Mój wujaszek
Pan Hulot przybiera cenne, zabawne ... i czysto przemyślane spojrzenie na współczesność ...
Produkcja
Genre
Budżet
$250 000
Opłaty
$12 092
Reżyser
Aktorzy
Jacques Tati, Jean-Pierre Zola, Adrienne Servantie, Lucien Frégis, Betty Schneider, Jean-François Martial, Dominique Marie, Yvonne Arnaud, Adelaide Danieli, Alain Bécourt
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Jacques Tati, Fred Orain
Operator
Jean Bourgoin
Kompozytor
Franck Barcellini
Artysta
Henri Schmitt
Casting
Instalacja
Suzanne Baron
Cały zespół (26)
Cały zespół (26)
Krótki opis
Pan Hulot przybywa do willi pana Arpel, w której zainstalowano wszelkie możliwe wynalazki. W tym domu, gdzie wszystko jest automatyczne wychowuje się jego bratanek. Pan Arpel, widząc jak destruktywny wpływ ma wujaszek na jego synka, postanawia zająć Hulot'a pracą w jego fabryce plastiku. Seria gagów wywołanych przez niezgrabnego pana Hulot'a pokazuje, że technika może unieszczęśliwić i ubezwłasnowolnić człowieka.
Co pozostało za kulisami
- Pewnego razu w okresie zdjęć Jacques Tati (właściwie Jakow Tatiszczew, 1907-1982) wraz z niektórymi członkami ekipy filmowej przypadkowo natknął się na przyjazną i figlarną grupę bezdomnych psów. Tati zarządził nagranie psów, a uzyskane materiały zmontował w fabułę jako łącznik. Po zakończeniu zdjęć Tati osobiście zamieścił ogłoszenie w gazecie, oferując czytelnikom rozdzielenie psów (nazwał je „gwiazdami filmu”) do nowych domów. I rzeczywiście, wkrótce wszystkie zwierzęta znalazły nowe rodziny.
- Pewnego razu, podczas kręcenia zdjęć, Jacques Tati (właściwie Jakow Tatiszczew, 1907-1982) wraz z niektórymi członkami ekipy filmowej przypadkowo natknął się na przyjazną i figlarną stadę bezdomnych psów. Tati zarządził nagranie psów, a uzyskane ujęcia wmontował w fabułę jako łącznik. Po zakończeniu zdjęć Tati osobiście zamieścił ogłoszenie w gazecie, oferując czytelnikom adopcję psów (nazwał je „gwiazdami filmowymi”). I rzeczywiście, wkrótce wszystkie zwierzęta znalazły nowe domy.
- Po otrzymaniu „Oscara” za „Mój wujek” w kategorii „najlepszy film zagraniczny”, Jacques Tati został zaproszony na oficjny przyjęcie, gdzie przedstawiono go prezydentowi Francji, Charlesowi de Gaulle'owi (1890-1970). Minister kultury André Malraux (1901-1976) żartobliwie przedstawił Tatiego jako swojego wujka. De Gaulle, który nie miał pojęcia, kim jest Tati i jaki film nakręcił, pogratulował mu „bardzo utalentowanego siostrzeńca”, mając na myśli Malrauxa – pisarza, kulturologa, bohatera Francuskiego Ruchu Oporu i ideologa Piątej Republiki.
- Pewnego razu podczas zdjęć Jacques Tati (prawdziwe nazwisko – Jakow Tatiszczew, 1907-1982) wraz z niektórymi członkami ekipy filmowej natknął się przypadkiem na przyjazną i radosną watahę bezpańskich psów. Tati polecił sfilmować zwierzęta, a uzyskane ujęcia wmontował w fabułę jako łączniki. Gdy zdjęcia dobiegły końca, Tati osobiście zamieścił ogłoszenie w gazecie, proponując czytelnikom adopcję psów (nazwał je „gwiazdami kina”). I rzeczywiście, wkrótce wszystkie zwierzęta znalazły nowe domy.
- Po otrzymaniu Oscara w kategorii „najlepszy film nieanglojęzyczny” za „Mój wujek”, Jacques Tati został zaproszony na oficjalne przyjęcie, gdzie przedstawiono go prezydentowi Francji, Charlesowi de Gaulle'owi (1890-1970). Minister kultury André Malraux (1901-1976) żartobliwie przedstawił Tatiego jako swojego wujka. De Gaulle, który nie miał pojęcia, kim jest Tati i jaki film nakręcił, pogratulował mu „bardzo utalentowanego siostrzeńca”, mając na myśli Malraux – pisarza, kulturologa, bohatera francuskiego ruchu oporu i ideologa Piątej Republiki.
Podobne filmy
8.5/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
