Serpico
Wielu jego kolegów uważa go za najbardziej niebezpiecznego człowieka - Uczciwy gliniarz.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$3 000 000
Opłaty
$29 800 000
Reżyser
Aktorzy
Al Pacino, John Randolph, Jack Kehoe, Biff McGuire, Barbara Eda-Young, Cornelia Sharpe, Tony Roberts, John Medici, Allan Rich, Norman Ornellas
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Martin Bregman, Dino De Laurentiis, Dino De Laurentiis
Operator
Kompozytor
Artysta
Charles Bailey
Casting
Shirley Rich
Instalacja
Krótki opis
Młody Serpico, po ukończeniu akademii policyjnej, zostaje skierowany do jednego z nowojorskich komisariatów. Policjant trafia na panoszącą się korupcję, łapówkarstwo, regulaminowe ograniczenia. Z każdym dniem służby Serpico zdaje sobie sprawę, że "zmowa milczenia" sięga coraz wyżej. Frank zaczyna być wrogo traktowany przez kolegów z pracy. Wykazując coraz większą determinację w walce z zaistniałą sytuacją, mężczyzna ryzykuje życie. Śmiertelnym wrogiem okazują się nie przestępcy, a machina policyjna.
Co pozostało za kulisami
- Zdjęcia kręcono w odwrotnej chronologii. Najpierw Al Pacino zagrał sceny, w których ma długie włosy i brodę; następnie w każdym kolejnym epizodzie były one skracane. Zrobiono to po to, aby widzowie odnieśli wrażenie, że włosy i broda bohatera Al Pacino odrastają w sposób naturalny.
- Aktorom na planie zdjęciowym pozwalano na improwizację. Al Pacino, w szczególności, bardzo dużo improwizował podczas kręcenia sceny ostatniego spotkania Serpico z byłym kapitanem.
- Według reżysera Sidneya Lumeta, podczas kręcenia filmu aktor grający główną rolę, Al Pacino, cały czas pozostawał w roli, nawet poza kamerą – raz rozweselając i ciesząc się, a raz zrzucając irytację na wszystkich dookoła, gdy tego wymagał harmonogram zdjęciowy.
- Aktorom na planie pozwalano na improwizację. Al Pacino w szczególności bardzo dużo improwizował podczas kręcenia sceny ostatniego spotkania Serpico z byłym kapitanem.
- Zanim rozpoczęły się zdjęcia, Sydney Lumet i producenci obejrzeli kandydatów do 107 ról (z dialogami) do filmu. Zdecydowano, że aktorów dobiera się głównie spośród nieznanych widzom. Według Lumeta, zawsze lepiej jest, gdy widzowie oglądają film, nie kojarząc aktorów z poprzednimi rolami. Nawet Al Pacino, który już zagrał u Francisa Forda Coppoli w „Ojcu chrzestnym” (1972), był aktorem młodym, a przez to stosunkowo mało znanym.
- Film miał wejść na ekrany kin w Boże Narodzenie 1973 roku. Sydney Lumet miał zaledwie 4,5 miesiąca na zdjęcia, montaż i wszystko inne (jego zdaniem, „szalenie mało czasu”). Dlatego właśnie montaż odbywał się równolegle z kręceniem zdjęć. Czas tak naglił, że nakręcony materiał odwożono do montażystki Dede Allen zaraz po zakończeniu kręcenia danej sceny, a ona miała tylko dwa dni na montaż, po czym materiał musiał być przekazywany dźwiękowcom.
- Zdjęcia kręcono w odwrotnej kolejności chronologicznej. Najpierw Al Pacino nakręcił sceny, w których miał długie włosy i brodę; następnie, w każdym z epizodów, stopniowo je skracano. Zrobiono to po to, aby widzowie mieli wrażenie, że włosy i broda bohatera grana przez Ala Pacino odrastają naturalnie.
- W pierwszym dniu zdjęć Sidney Lumet wolał kręcić drobiazgi, aby dać aktorom i ekipie filmowej możliwość „dotarcia się”, przy czym wszyscy rozumieli, że ten rozluźniony tryb wkrótce się skończy i wszystko będzie szło znacznie szybciej. Często zdarzało się, że kręcił tylko jedno duble, po czym natychmiast przechodził do kolejnej sceny. Sam reżyser twierdził, że taka metoda pozwala mu zidentyfikować słabe ogniwa w zespole. W pierwszym dniu zdjęć do tego filmu pracował w trzech oddalonych od siebie lokalizacjach. Al Pacino początkowo bardzo go to dziwiło, zwłaszcza po spokojnej i miarowej pracy przy „Ojcu chrzestnym”, ale wkrótce on i pozostali aktorzy zrozumieli, że takie tempo pracy pomaga wszystkim uczestnikom procesu filmowego pozostawać w ciągłej gotowości.
