Deja Vu
Podobno To Tylko Złudzenie Twojego Umysłu... A Jeśli Nie?
Budżet
$75 000 000
Opłaty
$180 557 550
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Paul Cameron
Kompozytor
Artysta
Chris Seagers, Julian Aszbi, Nithya Shrinivasan
Casting
Suzanne Crowley, Denise Chamian, Billy Hopkins
Instalacja
Krótki opis
Każdy z nas doświadczył czym jest Déja Vu. Każdy chociaż raz spotykając obcą sobie osobę poczuł, że już wcześniej ją znał, lub odwiedzając nowe miejsce, od razu je poznał. Co jednak mogłoby się stać, jeżeli te tajemnicze odczucia w rzeczywistości okazałyby się ostrzeżeniem wysłanym z przeszłości, lub podpowiedzią przyszłości? W najnowszym thrillerze wyprodukowanym przez słynnego Jerry'ego Bruckheimera, pewien agent FBI Denzel Washington podąża za głosem Déja Vu w trakcie prowadzenia śledztwa. To, co zdawało się być niewinnym żartem naszej pamięci, staje się szaleńczym wyścigiem o życie.
Co pozostało za kulisami
- Caviezelowi przyszło strzelać z pistoletów maszynowych MP-5, co wymaga specjalnego przygotowania fizycznego. Przed zdjęciami trenował z funkcjonariuszami Agencji, którzy dali mu poczuć w pełni moc tej broni, wyposażając go w amunicję bojową.
- Planowano rozpocząć zdjęcia do filmu w październiku 2005 roku; po zniszczeniu miasta przez huragan „Katrina” projekt stanął na krawędzi zamknięcia. Po wznowieniu projektu „Déjà vu” stał się pierwszym filmem, którego zdjęcia rozpoczęły się w zniszczonym mieście.
- Na planie zdjęciowym zastosowano kamerę Time Track produkcji Digital Air, często używaną w filmie do tworzenia efektu „zamrożonego ruchu”. Podczas kręcenia wnętrz w domu Claire każdy ruch Poly Patton pozostawiał za sobą ślad, co tworzyło oszałamiający efekt duchowy, jakby tę scenę nakręcono 160 obiektywami ustawionymi w rzędzie. Kamera Lydar, opracowana do celów wojskowych, została wykorzystana do skanowania pomieszczeń – na przykład domu Claire – i tworzenia diagramów wyświetlanych na ekranach w laboratorium. Technologia Lydar nie może skanować ludzi, dlatego Tony Scott poprosił firmę Asylum, która tworzyła efekty specjalne do filmu, o stworzenie komputerowej wersji projekcji człowieka. Firma Asylum stworzyła dla filmu 100 dodatkowych ujęć z efektami wizualnymi.
- Pomysł na film został częściowo zaczerpnięty z powieści Orsona Scotta Carda „Odkupienie Krzysztofa Kolumba”, opisującej dwie różne historie ludzkości, w których w obu stworzono organizacje służące do obserwowania wydarzeń historycznych. Niektórzy członkowie tych organizacji postanawiają osobiście zmienić przeszłość i wykonują skok.
- Szczególnie ciężko przypadło Jamesowi Cavizelowi, który grał Urstadta, głównego podejrzanego o wybuch. W jednej z trzymających w napięciu scen Urstadt zostaje potrącony przez samochód; sytuacja ta została zrealizowana z uderzającym realizmem: dla bezpieczeństwa Cavizela umieszczono wcześniej w stalowej klatce. Aktor wspomina: „Wsadzili mnie do klatki, a potem na mnie ruszyły dwa samochody. Musiałem zebrać całą swoją wolę, żeby się nie wycofać. Myślałem tylko o jednym: jeśli klatka nie wytrzyma – pożegnajcie się z moimi nogami”.
- Tymczasem początkującej aktorce Pauli Patton przyszło nie tylko być związaną z zakazem mówienia w ustach, pobitą i wsadzoną w czarny worek na zamek błyskawiczny, ale także kręcić sceny w głębinach zdradliwych wód rzeki Missisipi, z 5-funtową kierownicą samochodową przywiązaną do rąk.
- Aby podkreślić realizm akcji, Jerry Bruckheimer i Tony Scott zaprosili na plan kilka konsultantów z Biura ds. Alkoholu, Tytoniu i Broni Palnej – agencji, która w rzeczywistości prowadzi śledztwa w sprawie wszystkich poważnych zamachów z użyciem materiałów wybuchowych. Agencja ta, między innymi, prowadziła śledztwa w tak tragicznych wydarzeniach, jak tragiczne wysadzenie budynku Alfreda E. Murra w Oklahoma City i eksplozja samochodu przed World Trade Center w 1993 roku. Wśród konsultantów był również emerytowany pracownik agencji Jerry Radden, który przez 20 lat zajmował się badaniem podobnych rozległych incydentów.
- Bill Marsili zaczął pisać scenariusz filmu jeszcze w 1997 roku.
- Planowano rozpocząć zdjęcia do filmu w październiku 2005 roku; po zniszczeniu miasta przez huragan „Katrina” projekt znalazł się na skraju zamknięcia. Po jego wznowieniu „Deja Vu” stało się pierwszym filmem, którego zdjęcia rozpoczęto w zrujnowanym mieście.
