Nędznicy
Walka, marzenie, nadzieja, miłość
Produkcja
Genre
Budżet
$61 000 000
Opłaty
$441 809 770
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Herbert Kretzmer, Alain Boublil
Producent
Tim Bevan, Eric Fellner, Debra Hayward, Cameron Mackintosh, Liza Chasin, Angela Morrison, Nicholas Allott, F. Richard Pappas
Operator
Danny Cohen
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
Wspaniała adaptacja powieści Victora Hugo. Los francuskiego ludu, dotkniętego niesprawiedliwością społeczną, uosabia postać głównego bohatera, katorżnika Jeana Valjeana (Hugh Jackman), skazanego na ciężkie roboty za kradzież chleba. Wydźwignąwszy się z upadku dzięki pomocy biskupa, Jean odnajduje sens dobra, zdobywa wysoką pozycję społeczną i staje się protektorem skrzywdzonych i uciśnionych. Wciąż jednak prześladuje go inspektor policji Javert (Russell Crowe).
Co pozostało za kulisami
- Wszystkie napisy i znaki w filmie są napisane po francusku, jednak w domu Thénardierów pudełko na okulary i słoik mają etykiety po angielsku.
- Scena, w której Fantyna zostaje napadnięta przez odrzuconego klienta, opiera się na prawdziwej historii z życia Wiktora Hugo, po której wymyślił Fantynę. Hugo szedł do biura swojego redaktora, kiedy natknął się na młodego mężczyznę prześladującego prostytutkę. Kiedy ona odrzuciła jego zaloty, on popchnął ją na ziemię. A kiedy zaczęła go bić pięściami, natychmiast wezwał policję, aby aresztowali „napadającą na niego kobietę”. Hugo był już wtedy nieco znany i wstawiał się za nią, kiedy przyjechała policja, w wyniku czego nie została aresztowana. Hugo powiedział, że był przerażony niesprawiedliwością tej sytuacji i zaczął myśleć o tym, że ta kobieta mogła mieć małe dzieci, które są od niej całkowicie zależne. Tak w jego głowie powstał obraz Fantyny.
- Samantha Barks i Alistair Brammer odegrali swoje role, które wykonali w tym filmie, podczas koncertu jubileuszowego „Les Misérables: 25. rocznica musicalu” (2010).
- Pierwsze zetknięcie Anne Hathaway z rolą Fantine miało miejsce w 1987 roku, kiedy jej matka Kate McCool grała tę rolę w pierwszej amerykańskiej trasie z produkcją tego musicalu.
- Kiedy po raz pierwszy widzimy Enjolrasa przemawiającego do tłumu, on i Maria trzymają w rękach ulotki. Kiedy podnosi rękę nad głową, kamera zmienia ujęcie. Widać, że ulotki w jego rękach już nie ma.
- Hugh Jackman spędził 36 godzin bez wody, aby wyglądać na wychudzonego i wyczerpanego więźnia.
- Kiedy Jean Valjean mówi Cosette, że jej matka zmarła, zdejmuje kapelusz, zanim uklęknie. Następnie, kiedy kamera przechodzi na Cosette, widać, że nie ma go w ogóle, a kiedy wraca do Valjeana, kapelusz znowu jest na nim.
- Kiedy Jean Valjean wyznaje Mariusowi, szafa w sypialni okresowo znika po zmianie ujęcia.
- Anne Hathaway nalegała na samodzielne wykonanie jednego kaskaderskiego numeru. Chodzi o numer ze sceny, w której ciało Fantyny wyrzucane jest z okna do powozu (tę scenę wycięto w wersji teatralnej). Reżyser Tom Hooper i producenci z góry zatrudnili dublerkę i nie chcieli pozwolić Hathaway na samodzielne zagranie w tej scenie. Jednak ostatecznie udało jej się ich przekonać, kiedy powiedziała: „Nie zmuszajcie mnie do tego… Ludzie, jestem Kobieta-Kot” (jej poprzednia rola w filmie „Mroczny Rycerz: Powrót Legendy”, 2012).
