Brazil

Brazil (1985)
Chronometraż: 2:23 (143 min)
7.8/10
267 427

brak ocen
7.7/10
3780
7.8/10
222000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$15 000 000
Opłaty
$9 929 135
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Arnon Milchan -> Aron Milchan, Patrick Cassavetti
Operator
Roger Pratt
Kompozytor
Artysta
Norman Garwood, Françoise Benoît-Fresco, Dennis Bosher
Casting
Irene Lamb, Margarita Simkin

Krótki opis

Surrealistyczna wizja utopijnej rzeczywistości, gdzie biurokracja i wszechobecna rządowa inwigilacja są na porządku dziennym. Urzędnik Sam Lowry (Jonathan Pryce) spotyka Jill Layton (Kim Greist), kobietę swojego życia. Kobieta ukrywa jednak wielką tajemnicę. Nieoczekiwanie Sam zostaje wciągnięty w spisek mający na celu obalenie istniejącego systemu...

Co pozostało za kulisami

  • W filmie sparodiowano słynną scenę z filmu „Pancernik Potemkin” Siergieja Eisensteina.
  • Z tym filmem Terry Gilliam odwiedził 80 krajów i w każdym z nich słyszał to samo zdanie: „Wiesz, w twoim filmie jest kawałek i naszego kraju”.
  • Leitmotywem filmu jest piosenka z 1939 roku „Aquarela do Brazil” Ery Barraosa, wykonywana w różnych wariantach – od wzniosłych i inspirujących po groźnie złowieszcze.
  • Do roli, którą otrzymała Kim Greyst, przesłuchiwane były takie aktorki jak Kelly McGillis, Ellen Barkin, Kathleen Turner i Jamie Lee Curtis.
  • Terry Gilliam żałował po zakończeniu zdjęć, że odrzucił kandydaturę Ellen Barkin do głównej roli kobiecej.
  • Arnon Milchan polecił Roberta De Niro do jednej z ról w filmie.
  • Scena bitwy z samurajem, obwieszonym elektrodetałami, parodiuje senne starcie Luke’a Skywalkera z jego ojcem w piątym epizodzie i jednocześnie symbolizuje miłość Terry’ego Gilliama do filmów Akiry Kurosawy.
  • Do roli, którą otrzymała Kim Greist, przesłuchiwane były aktorki takie jak Kelly McGillis, Ellen Barkin, Kathleen Turner, Jamie Lee Curtis.
  • Rok powstania filmu – 1984 – pokrywa się z tytułem słynnej powieści antyutopijnej George’a Orwella. Początkowo film miał się nazywać „1984 ½”, a motywem muzycznym miała być piosenka Malia Elena, jednak w połowie zdjęć reżyser zmienił motyw i tytuł, uznając je za bardziej odpowiednie do treści. Ponadto, biuro ministra informacji w filmie znajduje się na 84. piętrze budynku.
  • W 2004 roku film „Brazil” został wpisany przez magazyn Total Film na listę dwudziestu najwybitniejszych angielskich filmów wszech czasów. W 2005 roku krytycy filmowi magazynu Time, Richard Corliss i Richard Schickel, uznali „Brazil” za jeden ze 100 najlepszych filmów wszech czasów. W 2006 roku Channel 4, krótko przed emisją w BBC Four, uznał „Brazil” za jeden z „50 filmów, które trzeba zobaczyć przed śmiercią”.
  • W scenach snów Sama Lowry’ego wykorzystano obrazy nieba stworzone dla „Niekończącej się opowieści” Wolfganga Petersena, które jednak nie weszły do tego filmu.
