Lecą żurawie

Name: Lecą żurawie
Genre: Dramat, Romans, Wojenny
Released: 1957-10-12
Duration: 1 h 37 min
Rating: 8.4
Cast: Tatyana Samoylova, Aleksey Batalov, Vasili Merkuryev, Aleksandr Shvorin, Svetlana Kharitonova

Летят журавли (1957)

Chronometraż: 1:37 (97 min)

8.4/10
234 198

—
brak ocen

7.9/10
462

8.3/10
22000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 4

Zdjęcie 70

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Lecą żurawie — Film Trailer: Letyat zhuravli / The Cranes Are Flying

2:02

Zdjęcie 70

Data premiery

1957-10-12

Kraj

ZSRR

Produkcja

Mosfilm

Genre

Dramat, Romans, Wojenny

Budżet

Opłaty

$14 626

Witryna internetowa

Reżyser

Mikhail Kalatozov

Aktorzy

Tatyana Samoylova, Aleksey Batalov, Vasili Merkuryev, Aleksandr Shvorin, Svetlana Kharitonova, Konstantin Kadochnikov, Valentin Zubkov, Antonina Bogdanova, Boris Kokovkin, Ekaterina Kupriyanova
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Viktor Rozov

Producent

Mikhail Kalatozov, Igor Vakar

Operator

Sergei Urusevsky

Kompozytor

Mieczysław Weinberg

Artysta

Yevgeni Svidetelev, Yevgeni Svidetelev

Casting

Instalacja

Mariya Timofeyeva
Cały zespół (17)

Krótki opis

Historia romantycznej, ale też tragicznej miłości Borysa i Weroniki. Młodzi bardzo się kochają, snują plany na przyszłość. Jednak ich szczęście zostaje brutalnie przerwane, gdy wybucha wojna. Borys jedzie na front. Weronika zostaje sama. Giną jej rodzice, od chłopaka nie ma żadnych wieści. Jest zrozpaczona, gdyż nie może od nikogo uzyskać pomocy. Ulega więc przyrodniemu bratu Borysa. Jednak małżeństwo z Markiem szybko okazuje się pomyłką, gdyż Weronika nie potrafi zapomnieć Borysa i uczuć, jakie ich łączyły.

Co pozostało za kulisami

Film został nakręcony na podstawie sztuki Wiktora Rozowa pt. „Wiecznie żywi”.
Podczas zdjęć do filmu przez dwa dni pracował jako asystent operatora młody, wówczas zupełnie nieznany miłośnik kina z Francji, który przyjechał do Moskwy z grupą turystyczną i przypadkiem trafił do studia filmowego Mosfilm. W późniejszym czasie stał się on słynnym reżyserem. Nazywa się Claude Lelouch.
Podczas kręcenia sceny, gdy Weronika wbiega po schodach w zrujnowany przez bombę dom rodziców, Tatiana Samojłowa, chora na gruźlicę, zemdlała.
Podczas kręcenia filmu, jako asystent operatora przez dwa dni pracował młody, nieznany filmowiec z Francji, który przyjechał do Moskwy z grupą turystyczną i przypadkowo trafił na studio filmowe „Mosfilm”. Z czasem stał się znanym reżyserem. Jego imię to Claude Lelouch.
Weronikę miała grać Elena Dobronrawowa. Asystent Michaiła Kałatozowa zobaczył Tatianę Samojłową w filmie «Meksykanin», po czym polecił ją operatorowi Siergiejowi Urusewskiemu, a ten już reżyserowi Kałatozowowi.
Do kręcenia sceny śmierci Borisa Siergiej Urusewski wymyślił i po raz pierwszy skonstruował okrężne tory dla operatorów.
Podczas kręcenia sceny, w której Weronika wbiega po schodach do zniszczonego bombą domu rodziców, Tatiana Samojłowa, chora na gruźlicę, zemdlała.
Na festiwalu w Cannes tytuł filmu został przetłumaczony na francuski jako „Kiedy przylatują bociany”… Wszystko dlatego, że oryginalny tytuł filmu w francuskim slangu oznacza „prostytutki kradną”.
Film został nakręcony na podstawie sztuki Wiktora Rozowa "Wiecznie żywi".
Roboczym tytułem filmu było «Za twoje życie».
Nikita Chruszczow po obejrzeniu filmu gniewnie go skrytykował, nazywając główną bohaterkę «prostytutką».
W rolę Weroniki miała wcielić się Elena Dobronrawowa. Asystent Michaiła Kałatozowa zobaczył Tatianę Samojlową w filmie „Meksykanin”, po czym polecił ją operatorowi Siergiejowi Urusewskiemu, a ten z kolei reżyserowi Kałatozowowi.
O triumfie filmu na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1958 roku w ZSRR informowano powściągliwie. W notatce bez tytułu i zdjęć w „Izwieściach” nie wymieniono ani reżysera, ani autora scenariusza filmu.
Do nakręcenia sceny śmierci Borisa Siergiej Urusewski wymyślił i po raz pierwszy skonstruował okrężne szyny operatorskie.