Marsjanin
Ratunek jest tylko 225 milionów kilometrów stąd;
Produkcja
Genre
Budżet
$108 000 000
Opłaty
$630 161 890
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Artur Maks, Edwin Schaap, Christopher Mullins
Casting
Nina Gold., Zsolt Csutak, Carmen Cuba
Instalacja
Krótki opis
Potężna burza piaskowa sprawia, że sześcioosobowa marsjańska ekspedycja, w której skład wchodzi Mark Watney (Matt Damon), musi ratować się ucieczką z Czerwonej Planety. Kiedy ciężko ranny Mark odzyskuje przytomność, stwierdza, że został na Marsie sam w zdewastowanym przez wichurę obozie, z minimalnymi zapasami powietrza i żywności, a na dodatek bez łączności z Ziemią. Co gorsza, zarówno pozostali członkowie ekspedycji, jak i sztab w Houston uważają go za martwego, nikt więc nie zorganizuje wyprawy ratunkowej; zresztą, nawet gdyby wyruszyli po niego niemal natychmiast, dotarliby na Marsa długo po tym, jak zabraknie mu powietrza, wody i żywności. Czyżby to był koniec? Nic z tego. Mark rozpoczyna heroiczną walkę o przetrwanie, w której równie ważną rolę co naukowa wiedza, zdolności techniczne i pomysłowość odgrywają niezłomna determinacja i umiejętność zachowania dystansu wobec siebie i świata, który nie zawsze gra fair…
Co pozostało za kulisami
- Matt Damon gra postać o imieniu Mark Watney. „Mark” to angielska wersja łacińskiego imienia „Marcus”, które według jednej z wersji powstało na cześć boga wojny, Marsa.
- Na pewnym etapie scenarzysta Drew Goddard mógł zostać reżyserem projektu, jednak zamiast tego postanowił zająć się filmem „Złowroga szóstka”. Po tym Ridley Scott przeczytał scenariusz i dołączył do projektu, odkładając pracę nad kontynuacją filmu „Prometeusz” (2012).
- Według Ridleya Scotta wszystkie solowe sceny z Mattem Damonem były kręcone przez pięć tygodni z rzędu.
- Kostiumy, które zostały użyte w filmie, posiadały realnie funkcjonujący system oświetlenia.
- Przy tworzeniu tego filmu wykorzystano znaczną część badań i materiałów przygotowawczych do filmu „Prometeusz” (2012).
- Jeden kilogram ładunku wynoszonego na orbitę wymaga ogromnych zasobów. Dlatego kilogramy, objętości, metry sześcienne powietrza, jedzenia, ubrań – wszystko to ma dużą wartość na załogowych statkach kosmicznych. W filmie widzimy ogromne puste przestrzenie statku kosmicznego, korytarze, siłownie z ziemskimi urządzeniami, niewyobrażalnych rozmiarów włazy. Taka konstrukcja statku jest niemożliwa.
- Ciśnienie atmosferyczne na powierzchni Marsa wynosi średnio 600 Pa, czyli około 160 razy mniej niż na Ziemi. Jest tak niskie, że najsilniejsza burza na Marsie jest w stanie jedynie zepsuć fryzurę. Autor Andy Weir przyznał, że to była jego największa niedokładność w powieści. Ze względu na niską gęstość powietrza dźwięk na Marsie nie rozchodzi się tak łatwo jak na Ziemi: na przykład, aby rozmówca cię usłyszał, będziesz musiał podejść do niego blisko i krzyczeć z całych sił.
- „Marsjanin” miał jeden z najbardziej niezwykłych pokazów przedpremierowych w historii: jako pierwsi mogli go ocenić nie tylko dziennikarze, ale i kosmonauci ze stacji kosmicznej, wśród których znajdował się znany astronauta Scott Kelly.
- Przy tworzeniu tego filmu wykorzystano większość badań i opracowań przygotowanych do filmu „Prometeusz” (2012).
- Na początku filmu, gdy pokazują Centrum Kosmiczne Johnsona w Houston, w rzeczywistości jest to Centrum Kosmiczne Kennedy’ego na Florydzie.
- Naukowcy z NASA zrobili potężny ruch reklamowy dla „Marsjanina”, sami o tym nie wiedząc. 28 września 2015 roku ogłosili, że na Marsie odkryli okresowe strumienie wody w stanie ciekłym.
- Aktor Jeff Daniels, który wcielił się w rolę dyrektora NASA, grał jedną z głównych ról w filmie „Mój ulubiony Marsjanin”.
