Prawdziwe kłamstwa
Kiedy jej powiedział, nigdy nie powiedział, co zrobił...
Kraj
Produkcja
Budżet
$115 000 000
Opłaty
$378 882 411
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
James Cameron, Stephanie Austin, Rae Sanchini, Lawrence Kasanoff, Robert Shriver
Operator
Kompozytor
Artysta
Peter Lamont, Rebecca Marie, Sean Dever
Casting
Mali Finn, Ellen Jacoby
Instalacja
Krótki opis
Harry Tasker, z pozoru poczciwy sprzedawca komputerów, w rzeczywistości pracuje jako tajny agent i nawet jego żona Helen nie wie, kim jest naprawdę. Gdy prawda o podwójnym życiu Harry'ego wychodzi na jaw, oboje z Helen wpadają w ręce międzynarodowych terrorystów. Teraz muszą dać z siebie wszystko, by ocalić nie tylko swoje małżeństwo, ale i życie.
Co pozostało za kulisami
- O rolę Helen ubiegały się Rosanna Arquette, Kim Basinger, Annette Bening, Joan Cusack, Geena Davis, Melanie Griffith, Madonna, Demi Moore, Sharon Stone, Michelle Pfeiffer, Debra Winger, Emma Thompson oraz Jennifer Jason Leigh.
- Piosenka, którą bohater Schwarzeneggera nuczy w toalecie, to „Edelweiss” z filmu „Dźwięki muzyki” (Sound of Music), którego akcja rozgrywa się w ojczyźnie Arnolda Schwarzeneggera – w Austrii.
- Bohater Schwarzeneggera pracuje w tajnej rządowej agencji o nazwie „Sektor Omega” (The Omega Sector), której dewizą jest „Ostatnia linia obrony”. Agencją tą kieruje bohater Charltona Hestona, który zagrał w filmie „Człowiek-Omega” (The Omega Man (1971)).
- Podczas wykonywania finałowego tanga Jamie Lee Curtis zsunęła się w dół i w pewnym momencie musiała oprzeć ręką o podłogę – po prostu dlatego, że była już zmęczona (to nie był pierwszy dubel). Początkowo aktorka zdenerwowała się, że James Cameron zostawił w filmie właśnie ten dubel podczas ostatecznego montażu, ale później zrozumiała, że to wszystko jest w duchu jej bohaterki.
- W filmie „Ja i mój chłopiec” Tom Arnold gra „drugie ja” samego siebie – aktora Billa Williamsa, który kiedyś zagrał w „Prawdziwych kłamstwach”, ale nie osiągnął uznania, sławy i pieniędzy.
- Pierwotną kandydatką do roli Helen była Jodie Foster, która zainteresowała się scenariuszem, ale odmówiła z powodu kolizji w grafiku. Wśród kandydatek wymieniano również Ellen DeGeneres (po próbach Cameron uznał ją za „zbyt zabawną”), Isabellę Rossellini („zbyt włoską”) oraz Kyrę Sedgwick (odmówiła udziału w projekcie, ponieważ uważała się za zbyt młodą do tej roli).
- Wybuch Mostu Siedmiomilowego kręcono na niewielkim modelu. Stary most był już „zburzony”: jego rozsuwaną część usunięto, aby umożliwić przepływ statków. Stało się to po otwarciu równoległego nowego mostu.
- Aby nakręcić dwie krótkie sceny z tangiem, aktorzy Arnold Schwarzenegger, Tia Carrere i Jamie Lee Curtis musieli trenować przez około pół roku.
- Na podstawie filmu powstały gry o tej samej nazwie na różne konsole.
- Film jest inspirowany francuską komedią „Wszystko na sprzedaż” z 1991 roku.
- Kiedy główny bohater w wykonaniu Arnolda Schwarzeneggera informuje przyjaciela, którego gra Tom Arnold, o tym, że jego żona (w tej roli Jamie Lee Curtis) spotyka się z kimś innym, ten w odpowiedzi opowiada, że jego druga żona zabrała mu przy rozwodzie dosłownie wszystko, nawet foremki do lodu z zamrażarki. Ta scena nawiązywała do rozwodu samego Toma Arnolda z Rosanną Barr, który wówczas był w toku. Twierdzono, że zabrała nawet tacki do kostek lodu z zamrażarki. Schwarzenegger przekazał to reżyserowi Jamesowi Cameronowi i dodał od siebie: „Jaką trzeba być suką, żeby zabrać nawet foremki do lodu!”. Cameronowi ta fraza się spodobała i wmontował ją w film.
