Viva Maria!

Name: Viva Maria!
Genre: Przygodowy, Komedia, Romans, Western
Released: 1965-11-22
Duration: 2 h
Rating: 6.4
Cast: Brigitte Bardot, Jeanne Moreau, Paulette Dubost, Claudio Brook, Carlos López Moctezuma

Viva Maria! (1965)

Chronometraż: 2:0 (120 min)

6.4/10
5 603

—
brak ocen

6/10
111

6.3/10
4400

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 3

Zdjęcie 29

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Viva Maria! — Viva Maria! (1965) ORIGINAL TRAILER [HD 1080p]

3:09

Zdjęcie 29

Data premiery

1965-11-22

Kraj

Francja, Włochy

Produkcja

Nouvelles Éditions de Films (NEF), Les Productions Artistes Associés, Vides Cinematografica, Nouvelles Éditions de Films

Genre

Przygodowy, Komedia, Romans, Western

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Louis Malle

Aktorzy

Brigitte Bardot, Jeanne Moreau, Paulette Dubost, Claudio Brook, Carlos López Moctezuma, Poldo Bendandi, George Hamilton, Gregor von Rezzori, Franciszek Reigera, Adriana Roel
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Óscar Dancigers

Operator

Henri Decaë

Kompozytor

Georges Delerue

Artysta

Bernard Evein

Casting

Instalacja

Kenout Peltier, Suzanne Baron
Cały zespół (30)

Krótki opis

Republika San Miguel, Ameryka Środkowa, rok 1907. Przez kraj znękany bezwzględnymi rządami wędruje francuska trupa wodewilowa. Gwiazdą zespołu jest śpiewaczka Maria. Gdy do grupy dołącza córka irlandzkiego anarchisty, również Maria, śpiewaczka angażuje ją jako partnerkę. Wszystko idzie dobrze do czasu, gdy artyści zostają wplątani w wir rewolucji, która wybucha wśród gnębionego ludu. Kiedy ginie przywódca rebeliantów, Flores, obie kobiety stają na ich czele. W krótkim czasie panie rozprawiają się z wojskami reżimu i zostają bohaterkami narodu.

Co pozostało za kulisami

Film ten stał się przedmiotem dwóch rozpraw w Sądzie Najwyższym USA, co ostatecznie doprowadziło do powstania systemu ocen Amerykańskiej Akademii Filmowej. Po premierze filmu w amerykańskiej dystrybucji, cenzura miasta Dallas w stanie Teksas zakazała jego wyświetlania w granicach miasta, uzasadniając to jego rzekomo otwarcie rasistowskim charakterem. Dystrybutor filmu pozwał cenzorów (rozprawa sądowa odbyła się 22 kwietnia 1968 roku) i wygrał sprawę. Sąd Najwyższy orzekł wówczas, że stosowanie cenzury wobec nieletnich jest dopuszczalne, podczas gdy jej stosowanie wobec dorosłych jest niedopuszczalne. Tego samego dnia zapadł wyrok Sądu Najwyższego w innej sprawie, w której stwierdzono, że w kwestiach cenzury pełnoletność uznaje się za osiągniętą w wieku 17 lat. W tej sprawie figurował niejaki Sam Ginsberg, właściciel baru w Nowym Jorku, który sprzedał 16-letniemu chłopcu magazyn „Playbay”. Sąd Najwyższy orzekł, że skoro chłopiec miał już 17 lat, to sprzedając mu magazyn, Ginsberg nie popełnił żadnego przestępstwa. W wyniku tych dwóch wyroków Sąd Najwyższy stworzył precedens, zgodnie z którym nie ma nic złego w tym, że widz, który nie ukończył 17 lat, ogląda filmy dla dorosłych, ale pod warunkiem, że towarzyszy mu jeden z rodziców lub opiekun prawny.