Tom Jones

Name: Tom Jones
Genre: Komedia, Przygodowy, Historyczny, Romans
Released: 1963-08-24
Duration: 2 h 8 min
Rating: 6.4
Cast: Albert Finney, Susannah York, Hugh Griffith, Edith Evans, Joan Greenwood

Tom Jones (1963)

Chronometraż: 2:8 (128 min)

6.4/10
16 727

—
brak ocen

5.9/10
246

6.4/10
15000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 2

Zdjęcie 44

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Tom Jones — John Badham on TOM JONES

3:19

Zdjęcie 44

Data premiery

1963-08-24

Kraj

Wielka Brytania

Produkcja

Woodfall Film Productions

Genre

Komedia, Przygodowy, Historyczny, Romans

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Toni Richardson

Aktorzy

Albert Finney, Susannah York, Hugh Griffith, Edith Evans, Joan Greenwood, Diane Cilento, David Tomlinson, Freda Dżekson, Jack MacGowran, Lynn Redgrave
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Toni Richardson

Operator

Walter Lassally

Kompozytor

John Addison

Artysta

Ralph W. Brinton

Casting

John Merrick

Instalacja

Antony Gibbs
Cały zespół (14)

Krótki opis

Tom kocha Sophie, a Sophie kocha Toma. Jednak Tom i Sophie pochodzą z różnych klas społecznych. Czy znajdą sposób, by przetrwać chaos i pozostać wiernymi miłości?

Co pozostało za kulisami

Scenę, w której za Tomem Jonesem goni pajęcz, kręcono przez dwie noce. Drugiej nocy zdarzyło się, że Hugh Griffith (1912-1980) faktycznie uderzył Alberta Finney’a (1936-2019) biczem, przez co temu popłynęła krew. Finney odwrócił się do Griffitha i uderzył go w twarz, po czym obaj opuścili plan, deklarując, że nigdy więcej z sobą nie będą pracować.
Ostatni film, który obejrzał 35. prezydent USA John F. Kennedy (1917-1963) podczas pobytu na Florydzie w drodze do Dallas. Było to 17 listopada.
Twierdzi się, że podczas kręcenia Hugh Griffith był praktycznie stale „pod wpływem”. Sceny, w której na niego spada koń, nie było w scenariuszu i wielu uważa, że uratowało aktora tylko to, że w tym momencie był pijany.
Na kręcenie sceny, w której Tom Jones i pani Waters jedzą, poszło trzy godziny. Niedaleko stały wiadra, do których aktorzy między dublami wymiotowali od przejedzenia.
Praca nad filmem była wielokrotnie przerywana z powodu pijaństwa Hugh Griffitha, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że na plan zdjęciowy musiał dojeżdżać z Londynu. Członkowie ekipy filmowej często musieli go szukać po drodze z Londynu i wielokrotnie zastawali go śpiącego w drodze.
Pomimo zdobycia Oscara w kategoriach „najlepszy film” i „najlepsza reżyseria”, a łącznie 4 złotych statuetek, reżyser Tony Richardson (1928-1991) pozostał niezadowolony z powstałego filmu.
Albert Finney zgodził się wystąpić w tym filmie tylko pod warunkiem, że zostanie jednym z producentów, ale później zamienił ten warunek na udział w zyskach.
Z filmu wycięto 12 sekund walki kogutów, ponieważ demonstracja okrutnego traktowania zwierząt jest zakazana w Wielkiej Brytanii.
Powstały problemy z kręceniem sceny polowania, ponieważ lokalni myśliwi odmówili udziału w projekcie, uważając, że film będzie nastawiał widzów przeciwko polowaniu w ogóle. Ekipa filmowa musiała dosłownie przeczesywać okolice w poszukiwaniu psów myśliwskich, których właściciele zgodziliby się je pożyczyć do zdjęć. Tony Richardson chciał, aby psy rzuciły się na padlinę jelenia, dlatego psy były trzymane głodne przed zdjęciami, ale lokalni myśliwi, dowiedziawszy się, co się dzieje, w noc przed zdjęciami włamali się do psów i nakarmili je. Podczas kręcenia sceny psy tylko obwąchały padlinę jelenia, ale kategorycznie odmówiły, by na nią skoczyć i ją pożreć. Scenę trzeba było powtórzyć po kilku dniach.
Scenę, w której squire goni Toma Jonesa, kręcono przez dwie noce. Drugiej nocy zdarzyło się, że Hugh Griffith (1912-1980) naprawdę uderzył batem Alberta Finney’a (1936-2019), co spowodowało krwawienie. Finney odwrócił się do Griffitha i uderzył go w twarz, po czym obaj opuścili plan, oświadczając, że nigdy więcej nie będą ze sobą współpracować.
Twierdzi się, że podczas zdjęć Hugh Griffith był praktycznie cały czas „pod wpływem”. Sceny, w której koń na niego upada, nie było w scenariuszu i wielu uważa, że aktora uratował jedynie fakt, iż w tym momencie również był pijany.
Prace nad filmem były wielokrotnie przerywane z powodu pijaństwa Hugh Griffitha, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że na plan musiał dojeżdżać z Londynu. Członkowie ekipy filmowej często musieli go szukać w drodze z Londynu i niejednokrotnie znajdowali go śpiącego gdzieś po trasie.
Mimo że film zdobył Oscary w kategoriach „najlepszy film” i „najlepsza reżyseria”, a łącznie otrzymał 4 złote statuetki, reżyser Tony Richardson (1928-1991) nie był zadowolony z końcowego efektu.
Albert Finney zgodził się wystąpić w tym filmie tylko pod warunkiem, że zostanie jednym z producentów, jednak później zamienił ten warunek na udział w zyskach.
Przy kręceniu sceny polowania pojawiły się problemy, ponieważ lokalni myśliwi odmówili udziału w projekcie, uważając, że film nastawi widzów przeciwko polowaniom w ogóle. Ekipa filmowa musiała dosłownie przeczesywać okolicę w poszukiwaniu psów myśliwskich, których właściciele zgodziliby się je wypożyczyć na potrzeby zdjęć. Tony Richardson chciał, aby psy rzuciły się na truchło jelenia, dlatego przed zdjęciami trzymano je głodne, ale lokalni myśliwi, dowiedziawszy się o tym, przed nocą przed zdjęciami przedostali się do psów i je nakarmili. Podczas zdjęć psy jedynie obwąchiwały truchło jelenia, ale kategorycznie odmawiały rzucania się na nie i pożerania. Scenę trzeba było przejąć kilka dni później.