Miasteczko Pleasantville
Nic nie jest tak proste jak czerń i biel.
Kraj
Produkcja
Budżet
$60 000 000
Opłaty
$49 805 462
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
John Lindley
Kompozytor
Artysta
Jeannine Oppewall
Casting
Debra Zane, Ellen Lewis
Instalacja
Krótki opis
David, współczesny amerykański licealista, niepokoi się o własną przyszłość, zamartwia się wszelkimi zagrożeniami, którymi straszą media. Z upodobaniem ogląda czarno-biały telewizyjny serial z lat 50. o sielankowym życiu mieszkańców miasteczka Pleasantville. Pewnego dnia nieco tajemniczy technik wezwany do naprawy telewizora wręcza Davidowi pilot, za pomocą którego chłopak i jego siostra przenoszą się nieoczekiwanie do filmowego miasteczka. Oboje otrzymują imiona Bud i Mary Sue i stają się głównymi bohaterami serialu.
Co pozostało za kulisami
- Film jest dedykowany matce reżysera Gary’ego Rossa, aktorowi J.T. Walshowi (1943-1998) i asystentowi operatora Brentowi Lonowi Hershmanowi, który zginął w wypadku samochodowym podczas kręcenia filmu „Pleasantville”.
- Bohater grany przez Tobiego Maguirea opowiada nastolatkom książki „Przygody Hucka Finna” (Mark Twain, 1884) i „Buszujący w zbożu” (J.D. Salinger, 1951). Listy zakazanych książek w większości placówek edukacyjnych w USA prowadzą właśnie te dzieła.
- Film jest dedykowany matce reżysera Gary'ego Rossa, aktorowi J.T. Walshowi (1943-1998) oraz asystentowi operatora Brentowi Lonu Hershmanowi, który zginął w wypadku samochodowym podczas zdjęć do filmu „Pleasantville”.
- Zdjęcia do filmu odbywały się w Kalifornii od 1 marca do 2 lipca 1997 roku.
- Przy wjeździe do Pleasantville Jennifer staje się Mary Sue. To imię nadaje się postaci, którą autor utworu obdarza wyolbrzymionymi, nierealistycznymi zaletami, umiejętnościami i szczęściem. Uważa się, że autor identyfikuje się ze swoją Mary Sue (Marty Sue dla bohaterów płci męskiej) i uosabia w niej swoje kompleksy z realnego życia.
- Muzyczny automat pana Johnsona to Seeburg M100C z 1952 roku, znany wśród kolekcjonerów jako „automat muzyczny „Szczęśliwe dni””. Właśnie ten model pojawia się w początkowych i końcowych kadrach odcinków serialu telewizyjnego ABC-TV.
- W scenie w kręgielni operator wykorzystuje technikę znaną jako „holenderski kąt”. Była ona bardzo popularna w epoce kina czarno-białego i stosował ją na przykład Alfred Hitchcock. Technikę tę wykorzystuje się do oddania wewnętrznych niepokojów lub napiętego stanu postaci – kamera patrzy na nią od dołu do góry, przy czym horyzont jest przesunięty na bok.
- Reżyserski debiut Gary'ego Rossa.
- Kampania reklamowa filmu obejmowała konkurs, w którym zwycięzcy mieli otrzymać wycieczkę do Pleasantville w stanie Iowa (najmniejszego miasta o takiej nazwie w USA).
- W scenie w kręgielni operator stosuje technikę znaną jako „holenderski kąt”. Była ona bardzo popularna w epoce kina czarno-białego i była wykorzystywana na przykład przez Alfreda Hitchcocka. Zabieg ten służy do oddania niepokoju lub napięcia emocjonalnego postaci — kamera patrzy na nią z dołu do góry, podczas gdy linia horyzontu jest przechylona na bok.
- Książka „Świat sztuki” Edwarda Bissella, którą David Wagner przynosi panu Johnsonowi, nigdy nie istniała. To rekwizyt stworzony wyłącznie na potrzeby filmu.
- Bohater Toby Maguirea streszcza nastolatkom książki „Przygody Hucka Finna” (Mark Twain, 1884) oraz „catcher in the rye” (J.D. Salinger, 1951). To właśnie te dzieła często znajdują się na czele list zakazanej literatury w większości placówek edukacyjnych w USA.
Podobne filmy
8.8/10
8.7/10
8.6/10
8.6/10
8.5/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
