Ostatni seans filmowy
Kraj
Budżet
$1 300 000
Opłaty
$29 133 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Bob Rafelson, Stephen J. Friedman, Bert Schneider
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Ross Brown
Instalacja
Krótki opis
Dramat o rozstaju dróg, na którym każdy z nas się znalazł lub znajdzie się już niebawem. Akcja tego wspaniałego filmu rozgrywa się w malutkim miasteczku w Teksasie, pomiędzy dwoma konfliktami zbrojnymi - II wojną światową a konfliktem koreańskim. Sonny i Duane są najlepszymi przyjaciółmi i, jak to zwykle bywa, swój czas spędzają na zabawie, graniu w kosza, podrywaniu dziewczyn i chodzeniu do kina. Na jednym z takich seansów filmowych coś się kończy, dochodzą do wniosku, że w ich życiu kończy się pewien beztroski etap, a zaczyna dorosłe życie...
Co pozostało za kulisami
- Ellen Burstyn początkowo planowano w roli Genevieve (ostatecznie rola ta przypadła Eileen Brennan), ale kiedy spotkała się z reżyserem Peterem Bogdanovichem i przeszła próby do wszystkich trzech postaci, Bogdanovich zaproponował jej rolę Ruth, podczas gdy ona sama wolałaby grać Lois. Zaproponował jej, aby wszystko dokładnie przemyślała i przekazała mu swoją decyzję następnego dnia. Na tym się pożegnali, a następnego dnia oświadczyła, że nadal chce grać Lois, i reżyser zaakceptował jej decyzję. Ruth ostatecznie zagrała Cloris Leachman.
- Wybierając Archer City w Teksasie jako miejsce zdjęć, scenograf filmu Polly Platt i reżyser Peter Bogdanovich uznali, że najlepiej będzie nadać ogólnej atmosferze miasta bardziej przygnębiający charakter, a samemu miastu uczynić je mroczniejszym i bezbarwnym. Po pewnym czasie zastanawiania się, przedyskutowaniu i odrzuceniu kilku opcji (na przykład przemalowania budynków na blady szary kolor), Platt i Bogdanovich zapytali Orsona Wellesa, czy nie nakręcić filmu na taśmie czarno-białej. Ten natychmiast odpowiedział, że właśnie tak należy nakręcić ten film. Wells był wielkim wielbicielem kina czarno-białego, uważając, że brak koloru na ekranie sprawia, iż gra aktorska staje się bardziej ekspresyjna.
- Po nakręceniu sceny bójki między bohaterami Jeffa Bridgesa i Timothy’ego Bottomsa reżysera i scenarzystę Petera Bogdanovicha niemal zwolniono z powodu tego, że nie nakręcił tzw. kadru mistrzowskiego (sceny nakręconej od początku do końca, zwykle planem ogólnym, tak aby wszystkie zaangażowane postacie znajdowały się w polu widzenia). W jego obronie stanął producent.
- W 2007 roku Amerykański Instytut Filmowy umieścił „Ostatni seans” na 95. miejscu na liście Największych Filmów wszech czasów. Było to pierwsze pojawienie się tego filmu na tej liście.
- „Oscara” w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola męska” przyznano Benowi Johnsonowi. To nagroda „Oscara” przyznana za najkrótszy czas pojawienia się na ekranie – 9 minut i 54 sekundy.
- Ostatnią scenę z aktorką Cloris Leachman nakręcono za pierwszym podejściem, bez żadnych prób przed zdjęciami. Ona wspomniała o próbach, ale Peter Bogdanovich uznał, że próby tylko wszystko zepsują. Po nakręceniu tej sceny aktorka poinformowała Bogdanovicha, że jest gotowa na drugi dubel, w którym zagra lepiej. On odpowiedział, że lepiej już nie zagra i że właśnie zdobyła „Oscara”. Intuicja Bogdanovicha się nie pomyliła, Leachman rzeczywiście otrzymała „Oscara” w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola kobieca”.
- Peter Bogdanovich przerwał zdjęcia w związku ze śmiercią swojego ojca. Kiedy wrócił na plan, zaczął kręcić scenę pogrzebu Sama „Lwa”.
- Peter Bogdanovich przerwał zdjęcia z powodu śmierci swojego ojca. Kiedy powrócił na plan, rozpoczął pracę od sceny pogrzebu Sama „Lwa”.
- Cała muzyka w filmie (z wyjątkiem tej, która brzmi w napisach i jest wykonywana przez zespół na przyjęciu świątecznym) nie została dodana podczas montażu, ale brzmi w momencie kręcenia z radia, automatów muzycznych i odtwarzaczy domowych.
