Armia cieni
Produkcja
Genre
Budżet
$0
Opłaty
$810 532
Reżyser
Aktorzy
Lino Ventura, Paul Meurisse, Jean-Pierre Cassel, Simone Signoret, Claude Mann, Paul Crauchet, Christian Barbier, Alain Dekok, Alain Libolt, Jean-Marie Robain
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Jacques Dorfmann
Operator
Kompozytor
Artysta
Théobald Meurisse
Casting
Instalacja
Krótki opis
Okupowana Francja, 1942 r. Philippe Gerbier stoi na czele konspiracyjnej siatki ruchu oporu. Pewnego dnia zostaje zdradzony, pojmany i osadzony w więzieniu reżimu Vichy. Podczas przesłuchania w komendanturze Gerbierowi udaje się uciec, a następnie przedostać się do Marsylii. Tutaj rzuca się w wir pracy konspiracyjnej, często ryzykując życie.
Co pozostało za kulisami
- Ekranizacja powieści wojennej Josepha Kessela, opublikowanej w 1943 roku.
- Scena niemieckiej marszu na Polach Elizejskich miała zamykać film. Jednak Melville postanowił umieścić ją na samym początku.
- Generała Charlesa de Gaulle’a, a dokładniej jego sylwetkę w kadrze (ponieważ nie zobaczymy jego twarzy) zagrał Adrien Cailla-Légrand; jego imienia nie ma w napisach.
- W książce Jean-François dowiaduje się, że jego starszy brat Luc również jest członkiem Ruchu Oporu. W filmie nigdy się tego nie dowiaduje.
- Jean-François pisze donos na samego siebie, żeby trafić do tej samej celi co Félix. W książce ten wątek fabularny nie występuje.
- Epigraf filmu: „Smutne wspomnienia – również wam witam, bo jesteście częścią mojej przeszłości”. To słowa dramaturga Jeorga Cortelina, jednak jego imienia nie ma w napisach końcowych.
- Film o II wojnie światowej, „Milczenie morza” (1949), był w zasadzie początkiem kariery Melville’a w filmie. Po 20 latach, zasłynąwszy przede wszystkim jako autor filmów kryminalnych, powrócił do tematu wojny, adaptując autobiograficzną powieść Josepha Kessela, byłego członka ruchu oporu. „Armię cieni” marzył o zrealizowaniu przez ćwierć wieku – od momentu, gdy po raz pierwszy przeczytał książkę.
- Melville mówił o filmie: „Teraz powiedziałem wszystko, co miałem do powiedzenia o wojnie”.
- Po premierze film spotkał się z bardzo ostrą krytyką. Melvila oskarżano o konserwatyzm i o nakręcenie „typowej hollywodzkiej agitki”. Jednak dla reżysera ważniejsze było zdanie o filmie ocalałych członków Ruchu Oporu. Podczas specjalnego pokazu zorganizowanego dla autora „Armii cieni” i jego towarzyszy, Melville uważnie obserwował ich reakcje. Podczas napisów końcowych Joseph Kessel nie mógł powstrzymać łez.
- Po raz drugi – i ostatni – po „Drugim oddechu” (1966) główną rolę u Melvila zagrał Lino Ventura.
- Na dziesięć lat przed Melvilem Ventura i Paul Meriss już wcielali się w członków Ruchu Oporu – w dramacie Juliena Duviviera „Marie-Octobre” (1959).
- Po renowacji, nadzorowanej przez operatora Pierre’a Lhomme’a, firma Rialto Pictures w 2006 roku wypuściła na ograniczoną dystrybucję w Stanach Zjednoczonych film Melvila, który do tego czasu został zapomniany. Według J. Hobermana, prawie 40 lat po premierze film wreszcie „wyłonił się z mgieł czasu jako epicka tragedia i apogeum kariery reżyserskiej”. W USA film zarobił 741 733 dolarów. Stowarzyszenie Krytyków Nowojorskich uznało „Armię cieni” za najlepszy film zagraniczny roku.
- Serge Reggiani pojawia się również w filmach Melvila po raz drugi i ostatni. Jednak jeśli w „Złodzieju” (1962) zagrał główną rolę, to tutaj gra jedynie epizod – fryzjera, który w istocie ukrywa u siebie niedawno uciekającego Gerbier.
- Melville faktycznie rozpoczął swoją karierę filmową od filmu o II wojnie światowej, „Milczenie morza” (1949). Po 20 latach, zasłynąwszy przede wszystkim jako autor filmów kryminalnych, powrócił do tematyki wojennej, ekranizując autobiograficzną powieść Josepha Kessela, byłego uczestnika Ruchu Oporu. Marzył o nakręceniu „Armii cieni” przez ćwierć wieku – od momentu, gdy po raz pierwszy przeczytał książkę.
- Melville powiedział o filmie: „Teraz powiedziałem o wojnie już wszystko”.
- Scena niemieckiego marszu na Polach Elizejskich miała zamykać film. Jednak Melville zdecydował się przenieść ją na sam początek.
- Po premierze film spotkał się z druzgocącą krytyką. Melville'a oskarżano o retrogradyzm i nakręcenie „typowo hollywoodzkiej agitki”. Jednak dla reżysera ważniejsza była opinia o filmie ocalałych członków Ruchu Oporu. Podczas specjalnego pokazu zorganizowanego dla autora „Armii cieni” i jego towarzyszy, Melville uważnie obserwował ich reakcje. W czasie napisów końcowych Joseph Kessel nie mógł powstrzymać łez.
- Po raz drugi – i ostatni – po „Drugim oddechu” (1966), Lino Ventura zagrał główną rolę u Melville'a.
- Generała Charles'a de Gaulle'a, a ściślej mówiąc jego sylwetkę w kadrze (ponieważ jego twarzy nigdy nie widzimy), zagrał Adrien Cayla-Legran; jego nazwisko nie pojawia się w napisach.
- Dziesięć lat przed Melville'em Ventura i Paul Meuris grali już członków Ruchu Oporu – w dramacie Juliena Duviviera „Marie-Październik” (1959).
- Po rekonstrukcji, nad którą czuwał operator Pierre Lhomme, firma Rialto Pictures wydała w 2006 roku niemal całkowicie zapomniany do tego czasu film Melville'a w ograniczonej dystrybucji kinowej w USA. Według J. Hobermana, niemal 40 lat po swojej premierze, obraz w końcu „wyłonił się z mgieł czasu jako epicka tragedia i apoteoza reżyserskiej kariery”. W USA film zebrał 741 733 dolarów. Stowarzyszenie Krytyków Nowojorskich uznało „Armię cieni” za najlepszy zagraniczny film roku.
- Serge Redjani pojawia się w filmach Melville'a po raz drugi i ostatni. Jednak podczas gdy w „Kapuścu” (1962) wcielił się w główną rolę, tutaj gra jedynie w epizodzie – jako fryzjer, który de facto ukrywa u siebie właśnie uciekającego Gerbiera.
Podobne filmy
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
