Cień wątpliwości

Name: Cień wątpliwości
Genre: Thriller, Kryminał, Tajemnica
Released: 1943-01-12
Duration: 1 h 47 min
Rating: 7.7
Cast: Teresa Wright, Joseph Cotten, Macdonald Carey, Henry Travers, Patricia Collinge

Shadow of a Doubt (1943)

Chronometraż: 1:47 (107 min)

7.7/10
88 610

—
brak ocen

7.5/10
1177

7.8/10
75000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 7

Zdjęcie 76

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Cień wątpliwości — The Making of Hitchcock's 'Shadow of a Doubt'

34:48

Zdjęcie 76

Data premiery

1943-01-12

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Universal Pictures, Skirball Productions

Genre

Thriller, Kryminał, Tajemnica

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

http://fullhdfilmizlen.top

Reżyser

Alfred Hitchcock

Aktorzy

Teresa Wright, Joseph Cotten, Macdonald Carey, Henry Travers, Patricia Collinge, Hume Cronyn, Wallace Ford, Edna May Wonacott, Charles Bates, Irving Bacon
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Jack H. Skirball

Operator

Joseph A. Valentine

Kompozytor

Dimitri Tiomkin

Artysta

Casting

Instalacja

Milton Carruth
Cały zespół (24)

Krótki opis

Na zaproszenie rodziny, do małego miasteczka przybywa majętny człowiek, Charlie Oakley. Dziewczynka, siostrzenica Charliego, zaczyna nabierać nieufności do wuja. Podejrzewa, iż jest związany z głośną sprawą morderstw na wdowach. Pomimo zakończonego śledztwa przez policję, wuj dostrzega zmianę zachowania dziewczynki. Wiedząc, że jego własna siostrzenica podejrzewa go o zabójstwa, postanawia wyjechać. Planuje także zapewnić sobie milczenie siostrzenicy.