- Scena w publicznej toalecie została opisana w scenariuszu bardzo schematycznie – na pół strony – i bez żadnych szczegółów. Kiedy na kilka dni przed zdjęciami James Cameron zobaczył odpowiednią scenografię, stwierdził, że plan zdjęciowy musi być trzykrotnie większy (aby umożliwić kręcenie strzelanin, bójek i tym podobnych; ponadto Cameron wyobrażał sobie, jak z pisuarów tryskają strumienie wody, a z sufitu spadają klosze lamp). To właśnie w tym momencie dział rekwizytów i dekoratorzy dowiedzieli się po raz pierwszy, że to właśnie tutaj będą prowadzone zdjęcia. W związku z tym scenograf Peter Lamont i jego podwładni mieli tylko dwa dni na zmianę dekoracji zgodnie z planami i życzeniami reżysera. Całą scenę planowano nakręcić w jeden dzień, jednak w rzeczywistości zajęło to pięć dni zdjęciowych.
- Scena w publicznej toalecie była opisana w scenariuszu bardzo schematycznie – na pół strony – i bez żadnych szczegółów. Kiedy na kilka dni przed jej realizacją James Cameron zobaczył odpowiednie dekoracje, powiedział, że plan zdjęciowy musi być trzy razy większy (do kręcenia strzelanin, walk i tym podobnych; a jeszcze Cameron wyobrażał sobie, że z pisuarów będą wystrzeliwać strumienie wody, a z sufitu będą spadać klosze lamp). Właśnie w tym momencie dział rekwizytów i dekoracji po raz pierwszy dowiedział się, że to tutaj będzie kręcona scena. Po tym artysta scenografii Peter Lamont i jego podwładni mieli tylko dwa dni, żeby zmienić dekoracje zgodnie z planami i życzeniami reżysera. Całą scenę planowano nakręcić w jeden dzień, ale ostatecznie zajęło to pięć dni zdjęciowych.
- Pełnej kontynuacji „Prawdziwych kłamstw” nigdy nie nakręcono, pomimo zainteresowania nią ze strony Jamesa Camerona i wielu aktorów z oryginalnego filmu, w tym Arnolda Schwarzeneggera i Jamie Lee Curtis. Powodem tego były ataki terrorystyczne z 11 września, po których terroryzm przestał być tematem do żartów, oraz wybór Schwarzeneggera na gubernatora Kalifornii.
- Przygotowując się do zdjęć, reżyser James Cameron wraz ze swoim przyjacielem i scenarzystą Randallem Fryxesem zbierali informacje na temat międzynarodowego terroryzmu. Cameron i Fryxes byli wręcz wstrząśnięci tym, jak łatwo można było niezauważenie przewieźć broń przez granice USA (wszystko zmieniło się po zamachach z 11 września 2001 roku). Wiele z ustaleń włączono do scenariusza filmu, aby przedstawić terrorystów jak najprawdziwiej. Jednocześnie nikt nie chciał zostać oskarżony o propagowanie terroryzmu i jego metod, dlatego film uczyniono tak komediowym, jak tylko uznano to za możliwe.
- Do roli Helen pretendentkami były Rosanna Arquette, Kim Basinger, Annette Bening, Joan Cusack, Gina Davis, Melanie Griffith, Madonna, Demi Moore, Sharon Stone, Michelle Pfeiffer, Debra Winger, Emma Thompson i Jennifer Jason Leigh.
- Podczas kręcenia sceny jazdy konnej Arnold Schwarzenegger omal nie zginął, gdy koń przestał słuchać poleceń. Aktor zaczął zsuwać się z siodła, a wszystko to działo się w pobliżu 9-metrowego urwiska. Zauważył to jeden z kaskaderów i w porę odciągnął konia z aktorem od krawędzi.
