Zielona mila
Paul Edgecomb nie wierzył w cuda... dopóki cud się nie zdarzył...
Kraj
Produkcja
Budżet
$60 000 000
Opłaty
$286 801 374
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Dawid Waldes, Frank Darabont
Operator
Kompozytor
Artysta
Terence Marsh, Rick O'Connor, David Latour
Casting
Instalacja
Krótki opis
Paul Edgecomb jest pensjonariuszem domu starców. Kiedy pewnego razu ogląda w telewizji przedwojenny film, wzrusza się i przypomina sobie dawne czasy. Ze wspomnień zwierza się koleżance, opowiadając historię ze swojej młodości, kiedy jako strażnik bloku śmierci w 1935 roku odprowadzał więźniów na krzesło elektryczne. Ostatnia droga skazańców wiodła przez korytarz wyłożony zielonym linoleum nazywany "zieloną milą". Pewnego razu na blok trafił ogromny czarnoskóry więzień - John Coffey, skazany za zabójstwo dwóch dziewczynek. Szybko okazało się jednak, że ma on zdolność uzdrawiania, a Edgecomb postawiony został przed decyzją, która zaważy na całym jego życiu.
Co pozostało za kulisami
- W rzeczywistości w stanie Luizjana krzesło elektryczne stało się metodą egzekucji dopiero w 1941 roku. W roku wskazywanym jako czas akcji filmu – 1935 (w książce – 1932) – skazanych przestępców karano przez powieszenie.
- Inicjały Johna Coffeya (J. C.), jak pisał sam Król, odpowiadają inicjałom Jezusa Chrystusa (ang. Jesus Christ).
- David Morse jest niższy od Michaela Clarke’a Dunkana tylko o jeden cal. Podczas zdjęć zastosowano kilka różnych sposobów, aby stworzyć iluzję, że John Coffey był niesamowitym gigantem.
- Stephen King do samego końca pisania książki nie mógł zdecydować, jak historia skończy się dla Johna Coffeya – czy pozostanie żywy, czy nie.
- Model krzesła elektrycznego wykorzystany podczas zdjęć został skonstruowany według oryginalnych planów archaicznego krzesła elektrycznego, znanego pod nazwą „Old Sparky”. Stephen King, chcąc zrozumieć, co czują skazańcy, poprosił o przywiązanie go do krzesła. Według jego słów, odczucia nie były najprzyjemniejsze.
- Model krzesła elektrycznego użyty podczas kręcenia filmu został zbudowany na podstawie oryginalnych schematów przedpotopowego krzesła elektrycznego znanego jako „Old Sparky”. Stephen King próbował zrozumieć, co czują skazani na śmierć, i poprosił o przywiązanie się do krzesła. Według niego, odczucia nie były najprzyjemniejsze.
- Stephen King aż do samego końca pisania książki nie mógł się zdecydować, jak potoczy się historia Johna Coffey'a — czy przeżyje on, czy nie.
- Duncan bardzo wstydził się tego, że musi chwycić Hanksa za krocze, gdy Coffey „leczy” Edgecomba z infekcji. Aby przezwyciężyć zakłopotanie Duncana, Hanks włożył do spodni pustą butelkę.
- Akcja filmu toczy się w 1935 roku (w książce w 1932). Zmiana ta wynikała z chęci wykorzystania w filmie ujęć z „Kapelusza” (1935).
- Film, który Coffey ogląda przed egzekucją i który po wielu latach skłania Paula do opowiedzenia Elaine swojej historii, to klasyczna muzyczna komedia „Cylinder” (1935).
- Zdjęcia były kręcone w USA, w stanach Karolina Północna i Tennessee.
- W momencie kręcenia filmu aktor Doug Hutchison był o 18 lat starszy od swojej postaci (Percy'ego Wetmore'a), a Sam Rockwell (Wild Bill Wharton) o 12 lat.
- Aktor grający Eduarda Delacroix, Michael Jeter, miał już doświadczenie we wspólnych zdjęciach z „utalentowanymi” myszami w momencie kręcenia filmu. Tym filmem była produkcja z 1997 roku – „Polowanie na myszy”.
- Film, który Coffey ogląda przed egzekucją i który po wielu latach skłania Paula do opowiedzenia Elaine'owi jego historii, to klasyczna komedia muzyczna „Top Hat” (1935).
- Scena, w której Delacroix czyta magazyn Weird Tales, jest nawiązaniem do H. P. Lovecrafta, którego Stephen King jest duchowym spadkobiercą i wielkim wielbicielem. To właśnie w latach 30. ukazały się najważniejsze dzieła Lovecrafta, które były publikowane w tym czasopiśmie.
