Cena strachu
Czterech mężczyzn... przestępców, których los zetknął ze sobą... przeżywa fantastyczną przygodę i ryzykuje jedyną rzeczą, jaką mają jeszcze do stracenia.
Kraj
Genre
Budżet
$22 000 000
Opłaty
$9 000 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Dick Bush
Kompozytor
Artysta
John Box
Casting
Louis DiGiaimo
Instalacja
Robert K. Lambert, Bud S. Smith
Cały zespół (90)
Cały zespół (90)
Krótki opis
Czterech mężczyzn podejmuje się niezwykle trudnego zadania. W jednym z południowoamerykańskich krajów dwoma wielkimi ciężarówkami przewożą nitroglicerynę. Nie trzeba tłumaczyć jak bardzo jest ona wrażliwa na wstrząsy. Zaś drogi, a raczej bezdroża dżungli pozostawiają wiele do życzenia. Przed śmiałkami aż 200 mil niezwykle trudnego szlaku.
Co pozostało za kulisami
- Do głównej roli zaproszono Clinta Eastwooda i Jacka Nicholsona, jednak żaden z nich nie chciał podejmować się dalekich podróży (część zdjęć odbywała się w Paryżu i Jerozolimie, w Meksyku i Dominikanie). Wybór Roya Scheidera, z którym Friedkin współpracował wcześniej przy „Francuskiej łączności”, był według reżysera największym błędem w jego karierze. Scheider, jak stwierdził Friedkin, jest dobrym aktorem, ale nie jest gwiazdą, ponieważ każdy film jest dla niego po prostu kolejną pracą. Aktor Amidu, który wcielił się w rolę Araba Kassema, okazał się jedyną osobą zatwierdzoną natychmiast, bez konieczności konkurowania z innymi aktorami. Pozostali zostali wybrani dopiero po obejrzeniu od czterech do sześciu kandydatów na każdą rolę.
- Muzycy niemieckiego zespołu Tangerine Dream komponowali muzykę do filmu, nie widząc go i dysponując jedynie scenariuszem.
- Zdjęcia w dżungli bardzo często trzeba było odwoływać (raz z powodu huraganu, który całkowicie zniszczył plan zdjęciowy), w wyniku czego początkowy budżet, wynoszący 15 mln dolarów, wzrósł do 22 mln dolarów.
- Scena napadu na kościół, pojawiająca się w jednym z prologów, opiera się na prawdziwych wydarzeniach, które miały miejsce trzy przecznice od miejsca zdjęć. Uczestnik tamtego przestępstwa, Gerard Murphy, został później aktorem i otrzymał w „Czarnoksiężniku” rolę przywódcy rabusiów.
- Podczas miksu dźwiękowca dodano do ryku silnika ciężarówki „The Sorcerer” ryk tygrysa, a do dźwięku silnika ciężarówki „Lazaro” – ryczenie jaguara. Ponadto, w niektórych miejscach skrzypienie mostu linowego zastępuje dźwięki altówki.
- Scena napadu na kościół, pojawiająca się w jednym z prologów, oparta jest na prawdziwych wydarzeniach, które miały miejsce w trzech przecznicach od miejsca, w którym była kręcona. Uczestnik tamtego przestępstwa, Gerard Murphy, później został aktorem i otrzymał w „The Sorcerer” rolę szefa bandytów.
- Podczas postprodukcji dźwiękowej operator dodał do ryku silnika ciężarówki „Czarnoksiężnik” ryk tygrysa, a do hałasu silnika ciężarówki „Lazaro” warczenie jaguara. Ponadto w niektórych miejscach skrzypienie mostu linowego zostało zastąpione dźwiękami altówki.
- Operator Dick Bush miał bardzo duże trudności we współpracy z Friedkinem z powodu jego niewiarygodnej wymagliwości. Po nakręceniu połowy filmu Bush odszedł z projektu. Zastąpił go operator ekipy pomocniczej John Stevens. W napisach pojawiają się zarówno Bush, jak i Stevens. Początkowo Friedkin zamierzał nakręcić tylko jeden prolog poświęcony głównemu bohaterowi Jackie Scanlonowi. Ale potem i on, i scenarzysta Walon Green doszli do wniosku, że w takim przypadku widzowie od razu będą wiedzieć, który z bohaterów przeżyje. Dlatego postanowiono nakręcić cztery różne prologi. W zagranicznych wersjach dystrybucyjnych filmu prologi zostały albo wycięte, albo skrócone, albo przestawione w inne miejsca jako „flashbacki”.
- Friedkin chciał, aby główną rolę zagrał Steve McQueen. McQueen był gotów się zgodzić, ale tylko pod warunkiem, że w filmie zagra również Ali McGraw, która w tamtym czasie była jego żoną. Friedkin na to się nie zgodził, a McQueen zrezygnował z udziału w projekcie. Później Friedkin żałował, że nie spełnił wymagań McQueena.
