Masakra Fortu Apache
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$2 500 000
Opłaty
$3 000 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Richard Hageman
Artysta
Casting
Instalacja
Jack Murray
Cały zespół (39)
Cały zespół (39)
Krótki opis
Żołnierze fortu Apache walczą z plemionami indiańskimi. Niektórzy oficerowie mają dość walk i chcą doprowadzić do dialogu z Indianami. Jednak do fortu przybywa nowy dowódca, Owen Thursday. Jest on zwolennikiem twardych i okrutnych metod walki z nieprzyjacielem. Nie licząc się z poglądami podwładnych, doprowadza do krwawego starcia z Indianami.
Co pozostało za kulisami
- Podczas zdjęć kaskader John Hudkins (1918-1997) złamał kręgosłup – podczas kręcenia sceny, w której wóz z amunicją wywraca się przy dużej prędkości na ostrym zakręcie (scena ta pozostała w filmie), spadł na niego koń. Na szczęście przed jeszcze poważniejszymi konsekwencjami uchroniła go interwencja Bena Johnsona (1918-1996). W zamian firma filmowa Argosy Pictures Corporation podpisała z nim siedmioletni kontrakt, na mocy którego grał on znaczące role. Rekonwalescencja Hudkinsa trwała rok.
- Zła pogoda często powodowała opóźnienia podczas kręcenia, wtedy John Ford znalazł lokalnego szamana z plemienia Navajo. Reżyser zaproponował Indianinowi sto dolarów, jeśli ten będzie mógł przewidzieć pogodę. Przez kilka dni prognozy się sprawdzały, ale pewnego dnia szaman powiedział, że nie może już przewidywać. Na pytanie reżysera dlaczego, Indianin odpowiedział, że John Wayne zabrał jego radio.
- Joseph Breen (1888-1965, wpływowa postać w amerykańskim kinie, to on zastosował do produkcji filmowej tzw. Kodeks Haysa) miał pewne problemy ze scenariuszem. Martwiło go w szczególności, że scena pracy mężczyzn z nawozem może zostać uznana za nieprzyzwoitą i to on nalegał, aby ujęcia z zabitymi żołnierzami pokazano szybko i bez szczegółów. Ponadto to on nalegał, aby w filmie nie pokazywano toalety, a sceny z piciem alkoholu ograniczono do minimum. Oprócz tego, Breen nalegał, aby reżyser John Ford (1894-1973) był stale w kontakcie z Melem Morsem, dyrektorem regionalnego oddziału Towarzystwa Ochrony Zwierząt, w odniesieniu do wszystkich scen z udziałem koni i innych zwierząt.
- Operator Archie Stout (1886-1973) i John Ford wykorzystali podczerwoną czarno-białą taśmę filmową (została stworzona specjalnie do celów medycznych i badań naukowych) do kręcenia w Dolinie Monumentów. Taka taśma nie rejestrowała koloru niebieskiego, pokazując go na czarno, co dodawało obrazowi dramatyzmu. W obrazie podczerwonym skóra aktorów wyglądała zbyt blado, więc musieli obficie używać makijażu.
- Zgodnie z decyzją Forda Indian z plemienia Apaczy grali Indianie z plemienia Navajo, uważał ich za naturalnych aktorów, a także bardzo wiarygodnych. Sam Ford odnosił się do Indian z szacunkiem, a praca u niego im się podobała. Indianom generalnie podobało się, kiedy w pobliżu rozpoczynano zdjęcia, ponieważ oznaczało to dla nich możliwość zarobku. Pokonywali ogromne odległości wozami do miejsca kręcenia i wiedzieli, że na planie filmowym u Forda mogą liczyć na przyzwoity obiad. Do filmu potrzebowano 200 Indian Navajo w roli wojowników, a także 100 kobiet i dzieci, a dodatkowo 100 statystów, którzy grali regularną armię.
- Podczas gdy Frank S. Nugent (1908-1965) pracował nad scenariuszem, John Ford udał się do Doliny Monumentów w poszukiwaniu miejsc do kręcenia. Doskonale rozumiejąc potrzebę utrzymania na powierzchni firmy Argosy Pictures Corporation, Ford spędził pół roku na planowaniu harmonogramu zdjęć, dzięki czemu udało mu się obniżyć budżet filmu z 2,8 miliona dolarów do 2,1 miliona dolarów, a zdjęcia zakończyć w 44 dni zamiast pierwotnie zaplanowanych 77 dni.