- Zanim rozpoczęły się zdjęcia, Sidney Lumet i producenci przejrzeli kandydatów do 107 ról (z kwestiami) w filmie. Zdecydowano, że w większości będą dobierani aktorzy nieznani widzom. Według Lumeta zawsze lepiej jest, gdy widzowie oglądają film, nie kojarząc aktorów z ich poprzednimi rolami. Nawet Al Pacino, który wystąpił już u Francisa Forda Coppoli w „Ojcu chrzestnym” (1972), był wówczas młodym, a zatem stosunkowo mało znanym aktorem.
- Al Pacino tak głęboko wczuł się w rolę Franka Serpico, że pewnego razu, wracając z planu zdjęciowego, wystawił mandat pewnemu kierowcy za przekroczenie prędkości.
- Film miał wejść do kin na Boże Narodzenie 1973 roku. Sidney Lumet miał zaledwie cztery i pół miesiąca na zdjęcia, montaż i wszystko inne (z jego perspektywy „szalenie mało czasu”). Właśnie dlatego montaż odbywał się równolegle z procesem zdjęciowym. Czas gonił tak bardzo, że zmontowany materiał dostarczano montażystce Dede Allen natychmiast po zakończeniu zdjęć do danej sceny, a ona miała na montaż zaledwie dwie doby, po czym materiał musiał trafić do reżyserów dźwięku.
- Film kręcono w 104 różnych lokalizacjach, znajdujących się w niemal wszystkich dzielnicach Nowego Jorku.
- Film miał nakręcić John G. Avildsen, jednak wycofał się z projektu krótko przed rozpoczęciem zdjęć z powodu nieporozumień z producentem Martinem Bregmanem. W rezultacie reżyserem filmu został Sidney Lumet.
- Al Pacino tak głęboko wczuł się w rolę Franka Serpico, że raz, wracając ze zdjęć, ukarał jakiegoś kierowcę za przekroczenie prędkości.
- Frank Serpico wstąpił do policji Nowego Jorku 11 września 1959 roku w wieku 23 lat.
- Frank Serpico wstąpił do policji nowojorskiej 11 września 1959 roku w wieku 23 lat.
- Prawdziwy Frank Serpico spędzał dużo czasu z Al Pacino, pomagając aktorowi przygotować się do roli i wczuć się w postać, a następnie wyraził chęć pozostania na planie podczas samych zdjęć. Producent Martin Bregman musiał jednak nakazać mu opuszczenie planu, aby swoją obecnością nie rozpraszał aktorów.
- Film miał reżyserować John G. Avildsen, ale wycofał się z projektu krótko przed rozpoczęciem zdjęć z powodu rozbieżności z producentem Martinem Bregmanem. Ostatecznie reżyserem filmu został Sydney Lumet.
- Pierwszego dnia zdjęć Sydney Lumet wolał kręcić drobiazgi, aby dać zaangażowanym aktorom i ekipie filmowej możliwość „rozpoznania” się nawzajem, przy czym wszyscy rozumieli, że taki zrelaksowany tryb wkrótce się skończy i wszystko będzie przebiegać znacznie szybciej. Często zdarzało się, że kręcił tylko jedno ujęcie, po czym od razu przechodził do kręcenia innej sceny. Sam reżyser twierdził, że taka metoda pozwala mu zidentyfikować słabe ogniwa w zespole. Pierwszego dnia zdjęć tego filmu pracował w trzech oddalonych od siebie lokacjach. Al Pacino na początku był tym bardzo zdziwiony, szczególnie po spokojnej i metodycznej pracy przy „Ojcu chrzestnym”, ale wkrótce on i reszta aktorów zrozumieli, że takie tempo pracy pomaga wszystkim uczestnikom procesu filmowego cały czas być w formie.
- Prawdziwy Frank Serpico spędził dużo czasu z Alem Pacino, pomagając aktorowi przygotować się do roli i wczuć się w nią, a następnie wyraził chęć pozostania na planie filmowym podczas samych zdjęć. Producent Martin Bregman musiał zarządzić, aby opuścił plan i nie rozpraszał aktorów swoją obecnością.
- Film kręcono w 104 różnych miejscach, położonych niemal we wszystkich dzielnicach Nowego Jorku.
- Według reżysera Sidneya Lumeta, podczas zdjęć odtwórca głównej roli, Al Pacino, stale pozostawał w swojej postaci, nawet gdy nie był w kadrze – raz bawiąc się i radując, to znów wyładowując irytację na wszystkich i wszystkim, gdy wymagał tego harmonogram zdjęć.
Podobne filmy
9.1/10
8.9/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
