Ojciec chrzestny
Kraj
Budżet
$6 000 000
Opłaty
$243 862 778
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Albert S. Ruddy, Francis Ford Coppola, Robert Evans
Operator
Kompozytor
Artysta
Dean Tavoularis, Samuel Verts
Casting
Fred Roos, Louis DiGiaimo, Andrea Eastman
Instalacja
William Reynolds, Peter Zinner
Cały zespół (100)
Cały zespół (100)
Krótki opis
Akcja filmu toczy się pod koniec II wojny światowej w Ameryce. Don Vito Corleone jest głową jednej z pięciu mafijnych rodzin w Nowym Jorku. Wraz z pomocą synów Sonny'ego i Freda oraz Toma Hagena -który oferuje swoje usługi w zakresie prawnym - cieszą się uznaniem wśród wielu znanych i ważnych osobistości. Wszystko zaczyna się komplikować, gdy Don Vito odmawia współpracy w handlu narkotykami.
Co pozostało za kulisami
- Film jest inspirowany powieścią Mario Puzo „Ojciec chrzestny” (The Godfather, 1969).
- Mario Puzo zbankrutował, kiedy podpisywał kontrakt z „Random House” na wydanie „Ojca chrzestnego”.
- Studio Paramount zakupiło prawa do ekranizacji powieści jeszcze przed jej publikacją. Studio dysponowało jedynie 20-stronicowym planem powieści.
- Książka Puzo stała się bestsellerem, sprzedając się w nakładzie 10 milionów egzemplarzy.
- Sam pisarz kiedyś wyznał, że całą swoją wiedzę o mafii zaczerpnął z innych książek.
- Reżyserię filmu zaproponowano najpierw Sergio Leone, ale on odmówił. Później Leone żałował swojej decyzji i w 1983 roku postanowił nakręcić równie monumentalny film „Once Upon a Time in America”.
- Przed rozpoczęciem zdjęć studio Paramount Pictures chciało odebrać projekt Coppoli i przekazać go reżyserowi Elii Kazanowi, ale Brando powiedział, że również odejdzie, jeśli zwolnią Coppolę.
- Do różnych ról w filmie rozważano: Warrena Beatty'ego, Alaina Delona, Berta Reynoldsa, Roberta Redforda, Dustina Hoffmana, Jacka Nicholsona, Roberta De Niro, Laurence’a Oliviera i innych. Ale Coppola odrzucił wszystkie te kandydatury.
- Według niektórych informacji, do roli Vita Corleone aspirował również Frank Sinatra.
- Podczas kręcenia filmu Brando nosił specjalną protezę szczęki, aby jego żuchwa wyglądała jak żuchwa buldoga.
- Aktor Lenny Montana, grający Luca Brazi, tak bardzo drżał na widok Marlona Brando, że ciągle się mylił w tekście. Coppoli spodobał się taki naturalny stres i wmontował w film scenę z pomylonym tekstem.
- Słowo „coppola” (wł. coppola) oznacza tradycyjny sycylijski kapelusz, takie kapelusze można zobaczyć w niektórych „włoskich” scenach filmu. A Corleone (wł. Corleone) to nazwa górskiej sycylijskiej wioski, która przez wiele lat służyła jako schronienie dla mafiozów.
- Kompozytor Nino Rota został nominowany do „Oscara” za najlepszą muzykę do filmu, ale nominację anulowano, gdy okazało się, że nie napisał nowej muzyki do filmu w całości, a przerobił fragmenty ze starej (z filmu „Fortunella”, 1958).
- W styczniu 2008 roku firma McFarlane wydała 16-centymetrową figurkę Dona Corleone.
- W 2006 roku na podstawie filmu wyszła gra komputerowa o tej samej nazwie.
- Sposób mówienia ochrypłym głosem twórcy filmu przejęli dla Dona Corleone od słynnego gangstera Franka Costello. W dzieciństwie Frankowi przypadkowo uszkodzono struny głosowe podczas operacji usunięcia migdałków.
- Prototypem Johnny'ego Fontaine'a był Frank Sinatra.
- Zdjęcia do filmu trwały cztery miesiące w połowie 1971 roku.
- Według Al Pacino, łzy Marlona Brando w scenie w szpitalu były prawdziwe.
- James Caan i Al Pacino są tylko o 10 lat młodsi od aktorki Morgany King, która zagrała ich matkę, a John Cazale — o 5 lat.
