Cyrulik syberyjski
Produkcja
Genre
Budżet
$35 000 000
Opłaty
$18 718
Reżyser
Aktorzy
Dżulia Ormond, Oleg Menshikov, Aleksey Petrenko, Ryszard Harris, Władimir Ilińczyk, Marat Basharov, Georgij Dronow, Nikita Tatarenkov, Artiom Michałkow, Daniel Olbrychski
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Rospo Pallenberg, Nikita Mikhalkov
Producent
Antoni Cunha Teles, Michel Seydoux, Nikita Mikhalkov, Leonid Vereshchagin, Armand Barbault, Oldřich Mach
Operator
Pavel Lebeshev
Kompozytor
Artysta
Jindřich Kočí, Vladimir Aronin, Marcin Marcinek
Casting
Instalacja
Enzo Meniconi
Cały zespół (61)
Cały zespół (61)
Krótki opis
Douglas jest zagranicznym przedsiębiorcą, który w 1885 roku udaje się do Rosji z marzeniem o sprzedaży nowej, eksperymentalnej, parowej maszyny do wyrębu drzew w dzikich ostępach Syberii. Jane jest jego asystentką. Podczas podróży poznaje dwóch mężczyzn, którzy na zawsze zmienią jej życie: przystojnego młodego kadeta Andrieja Tołstoja, z którym łączy ją zamiłowanie do opery, oraz potężnego generała Radłowa, który jest zafascynowany jej urodą i pragnie się z nią ożenić.
Co pozostało za kulisami
- Aktorzy wcielający się w role oficerów i junkrów byli szkoleni przez kilka miesięcy w kostromskiej szkole wojskowej z regulaminów służby musztry i wartowniczej z końca XIX wieku.
- Całkowity budżet filmu (włączając etap postprodukcji) wyniósł ponad 40 milionów dolarów. Tym samym film ten stał się najbardziej kosztowną na tamten moment produkcją w historii rosyjskiego kina (rekordem radzieckim uważa się „Wojnę i pokój” Siergieja Bondarczuka).
- Specjalnie na potrzeby filmu, na prośbę Michałkowa, prezydent B.N. Jelcyn zgodził się na wyłączenie na 10 godzin wewnętrznego oświetlenia kremlowskich gwiazd widocznych ze zjazdu Wasiljewskiego, a także na położenie szyn dla konki przez Bramę Iverską. Wcześniej oświetlenie gwiazd zostało wyłączone tylko raz — na początku Wielkiej Wojny Ojczyźnianej.
- Ponieważ zima 1997 roku była zdumiewająco bezśnieżna, podczas kręcenia sceny zaśnieżonego Placu Czerwonego i moskiewskich ulic trzeba było użyć setek ton sztucznego śniegu.
- Zdjęcia do filmu realizowano w kilku lokalizacjach. Sceny syberyjskie kręcono w Chakasji, Krasnojarsku i Niżnym Nowogrodzie. Sceny plenerowe (dekoracje szkoły, mieszkania itp.) realizowano w Czechach, ponieważ koszt wynajmu pawilonu był tam znacznie niższy niż w Rosji. „Amerykańskie” epizody kręcono w Portugalii, a Moskwę – w rzeczywistości w Moskwie, w tym na Placu Sobornym Kremla.
- Przedstawione w filmie wojskowe maski przeciwgazowe z 1905 roku po prostu nie istniały, ponieważ nie było bojowych substancji trujących. Maski przeciwgazowe pojawiły się dopiero w latach I wojny światowej, 10 lat później.
- Aktorzy grający oficerów i junkrów byli szkoleni przez kilka miesięcy w Kostromskiej Szkole Wojskowej zgodnie z regulaminami służby musztrowej i wartowniczej końca XIX wieku.
- Zdjęcia do filmu, według uczestników, przypominały wielką operację wojskową. Zaangażowano w nie ponad 250 aktorów, kilka tysięcy statystów, 40 załóg oraz kilka samolotów i helikopterów. Grupę obsługiwało codziennie około 80 samochodów.
- Całe naczynia użyte w filmie zostały wykonane na specjalne zamówienie przez czeskich hutników.
- Wszystkie naczynia wykorzystane w filmie zostały wykonane na specjalne zamówienie przez czeskich dmuchaczy szkła.
- Całkowity budżet filmu (wliczając etap postprodukcji) wyniósł ponad 40 milionów dolarów. Tym samym film ten stał się najdroższą do tamtego czasu produkcją w historii rosyjskiego kina (za rekord czasów radzieckich uznaje się „Wojnę i pokój” Siergieja Bondarczuka).
- W nakręconym w 2008 roku amerykańskim filmie „Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki” drogę w południowoamerykańskiej dżungli w 1957 roku kolumnie sprzętu wojskowego KGB przeciera radziecki fantastyczny sprzęt do wycinki drzew, łamiący drzewa na lewo i prawo. Jest to parodia Spielberga na syberyjski parowy sprzęt do wycinki drzew z filmu Nikity Michalkowa.
- Na początku filmu, po napisie „1905 rok”, w zbliżeniu pokazana jest flaga Stanów Zjednoczonych na maszcie obozu wojskowego, ale to – współczesna flaga: ma na sobie 50 gwiazd (zgodnie z liczbą stanów), ułożonych po 6 i po 5 w 9 rzędach. W 1905 roku w skład USA wchodziło tylko 45 stanów, tyle też było gwiazd na fladze, ułożonych w 6 rzędach po 8 i 7 w rzędzie.