- Oprócz wersji czarno-białej istnieje również kolorowa wersja filmu.
- Z decyzji Forda Indian Apaczów wcielali się w role Indianie z plemienia Nawaho, których uważał za urodzonych aktorów, a ponadto za ludzi niezwykle rzetelnych. Sam Ford odnosił się do Indian z szacunkiem, a im samym podobała się praca u niego. Indianie w zasadzie cieszyli się, gdy gdzieś w pobliżu zaczynały się zdjęcia, ponieważ oznaczało to dla nich możliwość dorobienia. Pokonywali w wozach ogromne odległości do miejsca kręcenia i wiedzieli, że na planie u Forda mogą liczyć na przyzwoity obiad. Do filmu potrzeba było 200 Indian Nawaho w rolach wojowników oraz kolejnych 100 kobiet i dzieci, a ponadto niezbędnych było 100 statystów, którzy mieliby udawać regularną armię.
- Zła pogoda często powodowała opóźnienia podczas zdjęć, więc John Ford znalazł lokalnego szamana Nawaho. Reżyser zaoferował Indianinowi sto dolarów, jeśli ten zdoła przewidzieć pogodę. Przez kilka dni prognozy się sprawdzały, ale pewnego dnia szaman oznajmił, że nie może już dalej przepowiadać. Na pytanie reżysera dlaczego, Indianin odpowiedział, że John Wayne zabrał mu radio.
- Operator Archie Stout (1886-1973) i John Ford użyli czarno-białej taśmy podczerwonej (stworzonej specjalnie do celów medycznych i badań naukowych) do zdjęć w Dolinie Monumentów. Taka taśma nie rejestrowała koloru niebieskiego, ukazując go jako czarny, co nadawało obrazowi dodatkowego dramatyzmu. W obrazie podczerwonym skóra aktorów wyglądała zbyt blado, więc musieli oni obficie korzystać z charakteryzacji.
- Joseph Breen (1888-1965, wpływowa postać w świecie amerykańskiego kina, który wprowadził do produkcji filmowej tzw. Kodeks Haysa) miał pewne zastrzeżenia do scenariusza. Niepokoiło go w szczególności to, że scena mężczyzn pracujących z obornikiem może zostać uznana za nieprzyzwoitą, i to on nalegał, aby ujęcia z zabitymi żołnierzami pokazano pobieżnie i bez szczegółów. Ponadto to właśnie on dopilnował, aby w filmie nie pokazywano toalety, a sceny z piciem alkoholu ograniczono do minimum. Co więcej, Breen nalegał, aby reżyser John Ford (1894-1973) pozostawał w stałym kontakcie z Melem Morse'em, dyrektorem regionalnego oddziału Towarzystwa Ochrony Zwierząt, w kwestii wszystkich scen z udziałem koni i innych zwierząt.
- Podczas kręcenia kaskader John Hudkins (1918-1997) złamał kręgosłup – upadł na niego koń podczas kręcenia sceny, w której w ostrym zakręcie na dużej prędkości przewraca się wóz z amunicją (ta scena pozostała w filmie). Na szczęście przed poważniejszymi konsekwencjami uratowało interwencja Bena Johnsona (1918-1996). Za ten film firma Argosy Pictures Corporation podpisała z nim siedmioletni kontrakt, i znaczące role grał na mocy tego kontraktu. Hudkins potrzebował roku na rekonwalescencję.
- Podczas gdy Frank S. Nugent (1908-1965) pracował nad scenariuszem, John Ford udał się do Doliny Monumentów w poszukiwaniu miejsc na plan zdjęciowy. Doskonale rozumiejąc konieczność utrzymania firmy Argosy Pictures Corporation na powierzchni, Ford spędził pół roku na planowaniu harmonogramu zdjęć, dzięki czemu zdołał obciąć budżet filmu z 2,8 miliona do 2,1 miliona dolarów, a zdjęcia zakończyć w 44 dni zamiast wcześniej przewidzianych 77 dni.
Podobne filmy
8.2/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
7.5/10
7.4/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