- Uważa się, że jedną ze scen, w której pokazana jest okrutność Dona Corleone, jest scena, w której oferuje on pobicie człowieka, jednocześnie delikatnie głaszcząc kota siedzącego mu na kolanach. Ale sprawa wygląda tak, że w scenariuszu nie było żadnego kota. Ten kot wędrował po planie filmowym i wskoczył na kolana Marlonowi Brando tuż przed rozpoczęciem zdjęć.
- Film zajmuje pierwsze miejsce na liście wśród 10 najlepszych filmów gangsterskich według Amerykańskiego Instytutu Filmowego (AFI).
- Francis Ford Coppola zapłonął ideą nakręcenia filmu po przeczytaniu książki. Według niego, gdyby przyszedł z tym pomysłem do studia Paramount na 4 miesiące później, to nie powierzyliby mu kręcenia tego filmu. Filmowa spółka początkowo potraktowała projekt jako drobną gangsterską dramę i nie spodziewała się dużego sukcesu. Po sześciu miesiącach książka Mario Puzo zyskała dużą popularność, a film stał się oczekiwanym projektem. Spółka filmowa nie zdecydowała się zmieniać reżysera w trakcie zdjęć.
- Przy zatwierdzaniu projektu filmowego studio Paramount postawiło wymóg, aby nie angażować do zdjęć Brando. W tym czasie był znany ze swoich wybryków na planie filmowym, a także problemów z alkoholem. Do roli ojca chrzestnego przetestowano kilku aktorów, ale najlepszą grę pokazał właśnie Brando. Studio musiało się z tym pogodzić.
- Według Mario Puzo, postać Johnny'ego Fontaine'a nie była oparta na fakcie z biografii Franka Sinatry, który rzekomo otrzymał rolę w filmie Freda Zinnemanna „Od teraz i na wieki” (1953) w wyniku nacisków na producenta filmu ze strony mafii. Ale później stało się to stereotypem, wielokrotnie obalanym przez biografów Franka Sinatry.
- W filmie pokazano łącznie 18 zwłok, w tym konia.
- Pomarańcze są symbolem śmierci w filmie: krótko po ich pojawieniu się w kadrze ktoś umiera.
- W książce Michael i Kay Corleone mieli 2 synów, a w filmie — syna i córkę.
- Producenci usilnie próbowali zmusić Francisa Forda Coppolę do zwolnienia Pacino ze zdjęć do filmu. Przeglądając nakręcony materiał, ciągle zadawali reżyserowi to samo pytanie: „Kiedy on wreszcie zacznie GRAĆ?” Dopiero po obejrzeniu sceny, w której Michael Corleone zabija komisarza policji, zrozumieli genialną reżyserską przenikliwość Coppoli.
- Scena, w której Sonny bije Carlo, była kręcona przez 4 dni i wymagała 700 statystów.
- Na 85. minucie, zabity kapitan policji McCluskey, leżący na podłodze restauracji, mruga.
- Mario Puzo był całkowicie zrujnowany, gdy podpisywał kontrakt z Random House na wydanie "Ojca chrzestnego".
- Marlon Brando odmówił przyjęcia przyznanej mu nagrody Oscara. Na ceremonii wręczenia wysłał na scenę zamiast siebie Sacheen Littlefeather, przedstawicielkę plemienia Apaczy, która również nie przyjęła nagrody. W ten sposób aktor chciał wyrazić protest przeciwko dyskryminacji rdzennej ludności Ameryki.
- Prototypem Vita Corleone był słynny gangster Joseph "Joe" Bonanno.
- Mario Puzo był całkowicie zbankrutowany, gdy podpisywał kontrakt z Random House na wydanie „Ojca chrzestnego”.
- Książka Puzo stała się bestsellerem, a nakład wyniósł 10 milionów egzemplarzy.
- Stanowisko reżysera filmu zaproponowano początkowo Sergio Leone, lecz ten odmówił. Później Leone pożałował swojej decyzji i w 1983 roku postanowił nakręcić równie monumentalny film „ recreate Once Upon a Time in America”.
- Przed rozpoczęciem zdjęć wytwórnia Paramount Pictures chciała odebrać projekt Coppoli i przekazać go reżyserowi Elii Kazanie, ale Brando oświadczył, że on również odejdzie, jeśli Coppola zostanie zwolniony.