- Od czasu napisania scenariusza „Syberyjskiego fryzjera” do zakończenia jego ekranizacji minęło około 10 lat. Tak długi okres wynikał głównie z trudności w zorganizowaniu finansowania tak zakrojonego na szeroką skalę projektu.
- Pierwszy rosyjski film nakręcony w najbardziej nowoczesnym formacie Panavision z dźwiękiem zapisanym w trybie Dolby CPD.
- Sama maszyna „Syberyjski fryzjer” — kombajn leśny o najnowocześniejszej konstrukcji — została zbudowana specjalnie na potrzeby filmu w jednej z tajnych fabryk wojskowych niedaleko Niżnego Nowgoroda. Próbowano ukraść maszynę z planu zdjęciowego, jednak złodzieje ponieśli klęskę — nie poradzili sobie z prowadzeniem i wjechali „Fryzjerem...” w wąwóz, z którego nie zdołali się wydostać i ratowali się haniebną ucieczką.
- Podczas kręcenia scen Maslenicy nad Stawem Nowodiewiczim temperatura wzrosła do 12 stopni Celsjusza. Aby szybko topniejący lód nie zapadł się wraz z aktorami i dekoracjami, nieustannie obkładano go sztucznym lodem suchym i polewano ciekłym azotem.
- Zdjęcia do filmu, jak twierdzą ich uczestnicy, przypominały dużą operację wojskową. Wzięło w nich udział ponad 250 aktorów, kilka tysięcy statystów, 40 ekip i kilka samolotów oraz śmigłowców. Codziennie obsługiwało grupę około 80 samochodów.
- Główna bohaterka filmu, Jane, rozpoczyna swoją podróż do Rosji w 1885 roku. Mówi tylko po angielsku, choć w pociągu czyta powieść Lwa Tołstoja „Anna Karenina”, która zostanie przetłumaczona na jej język ojczysty dopiero za dwa lata – w 1887 roku.
- Od napisania scenariusza „Sybirskiego cyrulnika” do zakończenia jego ekranizacji minęło około 10 lat. Głównie tak długi czas był związany z trudnościami w organizacji finansowania tak dużego projektu.
- Ponieważ zima 1997 roku była niezwykle bezśnieżna, podczas kręcenia scen z ośnieżonym Placem Czerwonym i moskiewskimi ulicami wykorzystywano setki ton sztucznego śniegu.
- Podczas kręcenia sceny Maslenicy nad stawem Nowodiewiczym temperatura wzrosła do 12 stopni Celsjusza. Aby szybko topniejący lód nie zapadł się wraz z aktorami i dekoracjami, nieustannie obkładano go sztucznym suchym lodem i polewano ciekłym azotem.
- W amerykańskim filmie z 2008 roku „Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki” drogę w południowoamerykańskiej dżungli w 1957 roku dla kolumny sprzętu wojskowego KGB toruje radziecka fantastyczna maszyna do wyrębu lasu, łamiąca drzewa na prawo i lewo. Jest to parodia Spielberga syberyjskiego parowego mechanizmu do wyrębu lasu z filmu Nikity Michałkowa.
- Sam aparat „Sybirski cyrulnik” – kombajn do wyrębu lasu najnowszej konstrukcji – został zbudowany specjalnie dla filmu w jednym z tajnych zakładów wojskowych niedaleko Niżnego Nowogrodu. Maszynę próbowano ukraść z planu zdjęciowego, jednak złodzieje ponieśli klęskę – nie poradzili sobie z obsługą i wjechali „Cyrulnikiem…” w jar, z którego nie mogli się wydostać i uciekli w pośpiechu.
- Specjalnie dla potrzeb filmu, na prośbę Michalkowa do prezydenta B.N. Jelcyna, na 10 godzin wyłączono wewnętrzne oświetlenie kremlowskich gwiazd, które były widoczne z Bulwaru Wasiliewskiego, a także poprowadzono tory dla konki przez Bramę Iwerską. Przedtem oświetlenie gwiazd wyłączono raz – podczas rozpoczęcia Wielkiej Wojny Ojczyźnianej.
- Wersja telewizyjna ma długość 275 minut.
- Okres zdjęciowy trwał 11 miesięcy, 6 dni w tygodniu, przy 12-16 godzinach pracy dziennie.
- Film kręcono na kilku planach. Sceny syberyjskie realizowano w Chakasji, Krasnojarsku i Niżnim Nowgorodku. Zdjęcia w pawilonach (dekoracje szkoły, mieszkań itp.) odbyły się w Czechach, ponieważ koszt wynajmu studia był tam znacznie niższy niż w Rosji. Epizody „amerykańskie” kręcono w Portugalii, a Moskwę — rzeczywiście w Moskwie, w tym na Placu Sobornym na Kremlu.
- Rolę generała Radłowa miał zagrać Jurij Bogatyriow, który nagle zmarł w wieku 41 lat w 1989 roku.
- Okres zdjęciowy trwał 11 miesięcy, po 6 dni w tygodniu, przy dniu roboczym trwającym od 12 do 16 godzin.
- Rolę generała Radlowa miał zagrać Jurij Bogatyrow, który niespodziewanie zmarł w 1989 roku w wieku 41 lat.
Podobne filmy
8.7/10
8.6/10
8.6/10
8.5/10
8.5/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