- Wybierając Archer City w Teksasie jako miejsce kręceń, scenograf filmu Polly Platt i reżyser Peter Bogdanovich zastanawiali się, co będzie lepsze – stworzyć ogólną atmosferę miasta bardziej ponurą, a samo miasto bardziej mroczne i bezbarwne. Po pewnym czasie łamiąc sobie głowę i omawiając i odrzucając kilka wariantów (na przykład przemalowanie budynków na wypłowiały szary kolor), Platt i Bogdanovich zapytali Orsona Wellesa, czy nie nakręcić filmu na czarno-białą taśmę. Ten natychmiast odpowiedział, że właśnie tak należy kręcić ten film. Welles był wielkim zwolennikiem czarno-białego kina, uważając, że brak koloru na ekranie sprawia, że gra aktorska jest bardziej wyrazista.
- Film został nakręcony na podstawie powieści Larry'ego McMurtry'ego o tym samym tytule.
- Ellen Burstyn początkowo planowano do roli Genevieve (ostatecznie rolę dostała Eileen Brennan), ale kiedy spotkała się z reżyserem Peterem Bogdanovichem i przeszła casting do ról wszystkich trzech bohaterek, Bogdanovich zaproponował jej rolę Ruth, podczas gdy ona wolałaby grać Lois. Poprosił ją, żeby to dobrze przemyślała i poinformowała go o swojej decyzji następnego dnia. Na tym się rozstali, a następnego dnia powiedziała, że wciąż chce grać Lois i reżyser przyjął jej decyzję. Ruth ostatecznie zagrała Cloris Leachman.
- Oscara w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola męska” otrzymał Ben Johnson. Jest to Oscar przyznany za najkrótszy czas ekranowy – 9 minut i 54 sekundy.
- Filmem, który bohaterowie oglądają podczas „ostatniego seansu”, jest western „Rzeka czerwona” Howarda Hawksa. Natomiast na początku filmu oglądają komedię „Ojciec panny młodej” Vincenta Minnelliego.
- Po nakręceniu sceny potyczki między bohaterami Jeffa Bridgesa i Timothy'ego Bottomsa, reżyser i scenarzysta Peter Bogdanovich o mało nie został zwolniony za to, że nie nakręcił tzw. ujęcia głównego (sceny sfilmowanej od początku do końca, zazwyczaj planem ogólnym, tak aby wszystkie zaangażowane postaci znajdowały się w polu widzenia). W jego obronie stanął producent.
- Film, który bohaterowie oglądają podczas „ostatniego seansu”, to western „Rzeka Czerwona” Howarda Hawksa. Na początku filmu oglądają komedię „Ojciec panny młodej” Vincenta Minnelli'ego.
- Sybil Sheperd zgodziła się wystąpić w filmie Petera Bogdanovicia pod warunkiem, że będzie mogła odmówić udziału w scenach nagości. Ostatecznie nie zrezygnowała z tych scen dopiero po rozmowie z innymi aktorkami występującymi w filmie (Cloris Leachman, Ellen Burstyn, Eileen Brennan), które jednogłośnie stwierdziły, że jej zdaniem powinna w nich zagrać.
- Sybil Shepherd zgodziła się zagrać u Petera Bogdanovicha pod warunkiem, że będzie mogła zrezygnować z udziału w scenach nagości. Nie zrezygnowała z tych scen, dopiero po rozmowie z innymi aktorkami zaangażowanymi w film (Cloris Leachman, Ellen Burstyn, Eileen Brennan), które jednogłośnie stwierdziły, że ich zdaniem powinna zagrać w tych scenach.
- Pełna wersja filmu ma długość 126 minut.
- Ostatnią w filmie scenę z bohaterką Cloris Leachman nakręcono z pierwszego dubla, bez żadnych wcześniejszych prób. Aktorka wspomniała o próbach, ale Peter Bogdanovich uznał, że tylko one mogłyby wszystko zepsuć. Po nakręceniu tej sceny aktorka poinformowała Bogdanovicia, że jest gotowa na drugi dubel, w którym zagra lepiej. Odpowiedział jej, że lepiej już nie zagra i że właśnie zdobyła Oscara. Intuicja Bogdanovicia nie zawiodła — Leachman rzeczywiście otrzymała Oscara w kategorii „najlepsza żeńska rola drugoplanowa”.
Podobne filmy
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8/10
8/10
8/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
