Pukając do nieba bram

Name: Pukając do nieba bram
Genre: Komedia, Kryminał, Akcja, Dramat
Released: 1997-02-20
Duration: 1 h 29 min
Rating: 8.6
Cast: Til Śvajger, Jan Josef Liefers, Thierry van Werveke, Moritz Bleibtreu, Huub Stapel

Knockin' on Heaven's Door (1997)

Chronometraż: 1:29 (89 min)

8.6/10
914 908

—
brak ocen

7.7/10
603

7.8/10
37000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 7

Zdjęcie 18

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Pukając do nieba bram — Knockin' on Heaven's Door Extended Trailer

4:27

Zdjęcie 18

Data premiery

1997-02-20

Kraj

Niemcy

Produkcja

Touchstone Pictures, Buena Vista International (Germany) GmbH, Mr. Brown Entertainment

Genre

Komedia, Kryminał, Akcja, Dramat

Budżet

$4 300 000

Opłaty

$214 139

Witryna internetowa

Reżyser

Thomas Jahn

Aktorzy

Til Śvajger, Jan Josef Liefers, Thierry van Werveke, Moritz Bleibtreu, Huub Stapel, Leonard Lansink, Ralph Herforth, Cornelia Froboess, Rutger Hauer -> Rutger Hauer , Christiane Paul
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Thomas Jahn, Til Śvajger

Producent

Til Śvajger, Tom Zickler, André Hennicke, Wolfgang Braun, Christoph Ott

Operator

Gero Steffen

Kompozytor

Franz Plasa

Artysta

Casting

Instalacja

Alexander Berner
Cały zespół (11)

Krótki opis

Dwaj śmiertelnie chorzy mężczyźni uciekają ze szpitala, by odbyć ostatnią podróż nad morze. Gdy kradną z parkingu Mercedesa, nie wiedzą, że w aucie znajduje się walizka wypełniona pieniędzmi, należąca do bezwzględnego gangstera.

Co pozostało za kulisami

Główni bohaterowie otrzymali imiona na cześć słynnych reżyserów i scenarzystów – Martina Bresta i Rudiego Wörlitzera odpowiednio.
W filmie „Pat Garrett i Billy Kid” (1973) po raz pierwszy rozbrzmiewa piosenka Boba Dylana „Knockin' on Heaven's Door”.
W filmie pojawia się cover piosenki Boba Dylana „Knockin' On Heaven's Door”, wykonany przez niemiecki zespół Selig.
Reżysera Thomasa Jana można dostrzec w epizodycznej roli taksówkarza (scena przed zakupem Cadillaca Fleetwood).
Na 9. minucie dwóch bandytów przepędza samochód z jednego miasta do drugiego. W drodze jeden z nich (Abdull) chce zająć miejsce kierowcy. Drugi (Henk) się opiera, wtedy Abdull dobywa broń. Zanim wyciągnął pistolet, okulary kierowcy są matowe, a kiedy przykłada do skroni – okulary są już błyszczące, a w nich odbija się ekipa filmowa i kamera.
Kilka sekund później, kiedy Rudi odpoczywa z dwiema dziewczynami, kamera się obraca, a w kadr w kolejności trafiają członkowie ekipy filmowej: nogi w butach i dżinsach, potem znowu czyjeś nogi w dżinsach.
Na 55. minucie, kiedy Martin i Rudi płacą w tureckiej restauracji, kładą na ladę jeden pakiet pieniędzy. Kucharz bierze ten pakiet w ręce, ale już w następnym kadrze pieniądze znowu leżą na ladzie. Następnie pakiet znowu cudownie trafia w ręce kucharza.
Rutger Hauer nakręcił swoje sceny w jeden dzień.
W 72. minucie Abdull i Henk raportują Frankiemu, że obaj uciekinierzy znajdują się tutaj, kiedy Henk mówi Frankiemu: „Są tutaj”, a w dolnej części kadru widać mikrofon.
Główni bohaterowie otrzymali imiona na cześć słynnego reżysera i scenarzysty — odpowiednio Martina Bresta i Rudiego Wörlitza.