- Friedkin chciał, żeby wypadek samochodowy w prologu wyglądał jak najbardziej realistycznie. Ostatecznie rozbito dwanaście samochodów, zanim scena wyglądała tak, jak sobie ją wyobrażał reżyser. Wiszący most linowy, specjalnie zbudowany do zdjęć, był dość skomplikowaną konstrukcją z wieloma zabezpieczeniami i hydraulicznymi podnośnikami, które umożliwiały jego poruszanie. Budowa mostu kosztowała milion dolarów. Jednak wkrótce po zakończeniu budowy rzeka w Republice Dominikanskiej, nad którą most został wzniesiony, całkowicie wyschła (co, nawiasem mówiąc, zdarzyło się po raz pierwszy w historii). W rezultacie most trzeba było zdemontować i ponownie wznosić go już w Meksyku. Wymagało to kolejnego miliona dolarów. Z jakimś mistycznym zbiegiem okoliczności i tam niegdyś burzliwa rzeka również zaczęła szybko wysychać. Członkowie ekipy filmowej musieli całodobowo strzec obiektu, ponieważ przesądni mieszkańcy grozili wysadzeniem mostu, będąc przekonani, że to on spowodował spłycenie rzeki. Do rozpoczęcia zdjęć rzeka stała się bardzo płytka i nie wyglądała wystarczająco groźnie. Jednak twórcy filmu nie mieli już ani czasu, ani pieniędzy, żeby przenieść zdjęcia w inne miejsce. Wtedy Friedkin zarządził użycie helikopterów, dmuchaw i gigantycznych węży, żeby stworzyć silny prąd i ulewę. Most okazał się na tyle niestabilny, że pomimo wszelkich środków ostrożności, ciężarówka (często z aktorem w kabinie) podczas prób i zdjęć pięć razy zsuwała się do rzeki. Z tego powodu zdjęcia sceny na moście zajęły trzy miesiące. Friedkin kiedyś zauważył, że to najtrudniejsza scena, jaką kiedykolwiek kręcił.
- Z powodu napisów, użytych na początku filmu, widzowie zaczęli skarżyć się, że nie zostali ostrzeżeni, że jest to film zagraniczny. Aby wyjaśnić sytuację, w holach kin zaczęto wieszać specjalne plakaty z następującym tekstem: „UWAGA! Aby w pełni ujawnić charaktery głównych bohaterów, dwa epizody pojawiające się na początku filmu zostały nakręcone w językach obcych i dlatego są wyposażone w napisy. Poza tym „The Sorcerer” to film anglojęzyczny”.
- Friedkin chciał, aby wypadek samochodowy w prologu wyglądał jak najrealistyczniej. W rezultacie rozbito dwanaście samochodów, zanim scena wyszła tak, jak wyobrażał ją sobie reżyser. Most linowy, zbudowany specjalnie na potrzeby zdjęć, był dość skomplikowaną konstrukcją z wieloma zabezpieczeniami i hydraulicznymi podnośnikami, które pozwalały go wprawić w ruch. Budowa mostu kosztowała milion dolarów. Jednak wkrótce po zakończeniu prac rzeka w Dominikanie, nad którą wzniesiono most, całkowicie wyschła (co, nawiasem mówiąc, zdarzyło się po raz pierwszy w historii). W konsekwencji most trzeba było rozebrać i zbudować ponownie, tym razem w Meksyku. Kosztowało to kolejny milion dolarów. Przez jakiś mistyczny zbieg okoliczności tamtejsza niegdyś rwąca rzeka również zaczęła gwałtownie wysychać. Członkowie ekipy filmowej musieli całodobowo pilnować obiektu, ponieważ przesądni mieszkańcy grozili wysadzeniem mostu, będąc przekonanymi, że to właśnie on stał się przyczyną spłycenia rzeki. Przed rozpoczęciem zdjęć rzeka stała się bardzo płytka i nie wyglądała wystarczająco groźnie. Twórcy filmu nie mieli jednak już ani czasu, ani pieniędzy, aby przenieść zdjęcia w inne miejsce. Wtedy Friedkin zarządził użycie helikopterów, dmuchaw i gigantycznych węży, aby stworzyć silny nurt i ulewny deszcz. Most okazał się jednak tak niestabilny, że mimo wszelkich środków ostrożności ciężarówka (często z aktorem w kabinie) podczas prób i zdjęć pięciokrotnie wpadała do rzeki. Z tego powodu zdjęcia epizodu na moście trwały trzy miesiące. Friedkin zauważył kiedyś, że była to najtrudniejsza scena, jaką kiedykolwiek kręcił.
- Operatorowi Dickowi Bushowi bardzo trudno było współpracować z Friedkinem ze względu na jego niewiarygodną wymagalność. Po nakręceniu połowy filmu Bush odszedł z projektu. Zastąpił go operator z ekipy pomocniczej, John Stevens. W napisach końcowych figurują zarówno Bush, jak i Stevens. Początkowo Friedkin zamierzał nakręcić tylko jeden prolog poświęcony głównemu bohaterowi, Jackiemu Scanlonowi. Jednak później on i scenarzysta Wallon Green doszli do wniosku, że w takim przypadku widzowie od razu dowiedzieliby się, która z postaci przeżyje. Zdecydowano się więc nakręcić cztery różne prologi. W zagranicznych wersjach kinowych prologi były albo wycinane, albo skracane, albo przenoszone w inne miejsca jako retrospekcje.
- Zdjęcia w dżungli bardzo często trzeba było odkładać (raz z powodu huraganu, który całkowicie zniszczył plan filmowy), w wyniku czego pierwotny budżet wynoszący 15 mln dolarów wzrósł do 22 mln dolarów.
- Do głównej roli rozważano Clinta Eastwooda i Jacka Nicholsona, jednak żaden z nich nie chciał odbywać dalekich podróży (niektóre zdjęcia były kręcone w Paryżu i Jerozolimie, w Meksyku i Republice Dominikanskiej). Wybór Roya Scheidera, z którym Friedkin wcześniej pracował przy „Francuskim łączniku”, był, według reżysera, jego największym błędem w karierze. Scheider, jak powiedział Friedkin, jest dobrym aktorem, ale nie gwiazdą, ponieważ każdy film jest dla niego tylko kolejną pracą. Aktor Amidou, który zagrał Arabsa Kasema, okazał się jedynym, którego zatwierdzono od razu, eliminując go z konkurencji z innymi aktorami. Pozostałych wybrano dopiero po przejrzeniu od czterech do sześciu kandydatów na każdą rolę.
Podobne filmy
8.6/10
8.5/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
