W ciemność. Star Trek

A ziemia runie.
Star Trek Into Darkness (2013)
Chronometraż: 2:12 (132 min)
7.7/10
740 309

brak ocen
7.3/10
9792
7.7/10
509000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$190 000 000
Opłaty
$467 365 246
Reżyser
Operator
Kompozytor
Artysta
Scott Chambliss, Florian Friedmann, Brandon Fayette
Casting
April Webster, Alyssa Weisberg
Instalacja
Maryann Brandon, Mary Jo Markey
Cały zespół (135)

Krótki opis

Kiedy załoga Enterprise zostaje wezwana do domu okazuje się, że niepowstrzymana siła terroru pochodząca z ich własnej organizacji zdetonowała flotę i wszystko co ona symbolizowała, pozostawiając świat w kryzysie. Mając osobiste rachunki do wyrównania, kapitan Kirk prowadzi polowanie w świecie ogarniętym wojną mające na celu schwytanie jednego człowieka - broni masowego rażenia. W miarę jak nasi bohaterowie zostają uwikłani w niebezpieczną grę na śmierć i życie, miłość zostanie poddana próbie, przyjaźnie zerwane i ofiary poczynione w imię jedynej rodziny jaka pozostała Kirkowi: jego załogi.

Co pozostało za kulisami

  • Michael Dorn, który wcześniej grał klingońskiego porucznika Worfa, był zapraszany do roli oficera przed rozpoczęciem zdjęć. Ostatecznie jednak twórcy filmu zdecydowali się nie mieszać starej i nowej obsady z serii filmów „Star Trek”.
  • Ze wszystkich proponowanych tytułów dla filmu, w tym żartobliwych, scenarzyście Damonowi Lindelofowi najbardziej spodobał się: „Star Trek: Transformers 4”. Powiedział: „Technicznie rzecz biorąc, możemy to zrealizować bez problemu”.
  • Zniszczony statek Marcusa na swojej drodze zniszczył słynne więzienie Alcatraz. Co ciekawe, J.J. Abrams był producentem wykonawczym serialu „Alcatraz” (2011).
  • Epizodyczną rolę pracownika transportu w filmie zagrał Christopher Duane – syn „weterana” serii – Jamesa Duana.
  • Bruce Greenwood i Peter Weller dubbingowali bohaterów DC Comics – Bruce’a Wayne’a / Batmana: Greenwood w filmie animowanym „Batman: Pod maską” (2010) i serialu „Młoda Liga Sprawiedliwości” (2010), a Weller w „Mroczny Rycerz: Powrót Legendy. Część 1” (2012).
  • Benicio Del Toro zaproponowano rolę Johna Harrisona, ale ostatecznie aktor odmówił z powodów finansowych. Następnie na tę rolę brano pod uwagę Demiana Bichira, Edgara Ramireza i Jordiego Mollà, ale ostatecznie otrzymał ją Benedict Cumberbatch.
  • Kiedy urzędnik z Los Angeles dostarczył Benedictowi Cumberbatchowi scenariusz, walizka z rękopisem była przypięta do jego ręki kajdankami.
  • Kiedy stary Spock pojawia się na ekranie Enterprise, obraz jest lustrzanie odbity. Można to zauważyć, ponieważ aktor Nimoy ma wydłużony płatek ucha prawego, a nie lewego.
  • Benedicta Cumberbatcha polecił J.J. Abramsowi jego koproducent z filmu „Super 8” (2011) — Steven Spielberg, który współpracował z Cumberbatchem przy filmie „War Horse” (2011).
  • Kiedy urzędnik z Los Angeles przywiózł Benedictowi Cumberbatchowi scenariusz, walizka z rękopisem była przypięta do jego ręki kajdankami.
  • Hayley Atwell i Teresa Palmer ubiegały się o rolę Carol Marcus.
  • To pierwszy raz, gdy film z serii „Star Trek” był kręcony poza Stanami Zjednoczonymi. Zdjęcia do scen ze efektami specjalnymi były realizowane w Islandii.
  • Benedict Cumberbatch nagrał wideo do castingu w kuchni swojego najlepszego przyjaciela za pomocą iPhone'a.
  • W filmie John Harrison podaje Jamesowi T. Kirkowi współrzędne przestrzenne 23174611. Są to współrzędne orbity jednego z księżyców Jowisza.
  • Scenarzystowie Roberto Orci i Alex Kurtzman wyjaśnili, że dylematem dla sequela był wybór – skonfrontować załogę z nowym złoczyńcą lub stworzyć „dochodzeniową fabułę science fiction”, jak w serialu „Star Trek” (1966-1969).
  • Kolekcja modeli na stole admirała Marcusa przypomina galerię starych statków Enterprise z filmu „Star Trek” (1979). W obu kolekcjach znajduje się prom NASA oraz „XCV 330 USS Enterprise” (statek z pierścieniami wokół kadłuba). Wśród modeli znajduje się również „NX-01 Enterprise” z serialu „Star Trek: Enterprise” (2001-2005).
  • Benedict Cumberbatch nagrał wideo próbne do castingu w kuchni swojego najlepszego przyjaciela za pomocą iPhone’a.
  • Scenarzyści, w poszukiwaniu inspiracji, studiowali powieści science-fiction Arthura C. Clarke'a i Larry'ego Nivena.
  • Kiedy Kirk leży i umiera przy drzwiach z oknem, Spock przykłada dłoń do okna i wykonuje gest – „wulkaniański salut”. W następnym ujęciu jego dłoń już nie pokazuje tego gestu.
  • Kolekcja modeli na biurku admirała Marcusa przypomina galerię starych statków „Enterprise” z filmu „Star Trek: Film” (1979). W obu kolekcjach znajduje się prom NASA i „XCV 330 USS Enterprise” (statek z pierścieniami wokół kadłuba). Wśród modeli jest również „NX-01 Enterprise” z serialu „Star Trek: Enterprise” (2001-2005).
