Sprawa życia i śmierci
Kraj
Produkcja
Budżet
$450 000
Opłaty
$1 750 000
Reżyser
Aktorzy
David Niven, Kim Hunter, Roger Livesey, Marius Goring, Robert Coote, Kathleen Byron, Richard Attenborough, Bonar Colleano, Joan Maude, Robert Atkins
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Pat MacDonnell, Adele Raymond
Instalacja
Krótki opis
Samolot Petera Cartera, żołnierza drugiej wojny światowej, zostaje zniszczony a jego spadochron poszarpany na strzępy. Jeszcze zanim decyduje się wyskoczyć z płonącej maszyny, odbywa rozmowę radiową z June, młodą amerykanką pracująca dla RAF. Gdy dochodzi do siebie, okazuje się, że wylądował na ziemi bez szwanku, co, zgodnie z niebiańskimi regułami, nie miało prawa się wydarzyć. Jednak przez gęstą mgłę nie było możliwości go z góry zauważyć. Zanim "przewodnikowi" Petera wreszcie udaje się go złapać 20 godzin później, okazuje się, że ten już zdążył poznać i zakochać się w June. Ten fakt zmienia postać rzeczy, a Peter dochodzi do wniosku, że ponieważ stało się to nie z jego winy, oznacza to, że niebo dało mu drugą szansę. W niebie ustalają, że odbędzie się proces, który zadecyduje o jego przeznaczeniu.
Co pozostało za kulisami
- Na stworzenie ogromnej ruchomej schody, łączącej nasz świat ze światem fikcyjnym, poszło 3 miesiące i 3 000 funtów szterlingów. Miała 106 stopni, każdy o szerokości 6 metrów, a napędzana była silnikiem o mocy 12 KM.
- Pierwszą nakręcono scenę, w której bohater Davida Nivena (1910-1983) myje się na brzegu. Początkowo zakładano, że widz zobaczy, jak scena wyłania się z początkowo czarnego tła, ale reżyserowi Michaelowi Powellowi (1905-1990) ten pomysł się nie spodobał. Wtedy operator Jack Cardiff (1914-2009) poprosił go, by spojrzał na scenę przez obiektyw kamery i specjalnie wydychał na soczewkę, tak że na chwilę się zamgliła, ale po kilku sekundach ślad oddechu zniknął, a soczewka się wyczyściła. Powellowi to bardzo się podobało i w filmie zastosowano właśnie ten zabieg.
- Reżyser Michael Powell dostrzegł jeszcze nieznaną aktorkę Kim Hunter (1922-2002) podczas wizyty w Hollywood w 1945 roku i natychmiast postanowił obsadzić ją w roli June, głównie kierując się rekomendacjami Alfreda Hitchcocka (1899-1980), który niedawno wybierał aktorów do przyszłego filmu „Złe przedчувье” (1946), w którego castingu brała udział. Problem polegał na tym, że sama Hunter w tych castingach na ekranie nie występowała, słychać było jedynie jej głos, ponieważ podpowiadała aktorom dialogi. Hitchcock zapewnił Powella, że zorganizuje mu osobiste spotkanie z Hunter i jej agentem, dzięki czemu sam będzie mógł ocenić, czy nadaje się ona do roli partnerki ekranowej Davida Nivena. Już podczas pierwszego spotkania z Hunter reżyser uznał, że idealnie pasuje do tej roli.
- Źródłem inspiracji dla sytuacji ze stanem zdrowia Petera była pół-biograficzna powieść węgierskiego pisarza Frigyesa Karinthy’ego (1887-1938) „Podróż dookoła własnej czaszki” (1937). Bardziej szczegółowe informacje uzyskano dzięki przesiadywaniu jednego z reżyserów i scenarzystów Emerica Pressburgera (1902-1988) w Bibliotece Brytyjskiej i konsultacjom z bratem Michaela Powella, który był chirurgiem plastycznym w Londynie.
- Mechanizmy gigantycznej ruchomej schody wydawały tak głośne dźwięki, że wszystkie efekty dźwiękowe w odpowiednich scenach dodano w postprodukcji.
- Tłumaczenie oryginalnego tytułu brzmi: „Pytanie życia i śmierci”.
- Jako pierwszą nakręcono scenę, w której bohater Davida Nivena (1910-1983) myje się na brzegu. Początkowo zakładano, że widz zobaczy, jak scena wyłania się z całkowicie czarnego tła, ale reżyser Michael Powell (1905-1990) nie spodobał się ten pomysł. Wtedy operator Jack Cardiff (1914-2009) poprosił go o spojrzenie na scenę przez obiektyw kamery i specjalnie dmuchnął na soczewkę, przez co zaparowała ona na chwilę, a po kilku sekundach ślad oddechu wyparował i obraz stał się czysty. Powellowi bardzo się to spodobało i to właśnie ten zabieg został wykorzystany w filmie.
- Reżyser Michael Powell zauważył wówczas jeszcze nieznaną aktorkę Kim Hunter (1922-2002) podczas wizyty w Hollywood w 1945 roku i natychmiast postanowił obsadzić ją w roli June, kierując się głównie rekomendacjami Alfreda Hitchcocka (1899-1980), który niedawno dobierał obsadę do przyszłego filmu „Zła sława” (1946), w którym brała ona udział w próbach. Problem polegał na tym, że sama Hunter nie pojawiała się w tych próbach na ekranie – słychać było tylko jej głos, ponieważ jedynie podpowiadała kwestie aktorom biorącym bezpośredni udział w castingu. Hitchcock zapewnił Powella, że zorganizuje mu osobiste spotkanie z Hunter i jej agentem, tak aby mógł sam ocenić, czy nadaje się ona na ekranową partnerkę Davida Nivena. Już podczas pierwszego spotkania z Hunter reżyser uznał, że rzeczywiście idealnie pasuje do tej roli.
- Inspiracją dla stanu zdrowia Pitera była półbiograficzna powieść węgierskiego pisarza Frigyesa Karinthy'ego (1887-1938) pt. „Podróż wokół własnej czaszki” (1937). Bardziej szczegółowe informacje uzyskano dzięki kwerendzie jednego z reżyserów i scenarzystów, Emerica Pressburgera (1902-1988), w Brytyjskiej Bibliotece oraz konsultacjom z bratem Michaela Powella, który pracował w Londynie jako chirurg plastyczny.
Podobne filmy
8.6/10
8.4/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
