Waterloo

Na przegranie tej bitwy niebyło stać żadnej ze stron. Bitwy, która w 10 godzin zmieniła historię Europy na zawsze...
Waterloo (1970)
Chronometraż: 2:14 (134 min)
7.4/10
19 611

brak ocen
7.1/10
230
7.3/10
14000
Oceń film:
Data premiery
Kraj
Budżet
$25 000 000
Opłaty
$3 052 000
Witryna internetowa
Scenariusz
Producent
Operator
Armando Nannuzzi
Kompozytor
Artysta
Mario Garbuglia, Said Menyalshchikov
Casting
Instalacja
Richard C. Meyer, Guy Luongo, Piotor M. Sviridov
Cały zespół (41)

Krótki opis

Po prawie dwudziestu latach wojen cesarz Napoleon Bonaparte (Rod Steiger) zostaje pokonany i zesłany na Elbę. Jednak Wielki Wódz nie chce tak łatwo pogodzić się z klęską. W 1815 roku ucieka z wyspy i wraz z wiernymi mu oddziałami powraca do Francji, gdzie podejmuje próbę odzyskania władzy i przywrócenia cesarstwa. Do ostatecznego starcia z armią koalicji antynapoleońskiej, dowodzonej przez angielskiego generała Wellingtona (Christopher Plummer), dochodzi 18 czerwca 1815 r. pod Waterloo. Bitwa ta zadecyduje o przyszłym porządku politycznym w Europie, a także o dalszych losach samego Napoleona...

Co pozostało za kulisami

  • Doradcą filmu był generał armii Iwan Eugeniewicz Osłikowski.
  • Zdjęcia do filmu realizowano głównie na Ukrainie, w Hercegowinie, Czechosłowacji.
  • Po zdjęciach do filmu „Waterloo”, które trwały trzy miesiące, Pułk Kawalerii występował w innych produkcjach, w tym w filmie „Ucieczka” w rolach czarnostowików.
  • Miejsca w Zakarpaciu były dobrze znane Siergiejowi Bondarczukowi z kręcenia w latach 1967-68 filmu „Wojna i pokój”.
  • W 1967 roku z inicjatywy Siemiona Budiennego ponownie utworzono Jedenasty Oddzielny Gwardyjski Pułk Kawalerii Kinematograficznej. Żołnierze odbywający służbę w szeregach tego pułku brali udział w zdjęciach scen batalistycznych. Musieli oni potrafić nie tylko jeździć konno, ale także wskakiwać na konia w pełnym galopie, pokonywać przeszkody i wykonywać różnorodne ewolucje. Naturalnie, największą wprawę w tych czynnościach mieli ci, którzy przed służbą uczęszczali do szkół jeździeckich i brali udział w wyścigach.
  • Miejsca w Zakarpaciu były dobrze znane Siergiejowi Bondarczukowi z okresu zdjęć do filmu „Wojna i pokój” w latach 1967-68.
  • W scenie „puste pole po bitwie Napoleona” koniom podawano alkohol, aby leżały jak trupy, wszędzie układano watę nasączoną czerwoną farbą, walały się manekiny przedstawiające poległych żołnierzy.
  • Prawie wszystkie zdjęcia plenerowe odbywały się w zachodniej Ukrainie.
  • W pierwszy dzień zdjęciowy w Rzymie na planie filmowym kręcono scenę balu, który urządzała Księżna Richmond na cześć wodzów armii sojuszniczych.
  • W filmie w scenach masowych wzięło udział piętnaście tysięcy radzieckich żołnierzy, odgrywających role jednostek piechoty.
  • W 1967 roku z inicjatywy Siemiona Budionnego ponownie utworzono Jedenasty Oddzielny Pułk Kawalerii Gwardyjskiej Kinematograficznej. Żołnierze służący w szeregach tego pułku brali udział w kręceniu scen batalistycznych. Musieli umieć nie tylko jeździć konno, ale także wskakiwać na konia w pełnym galopie, pokonywać przeszkody i wykonywać różne sztuczki. Oczywiście, ci, którzy przed służbą zajmowali się w szkołach jeździeckich i brali udział w wyścigach konnych, mieli w tym większe umiejętności.
  • Dla twórcy filmu ogromne znaczenie miało oświetlenie i często tę samą scenę kręcono w kilku dublach, aż uzyskano taki, który satysfakcjonował głównego reżysera.
  • W miejscu rzeczywistej bitwy pod Waterloo znajduje się obecnie muzeum. Dlatego zdjęcia samej bitwy kręcono w pobliżu wsi Niżnie Sołotwino w Zakarpaciu, w miejscu, które bardzo przypominało teren bitwy.
  • Przed rozpoczęciem zdjęć Rod Steiger udał się do szpitala, aby dowiedzieć się, z jakiego powodu bok może boleć w taki sposób, w jaki bolał legendarnego wodza podczas ataku, który wystąpił w przeddzień bitwy pod Waterloo.
  • Po zdjęciach do „Waterloo”, które trwały trzy miesiące, Pułk Kawalerii był angażowany również w innych filmach, w tym w filmie „Ucieczka” w roli sotników.
  • Forsowanie rzeki Sekwany w pobliżu Paryża kręcono na rzece Czop (Zachodnia Ukraina), na jednym z brzegów której ustawiono dekoracje przedstawiające Paryż.
  • Rod Steiger przed zdjęciami udał się do szpitala, aby dowiedzieć się, co może powodować ból w boku, taki jak odczuwał legendarny dowódca podczas ataku, który miał miejsce tuż przed bitwą pod Waterloo.
  • Często dochodziło do spięć między Bondarczukiem a Osłikowskim z powodu tego, że reżyserowi na przykład zależało na nakręceniu sceny o godzinie 14:00 – oświetlenie idealne, ale konie wcale nie – wiedzą już, że o tej porze przywożona jest pasza i nie ruszą z miejsca, dopóki nie zjedzą. To irytowało Bondarczuka, na co Osłikowski z cierpieniem odpowiadał: „Ludziom, żołnierzom rozkażę, ale jak mam rozkazać zwierzętom?” Poza tym każdy szwadron miał konie o określonej maści, np. pierwszy szwadron – kasztany, drugi – jabłkowate, trzeci – gniade i tak dalej. I w zależności od zmiany oświetlenia Bondarczuk wydawał polecenie, jakie konie o jakiej maści mają wystąpić w danym momencie.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.