Kacper
Zobaczyć znaczy uwierzyć.
Kraj
Budżet
$55 000 000
Opłaty
$287 928 194
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Sherri Stoner, Deanna Oliver
Producent
Colin Wilson, Steven Spielberg, Gerald R. Molen, Jeffrey A. Montgomery
Operator
Kompozytor
Artysta
Leslie Dilley, Brad Ricker, Greg Papalia
Casting
Nancy Nayor
Instalacja
Krótki opis
Pośredniczka w handlu nieruchomościami Carrigan Crittenden odkrywa, że w starej ruderze, którą odziedziczyła po ojcu ukryty jest skarb. Nie mogąc sobie poradzić ze złośliwymi duchami, które bronią do niego dostępu, Carrigan wynajmuje dom doktorowi Harveyowi, pogromcy duchów. Harvey zamieszkuje w nim razem z córką Kat i zobowiązuje się oczyścić ruderę. Ulega on jednak namowom córki i próbom małego duszka Kacpra, który pomaga im wygnać chciwą właścicielkę.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo reżyserem filmu miał być Alex Proyas. Chciał, aby posiadłość, w której trafiają Harvey (ojciec z córką), wyglądała jakoś niezwykle. Scenograf Ivo Leslie Dilly od razu stwierdził, że nawiedzona posiadłość nie powinna wyglądać jak typowy budynek wiktoriański i zaproponował coś w stylu Antonio Gaudiego (wybitnego przedstawiciela katalońskiego modernizmu). W rezultacie posiadłość w filmie przypomina kompleks mieszkaniowy Casa Batlló w Barcelonie, który Gaudí przebudował w latach 1904-1906.
- Nazwisko Caspera to McFadden. Można je zobaczyć w nagłówku artykułu o jego ojcu, który czyta Cate.
- Podczas zdjęć Bill Pullman i Christina Ricci musieli rozmawiać z piłeczkami tenisowymi, które udawały duchy, a komputerowe efekty dodano do kadrów dopiero później.
- W 33. minucie filmu doktor Harvey walczy ze Stretchem, który bije się za pomocą kija do golfa. Podczas wchodzenia po schodach przez kilka sekund Stretch używa złożonego parasola, ale po zmianie ujęcia znowu ma w rękach kij do golfa.
- Wczesne modele komputerowe Caspera bardziej przypominały jego oryginalny wygląd z komiksów, ale były pozbawione życia i nieatrakcyjne, w szczególności ze względu na owalne oczy z niebieskimi obwódkami wokół nich. Steven Spielberg (który występował w tym projekcie jako producent) postanowił zmienić wygląd Caspera i nadać mu oczy, które budziłyby sympatię widzów (na wzór oczu obcego z filmu Spielberga z 1982 roku).
- Bardzo trudno okazało się dobrać Casperowi odpowiedni głos. Reżyser Brad Silberling przesłuchał setki dzieci. Ostatecznie wybrał Malachi Pearsona, który wcześniej nie miał nic wspólnego z kinematografią.
- Podczas kręcenia Bill Pullman i Christina Ricci musieli rozmawiać z piłeczkami tenisowymi, które odgrywały rolę duchów, a komputerowe duchy dodano do kadru później.
- W scenie z lustrem postać grana przez Billa Pullmana miała się przemienić w Stevena Spielberga. Spielberg, zaangażowany w projekt jako producent, nawet wystąpił w odpowiedniej scenie, ale ostatecznie nie trafiła ona do filmu (zdecydowano, że scena spowolni ogólne tempo i zakłóci rytm filmu). Spielberg był z tego tylko zadowolony, ponieważ zawsze uważał się za okropnego aktora.
- W scenie z lustrem postać grana przez Billa Pullmana miała zmienić się w Stevena Spielberga. Spielberg, zaangażowany w projekt jako producent, wystąpił nawet w tej scenie, jednak ostatecznie nie znalazła się ona w filmie (uznano, że spowolniłaby tempo i zaburzyła rytm filmu). Spielberg tylko ucieszył się z tego faktu, ponieważ zawsze uważał się za fatalnego aktora.
- Początkowo reżyserem miał być Alex Proyas.
- To drugi film, w którym Christina Ricci zakochuje się w Devonie Sawa (który tutaj gra Caspera w ludzkiej postaci). Ich bohaterowie byli w sobie zakochani w filmie „Teraz i wtedy” (1995).
- Christina Ricci w momencie rozpoczęcia zdjęć miała 15 lat i wcześniej nigdy nie widziała bajek o Casperze. Musiała okresowo przypominać reżyserowi Bradowi Silberlingowi, że urodziła się w 1980 roku, ponieważ Silberling nieustannie zagajał o epoce lat 50.
