Tylko dla orłów
Produkcja
Genre
Budżet
$7 700 000
Opłaty
$7 100 435
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Elliott Kastner, Jerry Gershwin
Operator
Arthur Ibbetson
Kompozytor
Ron Goodwin
Artysta
Casting
Instalacja
John Jympson, Ted Lloyd
Cały zespół (86)
Cały zespół (86)
Krótki opis
Podczas II wojny światowej na niemieckim terytorium rozbija się samolot. Niemcy pojmują jedynego z ocalałych - amerykańskiego generała. Nie zdają sobie sprawy, że schwytany generał posiada wszelkie informacje dotyczące plany inwazji aliantów. Anglicy w obawie o ujawnienie przez generała tajnych informacji powołują specjalna grupę, której zadaniem jest uratowanie więzionego generała.
Co pozostało za kulisami
- Akcja filmu rozgrywa się w 1944 roku, pół roku przed otwarciem Drugiego Frontu. Jednocześnie niemiecki generał przylatuje do zamku helikopterem. Jednak w Niemczech pierwsza i jedyna jednostka śmigłowcowa (40. Eskadra Transportowa) została sformowana na początku 1945 roku.
- Głównym miejscem kręcenia filmu stał się zamek Hohenwerfen, położony nie w Bawarii, a w Austrii, w pobliżu miasta Werfen, 40 km od Salzburga, na wysokości 155 m nad doliną rzeki Salzach.
- W scenach, w których postacie Richarda Burtona (1925-1984) i Clinta Eastwooda wspinają się po stromych ścianach fortecy, Burton porusza się praktycznie bez wysiłku, podczas gdy Clintowi wspinaczka przychodzi z trudem, co jest widoczne dla widza. Dzieje się tak, ponieważ Burtona (który palił jak komin, nadużywał mocnych alkoholi i w ogóle nie był w dobrej formie) podnoszono na dźwigu, który został usunięty z kadru podczas montażu, a Eastwood, który dbał o swoje zdrowie, faktycznie sam wspinał się po ścianie. Burton miał wtedy zdiagnozowane zapalenie kaletki maziowej, prawdopodobnie powikłane nieprawidłowym leczeniem, artretyzm i zapalenie skóry.
- Roli porucznika Sheffera, którą zagrał Clint Eastwood, początkowo oferowano Lee Marvinowi (1924-2022), ale ten odmówił roli, mówiąc producentom, że z podobną propozycją powinni się do niego zgłosić cztery lata wcześniej. Marvin już zagrał u Roberta Aldricha (1918-1983) w filmie wojennym „Brudna dwunastka” (1967), po którego zdjęciach zostały mu najgorsze wspomnienia. Ta rola przyniosła mu sukces, ale od tamtej pory zrezygnował z kręcenia podobnych filmów.
- Ingrid Pitt (1937-2010), która grała Heidi, ocalałą z obozu koncentracyjnego, trudno było kręcić, ponieważ wielu członków obsady wokół niej nosiło mundur wojskowy Wehrmachtu.
- Podczas kręcenia w Austrii trzeba było zrobić przerwę z powodu warunków pogodowych. Zdjęcia odbywały się zimą i wczesną wiosną 1968 roku, więc ekipa filmowa i aktorzy musieli pogodzić się zarówno z zamieciami, jak i z ujemnymi temperaturami, jak i z ryzykiem zejścia lawiny. Ponadto zdjęcia opóźniły się o kilka dni, ponieważ Richard Burton, który nigdy nie przegapił okazji do wypicia, zniknął gdzieś w towarzystwie bliskich przyjaciół Petera O’Toole’a (1932-2013) i Richarda Harrisa (1930-2002).
- Film powstał w dużej mierze dzięki synowi Richarda Burtona, który zawsze chciał zobaczyć ojczyma w jakimś filmie przygodowym. Burton zwrócił się z tą prośbą do producenta Elliotta Kastnera (1930-2010), który z kolei zwrócił się do scenarzysty Alistaira MacLeana (1922-1987). W tym momencie wszystkie powieści MacLeana zostały już sfilmowane lub były w trakcie realizacji, a Kastner przekonał MacLeana do napisania czegoś nowego. Ten dostarczył Kastnerowi scenariusz przyszłego filmu już po 6 tygodniach.