- W niektórych ujęciach pilot steruje statkiem „Hermes” za pomocą joysticka Thrustmaster Hotas Warthog.
- Aby przesunąć określoną masę, nawet w próżni, należy przyłożyć odpowiedni ciąg. Dziura w skafandrze po prostu nie wytworzyłaby takiego ciągu, niezależnie od tego, jak wysokie byłoby ciśnienie wewnątrz skafandra. Ale nawet gdyby odejść od rzeczywistości i założyć, że tak się stało – Mark wystrzeliłby w stronę Hermesa. Przy takiej prędkości wycieku tlenu bardzo szybko doszłoby do gwałtownej dekompresji i zginąłby.
- Rolę Kapura miał zagrać Irfan Khan, jednak nie mógł wziąć udziału w projekcie ze względu na zajętość na planie filmu „Piku” (2015). Ostatecznie rolę zagrał Chiwetel Ejiofor.
- Aby przesunąć z miejsca określoną masę nawet w próżni kosmicznej, należy przyłożyć odpowiedni ciąg. Dziura w skafandrze nie wytworzy takiego ciągu, niezależnie od nadciśnienia w skafandrze. Ale nawet jeśli odejdziemy od rzeczywistości i założymy, że coś takiego się jednak stało – Mark ruszył w kierunku Hermesa. Przy takiej prędkości wycieku tlenu bardzo szybko doznałby dekompresji wybuchowej i zmarł.
- 50 stron scenariusza stanowiły materiały NASA.
- W jednej ze scen, gdy Watney jedzie łazikiem, na niebie można zauważyć ślad kondensacyjny samolotu.
- Wydarzenia w filmie rozpoczynają się od 18 sola, a w książce od 6 sola.
- Zdjęcia do filmu zajęły około 70 dni.
- Matt Damon gra postać o imieniu Mark Watney. „Mark” to angielska wersja łacińskiego imienia „Marcus”, które, według jednej z wersji, powstało na cześć boga wojny Marsa.
- Technologie rakietowe w tym filmie opierają się na rzeczywistych rakietach z silnikami plazmowymi, zaprojektowanych i zbudowanych przez firmę Ad Astra Rocket. Firma ta została założona przez byłego astronauty NASA, obywatela Kostaryki, Franklina Chang-Díaza.
- Podczas sceny, w której Mark Watney siedzi i patrzy na Równinę Acidalia na Marsie, w tle po lewej stronie można zauważyć żywe rośliny.
- Podczas kręcenia pierwszego dubla sceny z Donaldem Gloverem aktor przypadkowo upadł. W rezultacie to właśnie to ujęcie trafiło do finalnej wersji filmu.
- W rzeczywistości powierzchnia Marsa nie jest czerwona, lecz szara i stanowi kamienistą pustynię, bez rozległych równin i piasku.
- Aktor Jeff Daniels, który zagrał dyrektora NASA, grał jedną z głównych ról w filmie „Mój ulubiony Marsjanin”.
- Średnia temperatura powierzchni Marsa wynosi -63°C. Temperatura powierzchni Ziemi wynosi 14°C. Długość marsjańskiego dnia wynosi 24 godziny i 37 minut, a długość marsjańskiego roku – 687 dni.
- W kadrze, gdy Mark Watney odzyskuje przytomność po burzy na Marsie, w odbiciu jego hełmu można zauważyć operatora.
- Jeśli na Ziemi atmosfera chroni przed promieniowaniem, to na Marsie – praktycznie nie. Po dotarciu na Marsa człowiek otrzymuje dawkę promieniowania 15 razy przekraczającą poziom dopuszczalny dla pracownika elektrowni jądrowej w ciągu roku. W filmie o tym nie wspomniano, ale w czasie, gdy rozgrywają się wydarzenia filmu – jest to nieznane (choć autor książki mówił, że w 2035 roku): być może w przyszłości ludzie nauczą się radzić sobie z promieniowaniem.
- „Marsjanin” miał jeden z najbardziej niezwykłych przedpremierowych pokazów w historii: jako перші jego mogli ocenić nie tylko dziennikarze, ale także kosmonauci stacji kosmicznej, wśród których znajdował się znany astronauta Scott Kelly.
- W centrum prasowym NASA amerykańska flaga jest ustawiona po lewej stronie od trybuny, co jest naruszeniem Kodeksu Stanów Zjednoczonych. Powinna być ustawiona po prawej stronie trybuny.