- W scenie, w której Casper wyciąga Cat, w którą wciela się Christina Ricci, przez okno, aby udać się na latarnię morską, do ręki aktorki była przywiązana żyłka, dzięki czemu wydawało się, że ciągnie ją duch.
- Wczesne modele komputerowe Caspera bardziej przypominały jego oryginalny wygląd z komiksów, ale były jakoś bez życia i nieatrakcyjne, szczególnie z powodu owalnych oczu z niebieskimi kręgami wokół nich. Steven Spielberg (który był producentem tego projektu) postanowił zmienić wygląd Caspera i nadać mu oczy, które wzbudzałyby sympatię u widzów (podobne do oczu kosmity z jego filmu o tym samym tytule z 1982 roku).
- Początkowo zakładano, że reżyserem filmu zostanie Alex Proyas. Chciał on, aby posiadłość, w której znaleźli się Harvey (ojciec z córką), wyglądała w jakiś niezwykły sposób. Scenograf Ivor Leslie Dilly od razu stwierdził, że nawiedzona posiadłość nie powinna wyglądać jak typowy budynek z epoki wiktoriańskiej i zaproponował coś w stylu Antonia Gaudiego (wybitnego przedstawiciela katalońskiego modernizmu). W rezultacie posiadłość w filmie zaczęła przypominać budynek Casa Batlló w Barcelonie, który Gaudi przebudował w latach 1904–1906.
- Po zakończeniu prac nad filmem zaproponowano nakręcenie sequela, a Simon Wells napisał nawet jego scenariusz, ale od tego pomysłu trzeba było zrezygnować, ponieważ Bill Pullman i Christina Ricci byli zajęci innymi projektami, a dodatkowo Ricci nie chciała już grać w filmach dla dzieci. Zdecydowano skupić się na serialu animowanym o Casperze i na animowanym spin-offie dla Fox Kids.
- Christine Ricci w momencie rozpoczęcia zdjęć miała 15 lat i wcześniej ani razu nie widziała bajek o Casperze. Musiała okresowo przypominać reżyserowi Bradowi Silberlingowi, że urodziła się w 1980 roku, ponieważ Silberling stale wracał do rozmów o latach 50-tych.
- Najpierw animowano scenę ze śniadaniem, dlatego właśnie Casper i reszta duchów wyglądają „bardziej materialnie” niż w pozostałej części filmu. Naleśniki, które podawał Casper, były w pełni animowane.
- W 63. minucie filmu Kat siada w fotelu i na nim zjeżdża do podziemnego laboratorium ojca Caspera, gdzie fotel pozostaje później. W 65. minucie, śladami Kat, na innym fotelu jadą Dibs i Carrigan, jednak nie wiadomo, skąd mogli wziąć fotel, ponieważ w bibliotece wyraźnie widać było, że stoi tam tylko jeden fotel.
- W scenie, w której Casper wyciąga Kat (graną przez Christinę Ricci) przez okno, aby udać się do latarni morskiej, do ręki aktorki przywiązano żyłkę, dzięki czemu widzowi wydawało się, że ciągnie ją duch.
- W 86. minucie filmu duch matki Kat spotyka Caspera i mówi, że ma 12 lat. To błąd, ponieważ w 61. minucie filmu Kat znajduje na strychu starą gazetę, w której wskazano, że dziecko McFaddena (ludzkie nazwisko Caspera) zmarło na zapalenie płuc w wieku 11 lat.
- Pierwotnie reżyserem miał zostać Alex Proyas.
- Po zakończeniu prac nad filmem zaproponowano nakręcenie sequela, a Simon Wells napisał nawet jego scenariusz, jednak z pomysłu tego trzeba było zrezygnować, ponieważ Bill Pullman i Christina Ricci byli zajęci innymi projektami, a ponadto Ricci nie chciała już grać w filmach dla dzieci. Zdecydowano się skupić na serialu animowanym o Casperze oraz na animowanym spin-offie dla Fox Kids.
- Bardzo trudno okazało się dobrać głos pasujący do postaci Caspera. Reżyser Brad Silberling przesłuchał setki dzieci. Ostatecznie wybrał Malachiego Pearsona, mimo że wcześniej nie miał on żadnego związku z kinematografią.
- Pierwszy w historii kinematografii film fabularny z głównym bohaterem, który jest w całości produktem grafiki komputerowej.
Podobne filmy
8.2/10
8.1/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
