Interstellar
Zagłada Ziemi nie będzie zagładą ludzkości.
Produkcja
Genre
Budżet
$165 000 000
Opłaty
$773 889 028
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Nathan Crowley, Andrew McEvoy, Evan Clover
Casting
John Papsidera, Dixie Webster
Instalacja
Krótki opis
Ziemia w niedalekiej przyszłości. Planeta jest sukcesywnie niszczona przez klęski suszy, a ludziom grozi wyginięcie. Nieoczekiwanie naukowcy odkrywają możliwość podróżowania poza granice Układu Słonecznego. Grupa astronautów wyrusza w najważniejszą w dziejach ludzkości podróż – muszą znaleźć miejsce, gdzie nasz gatunek będzie mógł przetrwać. Na czele załogi staje Cooper, były pilot NASA, który obecnie zajmuje się uprawą roli.
Co pozostało za kulisami
- Scena z wyjaśnianiem za pomocą kartki papieru zasady przemieszczania się w przestrzeni jest kopią sceny z filmu „Przez horyzont” (1997).
- Przy projektowaniu budynków w filmie twórcy inspirowali się pracami architekta modernisty Ludwiga Miesa van der Rohe.
- Podczas kręcenia filmu obraz otoczenia, stworzony wcześniej, był wyświetlany na ekranach wokół planu zdjęciowego, aby aktorzy, patrząc przez okna statku kosmicznego, widzieli rzeczywisty obraz, a nie zielony ekran.
- Często cytowane w filmie wersy, rozpoczynające się od „Nie poddawaj się spokojnie w ciemności wieczności” (Do not go gentle into that good night), pochodzą z wiersza Dylana Thomasa.
- Scena, w której zasada przemieszczania się w przestrzeni jest wyjaśniana za pomocą kartki papieru, jest kopią sceny z filmu „Event Horizon” (1997).
- W jednej ze scen Anne Hathaway miała zanurzyć się w lodowatej wodzie (zdjęcia kręcono na Islandii). Jej skafander przeciekał i po kilku godzinach zdjęć Anne nie była pewna, czy czuje palce u stóp.
- Film był kręcony pod roboczym tytułem „List Florze”. Tytuł ten został wybrany na cześć córki Christophera Nolana, która nazywa się Flora.
- Od 2014 roku studio Paramount Pictures zaczęło rezygnować z wydawania filmów na tradycyjnej taśmie na rzecz formatów cyfrowych. Jednak Christopher Nolan, który jest zagorzałym zwolennikiem używania taśmy, nalegał, aby „Interstellar” (2014) został wydany również w formatach IMAX 15/70 mm, 70 mm i 35 mm oraz był w nich wyświetlany przez dwa pełne dni przed premierą cyfrową.
- Scenariusz opiera się na pracach naukowych fizyka teoretyka Kipa Thorne'a.
- W jednej ze scen filmu, przed tym jak główny bohater podarowuje córce zegarek naręczny, obejmuje ją ręką, na której ten zegarek jest założony, i widać położenie wskazówek na tarczy. W następnym ujęciu, podczas wręczania tego samego zegarka, wskazówki znajdują się już w zupełnie innym miejscu, mimo że upłynął bardzo krótki czas.
- Do stworzenia niektórych scen kosmicznych wykorzystano ujęcia nakręcone kamerą IMAX zamontowaną na nosie samolotu Learjet.
- Sposób przemieszczania się w kosmosie w tym filmie opiera się na pracach fizyka Kipa Thorne'a. Na tych samych pracach oparto sposób podróży kosmicznej w powieści Carla Sagana „Kontakt” oraz w jej ekranizacji – filmie „Kontakt” (1997).
- W jednej ze scen Anne Hathaway musiała zanurzyć się w lodowatej wodzie (zdjęcia kręcono w Islandii). Jej skafander przeciekał i po kilku godzinach zdjęć Anne nie była pewna, czy czuje palce u stóp.
- Aby zaproponować Jessice Chastain rolę, Christopher Nolan wysłał do Irlandii – gdzie aktorka kręciła wówczas film „Miss Julia” (2014) – swojego asystenta ze scenariuszem opatrzonym znakami wodnymi z imieniem aktorki. Chastain nie pozwolono zatrzymać scenariusza po jego przeczytaniu.
