Testament gangstera

Name: Testament gangstera
Genre: Komedia, Kryminał
Released: 1963-11-27
Duration: 1 h 51 min
Rating: 7.6
Cast: Lino Ventura, Bernard Blier, Francis Blanche, Claude Rich, Pierre Bertin

Les Tontons flingueurs (1963)

Chronometraż: 1:51 (111 min)

7.6/10
8 333

—
brak ocen

7.7/10
569

7.7/10
7199

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 4

Zdjęcie 14

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Testament gangstera — Les tontons flingueurs sur France 2

0:25

Zdjęcie 14

Data premiery

1963-11-27

Kraj

Francja, Niemcy, Włochy

Produkcja

Gaumont, Corona Filmproduktion, Ultra Film - Sicila Cinematografica

Genre

Komedia, Kryminał

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Georges Lautner

Aktorzy

Lino Ventura, Bernard Blier, Francis Blanche, Claude Rich, Pierre Bertin, Jean Lefebvre, Sabine Sinjen, Robert Dalban, Horst Frank, Venantino Venantini
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Michel Audiard

Producent

Alain Poiré, Robert Sussfeld, Irénée Leriche

Operator

Maurice Fellous

Kompozytor

Michel Magne

Artysta

Casting

Instalacja

Michelle David
Cały zespół (13)

Krótki opis

„Meksykanin” będąc na łożu śmierci każe przyrzec swojemu przyjacielowi z dzieciństwa, Fernandowi Nadin, że będzie on strzegł jego interesów i że zaopiekuje się jego córką Patricią. Fernand odkrywa, że znalazł się na czele szemranego przedsięwzięcia, które chcą sobie na powrót przywłaszczyć dawni szefowie. Le Fernandowi, eskortowanemu przez dziwnego adwokata i ochroniarza, udaje się narzucić własne zasady. Piękna Patricia tymczasem dostarczy mu sporo niespodzianek!

Co pozostało za kulisami

W scenie walki z bohaterem Lino Ventury filmowano aktora i kaskadera Henriego Cogana, który kilka lat wcześniej w podobnych okolicznościach silnym uderzeniem przypadkowo złamał Venturze nogę. Podczas zdjęć do tego filmu Ventura z całej siły uderzył Cogana w twarz, mówiąc: „To za tę nogę”.
Rola głównego bohatera była przeznaczona dla Jeana Gabina, znanego widzom m.in. z kryminalnego dramatu Jacques'a Becker'a „Nie ruszaj łupu” (1954) oraz kryminalnej komedii Jacques'a Bara „Zemsta naiwnych” (1961). Jednak w tamtym czasie Gabin miał napięte relacje ze scenarzystą Michelem Audiardem z powodu kryminalnego dramatu „Melodia z piwnicy” (Henri Verneuil, 1963), ponieważ Gabin uważał, że Audiard (który był jednym ze scenarzystów „Wujków gangsterów”) poświęcił zbyt dużo czasu ekranowego nie jemu, lecz Alainowi Delonowi. Dlatego Gabin odmówił udziału w filmie Georges'a Lotnera pod pretekstem tego, że reżyser dobrał ekipę filmową według własnego uznania (Gabin bardzo nie lubił pracować na planie z nieznajomymi). Zamiast tego Gabin wystąpił u Gilles'a Grangiera w dramacie detektywistycznym „Maigret i gangsterzy” (1963).
Rola głównego bohatera była przewidziana dla Jeana Gabina, znanego widzom m.in. z kryminalnego dramatu Jacques'a Becкера „Nie ruszaj łupu” (1954) oraz komedii kryminalnej Jacques'a Bara „Zemsta naiwnych” (1961). Jednak w tamtym czasie Gabin miał napięte relacje ze scenarzystą Michelem Audiardem z powodu dramatu kryminalnego „Melodia z piwnicy” (Henri Verneuil, 1963), gdyż Gabin uważał, że Audiard (który został również jednym ze scenarzystów „Wujków gangsterów”) poświęcił zbyt wiele czasu ekranowego nie jemu, lecz Alainowi Delonowi. W związku z tym Gabin odmówił występów u Georges'a Lotnera, argumentując to tym, że reżyser dobrał ekipę filmową według własnego uznania (Gabin bardzo nie lubił pracować na planie z nieznajomymi). Zamiast tego Gabin wystąpił u Gilles'a Grangiera w dramacie detektywistycznym „Maigret i gangsterzy” (1963).
Firma filmowa Gaumont nie wierzyła w sukces przyszłego filmu – jego tematyka była jak na tamte czasy zbyt mroczna jak na komedię, a w obsadzie nie było gwiazd pierwszej wielkości. Zdecydowano się na realizację filmu jedynie po to, aby nie naruszyć zobowiązań kontraktowych wobec reżysera Georges'a Lotnera i niektórych aktorów. W celu zminimalizowania ryzyka finansowego projekt uczyniono międzynarodowym, z udziałem filmowców z Włoch i RFN – właśnie dlatego w obsadzie znaleźli się Venantino Venantini z Włoch oraz Sabine Sinyen i Horst Frank reprezentujący RFN.
Do jednej z ról w filmie zaproszono Paula Meurisse'a, jednak odmówił on ze względu na problemy zdrowotne. Mimo to pojawił się na ekranie w scenie nawiązującej do filmów o agencie francuskich służb specjalnych o pseudonimie „Monokl”.
Roli Fernanda zaproponowano Lino Ventura, który się na nią zgodził, choć początkowo miał pewne wątpliwości wynikające z komediowej natury postaci, którą miał zagrać.
Kluczowym momentem filmu jest scena, w której starsi gangsterzy piją bimber w kuchni. Podczas rozmowy ujawniają swoje ukryte cechy charakteru. Scenarzysta Michel Audiard wątpił w konieczność tego epizodu, ale reżyser Georges Lautner nalegał na jego włączenie. Wyjaśnił, że scena ta nawiązuje do jego ulubionego dramatu kryminalnego Johna Hustona „Largo Reef” (1948), w którym starzy gangsterzy wspominają czasy prohibicji.