Бег

Name: Бег
Genre: Dramat, Historyczny, Wojenny
Released: 1971-01-14
Duration: 3 h 16 min
Rating: 8.2
Cast: Aleksey Batalov, Ludmila Savelyeva, Michaił Uljanow, Tatyana Tkach, Vladislav Dvorzhetsky

Бег (1971)

Chronometraż: 3:16 (196 min)

8.2/10
39 904

—
brak ocen

5.8/10
24

7.7/10
1400

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 0

Zdjęcie 19

Aktorzy i postacie

Zdjęcie 19

Data premiery

1971-01-14

Kraj

ZSRR

Produkcja

Mosfilm

Genre

Dramat, Historyczny, Wojenny

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Aleksandr Alov, Vladimir Naumov

Aktorzy

Aleksey Batalov, Ludmila Savelyeva, Michaił Uljanow, Tatyana Tkach, Vladislav Dvorzhetsky, Jewgienij Jewstigniejew, Roman Khomyatov, Władimir Zamanski, Nikolaj Oljalin, Bruno Frejndlikh
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Vladimir Naumov, Aleksandr Alov

Producent

Mikhail Amiradzhibi

Operator

Levan Paatashvili

Kompozytor

Nikolay Karetnikov

Artysta

Aleksei Parkhomenko, Natalya Parkhomenko, Konstantin Stepanov

Casting

Instalacja

Tamara Zubrova
Cały zespół (30)