- Chmury pyłu zostały stworzone za pomocą dużych wentylatorów, które rozwiewały w powietrzu syntetyczny pył na bazie celulozy.
- Christopher Nolan zaznaczył, że podczas tworzenia „Interstellar” czerpał inspirację z takich filmów jak: „2001: Odyseja kosmiczna” (1968), „Gwiezdne wojny: Część IV – Nowa nadzieja” (1977), „Bliskie spotkania trzeciego stopnia” (1977), „Skarby Sierra Madre” (1947), „The Right Stuff” (1983), „Obcy – 8. pasażer Nostromo” (1979) oraz „Blade Runner” (1982).
- Przed rozpoczęciem zdjęć Christopher Nolan zorganizował dla aktorów seans filmu „Rycerze okrągłego stołu” (1983), aby pomóc im lepiej zrozumieć ich role w filmie.
- Podczas zdjęć Matthew McConaughey zamiast pokoju w hotelu wybrał przyczepę kempingową w bezpośrednim sąsiedztwie domu, w którym mieszkała jego postać.
- Niektóre „materiały archiwalne”, które można zobaczyć w zwiastunie, zostały w rzeczywistości nakręcone podczas tworzenia tego filmu, a następnie poddane obróbce efektami wizualnymi, aby wydawały się starsze.
- Kiedy Cooper uspokaja córkę, łańcuszek na jej szyi zmienia pozycję: to pod koszulką, to na niej, w zależności od kąta kamery.
- Scenariusz opiera się na pracach naukowych fizyka teoretycznego Kipa Thorne'a.
- Christopher Nolan wybrał Matthew McConaugheya do roli Coopera po tym, jak zobaczył jego grę w filmie „Mud” (2012).
- Jest to pierwszy film Christophera Nolana od czasu produkcji „Following” (1998), który został nakręcony bez operatora Wally'ego Pfistera. Zamiast Pfistera, Nolan zatrudnił operatora Hoyte van Hoytemę.
- Aby uzyskać inspirację do rzeczywistej podróży kosmicznej, Christopher Nolan zaprosił na plan zdjęciowy byłą astronautkę Marshę Ivins.
- Kiedy Spielberg był jeszcze zaangażowany w projekt jako reżyser, planował obsadzić w roli głównej Willa Smitha. Później, po rezygnacji Spielberga z funkcji reżysera, rola przypadła Matthew McConaugheyowi.
- Christopher Nolan zauważył, że podczas tworzenia „Interstellar” czerpał inspirację z takich filmów jak: „2001: Odyseja kosmiczna” (1968), „Gwiezdne wojny: Część IV – Nowa nadzieja” (1977), „Bliskie spotkania trzeciego stopnia” (1977), „Skarby Sierra Madre” (1947), „Rycerze okrągłego stołu” (1983), „Obcy – ósmy pasażer Nostromo” (1979), „Łowca androidów” (1982).
- Steven Spielberg był zaangażowany w projekt od 2006 roku i zatrudnił Jonathana Nolana do napisania scenariusza, ale odłożył pracę i zajął się innymi filmami. W 2012 roku, po odejściu Spielberga, Jonathan Nolan zaproponował zatrudnienie swojego brata Christophera Nolana jako reżysera.
- W scenie, w której doktor Mann, po zadokowaniu do „Endurance”, próbuje dostać się do wnętrza statku, znajduje się w śluzie dokującym, łączącym dwa moduły. Biorąc pod uwagę konstrukcję statku, Mann powinien był próbować otworzyć drzwi prowadzące w prawo lub w lewo. Jednak zamiast tego otwierał drzwi prosto przed sobą, które najwyraźniej prowadziły w otwartą przestrzeń kosmiczną.
- Aby zainspirować się rzeczywistą podróżą kosmiczną, Christopher Nolan zaprosił na plan zdjęciowy byłą astronautkę Marsha Ivins.
- We wczesnej wersji roboczej scenariusza postać Tiny była chłopcem o imieniu Murph.
- Irfan Khan otrzymał propozycję roli w filmie, ale zrezygnował z powodu kolizji harmonogramów zdjęciowych.
- Film był kręcony pod fikcyjnym tytułem „List do Flory”. Tytuł ten wybrano na cześć córki Christophera Nolana, która nazywa się Flora.