- Pojawienie się biskupa pod koniec filmu jest nawiązaniem do sceny z oryginalnej powieści: kiedy Valjean umiera, ten pyta go, czy chce, żeby wezwano księdza. Na co Valjean odpowiada, że już jednego ma.
- Jamie Campbell Bower mógł zagrać rolę Enjolrasa, ale odmówił.
- Anne Hathaway schudła łącznie 11 kg do swojej roli Fantine, a Hugh Jackman prawie 14 kg do roli Valjeana-więźnia.
- Eddie Redmayne powiedział, że Tom Hooper kręcił tę samą scenę „Puste krzesła przy pustych stołach” około 15 razy z rzędu.
- Słuchawka w prawym uchu Anne Hathaway, służąca do podkładu muzycznego, jest widoczna w scenie, w której śpiewa wraz z resztą chóru.
- Colm Wilkinson, który wciela się w rolę biskupa z miasta Digne, grał Jeana Valjeana zarówno w londyńskiej, jak i nowojorskiej inscenizacji scenicznej tego musicalu.
- Pomimo tego, że niektóre sceny zostały nakręcone w jednym ujęciu, Anne Hathaway powiedziała w swoim wywiadzie, że nagranie piosenki „I Dreamed a Dream” zajęło 8 godzin, ponieważ chciała głębiej zanurzyć się w nastrój tej sceny, aby jak najbardziej emocjonalnie przekazać go w swojej grze. I udało jej się to zrobić w czwartym ujęciu, które weszło do ostatecznej wersji filmu.
- Jeffrey Rush był brany pod uwagę do roli pana Thénardiera, zanim twórcy filmu zdecydowali się na kandydaturę Sacha Barona Cohena.
- Anne Hathaway zaprezentowała się podczas przesłuchania tak zachwycająco, że po jego zakończeniu wszyscy obecni byli wzruszeni do łez.
- Kompozytor Claude-Michel Schönberg i poeci Herbert Kretzmer i Alain Boublil napisali piosenkę specjalnie dla filmu. Schönberg napisał również do niego muzykę tła.
- Zazwyczaj ścieżka dźwiękowa do filmów muzycznych jest nagrywana przez kilka miesięcy, a aktorzy grają pod playbackiem podczas kręcenia. Jednak w „Les Misérables” każda piosenka została nagrana na żywo na planie filmowym, aby gra aktorów była bardziej naturalna i spontaniczna.
- Przesłuchanie Eddiego Redmayne przebiegało w nietypowy sposób. Nagrał na iPhone'a siebie śpiewającego w przyczepie podczas przerwy w zdjęciach w Północnej Karolinie, a następnie wysłał to wideo.
- W scenie, w której Thénardier mówi, że kocha Cosette jak własną córkę, jest wyraźna improwizacja, przy czym nie może przypomnieć sobie, jak prawidłowo wymawia się jej imię. Kilka razy nazywa ją Colette, a raz nawet Courgette. Ostatnie imię oznacza w tłumaczeniu z francuskiego „cukinia”. Chociaż nie jest to wspomniane w musicalu, w powieści Victora Hugo Cosette to pseudonim, który dała jej matka, a prawdziwe imię dziewczyny to Euphrasie.
- Kompozytor Claude-Michel Schönberg oraz poeci Herbert Kretzmer i Alain Boublil napisali piosenkę specjalnie do filmu. Schönberg stworzył również muzykę tła do tej produkcji.
- Samantha Bark스 i Alistair Brammer zagrali swoje role z tego filmu podczas koncertu jubileuszowego „Nędznicy: 25. rocznica musicalu” (2010).
