Białe słońce pustyni
Kraj
Budżet
$0
Opłaty
$0
Reżyser
Vladimir Motyl
Aktorzy
Anatoliy Kuznetsov, Pavel Luspekayev, Spartak Mishulin, Kachi Kawsadze, Raisa Kurkina, Nikolai Godovikov, Tatyana Fedotova, Musa Dudayev, Nikolai Badyev, Vladimir Kadochnikov
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Mark Zakharov, Walentin Żżow
Producent
Yuriy Khokhlov
Operator
Eduard Rozovsky
Kompozytor
Artysta
Valery Kostrin, Bella Manevich-Kaplan, Valery Kostrin
Casting
Instalacja
V. Nesterova
Cały zespół (34)
Cały zespół (34)
Krótki opis
Film opowiada o przygodach żołnierza Armii Czerwonej, Suchowa, powracającego z wojny. Droga wiedzie przez pustynię. Jego niezwykłe przygody obejmują uwolnienie kobiet z haremu Abdulli oraz walkę z nim i jego towarzyszami. Świetne kino przesycone niezwykłą bajkowością, wspaniałymi zdjęciami i doskonałą muzyką; całość okraszona dodatkowo swoistym humorem.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo do roli towarzysza Suchowa zaproszono aktora Georgija Jumatowa. Miał on wtedy poważne problemy z alkoholem. Reżyser postawił mu warunek: jeśli wpadniesz w stan upojenia, zrezygnuję z twojej obecności w filmie. Jednak na krótko przed rozpoczęciem zdjęć Jumatow dał się ponieść: upił się i wszczął bójkę. Twarz aktora była posiniaczona, mimo że prosił napastników, aby nie zostawiali siniaków, ponieważ makijaż nie będzie w stanie ich ukryć. Jednak oni bili właśnie w twarz. O głównej roli po tym nie mogło być mowy. Wtedy zaproszono do współpracy Anatolija Kuzniecowa, którego pilnie wezwano z Moskwy.
- W pełnej wersji filmu w finale żony wybiegają, rzucają się do martwego Abdullaha i płaczą. Ten epizod został wycięty przez cenzurę.
- W finale filmu, po walce z bandą Abdullaha, kiedy Fiodor Suchow siedzi przy ognisku i żegna się z Rachimowem, pod lewym okiem Fiodora wyraźnie widać siniaka. Ani wcześniej, ani w następnej scenie, kiedy Suchow żegna się z kobietami, siniaka na jego twarzy nie ma.
- Zdjęcia do filmu trwały od 24 lipca 1968 roku do września 1969 roku. Pierwsze nakręcone sceny to sen Suchowa, w którym odpiera sierp, a następnie pije herbatę z żoną i resztą haremu. Fragmenty te zostały nakręcone na terenie produkcyjnym studia „Lenfilm” w wiosce Mistolowo w obwodzie leningradzkim.
- Tytuł roboczy brzmiał: „Ratuj harem!”. Zdjęcia kręcono w obwodzie leningradzkim, w Karakumach i pod Machaczką nad brzegiem Morza Kaspijskiego.
- Po tym, jak Wereszczagin wyrzuca z okna podporucznika z oddziału Abdullaha, ten, otrzepując się i siadając na koniu, wypowiada słynną frazę: «No przynajmniej granaty ma nie tego systemu». Tej frazy nie było w scenariuszu, narodziła się spontanicznie.
- Początkowo do roli towarzysza Suchowa zaproszono aktora Gieorgija Jumatowa. Miał on jednak w tamtym czasie poważne problemy z alkoholem. Reżyser postawił mu warunek: jeśli wpadnie w ciąg, zostanie usunięty z filmu. Jednak tuż przed rozpoczęciem zdjęć Jumatow uległ pokusie: upił się i wdał się w bójkę. Cała twarz aktora była poturbowana, mimo że prosił napastników, aby nie zostawiali siniaków, gdyż charakteryzacja nie zdoła ich ukryć. Ci jednak bili go właśnie w twarz. Po takim zdarzeniu o głównej roli nie mogło być mowy. Wtedy zaproszono do zdjęć Anatolija Kuzniecowa, którego pilnie wezwano z Moskwy.
- Krew na twarzy Wereszczagina w scenie na barce jest prawdziwa. Aktor Paweł Luspekajew pojawił się na planie z raną kłutą na twarzy, której doznał podczas bójki z miejscowymi w pobliskiej piwiarni.
- Według scenariusza Wereszczagin miał na imię Aleksander, ale Paweł Luspekajew włożył w swoją postać tyle duszy, że zmieniono nawet imię bohatera.
- Aktor Kachi Kavsadze przez cały czas trwania zdjęć tak nie nauczył się jeździć konno. Na wszystkich ujęciach albo siedzi nieruchomo, a koń jest mocno trzymany za wędzidło, albo jest niesiony na ramionach przez asystenta.
Podobne filmy
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
