Mister Roberts

Name: Mister Roberts
Genre: Komedia, Dramat, Wojenny
Released: 1955-07-10
Duration: 2 h 3 min
Rating: 7.6
Cast: Henry Fonda, James Cagney, William Powell, Jack Lemmon, Betsy Palmer

Mister Roberts (1955)

Chronometraż: 2:3 (123 min)

7.6/10
20 794

—
brak ocen

7/10
182

7.6/10
20000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 1

Zdjęcie 22

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Mister Roberts — Mister Roberts - Trailer

4:06

Zdjęcie 22

Data premiery

1955-07-10

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Warner Bros. Pictures, Orange Productions

Genre

Komedia, Dramat, Wojenny

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

John Ford, Mervyn LeRoy

Aktorzy

Henry Fonda, James Cagney, William Powell, Jack Lemmon, Betsy Palmer, Ward Bond, Filip Keri, Nick Adams, Perry Lopez, Ken Curtis
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Leland Hayward

Operator

Winton C. Hoch

Kompozytor

Franz Waxman

Artysta

Casting

Instalacja

Jack Murray
Cały zespół (33)

Krótki opis

Pan Roberts to oficer, który tęskni za walką, ale utknął na odległym posterunku podczas II wojny światowej, na okręcie wojennym bez rangi, zarządzanym przez tyrańskiego kapitana Mortona.

Co pozostało za kulisami

Choć grał porucznika Daga Robertsa w broadwayowskim przedstawieniu, Henry Fonda (1905-1982) nie otrzymał tej roli w wersji filmowej od razu (producenci uważali, że Fondzie, który miał już 50 lat, jest za stary do tej roli). Najpierw rolę zaproponowano Marlonowi Brando (1924-2004), ale był on zajęty innym projektem. Następnie ofertę skierowano do Tyrone’a Powera (1914-1958), jednak reżyser nalegał na Fondę, z którym wcześniej już współpracował, a wręcz groził odejściem z projektu, jeśli w nim nie zagra Fonda. Producenci nie chcieli stracić reżysera z sześcioma „Oscarami” i się zgodzili. Podczas zdjęć Fonda i Ford nieustannie się kłócili. Fonda grał tę rolę już od dwóch lat, więc doskonale znał swojego bohatera. Ford widział go inaczej, a aktorów, którzy mu się sprzeciwiali, natychmiast zwalniał. Skończyło się na tym, że producenci zorganizowali spotkanie między reżyserem a aktorem, aby załagodzić spory, ale podczas spotkania Ford nagle uderzył Fondę. Wkrótce potem Ford w ogóle opuścił projekt (oficjalnym wyjaśnieniem były jego problemy zdrowotne). Reżyserem został Mervyn LeRoy (1900-1987), a następnie Joshua Logan (1908-1988), który reżyserował broadwayowską wersję, i to oni dokończyli zdjęcia. W napisach podano reżyserów Johna Forda i Mervyna LeRoya.
W scenariuszu był kaskaderski numer z upadkiem motocykla do wody z molo. Zatrudniony do tego celu kaskader odmówił jego wykonania. Wtedy reżyser zatrudnił zwykłego przechodnia, którym okazał się marines o imieniu Jack Lewis, który nawet porządnie nie umiał jeździć na motocyklu. Ford zamierzał zapłacić mu 700 dolarów, jednak w US Navy zabroniono płacić żołnierzowi. Wtedy Ford udał się do pobliskiego hotelu Hilton i dogadał się z kierownictwem, że Lewis przez rok będzie za darmo pił w barze hotelowym.
Początkowo Marynarka Wojenna USA w ogóle sprzeciwiała się kręceniu tego filmu. Dowództwo floty nie było zachwycone perspektywą, że publiczność zobaczy kapitana Mortona w wykonaniu Jamesa Cagney'a (1899-1986) i nie zamierzało w żaden sposób pomagać twórcom filmu. Jednak reżyser John Ford (1894-1973), sam w przeszłości kapitan marynarki, zadzwonił do znajomych w kwaterze głównej w Waszyngtonie i w ten sposób uzyskał wsparcie floty.
Ostatnia rola w życiu Williama Powella (1892-1984), choć przeżył on jeszcze wiele lat. Powell regularnie zapominał swoich kwestii, co stało się jedną z przyczyn jego odejścia z kina.
Początkowo US Navy w ogóle sprzeciwiała się kręceniu tego filmu. Dowództwo floty nie było zachwycone tym, że publiczność zobaczy kapitana Mortona w wykonaniu Jamesa Cagney'a (1899-1986) i nie zamierzało w żaden sposób pomagać twórcom filmu. Jednak reżyser John Ford (1894-1973), sam w przeszłości kapitan marynarki, zadzwonił do znajomych w kwaterze głównej US Navy w Waszyngtonie i w ten sposób uzyskał wsparcie floty.
Ostatnia rola w życiu Williama Powella (1892-1984), choć dożył jeszcze wielu lat. Powell regularnie zapominał swoje kwestie, co było jedną z przyczyn jego odejścia z filmu.
Choć grał porucznika Duga Robertsa w sztuce na Broadwayu, Henry Fonda (1905-1982) nie otrzymał tej roli w wersji kinowej od razu (producentom wydawało się, że Fonda, który miał już 50 lat, jest zbyt stary do tej roli). Najpierw rolę zaproponowano Marlonowi Brando (1924-2004), ale był on zajęty innym projektem. Następnie ofertę skierowano do Tyrone'a Powera (1914-1958), jednak reżyser nalegał na Fondę, z którym współpracował już wcześniej, a wręcz groził odejściem z projektu, jeśli w filmie nie wystąpi Fonda. Producenci nie chcieli stracić reżysera z sześcioma Oscarami i wyrazili zgodę. Podczas zdjęć Fonda i Ford nieustannie się kłócili. Fonda grał tę rolę już od dwóch lat, więc doskonale znał swojego bohatera. Ford widział go inaczej, a aktorów, którzy się z nim nie zgadzali, natychmiast zwalniał. Skończyło się na tym, że producenci zorganizowali spotkanie reżysera z aktorem, aby załagodzić spory, ale podczas spotkania Ford nagle uderzył Fondę. Wkrótce potem Ford całkowicie opuścił projekt (oficjalnym wyjaśnieniem były jego problemy zdrowotne). Reżyserem został Mervyn LeRoy (1900-1987), a następnie Joshua Logan (1908-1988), który reżyserował spektakl na Broadwayu; to oni dokończyli zdjęcia. W napisach końcowych jako reżyserzy wymienieni są John Ford i Mervyn LeRoy.