Menażeria
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$3 000 000
Opłaty
$141 607 219
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Ivan Reitman, Judith Belushi-Pisano, Matty Simmons
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Michael Chinich
Instalacja
George Folsey Jr.
Cały zespół (56)
Cały zespół (56)
Krótki opis
Dwóch studentów pierwszego roku –Larry "Pinto" Kroger (Thomas Hulce) i Kent "Flounder" Dorfman (Stephen Furst) zostaje członkami bractwa Delta Tau Chi działającego na terenie Faber College. Bractwo to pełne jest oryginałów i stawiających zabawę ponad wszystko studentów. Członkami bractwa Delta są między innymi: Eric "Otter" Stratton (Tim Matheson), John "Bluto" Blutarsky (John Belushi), Daniel "D-Day" Simpson Day (Bruce McGill) oraz Robert Hoover (James Widdoes). Sąsiadami i wrogami Delty jest ekskluzywne bractwo Omega Theta Pi pod wodzą Douga Neidermeyera. Wraz z dziekanem Vernonem Wormerem (John Vernon) najchętniej pozbyliby się kłopotliwego stowarzyszenia. Okazją jest test z psychologii, który wszyscy członkowie Delty oblewają. Tymczasem trwają przygotowania do dorocznej parady uniwersyteckiej.
Co pozostało za kulisami
- Prezydent Uniwersytetu Oregonu zezwolił na zdjęcia tylko dlatego, że nie przeczytał scenariusza. W przeszłości otrzymał scenariusz komedii romantycznej Mike'a Nicholsa (1931-2014) „Absolwent” (1967), ale wtedy odmówił zgody na zdjęcia. Później jednak film tak mu się spodobał, że postanowił, iż następnym razem nie zaprzepaści takiej okazji i zezwoli na kręcenie filmu na kampusie, jeśli i kiedy pojawi się taka prośba. Nalegał jednak, aby nazwa uniwersytetu nie pojawiła się w napisach.
- Aktorzy grający członków jednego bractwa studenckiego, poza planem filmowym specjalnie podpuszczali aktorów grających członków innego bractwa, żeby „być w formie” i bardziej wiarygodnie przedstawiać niechęć na planie. Mark Metcalf specjalnie przeniósł się w hotelu do pokoju, znajdującego się bezpośrednio nad pokojem Bruce'a McGilla, w którym co wieczór urządzano imprezy, żeby złościć się na hałas i łatwiej wczuwać się w rolę rano.
- Podczas przygotowań do zdjęć aktorom specjalnie zalecano, aby trzymali się z dala od studentów. Jednak pewnego razu część z nich (z wyjątkiem Belushiego, który przebywał w Nowym Jorku, gdzie kręcono kolejny odcinek programu Saturday Night Live) przyjęła zaproszenie dziewcząt na imprezę na kampusie Uniwersytetu Oregonu. Prawdziwi studenci potraktowali ich wrogo i wkrótce wybuchła bójka, gdy James Widdows rzucił plastikowym kubkiem piwa w pijanego studenta-futbolistę. W rezultacie Widdows stracił kilka zębów, a Bruce McGill otrzymał „lepę” w oko. Kiedy Belushi wrócił na plan, usilnie próbował wrócić na kampus, by rozprawić się ze studentami, ale go powstrzymano.
- Kiedy aktorzy przygotowywali się do zdjęć, specjalnie zalecano im trzymać się z dala od studentów, jednak raz niektórzy aktorzy (z wyjątkiem Belushiego, który był w Nowym Jorku, gdzie kręcił kolejny odcinek Saturday Night Live) przyjęli zaproszenie od dziewczyn na imprezę na kampusie Uniwersytetu Oregońskiego. Prawdziwi studenci odnieśli się do nich wrogo i wkrótce zaczęła się bójka, kiedy James Widdoes rzucił w pijanego futbolistę z studentów plastikowym kubkiem z piwem. W rezultacie Widdoesowi wybito kilka zębów, a Bruce'owi McGillowi założono kołnierz. Kiedy Belushi wrócił na plan, uparcie chciał wrócić na kampus i rozprawić się ze studentami, ale powstrzymano go.
