Miasto Żywej Śmierci

Paura nella città dei morti viventi (1980)
Chronometraż: 1:33 (93 min)
6.3/10
25 532

brak ocen
6.5/10
455
6.2/10
21000
Oceń film:
Data premiery
Kraj
Budżet
$400 000
Opłaty
$591 067
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Christopher George, Catriona MacColl, Carlo De Mejo, Giovanni Lombardo Radice, Janet Ågren, Antonella Interlenghi, Daniela Doria, Fabrizio Jovine, Luca Venantini, Michele Soavi
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Lucio Fulci, Robert E. Warner
Operator
Kompozytor
Artysta
Massimo Antonello Geleng
Casting
Instalacja
Vincenzo Tomassi, Edo Brizio, Edward Brizio
Cały zespół (18)

Krótki opis

Miasto Dunwitch zostało wybudowane w miejscu, w którym kiedyś było miasteczko Salem. Kiedy miejscowy proboszcz popełnia samobójstwo poprzez powieszenie bramy piekieł otwierają się w mieście. Umarli zaczynają ożywać i zabijać mieszkańców. Jedyną nadzieją na powstrzymanie armagedonu jest znalezienie grobowca księdza Thomasa i zniszczenie ciała. Trzeba dokonać tego jednak przed północą, a czasu jest coraz mniej...

Co pozostało za kulisami

  • Scenę, w której okno otwiera się, a do środka wlatuje setki larw, kręcono z użyciem dwóch wentylatorów i 10 kg prawdziwych larw.
  • Specjalistą od efektów specjalnych był Franco Rufini.
  • Początkowo zakładano, że Bob, w którego rolę wcielił się Giovanni Lombardo Radice, będzie garbem. Aktor jednak odmówił założenia sztucznego garbu i zamiast tego przedstawił postać z charakterystycznym chodem.
  • Podczas kręcenia sceny wiercenia w czaszce użyto modelu wiertła z tępym końcem, wykonanego ze specjalnego rodzaju „miękkiego” tworzywa sztucznego. Wiertło błyszczało dzięki napylaniu galwanicznemu. W środku wiertło było puste i w momencie widocznego wbijania się w skórę głowy, wypływała z niego sztuczna krew.
  • Do zdjęć, gdy kobieta wymiotuje własnymi wnętrznościami, użyto surowca z niedawno zabitego jagnięcia. Aktorka musiała przed każdym dublem wkładać go do ust i wypluwać. Surowiec wysychał co 10 minut i trzeba było go stale zanurzać w wodzie przed użyciem. Do zbliżeń ust wykorzystano atrapę z pompą.
  • Film został nakręcony w mieście Savannah w stanie Georgia.
  • Praktycznie wszystkie sceny cmentarza w mieście Dunwich kręcono na cmentarzu w mieście Midway w stanie Georgia. Cmentarz był już przepełniony w latach 60. XIX wieku, a wiele grobów na nim było oznaczonych jedynie drewnianymi krzyżami. Kiedy w 1864 roku przeszły tam wojska generała Williama Shermana, ogrodzony murem cmentarz wykorzystano jako zagrodę dla zwierząt. Kiedy zwierzęta zgłodniały, zjadły drewniane krzyże na większości grobów. Okazuje się więc, że kiedy w filmie zombie wydostaje się z ziemi, najprawdopodobniej rzeczywiście powstaje z czyjegoś grobu.
  • Kiedy film wszedł na ekrany w USA w 1983 roku, nosił tytuł „Twilight of the Dead”, czyli „Zmierzch żywych trupów”. Biorąc pod uwagę, że tytuł i plakaty wykazywały wyraźne podobieństwo do filmu grozy George’a A. Romero „Dawn of the Dead” (1978), firma „United Film Distribution Company” złożyła pozew przeciwko „Motion Picture Marketing”. Plakaty „Twilight of the Dead” zostały zmienione na „The Gates of Hell”, czyli „Bramy piekła”.
  • Podczas premierowego pokazu filmu większość widzów była w szoku, niektórzy zemdleli, inni wybiegli z sali kinowej.
  • Ujęcia filmowe przedstawiające akcję w Dunwich są przedstawione w ciemnoniebieskiej tonacji.
  • Film został nakręcony w mieście Savannah, stan Georgia.
  • Dunwich — wymyślone miejsce stworzone przez Howarda Phillipsa Lovecrafta.
  • Do scen, w których kobieta wymiotuje własnymi wnętrznościami, wykorzystano flaki świeżo ubitego jagnięcia. Aktorka przed każdym dublem musiała wkładać je do ust i wypluwać. Flaki wysychały co 10 minut, więc przed użyciem trzeba było je stale moczyć w wodzie. Do ujęć ust w zbliżeniu wykorzystano makietę wyposażoną w pompkę.
  • Podczas kręcenia panował upał przekraczający 40 stopni Celsjusza.
  • Do nakręcenia sceny, w której z oczu bohaterki płynie krew, używano tępych igieł do strzykawek, które zostały przyklejone do dolnej powieki aktorki i połączone z rurkami ukrytymi we włosach. Asystent za kadrem pompował przez te rurki krew.
  • W grze komputerowej FallOut 3 pojawia się wzmianka o Dunwich. Tak zwany budynek Dunwich, z którym związane były zjawiska mistyczne, a także w dodatku „Point Lookout” znajdowała się „Czarna Księga”, którą można było zniszczyć na ołtarzu, w podziemiach budynku Dunwich.
  • Początkowo planowano, aby Bob, grany przez Giovanniego Lombardo Radice, był garbaty. Aktor odmówił jednak założenia sztucznego garbu i zamiast tego wykreował postać o charakterystycznym sposobie chodzenia.
  • Kiedy film wszedł do kin w USA w 1983 roku, nosił tytuł „Twilight of the Dead” (Zmierzch umarłych). Biorąc pod uwagę, że tytuł i plakaty wykazywały wyraźne podobieństwo do horroru George'a A. Romero „Świt żywych trupów” (1978), firma „United Film Distribution Company” pozwała „Motion Picture Marketing”. Plakaty „Twilight of the Dead” zmieniono na „The Gates of Hell” (Bramy piekła).
  • Podczas kręcenia sceny wiercenia czaszki użyto tępej końcówki wiertła, wykonanej z rodzaju specyficznego, „miękkiego” tworzywa sztucznego. Wiertło błyszczało dzięki powłoce galwanicznej. Wewnątrz wiertło było puste i w momencie widocznego wbijania się w skórę głowy, wypływała z niego sztuczna krew.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.