Pewnego razu na Dzikim Zachodzie

C'era una volta il West (1968)
Chronometraż: 2:46 (166 min)
8.5/10
420 054

brak ocen
8.3/10
4990
8.5/10
383000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$5 000 000
Opłaty
$5 345 791
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Fulvio Morsella, Bino Cicogna
Kompozytor
Artysta
Carlo Simi
Casting
Instalacja

Krótki opis

Jill McBain (Claudia Cardinale) przyjeżdża z Nowego Orleanu do swojego męża, który mieszka w małym miasteczku na Dzikim Zachodzie. Kilka dni przed jej przybyciem McBain i jego dzieci z poprzedniego małżeństwa zostają zamordowani przez bandę Franka (Henry Fonda). Jednak o zbrodnię podejrzewany jest Cheyenne (Jason Robards). W tym czasie w okolicy pojawia się tajemniczy człowiek nazywany "Harmonijką" (Charles Bronson).

Co pozostało za kulisami

  • Specjalnie do roli Henry’ego Fondy zamówił parę brązowych soczewek. Leone zmusił go do ich zdjęcia – potrzebował przeszywającego spojrzenia błękitnych oczu Fondy.
  • Współautor scenariusza Bernardo Bertolucci twierdził, że pomysł wprowadzenia do akcji kobiety należał do niego. Leone początkowo wahał się, potem, gdy się zgodził, wpadł na pomysł pokazania Jill McBain w takim kadrze, że widz od razu domyśliłby się, że nie nosi bielizny. Potem z tego pomysłu zrezygnował, a Claudia Cardinale opowiadała, że gdyby wtedy dowiedziała się o tej zachciance Leone, nie zdecydowałaby się na udział w filmie.
  • Bohaterki Claudii Cardinale i Paola Stoppy odbyły najdłuższą podróż dyliżansem w historii kina. Rozpoczynała się w Hiszpanii, a następnie przebiegała przez Dolinę Monumentów w USA.
  • Rdzenna Amerykanka, która uciekła ze stacji na początku filmu, została zagrana przez hawajską księżniczkę Luanę Kalaeloa. Była żoną aktora Woody’ego Strouda.
  • Nieszczęsnego brata Harmoniki gra Claudio Mancini, menedżer produkcji filmu.
  • Jednym z kaskaderów na planie był John Landis, przyszły znany reżyser.
  • To ostatni film Sergio Leone, w którym napisy początkowe trwają ponad dziesięć minut.
  • Jason Robards (Shayenne) upił się już pierwszego dnia zdjęć. Leone zagroził, że go zwolni, i Robards więcej tego nie powtórzył. Niemniej jednak, kiedy w czerwcu 1968 roku zamordowano Roberta F. Kennedy’ego, Robards ponownie się upił. Leone ocenił sytuację, a nawet na jeden dzień wstrzymał zdjęcia.
  • Aktor Al Mullock, który zagrał w początkowej scenie strzelaniny, tego samego dnia w tym samym kostiumie wyskoczył z okna swojego hotelu. Zmarł w drodze do szpitala.
  • Po „dolarowej” trylogii Leone nie chciał już kręcić westernów. Już w latach 60. rozważał projekt „Once Upon a Time in America”. Jednak amerykańscy producenci odmawiali finansowania projektu, dopóki nie nakręci dla nich kolejnego westernu.
  • Zgodnie z pierwotnym zamysłem Leone, trzech bandytów czekających na Harmonię na stacji mieli zagrać Clint Eastwood, Lee Van Cleef i Eli Wallach (gwiazdy filmu „Dobry, zły i brzydki” z 1966 roku). Jednak gdy okazało się, że Eastwood nie będzie mógł wziąć udziału w filmie, pomysł ten został porzucony.
  • Dom Jill McBain służył wcześniej jako plener filmowy do filmu Orsona Wellesa „Północne gwiazdy” (1965).
  • Henry Fonda początkowo odmówił udziału w filmie. Sergio Leone osobiście udał się do Ameryki, aby go przekonać. Fonda zapytał: „Dlaczego chce Pan mnie kręcić?” Leone odpowiedział: „Wyobraźcie sobie: kamera powoli przesuwa się w górę po sylwetce bandyty, od dołu do jego pistoletu, który dobywa i strzela do uciekającego dziecka. Potem kamera unosi się do twarzy bandyty… i to jest Henry Fonda.”
  • Specjalnie na potrzeby roli Fonda zamówił parę brązowych soczewek. Leone zmusił go do ich zdjęcia — potrzebował przenikliwego spojrzenia błękitnych oczu Fondy.
  • Po „dolarowej” trylogii Leone nie chciał już kręcić westernów. Już w latach 60. rozważał projekt „Pożegnanie z Ameryką”. Jednak amerykańscy producenci odmawiali sfinansowania projektu, dopóki nie nakręci dla nich kolejnego westernu.
  • Współautor scenariusza Bernardo Bertolucci twierdził, że pomysł wprowadzenia do akcji kobiety należał do niego. Leone początkowo się wahał, a gdy w końcu się zgodził, przyszła mu do głowy myśl, by pokazać Jill McBain pod takim kątem, aby widz od razu domyślił się, że nie ma na sobie bielizny. Później zrezygnował z tego pomysłu, a Claudia Cardinale opowiadała, że gdyby dowiedziała się wtedy o tym kaprysie Leone, nie zgodziłaby się na występ w filmie.
  • Według zamysłu Leone trzech bandytów, którzy na początku filmu czekają na Harmonikę na stacji, mieli zagrać Clint Eastwood, Lee Van Cleef i Eli Wallach (gwiazdy „ The Good, the Bad and the Ugly” (1966)). Jednak gdy okazało się, że Eastwood nie weźmie udziału w filmie, z pomysłu trzeba było zrezygnować.
  • Bohaterowie Claudii Cardinale i Paolo Stoppy odbyli najdłuższą podróż dyliżansem w historii kina. Zaczynała się ona w Hiszpanii, a następnie wiodła przez Dolinę Monumentów w USA.
  • W rolę Indianki, która ucieka ze stacji na początku filmu, wcieliła się hawajska księżniczka Luana Kalaeloa. Była ona żoną aktora Woody'ego Strouda.
  • Dom Jill McBaine posłużył nieco wcześniej jako scenografia do filmu Orsona Wellesa „Północne dzwony” (1965).
  • Jednym z kaskaderów na planie był John Landis, w przyszłości znany reżyser.
  • Jest to ostatni film Sergio Leone, w którym napisy początkowe trwają ponad dziesięć minut.
  • Jason Robards (Cheyenne) upił się już pierwszego dnia zdjęć. Leone zagroził, że go zwolni, po czym Robards więcej tak nie postąpił. Niemniej jednak, gdy w czerwcu 1968 roku zamordowano Roberta F. Kennedy'ego, Robards znów się upił. Leone zrozumiał sytuację i wstrzymał zdjęcia na jeden dzień.
  • Aktor Al Mulock, który wystąpił w początkowej scenie strzelaniny, tego samego dnia w tym samym kostiumie wyskoczył z okna swojego hotelu. Zmarł w drodze do szpitala.
  • Henry Fonda początkowo odmówił występu w filmie. Sergio Leone udał się osobiście do Ameryki, aby go namówić. Fonda zapytał: „Dlaczego chce mnie pan obsadzić?”. Leone odpowiedział: „Wyobraźmy sobie: kamera powoli przesuwa się po sylwetce bandyty, od dołu do góry, aż do pistoletu, który ten wyciąga i strzela do uciekającego dziecka. Następnie kamera podnosi się do twarzy bandyty… i jest to Henry Fonda”.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.