Приключения Электроника

Приключения Электроника (1980)
Chronometraż: 3:35 (215 min)
8/10
196 759

brak ocen
7/10
80
7.5/10
2500
Oceń film:
Data premiery
Kraj
Budżet
$0
Opłaty
$0
Witryna internetowa
Aktorzy
Yuri Torsuyev, Vladimir Torsuyev, Oksana Alekseyeva, Vasiliy Skromnyy, Władimir Basow, Nikolai Karachentsov, Nikolay Grinko, Yelizaveta Nikishchikhina, Jewgienij Wesnik, Nikolai Boyarsky
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja

Krótki opis

Co pozostało za kulisami

  • Od odtwórców ról Syrojieżkina i Elektronika wymagano umiejętności gry na gitarze, tańca przy muzyce, jazdy mopedem i choćby podstawowego śpiewu. Bracia Jurij i Władimir Torsujewowie potrafili to wszystko, a poza tym uczęszczali do szkoły muzycznej. Dlatego to właśnie ich wybrano, choć początkowo do głównych ról szukano nieco młodszych chłopców.
  • W epizodzie, w którym na głowę Urriego (Nikołaj Karaczentsow) spada sztanga (rekwizyt), aktor runął na ziemię, nadziewając się na gałąź. Karaczentsow nic nie powiedział reżyserowi i dopiero po zdjęciach pojechał do szpitala, gdzie założono mu szwy.
  • W przyszłości Oksana Aleksiejewa ukończyła Odesski Instytut Politechniczny. Co ciekawe, to właśnie obok niego na samym początku filmu przemykają Syrojieżkin i Gusiew.
  • Na rolę profesora Gromowa, wynalazcy Elektronika, nie przeszli tacy aktorzy jak: Rostisław Pljatt – jego profesor wydał się zbyt swobodny, Bruno Frejndlich – aktor zachorował tuż po próbach, a także Leonid Broniewoj i Aleksiej Safonow.
  • Film został nakręcony na podstawie fantastycznych opowiadań Jewgienija Weltistowa „Elektronik – chłopiec z walizki” (1964) oraz „Rassi – nieuchwytny przyjaciel” (1971).
  • Zgodnie z wywiadem z Maksimem Kalininem (Korolkow), Konstantyn Bromberg chciał później zaprosić całą dziecięcą obsadę do swojego innego głośnego projektu „Czarodzieje” (1982), gdzie mieliby zagrać domowiki. Jednak rodzicom nie spodobało się, że ich dzieci miałyby wcielić się w postacie z mitologii słowiańskiej.
  • Wątek w drugim odcinku, związany z meczem hokejowym, jest bardzo podobny do zakończenia filmu „Tygrysy na lodzie” (1971). W finale tamtego filmu również rozgrywa się finałowy mecz hokejowy między dwiema dziecięcymi drużynami, a na początku spotkania w jednej z nich dochodzi do wymuszonej i tajnej zamiany — zamiast spóźnionego na mecz Ignata Klimowa na lód wchodzi jego siostra bliźniaczka Zina Klimowa, udając brata. Jest to naruszenie zasad i pod koniec meczu na lód wybiega złośliwa koleżanka z klasy, informując wszystkich o podmianie (podobnie jak Kukuшкина), robi to jednak zbyt późno — do tego czasu Ignat zdążył dotrzeć na mecz, zamienić się strojem z siostrą Ziną w przerwie i wrócić do gry (i podobnie jak Syrojieżkin, strzelić gola).
  • Reżyser zmuszał kompozytora Jewgienija Krylatowa do wielokrotnego poprawiania utworów, przez co pewnego razu Krylatow, kłócąc się z reżyserem, doszedł w samych kapciach na bosą stopę i bez płaszcza aż do dworca Białoruskiego, mimo że na zewnątrz panowała chłodna jesień.
  • Kiedy zapytano reżysera, kogo widzi w roli szefa bandytów, Stampa, odpowiedział: „Louisa de Funesa” — po czym asystentka zadzwoniła do Anatolija Papanowa, lecz ten był zajęty.
  • Siergiej Filippow został już zatwierdzony do roli nauczyciela wf, ale zachorował. Krążyły plotki, że Filippow jest w ogóle „niepewny” — w każdej chwili mógł wpaść w alkoholowy ciąg. W efekcie nauczycielem wf został Nikołaj Bojarski, wuj Michaiła Bojarskiego.
  • Do roli dziewczynki Mai reżyser proponował już wówczas sławną „Czerwoną Kapturek” – Janę Popławską, jednak młoda gwiazda zaczęła kaprysić i odmówiła.
  • Wówczas jeszcze nieznana szerokiej publiczności Oksana Fandera ubiegała się o rolę Mai, lecz w filmie otrzymała jedynie epizodyczną rolę uczennicy.
  • Oksana Aleksiejewa przyszła na plan z własnej inicjatywy i, podchodząc do operatora filmu Konstantina Apriatina, naiwnie zapytała: „A kiedy ja będę grać?”. Apriatin zrobił próbę i w ten sposób Oksana trafiła do obsady.
  • Irinie Murawjowej zaproponowano rolę asystentki profesora, ale miała zbyt napięty grafik; Lija Achedżakowa nie trafiła do filmu z powodu trudnego charakteru. Jewgenii Chanajewej nie udało się stworzyć przekonującego duetu z profesorem Grinkiem. Natomiast Jelizawieta Nikiszichina, która pojawiła się na próbach, zagrała z Grinkiem tak świetnie, że reżyser od razu ją zatwierdził.
  • Na planie Wesnik w roli nauczyciela Taratara kopiował Marszaka — od wymowy, przez sposób chodzenia i luźno zwisające ręce, aż po zdumione, wiecznie dziecięce spojrzenie.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.