- Przygotowując się do zdjęć, reżyser James Cameron wraz ze swoim przyjacielem, scenarzystą Randallem Frayksem, zbierali informacje o międzynarodowym terroryzmie. Cameron i Frayks byli dosłownie wstrząśnięci tym, jak łatwo okazało się niezauważalnie przemycić broń przez granice USA (wszystko zmieniło się po zamachach z 11 września 2001 roku). Wiele z tego, co udało im się ustalić, wprowadzili do scenariusza filmu, aby pokazać terrorystów jak najbardziej wiarygodnie. Jednocześnie nikt nie chciał, aby ich oskarżono o propagowanie terroryzmu i jego metod, więc film uczynili tak komediowy, jak tylko uznali za możliwe.
- Jeśli chodzi o pełnoprawną kontynuację filmu „Kłamstwo prawdy”, to nigdy nie została ona nakręcona, mimo zainteresowania Jamesa Camerona i wielu aktorów z oryginalnego filmu, w tym Arnolda Schwarzeneggera i Jamie Lee Curtis. Powodem były zamachy z 11 września, po których terroryzm przestał być tematem do żartów, oraz wybór Schwarzeneggera na gubernatora Kalifornii.
- Podczas tańca finałowego tango Jamie Lee Curtis ześlizgnęła się i w pewnym momencie musiała oprzeć ręką o podłogę – po prostu dlatego, że była już zmęczona (nie było to pierwsze ujęcie). Początkowo aktorka zdenerwowała się, że podczas ostatecznego montażu James Cameron zostawił w filmie właśnie to ujęcie, ale później zrozumiała, że pasuje ono idealnie do charakteru jej bohaterki.
- Kręcenie epizodu (w posiadłości), od którego rozpoczyna się film, było trudne. Kręcono go w nocy w temperaturze poniżej zera, a w samej posiadłości nie było ogrzewania. Kobiety podczas kręcenia marzły, ponieważ poza wieczorowymi sukienkami nie miały na sobie niczego, a do przebierania musiały chodzić praktycznie na zewnątrz. Ogrzewanie namiotów odbywało się za pomocą lamp naftowych, jedna z lamp zapłonęła i komuś z ekipy zapaliła się suknia. Aktorom statystom dopłacono po 50 dolarów za kręcenie w zimnie. Chłód przeszkadzał również w kręceniu sceny ucieczki głównego bohatera, w której występuje Arnold Schwarzenegger. Samochody i sprzęt ślizgały się po powierzchni, więc kręcenie na zboczu góry nie było proste. Według reżysera Jamesa Camerona udało się nakręcić tylko 10% tego, co zamierzał w tym epizodzie.
- Muzyka, do której tańczą bohaterowie Schwarzeneggera i Carrere'a to tango „Por Una Cabeza”. Dokładnie to samo tango rozbrzmiewało w „Zapachu kobiety” (1992).
- Tom Arnold nawet nie spodziewał się dostać się do obsady aktorskiej filmu, a na przesłuchanie poszedł głównie po to, żeby na własne oczy zobaczyć Jamesa Camerona. Zagrał kilka scen razem ze Schwarzeneggerem, Cameron natychmiast zauważył instynktowną chemię między Schwarzeneggerem i Arnoldem i zatrudnił Arnolda do filmu. Kierownictwo wytwórni 20th Century Fox próbowało zaprotestować – głównie z powodu sytuacji z Rosanną Barr, ale Cameron naciskał i ostatecznie ustąpili. Kiedy wieść o tym dotarła do Arnolda, był szczerze wdzięczny Cameronowi za ten gest, a z czasem stał się bliskim przyjacielem zarówno Camerona, jak i Schwarzeneggera.
- Początkowo w scenariuszu nie przewidziano, aby Spencer Trilby, w interpretacji Charltona Hestona, nosił na oku opaskę. Po prostu pierwszego dnia zdjęciowego przyszedł na plan z podbitym okiem i dział rekwizytów musiał jakoś sobie z tym poradzić. Poza tym, to on nalegał, aby jego postaci nadano nazwisko Trilby (sam uwielbia nosić trilby – to rodzaj miękkiego męskiego kapelusza z niewielkimi polami wygiętymi ku górze).
- Zdjęcia zajęły tak dużo czasu, że prace nad filmem znacznie odbiegły od harmonogramu. Aktorka Tia Carrere miała kontrakt na siedem tygodni zdjęciowych, ale skończyło się na tym, że kręciła przez 7 miesięcy (jej honorarium wzrosło odpowiednio). Bill Paxton podczas przerw w zdjęciach zdążył wystąpić w innym filmie (był to western Roberta Borisa „Frank i Jessie”). Jamesa Camerona wielokrotnie dręczyła Rosanna Barr – dzwoniła do niego z żądaniem, aby pozwolić jej byłemu mężowi Tomowi Arnoldowi wrócić do kręcenia serialu „Roseanne” (1988-2018).
