Morderstwo w Orient Ekspresie

Murder on the Orient Express (1974)
Chronometraż: 2:8 (128 min)
7.4/10
108 329

brak ocen
7.1/10
1603
7.2/10
74000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$1 400 000
Opłaty
$27 634 716
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
John Brabourne, Richard Goodwin
Artysta
Tony Walton, Jack Causey
Casting

Krótki opis

Podczas trzydniowej podróży po Europie słynny Orient Express nagle zatrzymuje się. Trasę blokują zaspy śnieżne. Detektywa Herkulesa Poirot budzi głośny krzyk wydobywający się z sąsiedniej kabiny. Następnego ranka znaleziono martwego mężczyznę, ugodzonego wielokrotnie nożem. Morderca, uwięziony przez zaspy, wciąż jest na pokładzie...

Co pozostało za kulisami

  • W napisach początkowych oryginalnej kopii popełniono błąd – nazwisko Colina Blakely'ego napisano jako „Blancki”.
  • „Orient Express” był pierwszym filmem fabularnym, przy kręceniu którego wykorzystano radiomikrofony. Pomysł ich zastosowania należy do realizatora dźwięku Petera Handforda (1919-2007).
  • Początkowo twórcy filmu planowali obsadzić w roli słynnego detektywa Aleca Guinnessa (1914-2000), jednak aktor był zajęty. Propozycję zagrania Poirota skierowano do Paula Scofielda (1922-2008) – z tym samym rezultatem. Ostatecznie zwrócono się do 37-letniego Alberta Finney’a, który zagrał Poirota, którego wiek w filmie zbliżał się do 60 lat.
  • Służka księżnej Dragomirowej czyta wiersz Johanna Wolfganga von Goethe (1749-1832), w którym znajduje się następujący wers: „Co ci uczyniono? I czym urażona, nieszczęśliwe dziecko?”, co jest nawiązaniem do zabójstwa dziecka Armstrongów.
  • W momencie pracy nad filmem „Morderstwo w Orient Expressie” Ingrid Bergman (1915-1982) miała już prawie 40 lat filmowego doświadczenia, a jej szwedzki akcent był niemal niezauważalny. Twórcy filmu musieli zatrudnić lingwistę, który ponownie nauczył aktorkę mówić z akcentem.
  • Na premierze filmu w listopadzie 1974 roku obecna była Agatha Christie, która miała wtedy 84 lata. Pisarka była bardzo zadowolona. Szczególnie spodobał jej się wizerunek Herkulesa Poirot, wcielony na ekran przez aktora Alberta Finneya, choć jego wąsy nie zrobiły na niej wielkiego wrażenia. Pojawienie się na premierze okazało się dla pisarki ostatnim wyjściem do towarzystwa. 12 stycznia 1976 roku Christie zmarła.
  • W 1929 roku „Orient Express” rzeczywiście utknął w śniegach na 5 dni, około 130 kilometrów od Stambułu. To zdarzenie stało się podstawą powieści Agathy Christie oraz jej ekranizacji.
  • Początkowo twórcy filmu planowali obsadzić w roli słynnego detektywa Aleca Guinnessa (1914-2000), jednak aktor był zajęty. Propozycję zagrania Poirota złożono Paulowi Scofieldowi (1922-2008) – z tym samym skutkiem. W końcu trzeba było zwrócić się do 37-letniego Alberta Finneya, który ostatecznie zagrał Poirota, którego wiek zbliżał się do 60 lat.
  • Nakładanie charakteryzacji Albertowi Finneyowi zajmowało dużo czasu, a aktor dodatkowo grał w teatrze. Tak napięty grafik nie pozostawiał mu wystarczającej ilości czasu na sen, dlatego wkrótce wypracowano następujący system. Pod dom aktora podjeżdżała karetka pogotowia. Śpiącego Finneya, wciąż w piżamie, ostrożnie przenoszono do pojazdu, aby go nie obudzić, i wiozono na plan filmowy. Charakteryzatorzy zaczynali pracę nad jego twarzą już w drodze z domu do studia. Tam aktora ponownie ostrożnie wynoszono z samochodu, kładziono na kanapie w garderobie i dopiero tam dopracowywano makijaż. Przez cały ten czas Finney spał.