Krótki opis

Co pozostało za kulisami

Konsultantką filmu była Jelena Bułgakowa (trzecia żona i muza Michaiła Bułgakowa), którą Naumow nazywał piękną, mistyczną kobietą i mówił: „Nie rozumiem, czy nasze relacje to sen, czy jawa?..”. Według jego słów, Jelena Siergiejewna stanowiła ogniwo łączące ekipę filmową z Michaiłem Afanasjewiczem.
Przez długi czas szukano odpowiedniej lokalizacji do scen „snów” Chludowa. Początkowo operatorzy zaproponowali słone jezioro Baskunczak w pobliżu Wołgogradu, jednak w okolicy nie było jednostek wojskowych, których żołnierze byli w radzieckich filmach stale wykorzystywani jako darmowi statyści. Ostatecznie te dziwne ujęcia nakręcono w piaskowniach pod Lubercami.
W ZSRR sztuka „Bieg” nie była oficjalnie zakazana, jednak reżyserom nie zalecano się do niej zwracać, ponieważ jeszcze od czasów stalinowskich ciągnął się za nią antysowiecki szlak.
Pierwotnie w roli Chłudowa miał wystąpić Gleb Strieżenow.
Do roli Gołubkowa ubiegali się Aleksander Kajdanowski, Walentyn Smirnitski, Stanisław Lubszyn, Borys Chimiczew, Lew Prygunow, Włodzimierz Maszczenko oraz Władisław Dworżecki, który ostatecznie zagrał Hłudowa.
Kilka scen nakręcono na terenie klasztoru Nowospasski w Moskwie.
Pierwotny scenariusz nosił tytuł „Sny o Rosji”, który później zastąpiono tytułem „Droga w otchłań”, by ostatecznie powrócić do oryginalnego tytułu autora – „Bieg”.
Bez przesłuchań do ról w filmie zatwierdzono Jewgienija Ewstigniejewa i Michaiła Uljanowa.
Dla aktora Władysława Dworieckiego praca nad rolą Chługowa rozpoczęła się od sceny w przedziale pociągu (Chługow w deliryjnym stanie, prześladuje go duch powieszonego żołnierza).
W roli Czarnoty próbował się Władimir Wysocki.
Scenę, w której jeździec w pełnym galopie podnosi z ziemi upuszczony czerwony sztandar, nakręcono za jednym dublem (zdjęcia realizowano w Zakarpaciu, gdzie właśnie zakończyły się prace nad filmem „Waterloo” w reżyserii Siergieja Bondarczuka, a konie były tak wycieńczone, że odmawiały współpracy).
Walerij Zołotuchin gra w filmie rolę piosenkarza estradowego, który w manierze Aleksandra Wiertińskiego wykonuje pieśń „To było nad morzem” do słów Igoria Siewerianina.
Konsultantką filmu była Elena Bułgakowa (trzecia żona i muza Michaiła Bułgakowa), którą Naumow nazywał wspaniałą mistyczną kobietą i mawiał: „Nie rozumiem, czy nasze relacje to sen czy jawa?..”. Według jego słów Elena Siergiejewna stanowiła ogniwo łączące ekipę filmową z Michaiłem Afanasjewiczem.
Według legendy film uratowała partia domino. Władimir Naumow i Michaił Uljanow lecieli samolotem z Czechosłowacji do Moskwy, gdzie zostali zaproszeni do pierwszego salonu gier w domino z członkami Politbiura, którym brakowało dwóch partnerów do gry. Grali o wysoką stawkę: zwycięzcy mieli prawo prosić o co chcą. Inteligencja twórcza, będąc całkowitymi laikami w tej grze, wygrała mimo wszystko dwie z trzech partii, po czym „Ucieczka” została dopuszczona do dystrybucji.
Scenę, w której bohater Michaiła Uljanowa idzie ulicami miasta w samych kalesonach, kręcono w Paryżu. Przy tym aktor w bieliźnie niewielu zdziwił.
Scena gry w karty była kręcona w nocy w zimnym pawilonie „Mosfilm” (był to jedyny czas, kiedy Ewstigniejew i Uljanow mogli wygospodarować wolną chwilę po wieczornych spektaklach).
Scenę, w której jeździec w galopie podnosi z ziemi upuszczony czerwony sztandar, nakręcono za jednym dublem (zdjęcia odbywały się w Zakarpaciu, gdzie właśnie zakończono kręcić film „Waterloo” reżysera Siergieja Bondarczuka, a konie były tak wyczerpane, że odmawiały udziału w zdjęciach).
„Konstantynopol” został nakręcony w bułgarskim mieście Płowdiw.
Po zakończeniu zdjęć w Paryżu należało podpisać u prawnika ostateczny protokół wydatków ekipy filmowej, który złożył na dokumentach podpis: „Swoim honorem potwierdzam, że wszystkie wydatki zostały poniesione prawidłowo”. Trzeba było wyjaśnić, że w Związku nie wie się o „światowej sławy kancelarii prawnej” i dla księgowego potrzebna jest jedynie pieczątka. Francuski prawnik poczuł się urażony, ale mimo wszystko udało się uzyskać niezbędną pieczęć.
Przewodniczący Goskino po obejrzeniu filmu stwierdził, że Ałow i Naumow stworzyli romans białogwardyjski: „Przecież wy oszaleliście! Biali u was cierpią! A Czarnota jest w ogóle postacią pozytywną! Budzi sympatię, podczas gdy powinien budzić nienawiść!”. Premierę filmu „Bieg”, zaplanowaną w kinie „Rossija”, odwołano.
Jelena Bułgakowa wprowadziła do filmu scenę, w której grabarz przesuwa palcem po policzku jednego z białych oficerów i mówi: „Trzeba się ogolić! Bo martwego nie będzie wygodnie golić!».
W roli Gołubkowa próbowali się Aleksandr Kajdanowski, Walentyn Smirnicki, Stanisław Lubszyn, Boris Chimiczew, Lew Prygunow, Władimir Maszczenko oraz Władisław Dworżecki, który później zagrał Chłudowa.
Nazwisko postaci granej przez Aleksieja Batalowa, Siergieja Pawłowicza Gołubkowa, jest niemal anagramem nazwiska Bułgakov.
Do roli Serafimy ubiegała się Nina Masłowa.
Dla ekipy filmowej zorganizowano zamknięty pokaz zakazanego w ZSRR filmu „Doktor Żywago” (1965 r., reż. David Lean).
Film został nakręcony na podstawie utworów M.A. Bułgakowa: „Bieg”, „Biała Gwardia” oraz „Morze Czarne”.
Jewgienij Ewstigniejew podczas zdjęć wykorzystywał każdą okazję, aby uciąć sobie drzemkę. Jeśli ogłaszano czterominutową przerwę, przez trzy z nich spał.
Przewodniczący Goskino po obejrzeniu filmu stwierdził, że Ałow i Naumow stworzyli romans białogwardyjski: „Co wy wyrabiacie, oszaleliście! Biali u was cierpią! A Czarnota jest wręcz postacią pozytywną! Budzi sympatię, podczas gdy powinien budzić nienawiść!”. Premierę „Ucieczki”, zaplanowaną w kinie „Rossija”, odwołano.
Według legendy, film uratowała przed „półką” partia domino. Włodzimierz Naumow i Michaił Uljanow lecieli samolotem z Czechosłowacji do Moskwy, gdzie zostali zaproszeni do pierwszego salonu na grę w domino z członkami Politbiura, którym brakowało dwóch partnerów do gry. Grali o życzenie: zwycięzcy mieli prawo prosić o cokolwiek. Inteligencja twórcza, mimo że była całkowicie zielona w tej grze, zdołała wygrać dwie z trzech partii, po czym „Ucieczka” została dopuszczona do wyświetlania.
W roli Serafimy próbowała się Nina Masłowa.
Do roli Czarnoty ubiegał się Włodzimierz Wysocki.
Pierwotnie w roli Chludowa miał wystąpić Gleb Strieżenow.
Do organizacji zdjęć sceny wyścigów karaluchów bezskutecznie angażowano zarówno „treserów”, jak i „cybernetyków”, dopóki nie przypomniano sobie o karaluchach domowych, które po zapaleniu światła zawsze uciekają w ciemność. Na potrzeby zdjęć na stole bilardowym przygotowano małe skrzyneczki z przesłonami, wyłożone wewnątrz czarnym aksamitem. Konstrukcja działała niezwykle precyzyjnie.