- Scena, w której Delacroix czyta magazyn Weird Tales, jest nawiązaniem do H.P. Lovecrafta, którego twórczym spadkobiercą i wielkim fanem jest Stephen King. W latach 30. ukazały się najważniejsze dzieła Lovecrafta, które były publikowane w tym magazynie.
- Inicjały Johna Coffey'a (J. C.), jak pisał sam King, odpowiadają inicjałom Jezusa Chrystusa (ang. Jesus Christ).
- Rola Paula Edgecombe'a była początkowo oferowana Johnowi Travolcie, jednak ten odrzucił propozycję.
- Zgodnie z pierwotnym zamysłem, Tom Hanks miał wcielić się również w rolę starszego Paula Edgecombe'a. Po kilku próbach charakteryzatorów uznano, że nie uda się odpowiednio go odmienić, i wtedy do tej małej roli wybrano Dubbsa Griera.
- Rola Paula Edgecomba została początkowo zaproponowana Johnowi Travolcie, ale ten odmówił.
- Aby nadać filmowi odpowiedni nastrój, wszyscy strażnicy więzienni byli ubrani w mundury, choć w 1935 roku w więzieniach takie prawo jeszcze nie obowiązywało.
- Aktor Doug Hutchinson, grający Perciego, otrzymał najbardziej skrzypiące buty, jakie kiedykolwiek widział i słyszał. Doug uznał tę okoliczność za miły prezent od losu – tak skrzypiące buty doskonale uzupełniały odrażającą naturę jego postaci.
- Odtwórca roli Eduarda Delacroux, Michael Jeter, do czasu zdjęć do filmu miał już doświadczenie w pracy z „obdarzonymi” myszami. Była to produkcja z 1997 roku – „Polowanie na myszy”.
- Początkowo Tom Hanks miał grać również rolę starszego Paula Edgecomba. Po kilku eksperymentach charakteryzatorów zdecydowano, że nie uda się odpowiednio zagrymują Toma, a wtedy do tej drobnej roli wybrano Dabbsa Greer’a.
- Jednym z głównych problemów castingu było znalezienie kandydata do roli Johna Coffey'a. Wtedy Bruce Willis poradził producentom, aby zwrócili uwagę na Michaela Clarke'a Duncana, z którym słynny aktor występował w filmie „Armageddon”.
- Jednym z głównych problemów z obsadą było znalezienie kandydata do roli Johna Coffeya. Wtedy Bruce Willis poradził producentom, aby zwrócili uwagę na Michaela Clarke’a Dunkana, z którym znany aktor brał udział w kręceniu „Armagedonu”.
- Wydarzenia w filmie rozgrywają się w 1935 roku (w książce – w 1932). Ta zmiana wynikała z chęci wykorzystania w filmie ujęć z „Cylindra” (1935).
- Duncan bardzo się krępował tego, że musi chwycić Hanksa za krocze, gdy Coffey „leczy” infekcję Edgecombe'a. Aby pomóc Duncanowi przełamać skrępowanie, Hanks włożył w spodnie pustą butelkę.
- Film został nakręcony na podstawie powieści Stephena Kinga „Zielona mila” (The Green Mile, 1996).
- W momencie kręcenia filmu aktor Dag Hutchison był starszy od swojej postaci (Percy Wetmore) o 18 lat, a Sam Rockwell (Dziki Bill Wharton) o 12 lat.
- W czasie, gdy mysz biega po Zielonej Mili, Percy Wetmore, czesząc włosy, gwizda melodię ludowej amerykańskiej piosenki „Szubienica” (Gallows Pole).
- Aktor Doug Hutchinson, który wcielił się w postać Percy'ego, otrzymał najbardziej skrzypiące buty, jakie kiedykolwiek widział i słyszał. Doug uznał to za miły prezent od losu – tak skrzypiające obuwie idealnie dopełniało odrażający charakter jego postaci.
- David Morse jest niższy od Michaela Clarke'a Duncana zaledwie o jeden cal. Podczas zdjęć zastosowano kilka różnych metod, aby stworzyć iluzję, że John Coffey był niewyobrażalnym olbrzymem.
- W filmie wystąpiło aż trzydzieści myszy, które grają Pana Jinglesa. Wszystkie myszy zostały nazwane na cześć aktorów i członków ekipy filmowej.
- Film został nakręcony w oparciu o powieść Stephena Kinga „Zielona Mila” (The Green Mile, 1996).
- W jednej z sekwencji filmu można zobaczyć, że na więziennym transporterze widnieje nazwa stanu, w którym znajduje się więzienie – Luizjana, a w innej, gdy Paul wchodzi do gabinetu szefa więzienia, można zauważyć mapę stanu wiszącą na ścianie.
- Zdjęcia do filmu trwały od lipca do grudnia 1998 roku.
Podobne filmy
8.6/10
8.5/10
8.4/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