- Nagrywanie epizodu (w rezydencji), którym rozpoczyna się film, było trudne. Zdjęcia kręcono w nocy przy temperaturach poniżej zera, a w samej rezydencji nie było ogrzewania. Kobiety podczas zdjęć marzły, ponieważ nie miały na sobie nic poza wieczorowymi sukniami, a przebierać musiały się praktycznie na ulicy. Namioty ogrzewano lampami naftowymi; jedna z lamp zapłonęła, przez co jednej z osób w statystach zapaliła się sukienka. Za pracę w zimnie statyści otrzymali dodatkowe 50 dolarów. Zimno utrudniało również zdjęcia sceny ucieczki głównego bohatera granego przez Arnolda Schwarzeneggera. Samochody i sprzęt ślizgały się po powierzchni, więc kręcenie na zboczach góry nie było łatwe. Według reżysera Jamesa Camerona udało się nakręcić zaledwie 10% tego, co zamierzał zawrzeć w tym epizodzie.
- Zdjęcia trwały tak długo, że praca nad filmem znacznie wykroczyła poza harmonogram. Aktorka Tia Carrere miała kontrakt na siedem tygodni zdjęć, ale ostatecznie kręciła przez 7 miesięcy (jej wynagrodzenie odpowiednio wzrosło). Bill Paxton w przerwach między zdjęciami zdążył wystąpić w innym filmie (był to western Roberta Borisa „Frank i Jesse”). James Cameron był wielokrotnie nękany przez Roseanne Barr – dzwoniła do niego z żądaniem, aby pozwolić jej byłemu mężowi, Tomowi Arnoldowi, wrócić do zdjęć w serialu „Roseanne” (1988-2018).
- Tom Arnold nawet nie liczył na dostanie się do obsady filmu, a na casting poszedł głównie po to, by na własne oczy zobaczyć Jamesa Camerona. Zagrał kilka scen wraz ze Schwarseneggerem; Cameron natychmiast zauważył instynktowną chemię między Schwarseneggerem a Arnoldem i zaangażował go do filmu. Kierownictwo wytwórni 20th Century Fox próbowało protestować – głównie ze względu na sytuację z Rosanną Barr – ale Cameron nacisnął i ustąpili. Gdy Arnold dowiedział się o tym, był szczerze wdzięczny Cameronowi, a w późniejszym czasie stał się bliskim przyjacielem zarówno Camerona, jak i Schwarseneggera.
- Liczba ciał w filmie wynosi 71.
- O rolę Helen ubiegały się Rosanna Arquette, Kim Basinger, Annette Bening, Joan Cusack, Gina Davis, Melanie Griffith, Madonna, Demi Moore, Sharon Stone, Michelle Pfeiffer, Debra Winger, Emma Thompson i Jennifer Jason Leigh.
- Początkowo na rolę Helen rozważano Jodi Foster, która była zainteresowana scenariuszem, ale zrezygnowała z powodu kolizji w harmonogramie. Wśród kandydatek wymieniano także Ellen DeGeneres (Cameron po przesłuchaniach uznał ją za „zbyt zabawną”), Isabellę Rossellini („zbyt włoską”) i Kirę Sedgwick (odmówiła udziału w projekcie, ponieważ uważała się za zbyt młodą do tej roli).
- Rząd USA udostępnił trzy szturmowce „Harrier” wraz z pilotami, co kosztowało filmowców 100 736 dolarów (lub 2 410 dolarów za godzinę). Reżyser James Cameron opowiadał, że najpierw sfilmował przelot szturmowców z helikoptera z głównym bohaterem, gdy piloci zachowywali dystans określony w instrukcjach. Następnie zapytał, czy mogliby wykonać dokładnie taki sam przelot, ale nieco bliżej helikoptera. Po krótkiej naradzie odpowiedzieli twierdząco i wykonali manewr. Wtedy Cameron zapytał, czy nie mogliby powtórzyć przelotu jeszcze raz, ale jeszcze bliżej, co tym razem wiązałoby się z naruszeniem zasad bezpieczeństwa (instrukcji). Piloci radzili się znacznie dłużej, ale ostatecznie ponownie wykonali przelot i to właśnie to trzecie ujęcie trafiło do filmu.