- Pomysł nagrywania śpiewu aktorów na żywo podczas ich gry mógł zostać zrealizowany jeszcze przed tym filmem, ale sposób jego realizacji jest bez wątpienia unikalny. Aktorzy mieli specjalne słuchawki, przez które słyszeli pianistę grającego za kulisami, aby dokładnie trafiać w nuty melodii. Główną innowacją było to, że nie było żadnych wstępnych odliczeń ani ustalonego tempa, fortepian podążał za działaniami aktorów, a nie na odwrót. I to podejście zostało zastosowane po raz pierwszy przy ekranizacji musicalu. Muzyka orkiestrowa została dodana dopiero w postprodukcji.
- Podczas sceny „Puste Krzesła” wyraźnie widać słuchawkę w prawym uchu Mariusa.
- Podczas sceny „konfrontacji”, w której Javert i Valjean walczą w szpitalu po śmierci Fantyny, część głosu Valjeana została wycięta, ale w tym momencie można zauważyć ruch warg Hugh Jackmana.
- Kiedy Javert rozważa samobójstwo, znajduje się na moście przez Sekwanę, na wschód od katedry Notre-Dame. Kiedy pokazują, jak skacze do rzeki, widać, że rzeka płynie na wschód (od Notre-Dame). A w rzeczywistości płynie na zachód.
- Emma Watson, Shailene Woodley, Miranda Cosgrove, Emily Marie Palmer, Lili Reinhart i Portia Doubleday ubiegały się o rolę Cosette, którą ostatecznie otrzymała Amanda Seyfried.
- Amanda Seyfried wcześniej grała już rolę Cosetty, gdy miała 7 lat.
- Helena Bonham Carter grała rolę pani Lovett w filmie „Sweeney Todd: Demon barber of Fleet Street” (2007), a także rolę Madame Thénardier w filmie „Les Misérables” (2012). Aktorka Jenny Galloway, która grała Madame Thénardier w oryginalnym musicalu „Les Misérables”, grała również panią Lovett w broadwayowskiej produkcji musicalu „Sweeney Todd”.
- Anne Hathaway rzeczywiście bardzo krótko ostrzygo włosy na potrzeby sceny, w której jej bohaterka sprzedaje swoje włosy.
- Anne Hathaway schudła łącznie 11 kg na potrzeby roli Fantine, natomiast Hugh Jackman stracił prawie 14 kg, aby wcielić się w postać więźnia Jean Valjeana.
- Jak stwierdził Hugh Jackman, scena śmierci Jeana Valjeana była dla niego najtrudniejsza, ponieważ zdjęcia kręcone były wczesnym, mroźnym rankiem, co bardzo utrudniało mu mowę.
- Zarówno Anne Hathaway, jak i Amanda Seyfried wystąpiły z Hugh Jackmanem na ceremonii wręczenia Oscarów, choć każda z osobna.
- Pierwszy kontakt Anne Hathaway z rolą Fantine miał miejsce w 1987 roku, kiedy jej matka, Kate McColly, zagrała tę postać podczas pierwszej amerykańskiej trasy z produkcją tego musicalu.
- Helena Bonham Carter i Sacha Baron Cohen grali wcześniej razem w musicalu „Sweeney Todd: Demon fryzjer z Fleet Street” (2007).
- Zanim rolę inspektora Javert otrzymał Russell Crowe, rozważano Paula Bettany.
- Colm Wilkinson, który grał rolę biskupa z Digne, wcielał się w Jeana Valjeana zarówno w londyńskich, jak i nowojorskich inscenizacjach tego musicalu.
- Frances Ruffelle, która wcielała się w postać Éponine w produkcjach na Broadwayu i w West Endzie, w filmie zagrała rolę prostytutki. Kiedy producent Cameron Mackintosh ogłaszał imię jej postaci, nazwał ją „najbardziej niesamowitą kurtyzaną”. Ruffelle wystąpiła również w koncercie jubileuszowym „Nędznicy: 25. rocznica musicalu” (2010), ale tym razem w swojej klasycznej roli Éponine.