- Kiedy aktorzy przygotowywali się do zdjęć, zalecano im trzymanie się z daleka od studentów, jednak pewnego razu niektórzy aktorzy (z wyjątkiem Belushiego, który był w Nowym Jorku, gdzie kręcił kolejny odcinek Saturday Night Live) przyjęli zaproszenie od dziewcząt na imprezę na kampusie Uniwersytetu Oregonu. Prawdziwi studenci odnieśli się do nich wrogo i wkrótce doszło do bójki, kiedy James Widdows rzucił w pijanego studenta, futbolistę, plastikowym kuflikiem z piwem. W wyniku tego Widdowsowi wybito kilka zębów, a Bruce'owi McGillowi założono szynę. Kiedy Belushi wrócił na plan zdjęciowy, nieustannie chciał wrócić na kampus i rozprawić się ze studentami, ale powstrzymano go.
- Aktorzy grający członków jednego bractwa studenckiego, poza planem zdjęciowym specjalnie drażnili aktorów grających członków innego bractwa, aby „być w formie” i bardziej wiarygodnie przedstawiać niechęć na planie. Mark Metcalf specjalnie przeniósł się w hotelu do pokoju znajdującego się bezpośrednio nad pokojem Bruce’a McGilla, w którym każdego wieczoru urządzano imprezy, aby złościć się na hałas i łatwiej wczuwać się w rolę rano.
- W jednej ze scen postać Johna Belushiego uczy resztę bohaterów „brudnych” wierszy z utworu Louie Louie z 1963 roku grupy The Kingsmen, grającej garage rock. Ten epizod oparty jest na prawdziwym śledztwie, które prowadziło FBI w latach 1963-1965, tzn. przez dwa i pół roku próbowało „rozszyfrować” tekst piosenki, reagując na skargi różnych grup religijnych i konserwatywnych dotyczące „nieprzyzwoitego języka i obsceniczności” w niezrozumiałych zwrotkach, które grupa rzekomo prezentowała nieletniej publiczności. Po wydaniu ponad dwóch lat i dziesiątek tysięcy dolarów podatników, FBI musiało przyznać, że w tekście piosenki nic „nieprzyzwoitego” nie znalazło.
- Dziura w ścianie, którą bohater Johna Belushiego (1949–1982) wybił gitarą, stała się jedynym uszkodzeniem budynku powstałym podczas zdjęć. Zamiast ją załatać, studenci zrobili wokół niej ramkę, a obok przykręcili tabliczkę z wyjaśnieniem.
- W jednej ze scen postać grana przez Johna Belushiego uczy pozostałych bohaterów „brudnych” słów z utworu „Louie Louie” z 1963 roku zespołu The Kingsmen, grającego garażowy rock. Odcinek ten opiera się na prawdziwym śledztwie prowadzonym przez FBI w latach 1963–1965; przez dwa i pół roku agencja próbowała „odszyfrować” tekst piosenki, reagując na skargi różnych grup religijnych i konserwatywnych dotyczące „niecenzuralnego języka i obsceniczności” w niezrozumiałych słowach, które zespół rzekomo serwował nieletniej publiczności. Po poświęceniu ponad dwóch lat i dziesiątek tysięcy dolarów z pieniędzy podatników, FBI zostało zmuszone przyznać, że nie odkryło w tekście piosenki nic „obscenicznego”.
- Prezydent Uniwersytetu Oregońskiego pozwolił na zdjęcia tylko dlatego, że nie przeczytał scenariusza. Wcześniej otrzymał scenariusz komediodramatu Mike'a Nicholsa (1931-2014) „Absolwent” (1967), ale odmówił zgody na zdjęcia. Później, prawda, film tak mu się spodobał, że postanowił, że następnym razem nie przegapi okazji i zezwoli na zdjęcia filmu na kampusie, jeśli kiedykolwiek zwróci się do niego z taką prośbą. Nalegał jednak, aby nazwa uniwersytetu nie została wymieniona w napisach.
- W butelce po whisky, z której nieustannie siorbała jedna z postaci (w wykonaniu Johna Belushiego), w rzeczywistości znajdowała się mrożona herbata. Był to jeden z zabiegów, które pomagały aktorowi powstrzymać się od przyjmowania alkoholu i narkotyków. Aktorzy każdego wieczoru urządzali libacje, ale John Landis specjalnie zakwaterował Belushiego z żoną, Judith Belushi-Pisano, w domu oddalonym o kilka kilometrów od miejsca zdjęć. Belushi był już znany ze swoich ciężkich zakusów, a Landis chciał, aby w trakcie zdjęć pozostał on trzeźwy. Belushi zorganizował kilka imprez u siebie w domu, jednak za każdym razem potrafił zachować umiar.
- Aby dostać rolę Niedermeyera, aktor Mark Metcalf musiał skłamać i powiedzieć, że umie jeździć konno. Kiedy został zatwierdzony do roli, jako pierwsze zapisał się na kursy jazdy konnej.
