Twierdza Brzeska

Брестская крепость (2010)
Chronometraż: 2:18 (138 min)
8.1/10
310 835

brak ocen
7.2/10
190
7.4/10
11000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$253 000 000
Opłaty
$4 569 371
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Andrey Merzlikin, Pavel Derevyanko, Veronika Nikonova, Yevgeni Tsyganov, Anna Tsukanova-Kott, Aleksei Kopashov, Alexander Korshunov, Yana Esipovich, Anatoly Kot, Madlen Dzhabrailova
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Vladimir Eryomin, Aleksey Dudarev
Producent
Igor Ugolnikow, Ruben Dishdishyan, Vladimir Zametalin
Operator
Władimir Baszta
Kompozytor
Yuri Krasavin
Artysta
Alim Matveychuk
Casting
Instalacja
Mariya Sergeyenkova
Cały zespół (27)

Krótki opis

Film przedstawia bohaterską obronę Twierdzy Brzeskiej, która została zaatakowana podczas pierwszego uderzenia niemieckich najeźdźców 22 czerwca 1941 roku. Historia opisuje wydarzenia pierwszych dni obrony, w tym trzy główne strefy oporu, dowodzone przez komendanta pułku, Piotra Michajłowicza Gawriłowa, komisarza Efima Mojsejewicza Fomina i szefa 9. punktu strażniczego, Andrieja Mitrofanowicza Kiszewatowa. Wiele lat później weteran Aleksander Akimow ponownie wspomina tamte czasy, kiedy to on, piętnastoletni wówczas Sasza Akimow, był głęboko zakochany w pięknej Ani i nagle znalazł się w samym środku krwawych wydarzeń wojny.

Co pozostało za kulisami

  • Pokazany pod koniec filmu niemiecki czołg z miotaczem ognia nie mógł być używany w 1941 roku.
  • Większość niemieckich żołnierzy w filmie uzbrojona jest w karabiny Mauser 98k (co jest historycznie poprawne), jednak karabiny są wyposażone w niepasujące do nich pasy (prawdopodobnie od karabinu Mosina).
  • W muzeum Kompleksu Pamięci „Brestska Twierdza-bohater” znajduje się teraz ekspozycja poświęcona zdjęciom do filmu, wśród której znajduje się mundur Kiezawatowa, w którym kręcił się Andriej Merzłikin, oraz rura Saszy Akimowa (Aleksiej Kopałow), uszkodzona przez wybuch granatu.
  • Pod koniec filmu stwierdza się, że Piotr Michajłowicz Gawriłow został represjonowany po wojnie, co jest błędem lub niedokładnością historyczną. Major Gawriłow po zwolnieniu z niewoli został przywrócony do stopnia i kontynuował służbę w Armii Czerwonej na terenie Syberii i Dalekiego Wschodu. Otrzymał kilka podziękowań za służbę, po czym został przywrócony do partii (bezpośrednio po wojnie nie został przywrócony z powodu utraty legitymacji partyjnej). W 1957 roku otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.
  • Niejasne jest, w jaki sposób niemieccy dywersanci mogli przedostać się do ZSRR przez stację kolejową, przybywając pociągiem i omijając kontrolę graniczną w punkcie przejściowym.
  • W filmie pojawia się fragment filmu „Wesołe chłopaki” (1934). W rzeczywistości 21 czerwca 1941 roku w twierdzy wyświetlano film „Walery Czkałow” (1941).
  • Czas trwania wersji telewizyjnej wynosi 178 minut.
  • Saszka Akimow to postać zbiorowa, poświęcona chłopcom z oddziału muzycznego 333. pułku (44.), którzy wraz z dorosłymi bronili Twierdzy Brzeskiej. Wśród nich był Piotr Kłypa – pionier-bohater, odznaczony Orderem Ojczyzny I stopnia i żyjący obecnie Piotr Kotielnikow.
  • W muzeum Kompleksu Memoriałowego „Twierdza Brzeska – Bohater” znajduje się obecnie ekspozycja poświęcona zdjęciom do filmu; między innymi można tam zobaczyć mundur Kizewatowa, w którym występował Andriej Merzlikin, oraz rurę Saszy Akimowa (Aleksiej Kopaszow) uszkodzoną przez wybuch granatu.
  • Zdjęcia do filmu kręcono na terenie Twierdzy Brzeskiej, w miejscu rzeczywistych wydarzeń przedstawionych w filmie. Zgodnie z projektem Alima Matwiejczuka zbudowano unikalne dekoracje, kopie budowli sprzed wojny i dokładną kopię Bram Holmskich. Ostatniego dnia zdjęć (14 października) rano spadł śnieg, właśnie wtedy nakręcono ostatni kadr „Twierdzy Brzeskiej” (od którego rozpoczyna się film), po 2 godzinach z zasp nie pozostał żaden ślad.
  • Niemiecki major w kadrze odznaczony jest odznaką „Za walki w zwarciu”, wprowadzoną pod koniec 1942 roku.
  • Pod koniec filmu dowódca placówki, porucznik Kieżawatow, przekazuje Saszy Akimowowi zwiniętą chorągiew bojową, jednak niejasne jest, jaką chorągiew mógł mieć przy sobie, ponieważ placówka graniczna nie jest jednostką wojskową i nie może posiadać chorągwi. Najwyraźniej jest to artystyczna interpretacja prawdziwego historycznego epizodu z chorągwią 393. dywizji artylerii przeciwlotniczej, którą młodszy sierżant Rodion Semieniuk nosił na piersi pod bluzą, a następnie ukrył w twierdzy i odkopał po wojnie. Obecnie znajduje się ona w Muzeum Obrony Twierdzy Brzeskiej.
  • Jak oświadczył producent filmu, niektóre fragmenty terenu zostały odminowane w celu kręcenia scen eksplozji, znaleziono niewybuchowe granaty i pociski, a także niemiecką gumową łódź.
  • Zdjęcia do filmu odbywały się na terenie Twierdzy Brzeskiej, w miejscu rzeczywistych wydarzeń pokazanych w obrazie. Według projektu Alima Matwejczuka zbudowano unikalną scenografię: kopie przedwojennych budynków oraz wierną replikę Bramy Chołmskiej. W ostatnim dniu zdjęć (14 października) rano spadł śnieg; tak nakręcono ostatnie ujęcie „Twierdzy Brzeskiej” (od którego zaczyna się film), a dwie godziny później nie został po zaspach żaden ślad.
  • Role niemieckich czołgów w filmie, sądząc po podwoziu i działu, grają przerobione BWP-1.
  • W filmie pojawia się fragment filmu „Wesołe chłopaki” (1934). W rzeczywistości 21 czerwca 1941 roku w twierdzy wyświetlano film „Walerij Czkałow” (1941).

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.