- Do realizacji filmu zbudowano 20 różnych planów zdjęciowych, co w rzeczywistości nie jest tak wiele w porównaniu z poprzednimi filmami Ridleya Scotta. W filmie „Exodus: Bogowie i królowie” (2014) było ich 70, a w filmie „Gangster” (2007) – ponad 100.
- Misja na Marsa, opisana w filmie, jest imitacją rzeczywistej misji, którą NASA planuje w przyszłości.
- Pierwsza strona scenariusza filmu z rysunkami reżysera poleciała w kosmos: umieszczono ją w specjalnej kapsule na pokładzie statku kosmicznego Orion, który 5 grudnia 2014 roku wykonał udany lot testowy.
- Film został nakręcony na podstawie powieści Andy’ego Weira „Marsjanin” (The Martian, 2011). Autor początkowo nie planował publikacji książki, a po prostu umieścił ją na swoim blogu. Po tym, jak czytelnicy zaczęli prosić Weira o udostępnienie książki do pobrania, umieścił ją na Amazonie, ustalając minimalną dopuszczalną cenę 99 centów.
- Ciśnienie w skafandrze astronauty jest takie samo, jak gdyby człowiek znajdował się na wysokości 5 kilometrów nad poziomem morza. Jeśli w skafandrze zaczyna się wyciek tlenu, można go łatwo zrekompensować za pomocą systemu dostarczania tlenu. To jednak nie wystarczy, aby przez niewielki otwór w skafandrze wytworzyć ciąg reaktywny.
- Podczas kręcenia pierwszego dublu sceny z Donaldem Gloverem aktor przypadkowo upadł. W efekcie ten dubel wszedł do ostatecznej wersji filmu.
- Andy Weir osobiście stworzył oprogramowanie do obliczania czasu przybycia statku na Ziemię i na Marsa z dokładnością do minuty.
- Oprócz naturalnego promieniowania, astronauta Watney jest narażony na działanie promieniowania z radioizotopowego generatora termoelektrycznego (RTG), za pomocą którego ogrzewa się podczas podróży po powierzchni Marsa. RTG przekształcają ciepło naturalnego rozpadu radioaktywnego plutonu-238 w energię elektryczną. W Curiosity RTG generuje około 110 watów energii elektrycznej – mniej więcej tyle, ile zużywa zwykła żarówka. Obliczenia pokazują, że jest to bezpieczne. W NASA są przekonani: naturalne promieniowanie tła (promieniowanie kosmiczne) na powierzchni Marsa jest silniejsze niż z RTG, dlatego generator prawie nie wpływa na ogólne bezpieczeństwo radiacyjne.
- Kiedy Watney podpala wodór, aby zrobić wodę, ten płonie żółtym płomieniem. W rzeczywistości płomień, którym pali się wodór, jest prawie niewidoczny.
- Według Ridleya Scotta wszystkie solowe sceny Matta Damona kręcono przez pięć kolejnych tygodni.
- Andy Weir osobiście stworzył oprogramowanie do obliczania czasu przylotu statku na Ziemię i na Marsa z dokładnością do minuty.
- Film został nakręcony na podstawie powieści Andy’ego Weira „Marsjanin” (The Martian, 2011). Autor początkowo nie planował publikacji książki, lecz po prostu udostępnił ją na swoim blogu. Gdy czytelnicy zaczęli prosić Weira o możliwość pobrania książki, zamieścił ją w serwisie Amazon, ustalając najniższą dopuszczalną w tamtym czasie cenę wynoszącą 99 centów.
- Zdjęcia do filmu kręcono na pustyni Wadi Rum w Jordanii, znanej również jako Dolina Księżycowa. W tej samej lokalizacji realizowano również film „Czerwona Planeta” (2000).
- Technologie rakietowe w tym filmie opierają się na prawdziwych rakietach z silnikami plazmowymi, zaprojektowanych i zbudowanych przez firmę Ad Astra Rocket. Firma ta została założona przez byłego astronautę NASA, obywatela Kostary, Franklina Chang-Díaza.
- Watney wykopuje zużyty reaktor i umieszcza go w swoim łaziku, aby go ogrzewał. Potem widzimy scenę, w której główny bohater jest zadowolony i jest mu tak ciepło, że nawet postanowił zdjąć skafander. Ale kiedy Watney wraca do łazika po awarii (rozhermetyzowaniu modułu mieszkalnego), widz może zauważyć, że Mark próbuje się ogrzać i z jego ust wydobywa się para. Reaktor to nie grzejnik, który można zapomnieć włączyć/wyłączyć.