- Derren Nesbitt nalegał, aby oddać wizerunek swojej postaci jak najwierniej (grał von Hapena), dlatego zażądał, aby na plan filmowy zaproszono byłego gestapowca, aby lepiej zrozumieć, jak grać swoją postać i prawidłowo zawiesić ordery na mundurze.
- Podczas kręcenia sceny śmierci jego postaci Derren Nesbitt prawie oślepł, gdy petardy przymocowane do jego klatki piersiowej wystrzeliły nie w kierunku od ciała, ale w górę. Kręcono, jak kule trafiają von Hapena w głowę i w klatkę piersiową, ale po montażu w filmie pozostały tylko ujęcia kul trafiających w głowę.
- W scenach, w których postacie grane przez Richarda Burtona (1925-1984) i Clinta Eastwooda wspinają się po pionowych ścianach twierdzy, Burton porusza się niemal bez wysiłku, podczas gdy Clintonowi wspinaczka sprawia widoczną dla widza trudność. Działo się tak dlatego, że Burtona (który palił jak smok, nadużywał mocnego alkoholu i ogólnie nie był w formie) podnoszono za pomocą dźwigu, który podczas montażu usunięto z kadru, natomiast Eastwood, który dbał o własne zdrowie, rzeczywiście wspinał się po ścianie sam. U Burtona zdiagnozowano w tym czasie zapalenie kaletki, prawdopodobnie powikłane błędnym leczeniem, artretyzm oraz zapalenie skóry.
- Rola porucznika Sheffera, którą zagrał Clint Eastwood, była początkowo proponowana Lee Marvinowi (1924-2022), jednak ten odmówił, oświadczając producentom, że z taką propozycją należało się do niego zwrócić cztery lata wcześniej. Marvin zagrał już u Roberta Aldricha (1918-1983) w wojennym filmie akcji „Brudna tuzina” (1967), z którego zdjęć pozostały mu bardzo nieprzyjemne wspomnienia. Rola ta przyniosła mu sukces, ale od tego czasu przysiągł sobie, że nie będzie już grał w podobnych filmach.
- Ingrid Pitt (1937-2010), która zagrała Heidi, ocalałą z obozu koncentracyjnego, ciężko znosiła zdjęcia z powodów moralnych, ponieważ wielu aktorów w jej otoczeniu nosiło mundury żołnierzy Wehrmachtu.
- Podczas zdjęć w Austrii konieczna była przerwa z powodu warunków pogodowych. Filmowanie odbywało się zimą i wczesną wiosną 1968 roku, więc ekipa i aktorzy musieli mierzyć się ze śnieżycami, ujemnymi temperaturami oraz ryzykiem zejścia lawin. Ponadto zdjęcia opóźniły się o kilka dni, ponieważ Richard Burton, który nigdy nie przepuścił okazji, by napić się, zniknął pewnego razu w towarzystwie bliskich przyjaciół, Petera O'Toole'a (1932-2013) i Richarda Harrisa (1930-2002).
- W dużej mierze film powstał dzięki pasierbowi Richarda Burtona, który zawsze chciał zobaczyć ojczyma w jakimś filmie przygodowym. Burton zwrócił się z tą kwestią do producenta Elliotta Castnera (1930-2010), który z kolei skontaktował się ze scenarzystą Alistairem MacLeanem (1922-1987). W tamtym czasie wszystkie powieści MacLeana zostały już albo ekranizowane, albo były w trakcie produkcji, więc Castner namówił go do napisania czegoś zupełnie nowego. Scenarzysta dostarczył Castnerowi scenariusz przyszłego filmu już po 6 tygodniach.
- Derren Nesbitt nalegał na jak najwierniejsze oddanie postaci swojego bohatera (grał von Hapena), dlatego zażądał sprowadzenia na plan filmowy byłego gestapowca, aby lepiej zrozumieć, jak grać swoją postać i w jaki sposób prawidłowo przypiąć odznaczenia do munduru.
- Podczas kręcenia sceny śmierci swojej postaci Derren Nesbitt prawie oślepł, gdy petardy przymocowane do jego piersi wystrzeliły nie na zewnątrz, lecz w górę. Nagrywano ujęcia, w których kule trafiają von Hapena w głowę i w klatkę piersiową, jednak po montażu w filmie pozostały jedynie kadry z kulami trafiającymi w głowę.
Podobne filmy
8.2/10
7.9/10
7.7/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
7.4/10
7.4/10
7.3/10
7.3/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