- Duża statua słonia, która pojawia się w kilku scenach filmu, była jednocześnie prawdziwą statuą w Paryżu (w okresie od 1813 do 1846 roku) i obiektem, wyraźnie opisanym przez Victora Hugo w jego powieści „Les Misérables”. Ten monument znany jest jako „Słoń Bastylii”. Początkowo Napoleon chciał, aby był to brązowy pomnik jego osiągnięć militarnych, wzniesiony na miejscu dawnej Bastylii, ale ostatecznie powstał tylko model pomnika z gipsu i drewna. Do momentu jego zniszczenia w 1846 roku zamieszkało w nim ogromne ilości owadów, które poważnie zniszczyły wygląd statuy. W powieści Hugo opisuje go jako brzydkie, zniszczone, pogardzane przez wszystkich zło oko.
- Amanda Seyfried wyznała w wywiadzie, że proces castingowy trwał cztery miesiące, zanim otrzymała rolę Cosetty. Nie miała pojęcia o innych kandydatkach do tej roli, ale nieustannie słyszała, że nie pasuje do tego musicalu. Podczas przesłuchań Seyfried ubiegała się również o rolę Fantine. Dzięki temu doprowadziła swoją formę wokalną i fizyczną do wysokiego poziomu, licząc na otrzymanie jednej z tych ról. Po tym, jak rola Fantine przypadła Anne Hathaway, Seyfried powierzono rolę Cosetty.
- Hugh Jackman znacznie schudł i zapuścił prawdziwą potarganą brodę do scen z Valjeanem-więźniem. Na szczęście te sceny były kręcone jako pierwsze i mógł się ogolić i odzyskać swoją normalną wagę do kręcenia scen z Valjeanem.
- Oprócz tego, że aktorzy śpiewali na żywo, co pozwoliło im na improwizację w swoich partiach wokalnych, większość ruchów również była improwizowana. W szczególności pierwsze solo Valjeana, jego monolog, zostało nakręcone przy użyciu Steadicama (stabilizujący system kamery noszony przez operatora), co pozwoliło Hugh Jackmanowi poruszać się tak, jak uważa za stosowne, aby lepiej przekazać ciężkie emocje tej sceny.
- Początkowo film miał 4 godziny długości i 15-minutową scenę bitwy. Ale ostatecznie został skrócony do dwóch i pół godziny.
- Po kilku miesiącach przesłuchań Samantha Barks otrzymała rolę Éponine, którą grała w jednym z teatrów West Endu oraz podczas koncertu z okazji 25-lecia musicalu. Barks występowała w teatrze Oliver! w Manchesterze, gdy ku jej zaskoczeniu Cameron Mackintosh (producent filmu) wyszedł na scenę i ogłosił, że została wybrana do roli.
- Helena Bonham Carter i Sasha Baron Cohen grali wcześniej razem w musicalu „Sweeney Todd: Demon barber of Fleet Street” (2007).
- Anne Hathaway dwukrotnie śpiewała z Hugh Jackmanem podczas ceremonii wręczenia Oscarów. Za drugim razem Hathaway była prowadzącą ceremonię i zaśpiewała Jackmanowi piosenkę „On My Own”, ponieważ ten odmówił wspólnego śpiewania. Później, gdy Jackman otrzymał rolę w tym filmie, polecił Hathaway do roli Fantine. W rezultacie to właśnie ona otrzymała tę rolę.
- Zarówno Anne Hathaway, jak i Amanda Seyfried występowały z Hugh Jackmanem podczas ceremonii rozdania nagród Oscara, choć osobno.
- Podczas sceny „konfrontacji”, w której Javert i Valjean walczą w szpitalu po śmierci Fantine, część głosu Valjana została wycięta, jednak w tym momencie można zauważyć ruchy warg Hugh Jackmana.
