Doktor Dolittle
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$17 000 000
Opłaty
$9 000 000
Reżyser
Aktorzy
Rex Harrison, Samantha Eggar, Anthony Newley, Richard Attenborough, Peter Bull, Muriel Landers, William Dix, Geoffrey Holder, Portia Nelson, Norma Varden
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Arthur P. Jacobs
Operator
Kompozytor
Leslie Bricusse
Artysta
Casting
Instalacja
Samuel E. Beetley, Marjorie Fowler
Cały zespół (22)
Cały zespół (22)
Krótki opis
Dr John Dolittle jest weterynarzem, który posiadł dar porozumiewania się ze zwierzętami w 849 różnych językach. Marzy o odnalezieniu legendarnego różowego ślimaka morskiego. By zdobyć pieniądze na wyprawę, pracuje w cyrku. Trafia tam foka, która bardzo tęskni za swoim mężem. Doktor przebiera zwierzę w kobiece suknie i wynosi z cyrku. Jest podejrzewany o morderstwo. Co prawda dowodzi niewinności, lecz gdy upiera się, że zna mowę zwierząt, sędziowie umieszczają go w szpitalu. Uwolniony przez przyjaciół wyrusza na poszukiwanie ślimaka.
Co pozostało za kulisami
- Nikt nie spodziewał się problemów z kręceniem kaczek na stawie, dopóki ptaki, posadzone na wodzie, nie zaczęły tonąć. Okazało się, że zdjęcia odbywały się w sezonie, kiedy kaczki są pozbawione specjalnego smaru na piórach, który pozwala im utrzymywać się na wodzie.
- Film spotkał się z miażdżącymi recenzjami krytyków, a wiadomość o jego nominacji do Oscara w kategorii „najlepszy film” wywołała niemały skandal. Anthony Holden twierdzi w książce z 1994 roku „Za kulisami Oscara”, że stało się tak, ponieważ wytwórnia filmowa nie żałowała pieniędzy na zabieganie o członków Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej. W rezultacie film został rzeczywiście nominowany do nagrody w 9 kategoriach, w tym „najlepszy film”.
- Prosiaka, który grał w filmie, kilkakrotnie trzeba było zamieniać na innego, ponieważ prosięta bardzo szybko rosną.
- Wiewiórki zaangażowane w film zniszczyły (obgryzły) niektóre elementy scenografii. Na ich naprawę i wymianę wydano kilka tysięcy dolarów.
- Konieczność przerywania kręcenia sceny, w której Rex Harrison (1908-1990) śpiewa na polu wśród owiec, powtarzała się kilkukrotnie, aby spryskać aktora repelentem na owady. Co więcej, kilka owiec postanowiło na niego pomóczyć, co również nie sprzyjało procesowi filmowemu.
- W przerwie między zdjęciami kozioł opuścił plan i zjadł reżyserską kopię scenariusza.
- Różowy ślimak morski to 8-tonowy agregat wart 65 000 dolarów.
- W Kalifornii wyszkolono setki zwierząt do zdjęć w filmie, jednak ich przyjazd do Wielkiej Brytanii został zakazany ze względu na specyficzne przepisy prawa tego kraju. Nowe zwierzęta musiały zostać wytresowane na miejscu, co kosztowało niemałą sumę.
- Podczas zdjęć w ciepłe pory roku aktorzy i ekipa techniczna bardzo cierpieli z powodu ugryzień owadów wysysających krew. Często rany po ugryzieniach zaczynały się ropnieć. Anthony Newley i William Dix zachorowali na grypę.
- W filmie wykorzystano ponad 1200 zwierząt, w tym psy, świnie, ptaki, a nawet żyrafy. Jedna z żyraf zmarła na planie filmowym.
- Utrzymanie zwierząt kosztowało średnio 750 dolarów tygodniowo.
- Scenograf Stuart A. Reiss wspominał później, że plany filmowe w Kalifornii trzeba było urządzać na pochyłym terenie, aby w razie potrzeby spłukiwać z wężów produkty przemiany materii zwierząt. Ponadto, z tego samego celu na planach filmowych stale dyżurowali robotnicy z długimi szczotkami. Wszystkie dekoracje, w tym nawet ściany, trzeba było tworzyć w dwóch egzemplarzach, ponieważ każdy ich element w każdej chwili mogło uszkodzić duże zwierzę. Na planach filmowych unosił się niewyobrażalny zapach – od odchodów zwierzęcych i detergentu. Ptaki zwykle przywiązywano za łapkę do żerdzi, ale niektóre z nich od czasu do czasu wydostawały się na wolność i nieustannie zaplątywały w rozciągniętą u góry siatkę.
- Film stał się częścią ambitnych planów 20th Century Fox, aby powtórzyć sukces musicalu „Dźwięki muzyki” (Robert Wise, 1965) filmami „Gwiazda!” (Robert Wise, 1968), „Doktor Dolittle” i „Hallo, Dolly!” (Gene Kelly, 1969). Wszystkie filmy wyszły na fali szeroko zakrojonej kampanii reklamowej i mimo to okazały się zaskakująco stratne. Firma straciła ogromne pieniądze. Kilku wysokich rangą pracowników straciło pracę, a sama 20th Century Fox znalazła się w tak trudnej sytuacji finansowej, że przez cały rok 1970 wydała tylko jeden film.