  • Według słów J.J. Abramsa koncepcja podróży w czasie, która pojawiła się w poprzednim filmie, została wykorzystana celowo, aby mieć większą swobodę w pracy nad nowymi filmami: „To, że teraz nie jesteśmy ograniczeni okresem czasu, pozwala nam wykorzystać dowolne momenty z przeszłości, albo wymyślić zupełnie nowe, aby stworzyć fabułę”.
  • Peter Weller wcześniej wystąpił w filmie „Przygody Buckaroo Banzai w ósmej wymiarze” (1984) u boku byłego złoczyńcy z „Star Trek” – Christophera Lloyda, a także w filmie „Robocop” (1987) wraz z innymi „weteranami” serii – Ronnym Coxem, Kurtwoodem Smithem i Miguelem Ferrerem.
  • W filmie na 57 minucie, kiedy Spock całuje Uhurę, zmienia się położenie twarzy. To jej głowa jest skierowana do prawego ramienia, a w następnej klatce głowa jest już skierowana do lewego ramienia.
  • Benedykta Cumberbatcha J.J. Abramsowi polecił jego współproducent z filmu „Super 8” (2011) – Steven Spielberg, który współpracował z Cumberbatchem przy filmie „War Horse” (2011).
  • Pas bezpieczeństwa Sulu pojawia się i znika podczas sceny finałowej bitwy.
  • Studio Paramount Pictures poprosiło reżysera J.J. Abramsa o nakręcenie filmu w 3D. Jednak Abrams chciał kręcić w 2D na kliszy filmowej, używając kamer IMAX. Ostatecznie doszli do kompromisu, a rezultatem było to, że ten film stał się pierwszym w historii kina nakręconym w formacie IMAX, a następnie przekształconym w 3D na etapie postprodukcji.
  • Benicio del Toro otrzymał propozycję roli Johna Harrisa, ale ostatecznie odrzucił ją z powodów finansowych. Następnie do tej roli rozważano Demiana Bichira, Edgara Ramireza i Jordiego Mollę, lecz ostatecznie przypadła ona Benedictowi Cumberbatchowi.
  • Kiedy stary Spock pojawia się na ekranie Enterprise, obraz jest odbiciem lustrzanym. Można to zauważyć po tym, że aktor Nimoy ma wyciągnięty płatek prawego ucha, a nie lewego.
  • Według J.J. Abramsa koncepcja podróży w czasie, która pojawiła się w poprzednim filmie, została wprowadzona celowo, aby zapewnić większą swobodę przy pracy nad nowymi częściami: „To, że nie jesteśmy już zależni od konkretnego okresu czasowego, pozwala nam wykorzystać dowolne momenty z przeszłości lub wymyślać zupełnie nowe w celu budowania fabuły”.
  • Michael Dorn, który wcześniej grał klingońskiego porucznika Worf'a, został zaproszony na przesłuchania na rolę oficera na początku zdjęć. Ostatecznie twórcy filmu zdecydowali się nie łączyć starej i nowej obsady z serii filmów „Star Trek”.
  • Haley Atwell i Teresa Palmer ubiegały się o rolę Carol Marcus.
  • Scenarzyści dla inspiracji studiowali powieści science fiction Arthura C. Clarke’a i Larry’ego Nivena.
  • Ze wszystkich proponowanych tytułów filmu, w tym tych żartobliwych, scenarzyście Damonowi Lindelofowi najbardziej spodobał się: „Star Trek: Transformers 4”. Powiedział: „Technicznie bez problemu moglibyśmy zrealizować również to”.
  • Studio Paramount Pictures poprosiło reżysera J.J. Abramsa o nakręcenie filmu w 3D. Abrams chciał jednak filmować w 2D na taśmę, używając kamer IMAX. Ostatecznie wypracowano kompromis, w wyniku którego film ten stał się pierwszą w historii produkcji nakręconą w formacie IMAX, a następnie przekonwertowaną na 3D na etapie postprodukcji.
  • Scenarzyści Roberto Orci i Alex Kurtzman wyjaśnili, że dylematem przy tworzeniu sequela był wybór między starciem załogi z nowym złoczyńcą a stworzeniem „eksploracyjnego fabuły science-fiction”, podobnie jak w serialu „Star Trek” (1966-1969).
  • Jest to drugie pojawienie się Petera Wellera w filmach serii „Star Trek”. Wcześniej wystąpił gościnnie w serialu „Star Trek: Enterprise” (2001-2005).
  • Benedykt Cumberbatch zyskał szeroką rozpoznawalność dzięki roli w serialu „Sherlock” (2010). Leonard Nimoy grał Sherlocka Holmesa w przedstawieniach scenicznych w latach 70. XX wieku, a nawet wspomina o tym fakcie w filmie „Star Trek VI: Nieodkryty kraj” (1991), odwołując się do logiki Holmesa, mówiąc: „Kiedy wyeliminujesz niemożliwe, to co pozostaje, choć zwykle mało prawdopodobne, musi być prawdą”. Również Christopher Plummer wcielał się w Holmesa i wypowiadał jego charakterystyczne słowa: „Gra się rozpoczęła” (The game's afoot). Ponadto Nimoy nagrał piosenkę w latach 70. XX wieku – „The Ballad of Bilbo Baggins” (Ballada o Bilbo Bagginsie), a Cumberbatch podkładał głos smoka Smauga w filmie „Hobbit: Pustkowie Smauga” (2013), w którym jego kolega z serialu „Sherlock” (2010) – Martin Freeman – zagrał Bilbo Bagginsa.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.