- Amy Adams, Jessica Biel, Marion Cotillard, Kate Winslet i Rebecca Hall były rozważane jako kandydatki do roli Fantine.
- Istnieje niedokładność dotycząca tamy, gdzie Javert zamierzał popełnić samobójstwo. Nie istniała ona do 1975 roku, więc w 1832 roku nic takiego nie mogło się wydarzyć na Sekwanie.
- Éponine śpiewa wersy „You see I told you so; there's lots of things I know” („Widzisz, mówiłam ci, wiem wiele rzeczy”). W oryginalnym libretcie jest to nawiązanie do wcześniej wypowiedzianych przez nią wersów „Don't judge a girl on how she looks; I know a lot of things, I do” („Nie oceniaj dziewczyny po wyglądzie; uwierz mi, wiem wiele”). Ale te wersy zostały usunięte z filmu, co czyni pierwsze wersy bezsensownymi.
- Scarlett Johansson, Lea Michele, Lucy Hale, Evan Rachel Wood, Emily Browning i Hayden Panettiere ubiegały się o rolę Éponine.
- Wielu aktorów epizodycznych w filmie to albo gwiazdy West Endu, albo osoby, które brały udział w różnych inscenizacjach scenicznych musicalu „Nędznicy”. Wśród nich znaleźli się: Carrie Ellis, Hadley Fraser, Katie Hall, Diane Pilkington, Nancy Sullivan, Gina Beck, Robin North, Fra Fee, Alistair Brammer, Killian Donnelly, Linzi Hatley, Caroline Shin, Katie Sickam, Christopher Key, Gemma Wardle i Alexia Hadim.
- Kiedy małe dziecko wskakuje z tyłu na powóz zaprzężony w konie, dobrze widoczne są hamulce tarczowe na tylnej osi powozu. Takie hamulce nie były używane do lat 90. XIX wieku, czyli kilka dekad później.
- Kiedy pokazują martwe ciała po bitwie, widać, jak jedno z nich oddycha, a chłopiec, który znajduje się najbliżej kamery, przesuwa wzrok.
- Wiele lat temu Anne Hathaway miała okazję zagrać główną rolę kobiecą w innej adaptacji broadwayowskiego musicalu. Był to film Joela Schumachera „Upiorny taniec” (2004). Wtedy musiała zrezygnować z powodu podpisanej umowy ze studiem Disneya na sequel filmu „Jak zostać księżniczką” (2001).
- Pod koniec piosenki „Gwiazdy”, kadr zza Javerta pokazuje, że stoi on twarzą do katedry Notre-Dame, a księżyc na niebie znajduje się po prawej stronie. Jednak światło padające na jego czoło pochodzi z lewej strony.
- Broadwayowska produkcja „Les Misérables” została pokazana po raz pierwszy w Broadway Theater w marcu 1987 roku. Zagrało się w sumie 6680 spektakli, co czyni tę produkcję trzecią najdłuższą na Broadwayu (stan na luty 2013 roku). W 1990 roku przeniesiono ją do Imperial Theater. „Les Misérables” było nominowane do 13 nagród Tony w 1987 roku i wygrało w ośmiu z nich (najlepszy musical, najlepsza męska rola, najlepsza żeńska rola, najlepszy scenograf, najlepszy projekt kostiumów, najlepsze oświetlenie, najlepsza reżyseria musicalu, najlepsza muzyka i najlepszy libretto).
- Wiele lat temu Anne Hathaway miała okazję zagrać główną rolę kobiecą w innej ekranizacji broadwayskiego musicalu. Był to film reżysera Joela Schumachera „Upiór w operze” (2004). Wówczas musiała odmówić ze względu na podpisany kontrakt ze studiem Disney na sequel filmu „Jak zostać księżniczką” (2001).
- Enjolras w filmie umiera w tej samej pozycji, co w oryginalnym musicalu, wisząc do góry nogami. Jedyną różnicą jest to, że w inscenizacji scenicznej zwisał z barykad, a nie z okna.