- Producenci uważali, że Rex Harrison w wieku 58 lat jest zbyt stary do roli Dolittle'a, jednak liczyli, że samo jego nazwisko pomoże filmowi powtórzyć sukces dramatycznego musicalu „Prywatna wojna majora Forsy” (George Cukor, 1964).
- Według scenariusza wiewiórka miała przez kilka sekund siedzieć obok papugi, żeby Dolittle zdążył zaśpiewać jej kilka wersów. Początkowo próbowano przywiązać jej łapki do żerdzi, ale to nie zadziałało. Jeden z producentów ostatecznie znalazł weterynarza, który podał zwierzątku środek uspokajający przed wieczornymi zdjęciami. Z przepłukanej piórkowej pisanki wiewiórkę kropelka po kropelce karmiono dżinem, aż się „rozluźniła”. Jak później opowiadał Rex Harrison: „... wiewiórka zdołała usiedzieć nieruchomo przez kilka sekund, kiwając głową i kołysząc się, .. a potem po prostu zemdlała”.
- Podobnie jak film „Camelot” Joshuy Logana, który wyszedł na ekrany kilka miesięcy wcześniej, film „Doktor Dolittle” jest oskarżany o „zabicie” gatunku musicali dla rodzinnej publiczności.
- Obraz stał się częścią ambitnych planów wytwórni 20th Century Fox, która chciała powtórzyć sukces musicalu „Ksążyc” (Robert Wise, 1965) filmami „Star!” (Robert Wise, 1968), „Doktor Dolittle” oraz „Hello, Dolly!” (Gene Kelly, 1969). Wszystkie te produkcje zadebiutowały w ramach szeroko zakrojonej kampanii promocyjnej, a mimo to okazały się zaskakująco stratne. Firma straciła ogromne pieniądze. Kilku wysokich rangą pracowników straciło pracę, a sama 20th Century Fox znalazła się w tak trudnej sytuacji finansowej, że przez cały 1970 rok wydała tylko jeden film.
- Zdjęcia do sceny, w której Rex Harrison (1908–1990) śpiewa na polu wśród owiec, trzeba było kilkakrotnie przerywać, aby spryskać aktora repelentem na owady. Co więcej, kilka owiec postanowiło na niego nasikać, co również nie sprzyjało procesowi filmowemu.
- Producenci uważali, że 58-letni Rex Harrison jest zbyt stary do roli Doulittle'a, jednak mieli nadzieję, że samo jego nazwisko pomoże filmowi powtórzyć sukces dramatycznego musicalu „Moja piękna lady” (George Cukor, 1964).
- Zgodnie ze scenariuszem wiewiórka miała przez kilka sekund siedzieć obok papugi, aby Doulittle zdążył zaśpiewać jej kilka wersów. Początkowo próbowano przywiązać jej łapki do żerdki, ale to nie zadziałało. Jeden z producentów znalazł w końcu weterynarza, który przed wieczornymi zdjęciami podał zwierzątku środek uspokajający. Z wypłukanego pióra wiecznego po kropelce poili wiewiórkę ginem, aż ta „odleciała”. Jak później opowiadał Rex Harrison: „...wiewiórka zdołała siedzieć nieruchomo przez kilka sekund, szturchając nosem i kołysząc się, ... a potem po prostu padła».
- Praca nad filmem trwała 4 lata.
- Podczas zdjęć w ciepłych miesiącach aktorzy i ekipa techniczna bardzo cierpieli z powodu ukąszeń owadów. Często rany po ukąszeniach zaczynały ropieć. Anthony Newley i William Dix rozchorowali się na grypę.
- Wraz z filmem „Camelot” Joshuy Logana, który ukazał się kilka miesięcy wcześniej, film „Doktor Dolittle” jest oskarżany o to, że „zabił” gatunek musicali przeznaczonych dla całej rodziny.
- Scenograf Stuart A. Reiss wspominał później, że plan filmowy w Kalifornii musiał zostać zlokalizowany na nachylonym terenie, aby w razie potrzeby móc spłukiwać odchody zwierząt za pomocą węża. Ponadto, w tym samym celu, na planie stale dyżurowali pracownicy z długimi szczotkami. Wszystkie dekoracje, w tym nawet ściany, musiały być tworzone w dwóch egzemplarzach, ponieważ każdy ich element mógł w każdej chwili zostać zniszczony przez duże zwierzę. Na planie panował nieznośny zapach – mieszanka odchodów zwierzęcych i detergentów. Ptaki zazwyczaj przywiązywano za nóżkę do żerdzi, jednak niektóre z nich od czasu do czasu wyrywały się na wolność i niezmiennie zaplątywały w rozciągniętą u góry siatkę.
Podobne filmy
8.2/10
8.2/10
8.1/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