- Aby nakręcić wszystkie etapy wzrostu ziemniaków, wykorzystano rzeczywistą farmę ziemniaczaną, którą umieszczono w studiu.
- Ciśnienie atmosferyczne na powierzchni Marsa wynosi średnio 600 Pa, co jest w przybliżeniu 160 razy mniej niż ciśnienie ziemskie. Jest ono tak niskie, że najsilniejsza burza na Marsie byłaby w stanie co najwyżej zepsuć fryzurę. Autor Andy Weir przyznał, że była to jego największa nieścisłość w powieści. Ze względu na niską gęstość powietrza dźwięk na Marsie nie rozprzestrzenia się tak łatwo jak na Ziemi: na przykład, aby rozmówca nas usłyszał, trzeba by podejść do niego bardzo blisko i krzyczeć z całych sił.
- W scenie, kiedy NASA po raz pierwszy nawiązuje kontakt z Watneym, on pisze wulgaryzm, po czym zostaje upomniany, żeby uważał na język, ponieważ ich korespondencja jest transmitowana na cały świat. W filmie nie widać jego późniejszej odpowiedzi, widoczna jest tylko reakcja ludzi na nią. W książce jednak odpowiedział: „Spójrz! Para cyców! -> (.Y.)”.
- Projektując skafandry astronautów, kostiumograf przeanalizował wiele rzeczywistych skafandrów NASA. Wszystkie one były bardzo nieporęczne, co nie spodobało się Ridleyowi Scottowi. W efekcie końcowy projekt kostiumów nieco różnił się od prawdziwych skafandrów, ponieważ postawiono na bardziej wygodne i praktyczne zastosowanie.
- W filmie Watney znajduje Pathfinder na spadochronie, w rzeczywistości lot sondy Pathfinder najpierw był hamowany przez spadochron, następnie sonda odłączała się od spadochronu, a przy lądowaniu używano nadmuchiwanych poduszek.
- W trakcie zdjęć scenariusz przeszedł drobne zmiany, które wprowadzono w celu zachowania dokładności naukowej.
- Kiedy przez wideorozmowę omawia się, jak odciążyć Aresa IV, w jednej klatce w modelu nie ma nic poza jednym miejscem dla Watneya, a w następnej klatce wewnątrz modelu widoczny jest również wewnątrz moduł sterowania i inne części, które usuwają.
- Do zdjęć do filmu zbudowano 20 różnych planów, co w rzeczywistości nie jest taką dużą liczbą w porównaniu z poprzednimi filmami Ridleya Scotta. W filmie „Exodus: Bogowie i królowie” (2014) było ich 70, a w „Gangsterze” (2007) ponad 100.
- W książce Mark Watney posiada dwa tytuły magistra – z botaniki i inżynierii mechanicznej. W filmie wspomina się jedynie o jego doktoracie z botaniki.
- Jedynym sposobem, w jaki Watney mógł wykorzystać przebitą rękawicę do przemieszczania się w kosmosie, było ustawienie jej otworem w stronę przeciwną do jego środka ciężkości (na przykład mógł przyłożyć rękawicę do brzucha tak, aby otwór był skierowany do przodu, co pchałoby go w przeciwnym kierunku). Jednak poruszanie się głową do przodu z rękami po bokach, jak Iron Man, mógłby tylko w przypadku przebicia obu rękawic.
- Zdjęcia do filmu odbyły się na pustyni Wadi Rum w Jordanii, nazywanej również Doliną Księżyca. W tym samym miejscu kręcono film „Planeta czerwona” (2000).
- Projektując skafandry kosmonautów, scenograf przejrzał wiele rzeczywistych skafandrów NASA. Wszystkie były bardzo nieporęczne, co niezbyt podobało się Ridleya Scottowi, dlatego ostateczny projekt skafandrów nieco różnił się od rzeczywistych, ponieważ miał być bardziej praktyczny i wygodny w użyciu.
- Kiedy Mark udaje się w zaplanowane miejsce lądowania Ares IV, zostawia swój podpis obok kalendarza z przebyłymi solami. Kiedy wraca po hełm skafandra, podpis wygląda inaczej.
- Rolę Kapura miał zagrać Irrfan Khan, jednak nie mógł wziąć udziału w projekcie z powodu zaangażowania w film „Piku” (2015). Ostatecznie rolę tę wykonał Chiwetel Ejiofor.
Podobne filmy
8.7/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