- Tymczasem początkująca aktorka Paula Patton nie tylko musiała wystąpić związana z kneblem w ustach, pobita i wciśnięta do czarnego worka na zamki, ale także grać w głębinach zdradliwych wód rzeki Missisipi, z pięciofuntową kierownicą samochodu przywiązaną do rąk.
- Bill Marsili zaczął pisać scenariusz filmu już w 1997 roku.
- Na planie wykorzystano kamerę Time Track firmy Digital Air, często używaną w kinie do tworzenia efektu „zamrożonego ruchu”. Podczas filmowania wnętrz w domu Claire każdy ruch Polly Patton pozostawia za sobą ślad, co tworzy zadziwiający, upiorny efekt, jak gdyby scena ta była filmowana przez 160 obiektywów ustawionych w rzędzie. Kamera Lydar, opracowana na potrzeby wojskowe, była używana do skanowania pomieszczeń – na przykład domu Claire – i tworzenia diagramów wyświetlanych na ekranach w laboratorium. Technologia Lydar nie potrafi skanować ludzi, dlatego Tony Scott poprosił firmę Asylum, odpowiedzialną za efekty specjalne w filmie, o stworzenie komputerowej wersji projekcji człowieka. Firma Asylum przygotowała dla filmu 100 dodatkowych ujęć z efektami wizualnymi.
- Większość scen pościgów została nakręcona na moście przez Missisipi, który łączy zachodni i wschodni brzeg Nowego Orleanu. Wysokość mostu wynosi około 100 metrów, więc nie mogło być mowy o błędach, zwłaszcza podczas zderzenia samochodów. Koordynator kaskaderów Chuck Picerni z Stunts Unlimited komentuje: „Wszystko musiało być wykonane precyzyjnie. Musieliśmy sprawić, żeby pościg na moście był ekscytujący, ale jednocześnie nie zapominać o bezpieczeństwie i o tym, że zamykamy tak ważną miejską arterię. Myślę, że liczba osób pracujących nad ustawieniami kaskaderskimi, w tym lokalnych kierowców i profesjonalnych kaskaderów, czasami dochodziła do 50 osób”.
- Oprócz tego, podczas kręcenia wykorzystano szereg technologii wojskowych – takich jak Infrared, Thermal Imaging i Heat Impulse; dzięki nim akcja stała się jeszcze bardziej realistyczna.
- W scenie, w której główny bohater idzie do „domku nad rzeką” terrorysty, hełm i pistolet kilkakrotnie przeskakują mu z ręki do ręki.
- Pomysł filmu został częściowo zaczerpnięty z powieści Orsona Scotta Carda „Odkupienie Krzysztofa Kolumba”, opisującej dwie różne historie ludzkości, w obu z których utworzono organizacje monitorujące wydarzenia historyczne. Niektórzy członkowie tych organizacji decydują się osobiście zmienić przeszłość i dokonują skoku.
- Większość scen pościgu nakręcono na moście przez Missisipi, który łączy zachodni i wschodni brzeg Nowego Orleanu. Wysokość mostu wynosi około 100 metrów, dlatego nie mogło być miejsca na żadne błędy, szczególnie podczas zderzeń samochodów. Koordynator kaskaderski Chuck Picerni z Stunts Unlimited komentuje: „Wszystko musiało być wykonane precyzyjnie. Pościg na moście musiał być ekscytujący, ale jednocześnie nie mogliśmy zapomnieć o bezpieczeństwie i o tym, że blokujemy tak ważną arterię miejską. Myślę, że liczba osób pracujących nad inscenizacją kaskaderską, wliczając w to lokalnych kierowców i profesjonalnych kaskaderów, niekiedy dochodziła do 50 osób”.
- Aby podkreślić realizm akcji, Jerry Bruckheimer i Tony Scott zaprosili na plan kilku konsultantów z Biura ds. Alkoholi, Tytoniu i Broni Palnej (ATF) – agencji, która w rzeczywistości prowadzi dochodzenia w sprawach wszystkich dużych zamachów z użyciem materiałów wybuchowych. Zajmowała się ona w szczególności takimi tragicznymi wydarzeniami jak wysadzenie budynku Alfreda E. Murrah w Oklahomie oraz wybuch samochodu przy World Trade Center w 1993 roku. Wśród konsultantów znajdował się emerytowany pracownik agencji Jerry Radden, który przez 20 lat zajmował się badaniem podobnych wielkoskalowych incydentów.
- W scenie przesłuchania Douga Carlina Carolla Orsteda paczka czerwonych papierosów na stole przy zmianie ujęcia cały czas zmienia swoją pozycję: to stoi na boku, to leży płasko.
- Szczególnie ciężko przyszło Jamesowi Caviezelowi, grającemu głównego podejrzanego o podłożenie bomby, Urstadta. W jednej wciągającej scenie Urstadt zostaje potrącony przez samochód; na planie sytuacja ta została zrealizowana z oszałamiającą realistycznością: wcześniej Caviezel, dla jego własnego bezpieczeństwa, został umieszczony w stalowej klatce. Aktor wspomina: „Posadzili mnie w klatce, a potem w moją stronę pędziły dwa samochody. Musiałem zebrać całą wolę w garść, żeby się nie wycofać. Myślałem tylko o jednym: jeśli klatka nie wytrzyma – żegnajcie, nogi”.
Podobne filmy
9/10
8.2/10
8/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