  • Nałożenie charakteryzacji Albertowi Finny zajmowało dużo czasu, a aktor grał również na scenie. Tak napięty harmonogram pracy nie zostawiał mu wystarczająco dużo czasu na sen, więc wkrótce wykształcił się następujący porządek. Do domu aktora podjeżdżał ambulans. Śpiącego Finny ostrożnie, aby go nie obudzić, przenoszono do ambulansu i wwożono na plan filmowy. Charakteryzatorzy rozpoczynali pracę nad jego twarzą już w drodze z domu do studia. Tam aktora ponownie ostrożnie wynosili z samochodu, kładli na kanapę w garderobie i tam już doprowadzali charakteryzację do skutku. Finny przez cały ten czas spał.
  • W momencie pracy nad filmem „Morderstwo w Orient Expressie” Ingrid Bergman (1915-1982) grała w Hollywood już od prawie 40 lat i jej szwedzki akcent był niemal niezauważalny. Twórcy filmu musieli zatrudnić lingwistę, który ponownie nauczył aktorkę mówić z akcentem.
  • Potrawy, które roznoszono w pociągu na początku filmu, zostały skradzione z planu filmowego tuż przed rozpoczęciem zdjęć. Wszystko to trzeba było pilnie zdobyć i dostarczyć w Paryżu w środku nocy, aby nie zepsuć dnia zdjęciowego.
  • „Orient Express” był pierwszym filmem fabularnym, podczas którego zdjęć użyto mikrofonów radiowych. Pomysł ich zastosowania należał do reżysera dźwięku Petera Handforda (1919-2007).
  • Ostatnia scena filmu, w której Poirot wyjaśnia, co się wydarzyło, wymagała zdjęć z większej liczby kamer jednocześnie, niż mieściło się na planie filmowym. Konieczne było wykonanie wielu dubli, co było szczególnie trudne dla Alberta Finneya, który musiał raz za razem powtarzać swój ośmiostronicowy monolog.
  • W napisach początkowych oryginalnej kopii popełniono błąd — nazwisko Colina Blakey'a zapisano jako „Blankey”.
  • Odbierając nagrodę Amerykańskiej Akademii Sztuki i Nauk Filmowych za rolę w filmie „Morderstwo w Orient Expressie”, Ingrid Bergman przeprosiła aktorkę Valentinę Cortese, nominowaną do nagrody „Oscar” za rolę w filmie François Truffauta „Amerykańska noc” (1973). Bergman stwierdziła, że nagrodę bardziej zasługuje Cortese.
  • W 1929 roku „Orient Express” faktycznie utknął w śniegu na 5 dni w odległości około 130 kilometrów od Stambułu. Ten przypadek stał się podstawą powieści Agathy Christie i jej adaptacji filmowej.
  • Ostatnia scena filmu, w której Poirot wyjaśnia przebieg zdarzeń, wymagała zdjęć z większej liczby kamer jednocześnie, niż mogło pomieścić studio. Konieczne było wykonanie wielu dubli, co było szczególnie męczące dla Alberta Finneya, który raz za razem musiał powtarzać swój ośmiostronicowy monolog.
  • Na premierze filmu w listopadzie 1974 roku obecna była Agatha Christie, która miała wówczas 84 lata. Pisarka była bardzo zadowolona. Szczególnie spodobał jej się wizerunek Herkulesa Poirota, wcielony na ekranie przez aktora Alberta Finney'a, choć jego wąsy nie zrobiły na niej większego wrażenia. Pojawienie się na premierze okazało się dla pisarki ostatnim wyjściem z domu. 12 stycznia 1976 roku Christie zmarła.
  • Odbierając nagrodę Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk Kinematograficznych za rolę w filmie „Morderstwo w Orient Expressie”, Ingrid Bergman przeprosiła aktorkę Valentinę Cortese, nominowaną do Oscara za rolę w filmie François Truffauta „Amerykańska noc” (1973). Bergman stwierdziła, że to Cortese bardziej zasłużyła na nagrodę.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.