The Fountainhead

Name: The Fountainhead
Genre: Dramat, Romans
Released: 1949-06-25
Duration: 1 h 52 min
Rating: 7
Cast: Gary Cooper, Patricia Neal, Raymond Massey, Kent Smit, Robert Douglas

The Fountainhead (1949)

Chronometraż: 1:52 (112 min)

7/10
13 992

—
brak ocen

6.8/10
160

7/10
12000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 6

Zdjęcie 35

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu The Fountainhead — THE FOUNTAINHEAD (1949) — Can the Right-Wing Make Good Art? | Style is Substance

13:39

Zdjęcie 35

Data premiery

1949-06-25

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Warner Bros. Pictures

Genre

Dramat, Romans

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

King Vidor

Aktorzy

Gary Cooper, Patricia Neal, Raymond Massey, Kent Smit, Robert Douglas, Henry Hull, Ray Collins, Moroni Olsen, Jerome Cowan, Bob Alden
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Henry Blanke

Operator

Robert Burks

Kompozytor

Max Steiner

Artysta

Casting

Instalacja

David Weisbart
Cały zespół (11)

Krótki opis

Howard Roark (Gary Cooper) jest architektem ceniącym w swojej pracy całkowitą niezależność. Z powodu swojej bezkompromisowości jego firma bankrutuje, a mężczyzna jest zmuszony podjąć się fizycznej pracy w kamieniołomie. Tam poznaje piękną Dominique (Patricia Neal), kobietę silnie związaną ze środowiskiem architektonicznym i budowlanym. Wkrótce Howardowi udaje się wrócić do branży. Zostaje jednak wplątany w drapieżne przedsiębiorcze mechanizmy i układy.

Co pozostało za kulisami

Ayn Rand (1905-1982) widziała w roli reżysera tylko Kinga Vidora (1894-1982), a w roli głównego bohatera tylko Gary'ego Coopera (1901-1961).
Widok z okna gabinetu Rorka to montaż – obrazy wielu rzeczywiście istniejących budynków.
Początkowo King Vidor planował obsadzić w rolach głównych Humphreya Bogarta (1899-1957) i Lauren Bacall (1924-2014), jednak Ayn Rand nalegała na kandydaturę Gary’ego Coopera. Bacall została zatwierdzona na rolę głównej bohaterki, lecz wkrótce zrezygnowała z projektu. Studio Warner Bros. zatwierdziło na tę rolę stosunkowo nieznaną szerokiej publiczności Patricię Neal (1926-2010), ale rozważało również obsadzenie w tej roli Bette Davis (1908-1989), Idę Lupino (1918-1995), Alexis Smith (1921-1993) i Barbarę Stanwyck (1907-1990). Wszystkie te aktorki zostały z różnych powodów odrzucone. Cooper sprzeciwiał się grze u boku Neal, jednak podczas zdjęć między nimi wywiązał się romans.
Na realizację całego filmu zużyto zaledwie 59 dni.
Chłodny odbiór filmu przypisywano zazwyczaj udziałowi w nim Gary'ego Coopera, który w wieku 47 lat nie był zbyt przekonujący w roli 20-letniej postaci.
Ayn Rand zgodziła się na ekranizację książki tylko pod warunkiem twardej obietnicy reżysera, że wszystko, co napisała, znajdzie się w filmie.
Ayn Rand była tak oburzona faktem, że przemówienie Roarka w sądzie musiało zostać skrócone ze względu na ograniczenia czasowe, że do końca życia nie wyrażała zgody na ekranizację antyutopijnej powieści „Atlas Shrugged” (1957).
Ayn Rand (1905-1982) widziała w roli reżysera wyłącznie Kinga Vidora (1894-1982), a w roli głównego bohatera – tylko Gary'ego Coopera (1901-1961).
Początkowo King Vidor planował obsadzić w głównych rolach Humphreya Bogarta (1899-1957) i Lauren Bacall (1924-2014), jednak Ayn Rand upierała się przy kandydaturze Gary'ego Coopera. Bacall została zatwierdzona do roli głównej bohaterki, lecz wkrótce wycofała się z projektu. Studio Warner Bros. obsadziło w tej roli stosunkowo mało znaną szerokiej publiczności Patricię Neal (1926-2010), choć rozważano również Bette Davis (1908-1989), Ida Lupino (1918-1995), Alexis Smith (1921-1993) oraz Barbarę Stanwyck (1907-1990). Wszystkie te aktorki zostały z różnych przyczyn odrzucone. Cooper sprzeciwiał się grze u boku Neal, jednak w trakcie zdjęć narodził się między nimi romans.
Chłodne przyjęcie filmu przypisywano zazwyczaj udziałowi Gary'ego Coopera, który w wieku 47 lat nie był zbyt przekonujący w roli 20-letniego bohatera.
Ayn Rand była tak oburzona faktem, że przemówienie Rorka w sądzie musiało zostać skrócone z powodu ograniczeń czasowych, iż do końca życia nie wyraziła zgody na ekranizację swojej antyutopijnej powieści „Atlasz wzbił ramiona” (1957).