- Do różnych ról w filmie rozważano: Warrena Beattiego, Alaina Delona, Berta Reynoldsa, Roberta Redforda, Dustina Hoffmana, Jacka Nicholsona, Roberta De Niro, Laurence'a Oliviera i innych. Jednak Coppola odrzucił wszystkie te kandydatury.
- Z niektórych informacji wynika, że o rolę Vita Corleone ubiegał się również Frank Sinatra.
- Podczas zdjęć Brando nosił specjalną nakładkę na zęby, aby jego żuchwa przypominała żuchwę buldoga.
- Aktor Lenny Montana, który grał Lukę Brazziego, tak bardzo trząsł się z emocji na widok Marlona Brando, że ciągle mylił kwestie. Coppoli spodobała się ta naturalna nerwowość i włączył do filmu scenę z pomylonym tekstem.
- Słowo „coppola” (wł. coppola) oznacza tradycyjny sycylijski kapelusz; takie nakrycia głowy można zobaczyć w niektórych „włoskich” scenach filmu. Z kolei Corleone (wł. Corleone) to nazwa górskiej sycylijskiej wioski, która przez wiele lat służyła jako kryjówka dla mafiozów.
- Marlon Brando odmówił przyjęcia przyznanego mu Oscara. Na ceremonię wręczenia nagród wysłał w swoim zastępstwie Sacheen Littlefeather, przedstawicielkę plemienia Apaczów, która również nie przyjęła statuetki. W ten sposób aktor chciał zaprotestować przeciwko dyskryminacji rdzennej ludności Ameryki.
- Kompozytor Nino Rota został nominowany do Oscara za najlepszą muzykę do filmu, jednak nominację cofnięto, gdy okazało się, że nie napisał nowej muzyki do całego filmu, lecz opracował fragmenty ze starej (z filmu „Fortunella” z 1958 roku).
- Pierwowzorem Vito Corleone był słynny gangster Joseph „Joe” Bonanno.
- Pierwowzorem Johnny'ego Fontainy był Frank Sinatra.
- James Caan i Al Pacino są tylko o 10 lat młodsi od aktorki Morgany King, która zagrała ich matkę, a John Cazale o 5 lat.
- Uważa się, że jedną ze scen ukazujących okrucieństwo Dona Corleone jest ta, w której zleca pobicie człowieka, jednocześnie czule głaszcząc kota siedzącego na jego kolanach. Jednak sprawa wygląda tak, że w scenariuszu nie było żadnego kota. Kot ten błąkał się po planie zdjęciowym i wskoczył na kolana Marlona Brando tuż przed rozpoczęciem zdjęć.
- Francis Ford Coppola zapalił się do pomysłu nakręcenia filmu po przeczytaniu książki. Według niego, gdyby zgłosił się z tym pomysłem do studia Paramount cztery miesiące później, nie powierzono by mu realizacji tego filmu. Firma filmowa początkowo traktowała projekt jako niewielki dramat gangsterski i nie spodziewała się wielkiego sukcesu. Pół roku później książka Mario Puzo zyskała ogromną popularność, a film stał się wyczekiwanym projektem. Studio nie odważyło się zmienić reżysera w trakcie zdjęć.
- Podczas zatwierdzania projektu filmowego studio Paramount wysunęło żądanie, aby nie angażować Brando do zdjęć. W tamtym czasie był on znany ze swoich wybryków na planie, a także z problemami z alkoholem. Do roli ojca chrzestnego ubiegało się kilku aktorów, ale to właśnie Brando zaprezentował najlepszą grę. Studio zostało zmuszone do pogodzenia się z tym faktem.
- Według Mario Puzo postać Johnny'ego Fontainy nie była oparta na faktach z biografii Franka Sinatry, który według plotek otrzymał rolę w filmie Freda Zinnemanna „Od dziś i na zawsze” (1953) w wyniku nacisków mafii na producenta obrazu. Później stało się to jednak stereotypem, wielokrotnie obalanym przez biografów Franka Sinatry.
- Pomarańcze są w filmie symbolem śmierci: krótko po ich pojawieniu się w kadrze ktoś ginie.
- Producenci wszystkimi siłami próbowali zmusić Francisa Forda Coppolę do zwolnienia Pacino z planu filmu. Przeglądając materiały, nieustannie zadawali reżyserowi to samo pytanie: „Kiedy on wreszcie zacznie GRAĆ?”. Dopiero gdy zobaczyli scenę, w której Michael Corleone zabija komisarza policji, zrozumieli genialną reżyserską intuicję Coppoli.
Podobne filmy
8.9/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
