Krwiożercza roślina
Produkcja
Budżet
$30 000 000
Opłaty
$38 748 395
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
David Geffen
Operator
Robert Paynter
Kompozytor
Artysta
Roy Walker, Jim Morahan
Casting
Margarita Simkin, Celestia Foks
Instalacja
John Jympson
Cały zespół (39)
Cały zespół (39)
Krótki opis
Interes w sklepie z kwiatami nie idzie zbyt dobrze. Seymour Krelborn idąc raz ulicą nabywa obcą roślinę od obcego człowieka. Nazywa ją Audrey (od imienia swojej dziewczyny). Z każdym nowym dniem Seymour dowiaduje się prawdy o swojej roślince - a prawda jest taka, że roślinka do życia potrzebuje krwi. Z każdym dniem coraz więcej krwi...
Co pozostało za kulisami
- Scenę, w której bohater Billa Murraya czeka na swoją kolej do dentysty, nakręcono zgodnie ze scenariuszem. Jednak kiedy znalazł się na fotelu dentystycznym, postać nie miała praktycznie żadnych dialogów (nie licząc entuzjastycznych okrzyków i jęków). Scenę kręcono dwa dni z rzędu, a Bill Murray stale improwizował, wymyślając dialogi na bieżąco. Podczas ostatecznego montażu filmu specjaliści musieli się mocno nagimnastykować, aby z nagromadzonego materiału stworzyć coś spójnego.
- Rola Patricka Martina w filmie została powierzona Paulowi Dooley’emu. Kiedy po kilku miesięcznej przerwie ekipa filmowa zebrała się ponownie, aby nakręcić nowe zakończenie, okazało się, że Dooley nie może przyjechać, więc potrzebne sceny zostały ponownie nakręcone z Jamesem Belushim. Autorzy filmu podziękowali Dooley’emu w napisach końcowych. Sceny z nim można było zobaczyć w czarno-białej wersji oryginalnego zakończenia, dołączonej do pierwszego wydania DVD. W 2012 roku wyszła reżyserska wersja filmu z Dooley’em, a Belushi otrzymał podziękowania w napisach.
- Sceny, w których z aktorami grają dwie największe lalki Audrey II, kręcono z niską prędkością – najpierw 16 klatek na sekundę, potem 12 klatek na sekundę. Aktorzy również musieli poruszać się i mówić wolno.
- W oryginalnym scenariuszu zakładano, że w finale Audrey i Seymour zostaną zjedzeni przez roślinę. Reżyser Frank Oz z dużą niechęcią zgodził się na ponowne nakręcenie zakończenia z powodu negatywnej reakcji na nie podczas przedpremierowych pokazów.
- Film kręcono na terenie studia Pinewood w Londynie, w szczególności na największym na świecie planie filmowym o nazwie „007”. Zrezygnowano z pomysłu kręcenia w plenerze, aby zachować unikalną atmosferę filmu. Wykonanie kompozycji „Suddenly Seymour” również kręcono na planie „007”. Ze względu na ogromne rozmiary nie dało się go ogrzać, stąd para wydobywająca się z ust.
- Członkowie „greckiego chóru” wzięli nazwy żeńskich grup z lat 50. i 60. XX wieku – The Ronettes, The Chiffons i The Crystals.
- Technologii „chromakey” w scenach z mówiącą i mięsożerną rośliną Audrey II nie użyto. Wykonano 6 makiet roślin w różnych stadiach rozwoju i, odpowiednio, różnych rozmiarach, a także 3 różne wersje sklepu, co pozwalało dwóm grupom jednocześnie pracować z makietami różnych rozmiarów. Po zakończeniu każdego dnia zdjęciowego makiet trzeba było czyścić, przemalowywać i naprawiać. W zależności od ich rozmiarów, cały proces zajmował do 3 godzin.
- W ostatniej scenie kinowej wersji filmu na ekranie pojawia się „chór grecki”, jednak widz widzi twarze tylko dwóch dziewczyn (Tichiny Arnold i Michelle Wicks) z trzech. Tisha Campbell nie mogła przyjechać na zdjęcia po przerwie i zastąpiła ją dublerka z Wielkiej Brytanii.
- W 1998 roku na DVD ukazało się specjalne wydanie filmu z alternatywnym zakończeniem, w którym „wszyscy giną”. Kilka dni później cały nakład DVD został wycofany z sprzedaży, ponieważ producentowi Davidowi Geffenowi zależało na ponownym wydaniu filmu z mrocznym zakończeniem w kinach. To zakończenie zostało przywrócone 14 lat później wraz z premierą reżyserskiej wersji filmu na Blu-Ray.
- Scena, w której bohater Billa Murraya czeka na swoją kolej u dentysty, została nakręcona według scenariusza. Jednak gdy znalazł się już na fotelu dentystycznym, postać praktycznie nie miała żadnych kwestii (pomijając entuzjastyczne okrzyki i jęki). Scenę kręcono przez dwa kolejne dni, a Bill Murray nieustannie improwizował, wymyślając kwestie na bieżąco. Podczas końcowego montażu filmu specjaliści musieli się nieźle napracować, aby z ogromnej ilości nagranego materiału z tej sceny złożyć coś sensownego.
- W rolę Patricka Martina wcielił się Paul Dooley. Gdy po kilkumiesięcznej przerwie ekipa filmowa zebrała się ponownie, aby nakręcić nowe zakończenie, okazało się, że Dooley nie może przyjechać, więc odpowiednie sceny przedrzecono z Jamesem Belushim. Jeśli chodzi o Dooleya, autorzy filmu wyrazili mu wdzięczność w napisach końcowych. Sceny z jego udziałem można było zobaczyć w czarno-białej wersji oryginalnego zakończenia, dołączonej do pierwszego wydania DVD. W 2012 roku ukazała się wersja reżyserska filmu już z Dooleyem, natomiast Belushi otrzymał podziękowania w napisach.
- Uczestniczki „chóru greckiego” przyjęły nazwy żeńskich grup z lat 50. i 60. – The Ronettes, The Chiffons oraz The Crystals.
- W oryginalnym scenariuszu przewidziano, że w finale Audrey i Seymour zostaną zjedzeni przez roślinę. Reżyser Frank Oz z wielką niechęcią zgodził się przedrzecić zakończenie ze względu na negatywną reakcję widzów podczas pokazów przedpremierowych.
- W ostatnim kadrze wersji kinowej filmu na ekranie pojawia się „chór grecki”, jednak widz widzi twarze tylko dwóch z trzech dziewczyn (Tishiny Arnold i Michelle Wix). Tisha Campbell nie mogła przyjechać na plan po przerwie i została zastąpiona przez dublerkę z Wielkiej Brytanii.
- W 1998 roku na DVD ukazało się specjalne wydanie filmu z alternatywnym zakończeniem, w którym „wszyscy giną”. Kilka dni później cały nakład DVD wycofano ze sprzedaży, ponieważ producent David Geffen chciał ponownie wydać film z mrocznym finałem w kinach. Zakończenie to przywrócono 14 lat później wraz z wydaniem wersji reżyserskiej filmu na Blu-Ray.
Podobne filmy
7.9/10
7.7/10
7.3/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.1/10
7/10
6.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