- Do zdjęć Arnolda Schwarzeneggera za sterami samolotu bojowego zbudowano pełnowymiarowy makiet szturmowca „Harrier”. Samolotem sterowano z dźwigu ustawionego na dachu budynku niedaleko, który później usunięto z kadru za pomocą technologii komputerowych (podobnie jak liny, na których samolot był zawieszony).
- Kiedy główny bohater grany przez Arnolda Schwarseneggera informuje kolegę, w którego wcielił się Tom Arnold, że jego żona (grana przez Jamie Lee Curtis) z kimś się spotyka, ten w odpowiedzi opowiada, że jego druga żona przy rozwodzie zabrała mu dosłownie wszystko, nawet foremki do lodu z zamrażarki. W tym epizodzie chodziło o rozwód samego Toma Arnolda z Rosanną Barr, który w tamtym czasie trwał. Twierdzono, że odchodząc, zabrała ona nawet tacki do kostek lodu z zamrażarki. Schwarsenegger przekazał to, co usłyszał, reżyserowi Jamesowi Cameronowi i dodał od siebie: „Trzeba być niezłą suką, żeby zabrać nawet foremki do lodu!”. Cameronowi ta kwestia się spodobała i wставиł ją do filmu.
- Na potrzeby scen z Arnoldem Schwarzeneggerem za sterami myśliwca zbudowano pełnowymiarowy makiet szturmowca „Harrier”. Maszyną sterowano za pomocą żurawia zamontowanego na dachu pobliskiego budynku, który później usunięto z kadru za pomocą technologii komputerowej (podobnie jak lin liny, na których zawieszony był samolot).
- Pierwotnie w scenariuszu nie przewidziano, aby Spencer Trilby w wykonaniu Charltona Hestona nosił opaskę na oku. Po prostu w pierwszym dniu zdjęć aktor pojawił się z siniakiem pod okiem i dział rekwizytów musiał jakoś wybrnąć z tej sytuacji. Ponadto to właśnie on uparł się, aby jego postać otrzymała nazwisko Trilby (sam uwielbia nosić trilby – rodzaj miękkiego męskiego kapelusza z niewielkimi, zadartymi do góry rondami).
- Trzy samoloty szturmowe „Harrier” wraz z pilotami udostępnił rząd USA, co kosztowało filmowców 100 736 dolarów (czyli 2 410 dolarów za godzinę). Reżyser James Cameron opowiadał, że początkowo nakręcił przelot samolotów z helikoptera z głównym bohaterem, kiedy piloci utrzymywali zadaną przez instrukcje odległość. Potem zapytał, czy mogliby wykonać dokładnie taki sam przelot, ale nieco bliżej helikoptera. Ci chwilę się naradzili, odpowiedzieli twierdząco i wykonali przelot. Wtedy Cameron zapytał, czy nie mogliby powtórzyć przelotu jeszcze raz, ale jeszcze bliżej, przy czym teraz musieliby złamać zasady bezpieczeństwa (instrukcje). Piloci naradzali się znacznie dłużej, ale ostatecznie ponownie wykonali przelot i to właśnie ten trzeci dublet znalazł się w filmie.
- Podczas kręcenia sceny jazdy konnej Arnold Schwarsenegger niemal zginął, gdy koń przestał słuchać poleceń. Aktor zaczął zsuwać się z siodła, a wszystko to działo się przy 9-metrowym urwisku. Zauważył to jeden z kaskaderów i w odpowiednim momencie odciągnął konia z aktorem od krawędzi.
- Aby nakręcić dwie krótkie sceny tanga, aktorzy Arnold Schwarzenegger, Tia Carrere i Jamie Lee Curtis musieli trenować przez około pół roku.
- Kiedy Harry i Helen Tasker uciekają przed Samirem, Helen mówi: „Wyszłam za mąż za Rambo”. Reżyser James Cameron pomagał w pisaniu scenariusza do filmu „Rambo 2” (1985).
Podobne filmy
8.5/10
8/10
8/10
7.9/10
7.8/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
7.6/10
7.6/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