- Jamie Campbell Bower mógł zagrać rolę Enjolrasa, ale zrezygnował.
- Zanim rolę inspektora Javerta otrzymał Russell Crowe, był brany pod uwagę Paul Bettany.
- Podczas szturmu na barykady wydano komendę „prawe ramię do przodu”, po czym szyk żołnierzy skręcił w prawo. W rzeczywistości dana komenda wydawana jest, aby skręcić w lewo. Jednak w takim przypadku żołnierze uderzyliby w dom.
- Cielę, które błąka się w kadrze podczas sceny z barykadami, należy do rasy Hereford. Takiej rasy nie istniało do 1880 roku, we Francji pojawiła się dopiero w XX wieku.
- Hugh Jackman znacznie schudł i zapuścił prawdziwą, potarganą brodę do scen z Valjeanem-więźniem. Na szczęście sceny te nakręcono w pierwszej kolejności, dzięki czemu mógł się ogolić i wrócić do swojej normalnej wagi na potrzeby pozostałych scen z Valjeanem.
- Producent Cameron Mackintosh, który odpowiadał również za produkcję oryginalnego angielskiego musicalu, chciał przenieść go na ekran już od początku lat 90.
- Po kilku miesiącach przesłuchań Samantha Barks otrzymała rolę Éponine, w którą wcielała się w jednym z teatrów West Endu i podczas koncertu poświęconego 25-leciu musicalu. Barks występowała w teatrze Oliver! w Manchesterze, kiedy, ku jej zaskoczeniu, Cameron Mackintosh (producent filmu) wyszedł na scenę i ogłosił, że została wybrana do tej roli.
- Helena Bonham Carter jest daleką krewną francuskiego polityka Achille'a Fulda, głównego rywala Victora Hugo w związku z jego wsparciem dla Ludwika Napoleona III.
- Podczas finałowej sceny niebo jest raz zachmurzone, a raz całkowicie czyste.
- Po scenie „Lekki Deszcz” (A Little Fall of Rain) Enjolras, ubrany w czerwoną kurtkę, i inny bohater kłaniają się, aby podnieść Éponine. Po zmianie ujęcia Enjolras wstaje, aby podnieść Éponine. Jednak w następnym kadrze inny bohater niesie Éponine w ramionach, a Enjolras stoi na kolanach za Mariusem.
- Film jest oparty na powieści Wiktora Hugo „Les Misérables” (Nędznicy, 1862).
- Producent Cameron Mackintosh, który również zajmował się produkcją oryginalnego angielskiego musicalu, chciał go zekranizować od początku lat 90-tych.
- Według Anne Hathaway reżyser Tom Hooper zaproponował jej spróbować nakręcić dubel jej piosenki „I Dreamed a Dream” prosto w trumnie. Ale ostatecznie zrezygnowano z tego pomysłu, ponieważ wyglądało to zbyt absurdalnie.
- Amanda Seyfried powiedziała w wywiadzie, że jej przesłuchania trwały 4 miesiące, zanim dostała rolę Cosette. Nie miała pojęcia o innych kandydatkach do tej roli, ale ciągle słyszała, że nie pasuje do tego musicalu. Podczas przesłuchań Seyfried grała również rolę Fantine. Doprowadziła się do dobrej formy wokalnej i fizycznej, licząc na otrzymanie jednej z ról. Po tym, jak rola Fantine przypadła Anne Hathaway, Seyfried została obsadzona w roli Cosette.
- Kiedy Jean Valjean i młoda Cosette uciekają przed Javerem, Valjean zsuwa Cosette z dachu w dół za pomocą liny. Jak tylko ona zstąpi, lina od razu upada obok niej. Nie jest jasne, jak Valjean miał zjechać bez pomocy liny.
- Hugh Jackman spędził 36 godzin bez wody, aby wyglądać na wychudzonego i wycieńczonego więźnia.
