Zawód: Reporter

Name: Zawód: Reporter
Genre: Dramat, Thriller, Tajemnica
Released: 1975-02-28
Duration: 2 h 6 min
Rating: 7.5
Cast: Jack Nicholson, Maria Schneider, Jenny Runacre, Ian Hendry, Steven Berkoff

Professione: reporter (1975)

Chronometraż: 2:6 (126 min)

7.5/10
39 489

—
brak ocen

7.2/10
550

7.4/10
29000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 1

Zdjęcie 61

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Zawód: Reporter — The Passenger (1975) ORIGINAL TRAILER [HD 1080p]

2:05

Zdjęcie 61

Data premiery

1975-02-28

Kraj

Hiszpania, Francja, Włochy, Stany Zjednoczone

Produkcja

Metro-Goldwyn-Mayer, Les Films Concordia, CIPI Cinematografica S.A., Compagnia Cinematografica Champion, MGM

Genre

Dramat, Thriller, Tajemnica

Budżet

Opłaty

$620 155

Witryna internetowa

https://www.sonyclassics.com/thepassenger/home.html

Reżyser

Michelangelo Antonioni

Aktorzy

Jack Nicholson, Maria Schneider, Jenny Runacre, Ian Hendry, Steven Berkoff, Ambroise Mbia, José María Caffarel, James Campbell, Manfred Spies, Jean-Baptiste Tiémélé
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Carlo Ponti, Alessandro von Norman

Operator

Luciano Tovoli

Kompozytor

Artysta

Casting

Instalacja

Michelangelo Antonioni, Franco Arcalli
Cały zespół (28)

Krótki opis

Reporter brytyjskiej telewizji David Locke (Jack Nicholson) kręci film dokumentalny w Afryce. Ma z tym poważne problemy. Do tego jest zmęczony swoim życiem, pracą i nieudanym małżeństwem. Gdy odkrywa, że jego sąsiad z hotelu zmarł, przejmuje jego tożsamość, Okazuje się, że mężczyzna był handlarzem broni.

Co pozostało za kulisami

Ostatni film z anglojęzycznej trylogii Michelangelo Antonioniego, zrealizowany w ramach kontraktu z Carlo Pontim pod egidą Metro-Goldwyn-Mayer.
Początkowo film planowano kręcić w dżunglach Amazonii (a także na Sardynii i w Rzymie), jednak okres przygotowawczy się przedłużył i trwał 2 lata. Praca w dżungli okazała się kosztowna, a producent Carlo Ponti stwierdził, że nie będzie w stanie sfinansować zdjęć. Wtedy zdecydowano się nakręcić film z tymi samymi aktorami, ale w bardziej dostępnej logistycznie Saharze.
Film kręcony był poza studiem – w Czadzie, Algierii, Londynie, Monachium i w Hiszpanii. Pod względem technicznym najbardziej skomplikowane były zdjęcia w Saharze: w warunkach rozgrzanej pustyni klisze musiały być transportowane w lodówce.
Pomimo napiętego harmonogramu zdjęć, Antonioni nakręcił o wiele więcej materiału, niż było to potrzebne do montażu filmu. W ostatecznej wersji nie znalazła się m.in. odważna scena miłosna między Nicholsonem i Schneider. Początkowo Antonioni zmontował 4-godzinną wersję filmu, a potem poprosił montażystę Franco Arcalliego o skrócenie jej o ponad półtorej godziny. Ta wersja była wyświetlana w Europie, ale przed amerykańską premierą również została skrócona.
Według relacji Nicholsona, aktorka Maria Schneider spędziła dni zdjęciowe w narkotycznym odurzeniu, więc czasami musiał ją podtrzymywać, żeby nie upadła przed kamerą.
Z okazji 30-lecia premiery film wszedł w ograniczoną dystrybucję w USA i w niektórych innych krajach.
Zgodnie z zaleceniami reżysera, ekipa filmowa podmalowywała niedojrzałe cytrusy w hiszpańskim ogrodzie.
Za podstawę fabuły przyjęto opowiadanie „Fatalny wyjazd” (Fatal Exit) Marka Piplowa – urodzonego na wschodnim wybrzeżu Afryki.
W krajach anglojęzycznych film jest znany pod tytułem „Pasażer” (ang. The Passenger).
Podstawą fabuły stało się opowiadanie „Fatal Exit” autorstwa Marka Piplow, pochodzącego z wschodniego wybrzeża Afryki.
Ostatni film z anglojęzycznej trylogii Michelangelo Antonioniego, nakręcony w ramach kontraktu z Carlo Pontim pod egidą Metro-Goldwyn-Mayer.
Początkowo planowano nakręcić film w dżunglach Amazonii (a także na Sardynii i w Rzymie), jednak okres przygotowawczy przeciągnął się o dwa lata. Praca w dżungli okazała się kosztowną przyjemnością i producent Carlo Ponti oświadczył, że nie będzie w stanie sfinansować zdjęć. Zdecydowano wówczas o nakręceniu filmu z tymi samymi aktorami, ale na Saharze, która była bardziej dostępna pod względem logistycznym.
Mimo napiętego harmonogramu zdjęć, Antonioni nakręcił znacznie więcej materiału, niż było to potrzebne do montażu filmu. Do wersji ostatecznej nie weszła między innymi odważna scena miłosna między Nicholsonem a Schneider. Początkowo Antonioni zmontował czterogodzinną wersję filmu, a następnie poprosił montażystę Franco Arcalliego o skrócenie jej o ponad półtorej godziny. Wersja ta była wyświetlana w Europie, ale przed premierą amerykańską została z kolei ponownie poddana cięciom.
Według relacji Nicholsona, aktorka Maria Schneider spędzała dni zdjęciowe w narkotycznym odurzeniu, przez co czasem musiał ją podtrzymywać, aby nie upadła przed kamerą.