- Począwszy od 2014 roku studio Paramount Pictures zaczęło rezygnować z dystrybucji filmów na tradycyjnej kliszy na rzecz formatów cyfrowych. Jednak Christopher Nolan, który jest zagorzałym zwolennikiem używania kliszy, nalegał, aby „Interstellar” (2014) został wydany również w formatach 15/70mm IMAX, 70mm i 35mm, i wyświetlany w tych formatach przez całe dwa dni przed premierą cyfrową.
- Sposób przemieszczania się w kosmosie w tym filmie opiera się na pracach fizyka Kipa Thorne’a. Na tych samych pracach opierał się sposób przemieszczania się w kosmosie w powieści Carla Sagana „Kontakt” i jej ekranizacji – filmie „Kontakt” (1997).
- Steven Spielberg był związany z projektem od 2006 roku i zatrudnił Jonathana Nolana do napisania scenariusza, ale odłożył pracę i zajął się innymi filmami. W 2012 roku, po ostatecznym odejściu Spielberga, Jonathan Nolan zaproponował zatrudnienie swojego brata Christophera Nolana jako reżysera.
- Sposób podróżowania w kosmosie w tym filmie opiera się na pracach fizyka Kipa Thorne'a. Na tych samych pracach opierał się sposób podróżowania w kosmosie w powieści Carla Sagana «Kontakt» (Contact) i jej ekranizacji – filmie «Kontakt» (1997). Co ciekawe, Matthew McConaughy zagrał w obu filmach.
- Aby stworzyć tunel czasoprzestrzenny i czarną dziurę, doktor Kip Thorne współpracował z superwizorem efektów wizualnych Paulem J. Franklinem i jego zespołem w Double Negative. Thorne dostarczył zespołowi materiały teoretyczne, na podstawie których stworzono nowe programy komputerowe precyzyjnie modelujące te zjawiska. Przetwarzanie niektórych pojedynczych klatek zajmowało do 100 godzin. Całkowita objętość danych programu do grafiki komputerowej wyniosła 800 terabajtów. Wynik wykonanej pracy dał Thorne'owi nowe spojrzenie na efekt soczewkowania grawitacyjnego i dyski akrecyjne czarnej dziury. Skłoniło go to do napisania dwóch prac naukowych: jednej z zakresu astrofizyki, a drugiej z zakresu grafiki komputerowej. Thorne odkrył również nowe cechy zachowania światła w pobliżu horyzontu zdarzeń czarnej dziury.
- Aby zaoferować Jessice Chastain rolę, Christopher Nolan wysłał asystenta do Irlandii, gdzie w tamtym czasie kręciła film „Fräulein Julia” (2014), ze scenariuszem oznaczonym znakiem wodnym z imieniem aktorki. Chastain nie pozwolono zatrzymać scenariusza po jego przeczytaniu.
- Christopher Nolan wybrał Matthew McConaughy'ego do roli Coopera po obejrzeniu jego występu w filmie „Mud” (2012).
- Do stworzenia opisanej w filmie apokaliptycznej sytuacji na Ziemi zainspirowała Christophera Nolana seria katastrofalnych burz pyłowych, które miały miejsce w USA w latach 30. XX wieku.
- Operator Hoyte van Hoytema zmodyfikował kamerę IMAX, aby umożliwić ręczne kręcenie scen w pomieszczeniach.
- Kiedy Spielberg był jeszcze związany z projektem jako reżyser, planował obsadzić w głównej roli Willa Smitha. Później, po odejściu Spielberga z funkcji reżysera, rola ta przypadła Matthew McConaugheyowi.
- Na początku filmu bohater McConaughy'ego rzuca monetą na sam koniec zakurzonej drogi, a w następnym ujęciu moneta znajduje się na jej środku.
- Operator Hoyte van Hoytema przerobił kamerę IMAX, aby umożliwić filmowanie scen w pomieszczeniach z ręki.
- Podczas kręcenia filmu Matthew McConaughy wolał nie hotel, a przyczepę kempingową w pobliżu domu, w którym mieszkał jego bohater.