- Dziura, którą bohater Johna Belushiego (1949-1982) wybił gitarą w ścianie, była jedynym uszkodzeniem, jakie wyrządzono budynkowi podczas kręcenia. Zamiast ją zakleić, studenci zrobili wokół niej ramę, a obok przykręcili tabliczkę z wyjaśnieniem.
- W jednym z wywiadów Donald Sutherland, grający rolę nauczyciela, opowiedział, że początkowo, ze względu na niewielki budżet filmu, producenci zaproponowali mu procent od przyszłych dochodów zamiast stałej gaży. Jednak aktor, nie wierząc w sukces filmu, wolał od razu otrzymać 50 000 dolarów. Ostatecznie pożałował swojej decyzji, ponieważ „Zoo” zarobiło ponad sto czterdzieści milionów dolarów tylko w Stanach Zjednoczonych.
- Verna Bloom (1939-2019) opowiadała później, że scena z dziekanem Wormerem (ta, w której ona jest pijana, a on rozmawia przez telefon z burmistrzem) była od początku do końca improwizowana, ponieważ reżyserowi Johnowi Landisowi nie przypadły do gustu repliki dla tej sceny, zapisane w scenariuszu.
- Aby otrzymać rolę Niedermeyera, aktor Mark Metcalf musiał skłamać, twierdząc, że potrafi jeździć konno. Gdy tylko go zatrudniono, w pierwszej kolejności zapisał się na kurs jazdy konnej.
- Kampania reklamowa filmu okazała się droższa od samych zdjęć, tzn. jej koszt przekroczył budżet filmu.
- W butelce z whisky, z której nieustannie upijał się jeden z bohaterów (w wykonaniu Johna Belushiego), w rzeczywistości była herbata z lodem. To był jeden z trików, które pomagały aktorowi powstrzymać się od picia alkoholu i zażywania narkotyków. Aktorzy co wieczór urządzali imprezy, ale John Landis specjalnie umieścił Belushiego z żoną Judith Belushi-Pisano w domu w kilku kilometrach od miejsca kręcenia. Belushi był już znany ze swoich imprez, a Landis chciał, żeby w trakcie zdjęć pozostał trzeźwy. Belushi urządził kilka imprez w swoim domu, jednak za każdym razem panował nad sobą.
- Na wielu plakatach wydanych z okazji premiery filmu widniało ujęcie z bohaterką graną przez Sarę Holcomb bez biustonosza (scena, w której rozepina haftę biustonosza i traci przytomność z powodu upojenia alkoholowego). Zanim w Stanach Zjednoczonych wideomagnetyzory stały się powszechne, niektóre przepisy dotyczące przyzwoitości zakazywały pokazywania nagości nieletnich w sytuacjach „rzeczywiście mających miejsce lub przedstawionych”. Pod tę ostatnią definicję idealnie wpadała gra aktorska. Aktorka miała w momencie kręcenia 18 lat, ale jej bohaterka twierdziła, że ma tylko 13 lat. Powstał problem i w pierwszych kopiach filmu przeznaczonych do użytku domowego nie widać jej nagich piersi.
- Aktorzy grający członków jednego bractwa studenckiego specjalnie prowokowali poza planem aktorów grających członków drugiego bractwa, aby „pozostać w formie” i bardziej wiarygodnie oddawać niechęć podczas zdjęć. Mark Metcalf specjalnie przeniósł się w hotelu do pokoju znajdującego się bezpośrednio nad pokojem Bruce'a McGilla, w którym każdego wieczoru odbywały się huczne imprezy, aby denerwować się hałasem i wrzaskami, dzięki czemu rano łatwiej było mu wejść w rolę.
- W jednym ze swoich wywiadów Donald Sutherland, który grał rolę wykładowcy, opowiedział, że początkowo, ze względu na niezbyt wysoki budżet filmu, producenci zaproponowali mu procent z przyszłych wpływów zamiast stałego honorarium. Jednak aktor, nie wierząc zbyt mocno w sukces obrazu, wolał wziąć jednorazowo 50 000 dolarów. Ostatecznie pożałował swojej decyzji, ponieważ „Menagerie” zebrało ponad sto czterdzieści milionów dolarów tylko w samych Stanach Zjednoczonych.
- Verna Bloom (1939-2019) opowiadała później, że scena z dziekanem Wormerem (ta, w której ona jest pijana, a on rozmawia przez telefon z burmistrzem) została od początku do końca zaimprowizowana, ponieważ reżyser John Landis nie był zadowolony z kwestii zapisanych w scenariuszu.
Podobne filmy
9/10
8.6/10
8.4/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
