Persona

Name: Persona
Genre: Dramat
Released: 1966-10-18
Duration: 1 h 25 min
Rating: 8
Cast: Bibi Andersson, Liv Ullmann, Margaretha Krook, Gunnar Björnstrand, Jörgen Lindström

Persona (1966)

Chronometraż: 1:25 (85 min)

8/10
182 695

—
brak ocen

8.1/10
2455

8/10
140000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 2

Zdjęcie 126

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Persona — Persona (1966) ORIGINAL TRAILER [HD 1080p]

2:44

Zdjęcie 126

Data premiery

Kraj

Produkcja

Genre

Budżet

Opłaty

$27 791

Witryna internetowa

Reżyser

Ingmar Bergman

Aktorzy

Bibi Andersson, Liv Ullmann, Margaretha Krook, Gunnar Björnstrand, Jörgen Lindström, Thích Quảng Đức
Wszyscy aktorzy i role (6)

Scenariusz

Producent

Ingmar Bergman

Operator

Sven Nykvist

Kompozytor

Lars Johan Werle

Artysta

Bibi Lindström

Casting

Instalacja

Ulla Ryghe
Cały zespół (19)

Krótki opis

Aktorka Elisabeth Vogler (Liv Ullmann) zaniemówiła w trakcie przedstawienia "Elektry". Badania kliniczne wykazały brak przyczyn fizjologicznych, Elisabeth przestała mówić z własnej woli. Lekarka, która się nią opiekuje wysyła ją wraz z młodą pielęgniarką Almą (Bibi Andersson) na rekonwalescencję w domku nad morzem. Pielęgniarka zaczyna coraz bardziej ufać swojej pacjentce i zwierzać się jej ze swoich przeżyć.

Co pozostało za kulisami

Wiosną 1965 roku Ingmar Bergman (1918-2007) trafił do szpitala z zapaleniem płuc, tam napisał scenariusz „Persony”.
Początkowo Bergman planował nazwać film „Kinematografia” (obraz zaczyna się od pokazu zapalającej się lampy filmowej, migają kadry, gdzieś w połowie taśma się zrywa, na końcu filmu lampa gaśnie). Jednak producent mu to uniemożliwił.
Zdjęcia do filmu odbywały się w studiu w Sztokholmie oraz na wyspie Fårö.
W starożytnym teatrze termin „Persona” oznaczał maskę, przez otwór na usta której aktor recytuje swoją rolę. Sam termin „Persona” został zapożyczony przez Ingmara Bergmana z filozoficznej teorii Carla Gustava Junga o związku między „Personą” a „Animą” w życiu, gdzie „Persona” reprezentuje maskę, odgrywającą określoną rolę w społeczeństwie, ukrywającą przy tym prawdziwe „ja”. „Anima”, lub „Animus” – to kolektywny obraz kobiety w indywidualnym podświadomości mężczyzny i odwrotnie; jest to archetyp, przeciwstawny doskonałemu obrazowi „Persony”.
Ingmar Bergman pisał scenariusz filmu, mając na myśli Liv Ullmann i Bibi Andersson, między którymi dostrzegł dziwne podobieństwo fizyczne.
W teatrze antycznym termin „Persona” oznaczał maskę, przez otwór w której aktor recytował swoją rolę. Sam termin „Persona” został zapożyczony przez Ingmara Bergmana z teorii filozoficznej Carla Gustava Junga na temat związku między „Personą” a „Animą” w życiu, gdzie „Persona” stanowi maskę odgrywającą określoną rolę społeczną, ukrywającą przy tym prawdziwe „ja”. „Anima” lub „Animus” to kolektywny obraz kobiety w indywidualnej nieświadomości mężczyzny i odwrotnie; jest to archetyp przeciwny doskonałemu obrazowi „Persony”.
Pierwotny scenariusz uległ zmianom w procesie produkcji. Aktorki Bibi Andersson i Liv Ullmann, a także operator Sven Nykvist, według słów Ullmann, improwizowali w trakcie pracy.
Początkowo Bergman planował zatytułować film „Kinematograf” (obraz zaczyna się od zapalenia lampy projektora, przemykają klatki, w połowie filmu taśma rwie się, a na końcu lampa gaśnie). Przeciwdziałał temu jednak producent.
Wiosną 1965 roku Ingmar Bergman (1918-2007) trafił do szpitala z zapaleniem płuc, gdzie napisał scenariusz do filmu „Persona”.
Bibi Andersson i Liv Ullman postanowiły zagrać swoje postacie tak, jakby były one dwiema stronami tej samej osobowości — która, jak sądziły, należała do samego Ingmara Bergmana.