- Biskup nosi liturgiczną szatę, w tym rochetę i episkop. W tamtym okresie episkop noszono pod rochetą, a nie na niej, jak pokazano w filmie.
- Oprócz tego, że aktorzy śpiewali na żywo, co pozwoliło im na improwizację w partiach wokalnych, większość ruchów również była improwizowana. W szczególności pierwsze solo Valjeana, jego monolog, zostało nakręcone przy użyciu Steadicamu (przenośnego systemu stabilizacji kamery), co pozwoliło Hugh Jackmanowi poruszać się tak, jak uznał za stosowne, aby lepiej oddać ciężkie emocje tej sceny.
- Anne Hathaway dwa razy śpiewała z Hugh Jackmanem podczas ceremonii rozdania nagród Oscara. Za drugim razem Hathaway prowadziła ceremonię i śpiewała Jackmanowi piosenkę „On My Own”, ponieważ on odmówił śpiewania z nią. Później, kiedy Jackman otrzymał rolę w tym filmie, polecił Hathaway do roli Fantyny. I ostatecznie tę rolę otrzymała.
- Słuchawkę w prawym uchu Anne Hathaway, która była używana do podkładu muzycznego, można zauważyć w scenie, w której śpiewa razem z resztą chóru.
- Geoffrey Rush był brany pod uwagę do roli Monsieur Thénardiera zanim twórcy filmu zdecydowali się na Sashę Barona Cohena.
- Amanda Seyfried grała już rolę Cosette, gdy miała 7 lat.
- Frances Ruffelle, która grała rolę Éponine w produkcjach na Broadwayu i w West Endzie, w filmie zagrała rolę prostytutki. Kiedy producent Cameron Mackintosh ogłaszał imię jej postaci, nazwał ją „najbardziej oszałamiającą dziwką”. Ruffelle brała również udział w koncercie jubileuszowym „Les Misérables: 25. rocznica musicalu” (2010), ale już w swojej klasycznej roli Éponine.
- Amy Adams, Jessica Biel, Marion Cotillard, Kate Winslet i Rebecca Hall były brane pod uwagę do roli Fantyny.
- Przesłuchanie Eddiego Redmayne'a przebiegło w nietypowy sposób. Nagrał on swoim iPhonem, jak śpiewa w przyczepie podczas przerwy w zdjęciach w Karolinie Północnej, a następnie wysłał to wideo.
- Anne Hathaway została naprawdę bardzo krótko ostrzyżona do sceny, w której jej bohaterka sprzedaje swoje włosy.
- Film został nakręcony na podstawie powieści Victora Hugo „Nędznicy” (Les Misérables, 1862).
- W scenie „W końcu dnia”, kiedy wszystkie kobiety szybko ustawiają się w dwa rzędy, pozycja Fantyny i kobiet stojących po obu jej stronach zmienia się około trzy razy.
- Anne Hathaway tak wspaniale zagrała podczas przesłuchania, że po jego zakończeniu wszyscy obecni byli wzruszeni do łez.
- W wielu rolach epizodycznych w filmie wystąpili albo gwiazdy West Endu, albo osoby, które brały udział w różnych inscenizacjach musicalu „Les Misérables”. Wśród nich: Kerry Ellis, Hadley Fraser, Katie Hall, Diane Pilkington, Nancy Sullivan, Gina Beck, Robin North, Fra Fee, Alistair Brammer, Killian Donnelly, Linzi Hateley, Caroline Sheen, Katie Sikora, Christopher Key, Gemma Wardle i Alexia Khadim.
- Anne Hathaway odmówiła omówienia, jak straciła 11 kg, aby zagrać umierającą Fantynę. Jak przyznała, jej metody były zagrażające życiu i nie chce ich reklamować. Potwierdziła jednak, że podczas tej diety jadła owsiankę.
Podobne filmy
8.4/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