Co pozostało za kulisami

Teresa Wright nawet nie przeczytała scenariusza przed zgodą na wystąpienie w filmie. Reżyser Alfred Hitchcock po prostu opisał jej fabułę podczas spotkania, a ona natychmiast się zgodziła.
Producenci wysłali do Santa Rosa ludzi, aby znaleźli dom, który można by wykorzystać w zdjęciach. Alfred Hitchcock przekazał im szczegółowe wytyczne dotyczące tego, jak powinien wyglądać dom rodziny Newtonów. Wybrali oni odpowiedni dom i wysłali Hitchcockowi jego zdjęcia, które zachwyciły reżysera. Dom w rzeczywistości był wspaniały, choć wymagał odświeżenia, a trawnik był nieco zarośnięty i zaniedbany. Hitchcock uważał, że wygląd domu (dość solidnego i trwałego, ale stopniowo niszczejącego) powinien sugerować widzom, że każdy może stać się takimi Newtonami, że jest to po prostu zwykła amerykańska rodzina w zwykłym, prowincjonalnym amerykańskim miasteczku. Reżyser nakazał wynająć dom od właścicieli, jednak gdy sam przyjechał do Santa Rosa, aby rozpocząć zdjęcia, przeżył prawdziwy szok. Rozpierała ich duma z powodu tego, że w ich domu będą kręcić film, więc właściciele go odmalowali, uporządkowali trawnik i ogólnie „odświeżyli” posesję. Hitchcock musiał wydać polecenie swoim specjalistom od efektów specjalnych, aby sztucznie „postarzyli” dom, a operatorowi – aby starał się nie filmować zbyt wyraźnych śladów entuzjazmu właścicieli nieruchomości.
Hitchcock chciał, aby Joan Fontaine zagrała młodą Charlie, ale aktorka była zajęta innymi zdjęciami.
Film oparty jest na prawdziwej historii seryjnego dusiciela z lat 20. XX wieku, Earla Leonarda Nelsona.
Producenci wysłali do Santa Rozy ludzi, aby odnaleźli dom, który mógłby posłużyć jako plan filmowy. Alfred Hitchcock dał tym osobom szczegółowe instrukcje dotyczące tego, jakim powinien być dom rodziny Newtonów. Wybrali dom i przesłali Hitchcockowi jego zdjęcia, które zachwyciły reżysera. Dom był w rzeczywistości wspaniały, choć wymagał odświeżenia, a trawnik był nieco zarośnięty i zaniedbany. Hitchcock uważał, że wygląd domu (wystarczająco solidnego i trwałego, ale stopniowo popadającego w ruinę) powinien sugerować widzom, że każdy może być takimi Newtonami, że to po prostu zwyczajna amerykańska rodzina w zwykłym, prowincjonalnym amerykańskim miasteczku. Reżyser zarządził wynajęcie domu od jego właścicieli, jednak kiedy sam przyjechał do Santa Rozy, aby rozpocząć zdjęcia, przeżył prawdziwy szok. Rozpaleni dumą z tego, że w ich domu będzie kręcony film, właściciele go odnowili, uporządkowali trawnik i ogólnie rzecz biorąc, „doprowadzili do ładu”. Hitchcock musiał zarządzić swoim specjalistom od efektów specjalnych sztuczne „postarzenie” domu, a operatorowi – starać się nie rejestrować zbyt oczywistych śladów entuzjazmu właścicieli nieruchomości.
Hitchcock chciał, aby rolę młodej Charlie zagrała Joan Fontaine, ale aktorka była zajęta na innych zdjęciach.
Charles przybywa do Santa Rosy 22 lub 23 sierpnia 1942 roku: w gazecie można zauważyć nagłówek „Brazylia wypowiada wojnę”, co miało miejsce właśnie 22 sierpnia.
Edna May Wonacott i Estelle Jewell mieszkały w Santa Rosa, gdzie odbywały się zdjęcia plenerowe. Mieszkańcy miasteczka zagrali w statystowaniu, w dużej mierze ze względu na znaczną odległość między Santa Rosa a Hollywood, gdzie dążono do obsadzania ról epizodycznych wyłącznie profesjonalnymi aktorami i aktorkami.
Imię „Charlie” jest wypowiadane w filmie około 170 razy.
Edna May Wonacott i Estelle Jewell mieszkały w Santa Rosa, gdzie odbywały się zdjęcia plenerowe. Mieszkańcy miasteczka zagrali również w epizodach, w dużej mierze dzięki znacznej odległości między Santa Rosa a Hollywoodem, gdzie panowało przekonanie o wykorzystywaniu w rolach epizodycznych wyłącznie profesjonalnych aktorów i aktorek.
"Cień wątpliwości" był roboczym tytułem, ale twórcy nie wymyślili nic lepszego.
Alfred Hitchcock zawsze wolał pracować w pawilonach studyjnych, jednak wprowadzone z powodu czasu wojennego ograniczenia kosztów materiałów do budowy dekoracji (maksymalna kwota została ograniczona do 5 000 dolarów) zmusiły go do kręcenia w plenerze.
Charles zabija bogate wdowy. Walc, który jest wielokrotnie wspominany w filmie, to walc z „Wesołej wdowy”.
Thornton Wilder, który pisał scenariusz, został powołany do służby, zanim zdążył go ukończyć. Hitchcock jechał z Wilderem pociągiem do miejsca jego służby i czekał, aż Wilder dokończy scenariusz. Wilder ukończył scenariusz na końcu podróży i wykorzystał w jego finale pociąg.
Thorntona Wildera powołano do służby, zanim zdążył skończyć scenariusz. Hitchcock jechał z Wilderem do miejsca służby pociągiem i czekał, aż Wilder dokończy scenariusz. Wilder skończył scenariusz na końcu podróży i wykorzystał w finale pociąg.
Patricia Collinge, która zagrała Emmę Newton, napisała „scenę w garażu” między Charlie (Teresa Wright) a Jackiem (McDonald Carey).
Alfred Hitchcock zawsze wolał pracować w studiach filmowych, jednak ograniczenia kosztów materiałów na budowę dekoracji wprowadzone z powodu wojny (maksymalny koszt był ograniczony do kwoty 5 000 dolarów) zmusiły go do kręcenia zdjęć plenerowych.
Początkowo serial był planowany przez grupę młodych i odważnych animatorów jako rozległa parodia kosmicznych anime. Jednak stał się jednym z najbardziej znanych kosmicznych anime w historii.
Teresa Wright nawet nie przeczytała scenariusza, zanim zgodziła się na udział w filmie. Reżyser Alfred Hitchcock po prostu opisał jej fabułę podczas spotkania, a ona natychmiast się zgodziła.
Thornton Wilder został powołany do wojska, zanim zdążył ukończyć scenariusz. Hitchcock jechał razem z Wilderem pociągiem do miejsca jego służby i czekał, aż ten skończy pisać. Wilder ukończył scenariusz pod koniec podróży i w finale wykorzystał pociąg.
Popularność wizerunku Minmay i dalsze losy Mari Iijimy miały ogromne znaczenie dla kształtowania się nowoczesnej japońskiej sceny pop. Do tej pory dominowała na niej niepopularna wśród młodzieży tradycyjna muzyka narodowa.
To jedyna rola Mari Iijimy w anime. Po oszałamiającym sukcesie piosenek serialu i filmu na japońskich listach przebojów wybrała karierę piosenkarki pop.
Wujka Charliego mógł zagrać William Powell.
Cameo reżysera: pasażer grający w karty w pociągu, w którym na początku jedzie Charles, właśnie u postaci Hitchcocka w rękach są wszystkie karty pikowych.