  • Dystrybucję „Brazil” w USA kontrolowała firma Universal Pictures. Zarząd Universal uznał zakończenie filmu za ewidentnie nieudane, a prezes firmy, Sid Sheinberg, poddał pracę Terry’ego Gilliama znacznym cięciom redakcyjnym, wprowadzając tzw. „dobre zakończenie”; takie podejście spotkało się z zdecydowanym sprzeciwem reżysera. Podobnie jak w przypadku filmu „Łowca androidów”, wydanego trzy lata wcześniej, ta wersja „Brazil” została stworzona przez studio z zakończeniem bardziej akceptowalnym z punktu widzenia konsumentów. Po długim opóźnieniu Gilliam umieścił pełnostronicową reklamę w branżowym magazynie Variety, nakłaniając Sheinberga do wypuszczenia „Brazil” w okrojonej wersji. Ostatecznie, po zorganizowaniu przez Gilliama szeregu zamkniętych projekcji (bez zgody firmy), film został uhonorowany nagrodą Los Angeles Film Critics Association dla najlepszego filmu, co skłoniło Universal do wydania zmienionej, 131-minutowej wersji pod kontrolą Gilliama w 1985 roku.
  • Rok powstania filmu — 1984 — pokrywa się z tytułem znanej powieści antyutopijnej George'a Orwella. Pierwotnie film miał nosić tytuł „1984 ½”, a motywem muzycznym miała być piosenka Malii Eleny, jednak w połowie zdjęć reżyser zmienił temat i tytuł na bardziej pasujące do treści. Ponadto biuro ministra informacji w filmie znajduje się na 84. piętrze budynku.
  • W filmie sparodiowano słynny epizod z obrazu Siergieja Eisensteina „Pancernik Potiomkin”.
  • Z tym filmem Terry Gilliam odwiedził 80 krajów i w każdym słyszał to samo zdanie: „Wie pan, w pańskim filmie jest cząstka także naszego kraju”.
  • Lejtmotywem filmu jest utwór z 1939 roku „Aquarela do Brazil” autorstwa Ary Barroso, wykonywany w różnych wariantach — od podniosłych i inspirujących po złowieszcze i groźne.
  • O rolę, którą otrzymała Kim Greist, ubiegały się w castingu takie aktorki jak Kelly McGillis, Ellen Barkin, Kathleen Turner czy Jamie Lee Curtis.
  • Po zakończeniu zdjęć Terry Gilliam żałował, że odrzucił kandydaturę Ellen Barkin do głównej roli żeńskiej.
  • Arnon Milchan rekomendował Roberta De Niro do jednej z ról w filmie.
  • W scenach snów Sama Lauriego wykorzystano widoki nieba stworzone dla filmu „Niekończąca się opowieść” Wolfganga Petersena, które jednak nie znalazły się w finalnej wersji produkcji.
  • Dystrybucja „Brazilia” w USA była kontrolowana przez Universal Pictures. Zarząd Universal uznał finał obrazu za ewidentnie nieudany, a prezes firmy Sid Sheinberg poddał pracę Terry’ego Gilliama znacznym poprawkom redakcyjnym, tworząc tak zwane „szczęśliwe zakończenie”; podejście to spotkało się ze zdecydowanym sprzeciwem reżysera. Podobnie jak w przypadku filmu „Łowca androidów” wydanego trzy lata wcześniej, wersja „Brazilii” została stworzona przez studio filmowe z finałem bardziej akceptowalnym z punktu widzenia konsumentów. Po długim zwlekaniu Gilliam zamieścił całostronicową reklamę w branżowym magazynie Variety, naciskając na Sheinberga, aby wydał „Brazilia” w wersji skróconej. Ostatecznie, po zorganizowaniu przez Gilliama serii zamkniętych pokazów (bez uzgodnienia z firmą), film otrzymał nagrodę Stowarzyszenia Krytyków Filmowych z Los Angeles w kategorii „najlepszy obraz”, co skłoniło Universal do wydania w 1985 roku zmodyfikowanej, 131-minutowej wersji pod kontrolą Gilliama.
  • Scena walki z samurajem obwieszonym elementami elektronicznymi parodiuje oniryczne starcie Luke'a Skywalkera z ojcem w piątym epizodzie, a jednocześnie symbolizuje miłość Terry'ego Gilliama do filmów Akiry Kurosawy.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.