Amadeusz
...wszystko, co o nim słyszałeś, jest prawdą.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$18 000 000
Opłaty
$51 973 029
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Saul Zaentz, Michael Hausman, Bertil Ohlsson
Operator
Kompozytor
Artysta
Patrizia von Brandenstein
Casting
Bonnie Timmermann, Maggie Cartier, Mary Goldberg
Instalacja
Michael Chandler, Nena Danevic
Cały zespół (142)
Cały zespół (142)
Krótki opis
Dramat rozgrywa się pomiędzy Wolfgangiem Amadeuszem Mozartem, jednym z najsłynniejszych twórców muzyki, a Włochem Antoniem Salierim, nadwornym kompozytorem cesarza Austrii Józefa II. Długo oczekiwany przez Salierego sukces - zaszczytna funkcja nadwornego muzyka - zostaje przyćmiony. Na dworze cesarskim pojawia się intruz: młody, utalentowany i już słynny kompozytor, u którego cesarz zamawia nową operę. Oszalały z zazdrości Salieri planuje zniszczyć Mozarta.
Co pozostało za kulisami
- Historia opowiedziana w filmie jest w dużym stopniu fikcyjna. W rzeczywistości Salieri za życia był znacznie bardziej popularny niż Mozart i cieszył się w pełni zasłużonym szacunkiem. Schubert, na przykład, nawet poświęcił mu jedno ze swoich dzieł. A wśród uczniów kompozytora znajdują się Beethoven i Liszt. Ale z ręki Puszkina masy uczyniły z biednego Salieriego nikczemnika i zazdrosnego potwora. Co więcej, wina Salieriego nigdy nie została udowodniona, a jedynym świadectwem przeciwko niemu może być samookrzyknięcie, złożone na schyłku życia w stanie zaburzeń psychicznych. Od tego odcina się Miłosz Forman.
- Do roli Mozarta próbował Mel Gibson.
- Komunistyczna Praga z brakiem nowoczesnych anten telewizyjnych, plastiku i asfaltu okazała się idealnym zamiennikiem dla zdjęć Wiednia.
- Do zdjęć zbudowano tylko cztery dekoracje: cela Salieriego, mieszkanie Mozarta, klatka schodowa i teatr warietes. Wszystko inne kręcono w plenerze.
- Sztuka, która stała się podstawą filmu, została zagrana po raz pierwszy 2 listopada 1979 roku na scenie National Theatre w Londynie.
- Koncepcja irytującego śmiechu Mozarta została zaczerpnięta z listów jego współczesnych. Jeden z nich opisywał jego śmiech jako „zaraziwe lekkomyślność”, podczas gdy inny porównywał go do skrzypienia metalu po szkle.
- Tom Hulce ćwiczył grę na fortepianie po cztery godziny dziennie, aby wyglądać wiarygodnie.
- Tom Hals urodził się 6 grudnia. Jego bohater Mozart zmarł 5 grudnia.
- Imię Amadeusz w życiu Mozarta różniło się: łac. Amadeus, niem. Gottlieb, wł. Amadeo, gr. Theophilus, co oznacza „umiłowany przez Boga”.
- Cały film został nakręcony przy naturalnym oświetleniu.
- Muzyka w filmie została nagrana wcześniej i odtwarzana w tle podczas kręcenia.
- Na tle napisów początkowych filmu słychać pierwszą część Symfonii nr 25 g-moll Mozarta.
- Kostiumy i dekoracje w scenach operowych filmu zostały wykonane na podstawie szkiców autentycznych kostiumów i dekoracji z XVIII wieku.
- Długość reżyserskiej wersji filmu wynosi 180 minut.
- Bohater F. Murraya Abrahama (Salieri) wygląda znacznie starszej niż bohater Toma Halsa (Mozarta), różnica wieku aktorów wynosi 14 lat. W rzeczywistości Salieri był starszy od Mozarta o mniej niż 6 lat.
- W filmie Salieri składa ślub celibatu, podczas gdy w rzeczywistości był żonaty z Teresą von Helferstorfer, córką emerytowanego urzędnika. Teresa urodziła Salieriemu siedem córek i jednego syna.
- W filmie mężczyzna w czerni zamawia u Mozarta Requiem zimą. W rzeczywistości była środek lata.
- W filmie pokazano jedno dziecko, podczas gdy w rzeczywistości Mozartowie mieli szóstkę dzieci, jednak przeżyły tylko dwoje.
- W jednej ze scen Mozart bierze udział w pierwszej audiencji u cesarza Józefa II, który gra marsz specjalnie skomponowany przez Salieriego. Pod koniec sceny Mozart gra ten sam marsz i postanawia „ulepszyć” go. Ostateczna wersja, którą zagrał, jest w rzeczywistości motywem znanej arii „Chłopiec żwawy, kręcony, zakochany” („Non piu andrai”) z opery Mozarta „Wesele Figara” („Le nozze di Figaro”); scena jest czystą fikcją.
