Pogromcy duchów

Oni nie boją się żadnego ducha.
Ghostbusters (1984)
Chronometraż: 1:45 (105 min)
7.8/10
711 228

brak ocen
7.5/10
9877
7.8/10
485000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$30 000 000
Opłaty
$282 242 989
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Ivan Reitman, Michael C. Gross, Joe Medjuck, Bill Damaschke, Bernie Brillstein
Operator
Kompozytor
Artysta
John DeCuir
Casting
Karen Rea
Instalacja
Sheldon Kahn, David E. Blewitt
Cały zespół (58)

Krótki opis

Venkman (Bill Murray), Stantz (Dan Aykroyd) i Spengler (Harold Ramis) zakładają firmę zajmującą się zwalczaniem i łapaniem duchów. Ich sukcesy nie podobają się urzędnikowi organizacji środowiskowej, Peckowi (William Atherton), który doprowadza do zamknięcia przyjaciół w areszcie. Tymczasem miasto zaczyna opanowywać starożytny duch Gozer, który dostaje się do Nowego Jorku między wymiarowym kanałem znajdującym się w mieszkaniu Dany Barrett (Sigourney Weaver). Wkrótce potwory opanowują każdy zakątek miasta. Burmistrz (David Margulies), wbrew sprzeciwom Pecka, uwalnia i wzywa do pomocy pogromców.

