Zgadnij kto przyjdzie na obiad
Współczesna historia miłosna.
Kraj
Produkcja
Budżet
$4 000 000
Opłaty
$56 666 667
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Sam Leavitt
Kompozytor
Frank De Vol
Artysta
Robert Clatworthy
Casting
Instalacja
Robert C. Jones, Ivan Volkman
Cały zespół (29)
Cały zespół (29)
Krótki opis
San Francisco, połowa lat 60. Inteligentna młoda kobieta pragnie przedstawić rodzicom narzeczonego. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że kandydat na zięcia jest czarny. Rodzice bohaterki są postępowi, ale i tak ciężko im przełknąć pojawienie się w rodzinie Afroamerykanina - i to pomimo tego, że poza kolorem skóry narzeczony córki zdaje się być idealną wręcz partią - jest sympatyczny, przystojny, wykształcony, zamożny, rozwija obiecującą karierę medyczną. Wspólny obiad będzie niełatwą próbą dla całej czwórki.
Co pozostało za kulisami
- W scenie bliżej końca filmu, w której bohater grany przez Spencera Tracy'ego wypowiada swój słynny monolog, w tle widać płaczącą Katharine Hepburn. Łzy nie były udawane: wiedziała, jak ciężko mu jest, a jego słowa o tym, jak prawdziwa miłość nie blednie z czasem, ją wzruszyły.
- Film był jeszcze wyświetlany w kinach, gdy zamordowano Martina Luthera Kinga (1929-1968). Początkowo w filmie znajdowała się kwestia bohaterki Katharine Hepburn skierowana do służącej, informująca, że na obiad przyjdzie gość, na co służąca pytała: „Kto? Pastor Martin Luther King?”. Po zabójstwie Kinga studio obdzwoniło kina, w których wyświetlano film, i nakazało wyciąć tę kwestię.
- Ten film był ostatnim w karierze aktora - Spencera Tracy’ego. Aby firma ubezpieczeniowa pozwoliła choremu Spencerowi Tracy’emu kręcić film, gaże Katharine Hepburn i Stanleya Kramera zostały zamrożone, w razie potrzeby ponownego nakręcenia filmu z innym aktorem.
- Ze względu na stan zdrowia Spencera Tracy’ego (1900-1967) aktorzy i członkowie ekipy filmowej mieli zawsze przy sobie dwa scenariusze – jeden z Tracym, drugi bez niego. Zwykle Katharine Hepburn (1907-2003) rano przywoziła Tracy’ego na plan filmowy, pracowali, dopóki ona nie zaczynała uważać, że jest już zmęczony, a potem Hepburn i Tracy odjeżdżali. Sidney Poitier, który już zdobył Oscara za najlepszą rolę męską za dramat Ralpha Nelsona „Polne lilie” (1963), wstydził się dwóch żywych legend kina i kręcił oddzielnie.
- Ze względu na stan zdrowia Spencera Tracy'ego (1900-1967), aktorzy i członkowie ekipy filmowej mieli zawsze przy sobie dwa scenariusze – jeden z Tracym, a drugi bez niego. Zazwyczaj Katharine Hepburn (1907-2003) przywoziła Tracy'ego rano na plan zdjęciowy; pracowali razem do momentu, gdy zaczynała odnosić wrażenie, że jest on już zmęczony, po czym Hepburn i Tracy odjeżdżali. Sidney Poitier, który zdobył już Oscara w kategorii „najlepsza rola męska” za dramat Ralpha Nelsona „Lilie polne” (1963), onieśmielał się w obecności tych dwóch żywych legend kina i grał swoje sceny osobno.
- W scenie blisko końca filmu, w której bohater Spencera Tracy'ego wygłasza swój słynny monolog, w tle widać płaczącą Katharine Hepburn. Łzy nie były udawane: wiedziała, w jak złym stanie on się znajdował, a słowa o tym, że prawdziwa miłość nie gaśnie z biegiem lat, głęboko ją wzruszyły.
- Film ten stał się ostatnim w karierze aktora Spencera Tracy'ego. Aby firma ubezpieczeniowa wyraziła zgodę na udział chorego Spencera Tracy'ego, honoraria Katharine Hepburn i Stanleya Kramera zostały zamrożone na wypadek, gdyby film musiał zostać nakręcony ponownie z innym aktorem.
- Film był jeszcze w kinach, gdy zamordowano Martina Luthera Kinga (1929-1968). Początkowo w filmie znalazł się dialog bohaterki Katharine Hepburn, skierowany do służącej, o tym, że na obiad będą mieli gościa, na co służąca zapytała: „Kim jest – pastor Martin Luther King?”. Po zabójstwie Kinga studio zadzwoniło do kin, w których wyświetlany był film, i nakazało wycięcie tego dialogu.
Podobne filmy
8.7/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
7.9/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