- Sceny opery „Don Giovanni” w filmie kręcono na tej samej scenie, na której opera została po raz pierwszy wystawiona.
- W jednej ze scen filmu Mozart określa Christopha Willibalda Glucka mianem „nudnego” i mówi „On mi się nie podoba” o Händlu. W rzeczywistości zarówno Gluck, jak i Händel byli jednymi z ulubionych kompozytorów Mozarta.
- Uroczystość wręczenia nagród Akademii Filmowej w 1985 roku odbyła się w Los Angeles 25 marca. W finale, aby wręczyć nagrodę za najlepszy film roku na scenę wszedł starszy Lawrence Olivier, był tak wzruszony, że zamiast odczytać nominacje po prostu przeczytał: „To „Amadeusz””. Pracownik Akademii wszedł na scenę, aby sprawdzić, czy Olivier się nie pomylił i upewniwszy się, że wszystko jest w porządku, dał sygnał.
- Historia opowiedziana w filmie jest w znacznym stopniu fikcyjna. W rzeczywistości Salieri był w swoich czasach znacznie popularniejszy niż Mozart i cieszył się w pełni zasłużonym szacunkiem. Schubert, na przykład, poświęcił mu nawet jedno ze swoich dzieł. A wśród uczniów kompozytora figurują Beethoven i Liszt. Jednak za sprawą Puszkina w powszechnej opinii biedny Salieri zaczął być postrzegany jako łotr i zazdrosny potwór. Warto dodać, że wina Salieriego nigdy nie została udowodniona, a jedynym dowodem przeciwko niemu może być samokrytyka dokonana na starość w stanie obłędu. To właśnie jest punktem wyjścia dla Miloša Formana.
- Do roli Mozarta pretendował Mel Gibson.
- W jednej ze scen filmu Mozart nazywa Christopha Willibalda Glucka „nudnym” i mówi o Händlu: „Nie lubię go”. W rzeczywistości zarówno Gluck, jak i Händel należeli do ulubionych kompozytorów Mozarta.
- Na potrzeby zdjęć zbudowano tylko cztery dekoracje: pokój Salieriego, mieszkanie Mozarta, klatkę schodową i teatr wodewilu. Wszystko pozostałe kręcono w plenerach.
- Koncepcja irytującego śmiechu Mozarta została zaczerpnięta z listów jego współczesnych. Jeden z nich opisywał jego śmiech jako „zaraźliwą lekkomyślność”, podczas gdy inny porównał go do zgrzytu metalu o szkło.
- Tom Hulce ćwiczył grę na fortepianie po cztery godziny dziennie, aby wyglądać przekonująco.
- Ceremonia wręczenia Oscarów w 1985 roku odbyła się w Los Angeles 25 marca. Na koniec, aby wręczyć nagrodę za najlepszy film roku, na scenę wszedł sędziwy Laurence Olivier; był on tak wzruszony, że zamiast ogłosić nominacje, po prostu odczytał: „To »Amadeus«”. Urzędnik Akademii wszedł na scenę, aby sprawdzić, czy Olivier się nie pomylił, a upewniwszy się, że wszystko jest w porządku, zasygnalizował to.
- Tom Hulce urodził się 6 grudnia. Jego bohater, Mozart, zmarł 5 grudnia.
- Imię Amadeusz za życia Mozarta występowało w różnych formach: łac. Amadeus, niem. Gottlieb, wł. Amadeo, gr. Theophilus, co oznacza „ukochany przez Boga”.
- W tle napisów początkowych filmu rozbrzmiewa pierwsza część Symfonii nr 25 g-moll Mozarta.
- Postać grana przez F. Murraya Abrahama (Salieri) wygląda znacznie starszej od postaci Toma Hallsa (Mozarta); różnica wieku między aktorami wynosi 14 lat. W rzeczywistości Salieri był starszy od Mozarta o mniej niż 6 lat.
- Człowiek w czerni zamawia Mozartowi requiem zimą. W rzeczywistości była to połowa lata.
- W jednej ze scen Mozart uczestniczy w pierwszej audiencji u cesarza Józefa II, który gra marsz napisany specjalnie przez Salieriego. Pod koniec sceny Mozart gra ten sam marsz i postanawia go „ulepszyć”. Ostatnia wersja, którą wykonał, jest w rzeczywistości motywem znanej arii „Non più andrai” z opery Mozarta „Wesele Figara” (Le nozze di Figaro); scena ta jest całkowicie fikcyjna.
Podobne filmy
8.7/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
