ją za pierś. Podczas pierwszego dublu, Mike Nichols, reżyser filmu, zaczął głośno się śmiać, Hoffman również zaczął się chichotać, ale aby nie przerywać zdjęć, odwrócił się od kamery i zaczął uderzać głową w ścianę. To właśnie ten dubel wszedł do ostatecznego montażu filmu.
W scenie, w której Benjamin uderza w szybę w kościele, jego ręce są uniesione do góry i rozłożone na boki. Wielu krytyków zinterpretowało tę scenę jako nawiązanie do wizerunku Chrystusa. W rzeczywistości, kierownik tego kościoła, widząc, że Dustin Hoffman uderza w szybę pięściami, zagroził zerwaniem umowy z producentami w sprawie zdjęć. W wyniku osiągniętego kompromisu, Dustin uderzał w szybę dłońmi.
Film został nakręcony w oparciu o powieść Charlesa Webba „Absolwent” (The Graduate, 1963).
Charles Grodin został zatwierdzony na rolę Benjamina, ale nigdy nie zagrał w filmie z powodu rozbieżności z producentami dotyczących jego wynagrodzenia.
Bert Ward odrzucił propozycję zagrania Benjamina.
Kiedy Benjamin i pani Robinson spotykają się po raz pierwszy w hotelu, Anne Bancroft nie wiedziała, że Dustin Hoffman zamierza chwycić ją za pierś. Podczas pierwszego dubla Mike Nichols, reżyser filmu, zaczął głośno się śmiać; Hoffman również wybuchnął śmiechem, ale aby nie przerywać ujęcia, odwrócił się od kamery i podszedł do ściany, w którą zaczął uderzać głową. To właśnie ten dubel wszedł do ostatecznego montażu filmu.
Charles Grodin został zatwierdzony do roli Benjamina, ale ostatecznie nie zagrał w filmie z powodu rozbieżności z producentami w kwestii honorarium.
Początkowo Patricia Neil miała zagrać panią Robinson.
W 1998 roku został wpisany do Narodowego Rejestru Filmów USA.
Anne Bancroft (pani Robinson) jest tylko o sześć lat starsza od Dustina Hoffmana (Benjamin) i o osiem lat starsza od Katharine Ross (Elaine).
Niektóre sceny, w których akcja rozgrywa się w Berkeley, zostały w rzeczywistości nakręcone na Uniwersytecie Kalifornijskim i Uniwersytecie Południowej Kalifornii.
Paul Simon napisał dwie piosenki do filmu, które zostały odrzucone przez Mike'a Nicholsa: „A Hazy Shade of Winter” i „Punky's Dilemma”. Piosenka „Mrs. Robinson” nie została specjalnie napisana dla filmu. To był jeden z roboczych tytułów kompozycji, nad którą w tamtym czasie pracował Simon. Początkowo piosenka miała nazywać się „Pani Roosevelt”.
Lee Stanley przeszedł casting na rolę Benjamina.
Podczas przesłuchań do roli, Dustin Hoffman ciągle jąkał się i czuł się niezwykle niepewnie. Myślał, że przesłuchanie zakończyło się niepowodzeniem, ale Mike Nichols zobaczył w niepewności Dustina właśnie to, czego szukał do wizerunku Benjamina.
Według American Film Institute, fraza „chirurgia plastyczna” zajęła 42. miejsce na liście „100 najlepszych cytatów”.
Sally Field brała udział w przesłuchaniach do roli Elaine.
Kiedy Elaine krzyczy w pokoju Bena, kilku lokatorów zbiera się pod drzwiami. Jeden z nich mówi: „Zadzwonić na policję? Zadzwonię na policję…”. Jest nim Richard Dreyfuss.
W scenie, w której Benjamin puka w szybę w kościele, jego ręce są uniesione do góry i rozłożone na boki. Wielu krytyków zinterpretowało tę scenę jako nawiązanie do wizerunku Chrystusa. W rzeczywistości proboszcz tego kościoła, widząc, że Dustin Hoffman puka w szybę pięściami, zagroził zerwaniem umowy z producentami dotyczącej zdjęć. W wyniku wypracowanego kompromisu Dustin uderzał w szybę otwartymi dłońmi.
Początkowo Mike Nichols chciał, aby Jeanne Moreau zagrała panią Robinson. Oferował również rolę Avie Gardner.
Na plakacie do filmu Dustin Hoffman znajduje się w tle, natomiast na pierwszym planie widzimy nogę pani Robinson. Jednak specjalnie na potrzeby plakatu sfotografowano nogi Lindy Gray, a nie Anne Bancroft, która zagrała panią Robinson. Później Linda zagrała główną rolę w musicalu opartym na tym filmie.