Co pozostało za kulisami

  • Rola Petera Venkmana była pisana pod Johnem Belushim.
  • Rola Winstona była opracowywana z myślą o Eddiem Murphy'm.
  • Początkowo Ectomobil miał być całkowicie czarny. Jednak po podjęciu decyzji, że większość zdjęć będzie kręcona w nocy, samochód pomalowano na biało.
  • Początkowo scenariusz nazywał się „Ghost Smashers”.
  • Demoniczny głos Dany/Zuula należy do Ivana Reitmana.
  • W pierwotnej wersji scenariusza akcja Harolda Ramisa rozgrywała się w przyszłości, na różnych planetach. Ale Ivan Reitman powiedział, że taki film kosztowałby 300 milionów dolarów (i to w 1984 roku), więc scenariusz trzeba było przeredagować.
  • Duch o imieniu „Lizun” w oryginale nazywał się „Łukogłowy” z powodu nieświeżego oddechu.
  • Dom, w którym mieszka Dana, istnieje naprawdę, ale zamiast 22 pięter ma tylko 20 (adres: 55 Central Park West, New York).
  • Gozer początkowo miał wyglądać jak człowiek w garniturze i miał go grać Paul Rubens, ale ten odmówił roli. Podobnie punkrockerka Ann Carlisle zrezygnowała z roli Zuul.
  • Do roli Igona brano pod uwagę kandydatury Christophera Walkena, Johna Lithgowa, Jeffa Goldbluma i Christophera Lloyda.
  • Rolę Petera Venkmana oferowano również Michaelowi Keatonowi, a po jego rezygnacji zaproponowano mu rolę Igona. Keaton odmówił również tej roli. Innym pretendentem był Chevy Chase. On odmówił, a później argumentował to tym, że podsunęli mu roboczą wersję scenariusza, w której wszystko było ponure i przerażające.
  • Rola Louisa (zagrał Rick Moranis) była przeznaczona dla Johna Candy'ego, ale ten odmówił po tym, jak jego pomysły na charakter postaci zostały odrzucone przez Ivana Reitmana.
  • Harold Ramis nie chciał grać w filmie, a jedynie pomóc Aykroydowi z scenariuszem. Ale rola tak bardzo pasowała do Ramisa, że postanowił ją zagrać, choć do tej pory zajmował się głównie scenariuszami i reżyserią.
  • Zgodnie ze scenariuszem pierwsze pojawienie się Człowieka-Marshmallow miało nastąpić na tle Statuy Wolności, aby pokazać różnicę w rozmiarach, ale tę scenę uznano za zbyt trudną do nakręcenia i usunięto ją ze scenariusza.
  • Twórcy filmu nie mogli przesunąć daty premiery na późniejszy termin i latem 1984 roku w kinach USA pojawiła się „surowa” wersja filmu z niedokończonymi efektami specjalnymi i pewnymi niedociągnięciami fabularnymi. Na szczęście widzowie zignorowali te wady i zapewnili twórcom filmu całkiem przyzwoite dochody z biletów.
  • Aby podgrzać zainteresowanie filmem, reżyser Ivan Reitman podjął się dość ciekawej przygody. Do emisji został wprowadzony spot reklamowy, w którym tradycyjne dla filmów prefiksy numeru telefonu „555” zostały zastąpione zwykłym „1-800”. Ciekawi ludzie, którzy dodzwonili się pod ten numer, mogli usłyszeć specjalnie nagrane przesłanie w wykonaniu Billa Murraya i Dana Aykroyda. Przez sześć tygodni, co godzinę, na ten numer wpływało około 1000 połączeń.
  • Główna piosenka z filmu, napisana przez Raya Parkera Jr., przez trzy tygodnie zajmowała pierwsze miejsce na liście Billboard.
  • Peter Venkman mógł zostać zagrany przez Steve'a Guttenberga, ale ten wolał „Pogromców duchów” od pracy w filmie „Akademia policyjna” (1984).
  • W rzeczywistości, w 1982 roku Ivan Reitman planował ekranizację „Autostopem przez Galaktykę” (z Billem Murrayem i Danem Aykroydem), ale zamiast tego nakręcił „Pogromców duchów”.
  • Scenografia do filmu wykorzystała już istniejący zestaw scenograficzny do filmu „Bogaci i sławni”. Świątynia Gozera została zbudowana oddzielnie i była jednym z najbardziej skomplikowanych kompleksów filmowych tamtych czasów.
  • Twórcy filmu nie zdołali przesunąć daty premiery na późniejszy termin, w związku z czym latem 1984 roku w kinach w USA pojawiła się „surowa” wersja filmu z niedopracowanymi efektami specjalnymi i pewnymi nieścisłościami fabularnymi. Na szczęście widzowie zignorowali te niedociągnięcia, a film przyniósł twórcom zadowalające wpływy z kas biletowych.
  • Rola Petera Venkmana była pisana z myślą o Johnie Belushim.
  • Aby podsycić zainteresowanie filmem, reżyser Ivan Reitman zdecydował się na dość ciekawą zagrywkę. Wypuszczono spot reklamowy, w którym tradycyjny dla filmów przedrostek numeru telefonu „555” zastąpiono zwykłym „1-800”. Ciekawscy widzowie, którzy zadzwonili pod ten numer, mogli usłyszeć specjalnie nagraną wiadomość w wykonaniu Billa Murraya i Dana Aykroyda. Przez sześć tygodni pod ten numer dzwoniono średnio 1000 razy w każdej godzinie.
  • Główna piosenka z filmu, napisana przez Ray’a Parkera Jr., przez trzy tygodnie zajmowała pierwsze miejsce na liście Billboard.
  • Zgodnie z pierwotnym zamysłem Ektomobil miał być całkowicie czarny. Jednak po podjęciu decyzji, że większość scen z samochodem zostanie nakręcona w nocy, auto przemalowano na biało.
  • Petera Venkmana mógł zagrać Steve Guttenberg, ale zamiast „Pogromców duchów” wybrał rolę w filmie „Akademia Policji” (1984).
  • W rzeczywistości w 1982 roku Ivan Reitman planował ekranizację „Autostopem przez Galaktykę” (z Billem Murrayem i Danem Aykroydem), ale zamiast tego nakręcił „Pogromców duchów”.
  • Demoniczny głos Dany/Zuul należy do Ivana Reitmana.
  • W pierwotnej wersji scenariusza Harolda Ramisa akcja toczyła się w przyszłości, na różnych planetach. Jednak Ivan Reitman stwierdził, że taki film kosztowałby 300 milionów dolarów (i to w 1984 roku), dlatego scenariusz musiał zostać napisany na nowo.
  • Gozer pierwotnie miał wyglądać jak człowiek w garniturze biznesowym i miał go zagrać artysta Paul Reubens, ale ten odmówił roli. Podobnie stało się z punkową rockmanką Anne Carlisle, która odrzuciła rolę Zuul.
  • Do roli Egona rozważano kandydatury Christophera Walkena, Johna Lithgow, Jeffa Goldbluma i Christophera Lloyda.
  • Roli Petera Venkmana zaproponowano również Michaela Keatona, a gdy ten odmówił, zaproponowano mu rolę Egona. Keaton odrzucił ją również. Innym pretendentem był Chevy Chase. Odmówił, argumentując później, że podsunięto mu roboczy scenariusz, w którym wszystko było mroczne i przerażające.
  • Rola Louisa (zagrana przez Ricka Moranisa) była przeznaczona dla Johna Candy'ego, który jednak odmówił po tym, jak jego pomysły dotyczące charakteru postaci zostały odrzucone przez Ivana Reitmana.
  • Harold Ramis nie chciał grać w filmie, a jedynie pomóc Aykroydowi w pisaniu scenariusza. Jednak rola tak bardzo pasowała do Ramisa, że zdecydował się ją zagrać, mimo że do tej pory zajmował się głównie scenariuszami i reżyserią.
  • W dekoracjach filmu wykorzystano już istniejący zestaw scen z filmu „Bogaci i sławni”. Świątynia Gozera została zbudowana osobno i stanowiła jeden z najbardziej skomplikowanych kompleksów zdjęciowych jak na tamte czasy.
  • Zgodnie ze scenariuszem pierwsze pojawienie się człowieka-pianki miało nastąpić na tle Statuy Wolności, aby ukazać różnicę w rozmiarach, jednak uznano, że scena ta byłaby zbyt trudna do sfilmowania, i trzeba było ją usunąć ze scenariusza.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.