- Początkowo film był realizowany przez studio Paramount. Kiedy Christopher Nolan objął stanowisko reżysera, studio Warner Bros., które wydawało jego ostatnie filmy, uzyskało udział w projekcie. W zamian za prawa do międzynarodowej dystrybucji, studio Warner Bros. dało studiowi Paramount prawa do współfinansowania przyszłych kontynuacji filmów „Piątek trzynastego” (2009) i „South Park: Większy, dłuższy, nieobrzezany” (1999).
- Nad filmem początkowo pracowało studio Paramount. Gdy Christopher Nolan objął stanowisko reżysera, studio Warner Bros., które wydawało jego ostatnie filmy, wywalczyło udział w projekcie. W zamian za prawa do międzynarodowej dystrybucji, studio Warner Bros. przekazało studiu Paramount prawa do współfinansowania przyszłych kontynuacji filmów „Piątek trzynastego” (2009) oraz „South Park: Większy, dłuższy i nienobity” (1999).
- Projektując budynki w filmie, twórcy inspirowali się pracami architekta modernistycznego Ludwiga Miesa van der Rohe.
- Podczas kręcenia filmu Matthew McConaughey wolał nie hotelowy pokój, lecz przyczepę kempingową w pobliżu domu, w którym mieszkała jego postać.
- Kiedy Spielberg jeszcze był związany z projektem jako reżyser, zamierzał obsadzić w głównej roli Willa Smitha. Później, po odejściu Spielberga z funkcji reżysera, rola przypadła Matthew McConaugheyowi.
- Na lodowej planecie Mann zrzuca Coopera z klifu, ale w kolejnych scenach ich walki teren jest po prostu pagórkowaty, żadnego klifu nie ma.
- Irrfan Khanowi zaproponowano rolę w filmie, jednak odmówił z powodu kolizji w harmonogramie zdjęć.
- Wersja filmowa wyświetlana w sieci IMAX na całym świecie była dostępna tylko na 50 ekranach.
- Christopher Nolan wybrał Matthew McConaughy'ego do roli Coopera po obejrzeniu jego występu w filmie «Mud» (2012).
- Schemat lądowania na wodnej planecie, narysowany przez Coopera, pod koniec epizodu wygląda inaczej (okrąg jest szerszy).
- Christopher Nolan zainspirował się serią katastrofalnych burz piaskowych, które miały miejsce w USA w latach 30., przy tworzeniu apokaliptycznej scenerii Ziemi przedstawionej w filmie.
- Steven Spielberg był związany z projektem od 2006 roku i zatrudnił Jonathana Nolana do napisania scenariusza, jednak odłożył prace, by zająć się innymi filmami. W 2012 roku, po odejściu Spielberga, Jonathan Nolan zaproponował zatrudnienie swojego brata, Christophera Nolana, w roli reżysera.
- Do stworzenia tunelu czasoprzestrzennego i czarnej dziury dr Kip Thorne współpracował z superwizorem efektów wizualnych Paulem J. Franklinem i jego zespołem w Double Negative. Thorne dostarczył teoretyczne materiały zespołowi, który następnie stworzył na ich podstawie nowe programy komputerowe, dokładnie modelujące te zjawiska. Przetwarzanie niektórych pojedynczych klatek trwało do 100 godzin. Cały wolumen danych programu do grafiki komputerowej wyniósł 800 terabajtów. Rezultat pracy dał Thorne'owi nowe spojrzenie na efekt soczewkowania grawitacyjnego i dyski akrecyjne czarnej dziury. To skłoniło go do napisania dwóch prac naukowych: jednej z zakresu astrofizyki, a drugiej z zakresu grafiki komputerowej. Thorne odkrył również nowe cechy zachowania światła w pobliżu horyzontu zdarzeń czarnej dziury.
- To pierwszy film Christophera Nolana, począwszy od „Following” (1998), nakręcony bez operatora Wally'ego Pfistera. Zamiast Pfistera Nolan zatrudnił operatora Hoyte'a van Hoytemę.
- Przed rozpoczęciem zdjęć Christopher Nolan zorganizował dla aktorów pokaz filmu „The Right Stuff” (1983), aby pomóc im lepiej zrozumieć ich role w filmie.
- Często cytowane w filmie wersy zaczynające się od słów „Nie odchodź łagodnie w tę dobrą noc” (Do not go gentle into that good night) pochodzą z wiersza Dylana Thomasa.
Podobne filmy
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
