Podwójne życie Weroniki

La Double Vie de Véronique (1991)
Chronometraż: 1:38 (98 min)
7.6/10
67 923

brak ocen
7.5/10
910
7.6/10
57000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$0
Opłaty
$2 002 966
Witryna internetowa
Aktorzy
Irène Jacob, Halina Gryglaszewska, Philippe Volter, Guillaume de Tonquédec, Kalina Jędrusik, Aleksander Bardini, Władysław Kowalski, Jerzy Gudejko, Janusz Sterninski, Sandrine Dumas
Wszyscy aktorzy i role (10)
Producent
Leonardo De La Fuente
Kompozytor
Artysta
Patrice Mercier
Casting
Margot Capelier, Caroline Castelain

Krótki opis

„Jedna z najbardziej tajemniczych opowieści w dorobku polskich filmowców. Łączy rzeczywistość z fantazją, prozę życia z poezją, to, co zwyczajne, z tym, co niewytłumaczalne.” 23 listopada 1966 roku przychodzą na świat dwie identyczne dziewczynki - jedna w Polsce, druga we Francji. Choć dzielą je tysiące kilometrów przez całe późniejsze życie czują ze sobą dziwną więź pomimo, że nigdy tak naprawdę się ze sobą nie spotkały. Są do siebie podobne jak dwie krople wody, obie mają problemy zdrowotne, obie kochają muzykę i obie mają takie same imię; Weronika i Veronique (w obydwu rolach – Irene Jacob). W pewnym momencie swego życia Weronika decyduje poświęcić się pracy artystycznej, którą raptownie przerywa śmierć. Veronique podświadomie odczuwa stratę kogoś bardzo bliskiego… W niewytłumaczalny, mistyczny sposób wyciąga wnioski z wydarzeń, które miały miejsce w Polsce. Wybiera miłość zamiast pasji. „To opowieść o życiu, które kończy się, aby znaleźć dalszy ciąg w innym ciele i duszy".

Co pozostało za kulisami

  • Początkowo Krzysztof Kieślowski chciał zobaczyć w roli Weroniki amerykańską aktorkę Andie MacDowell, a w roli Aleksandra Fabbrego – włoskiego reżysera Nanniego Morettiego.
  • Rola Weroniki była oferowana również rosyjskiej aktorce Natalii Negodzie, która jednak nie znała języka francuskiego.
  • Rola Veroniki została zaoferowana również aktorce Juliette Binoche, która później otrzymała główną rolę w filmie Krzysztofa Kieślowskiego „Trzy kolory: Niebieski”, a także epizody w filmach „Trzy kolory: Biały” i „Trzy kolory: Czerwony”.
  • Trudności finansowe uniemożliwiły Kesiolowskiemu zrealizowanie w tym filmie postmodernistycznego triku z kilkoma wariantami zakończenia, które różniłyby się w zależności od kina, akcentując nieskończoną rozgałęzioność drzewa losu. W jednym kinie film miał zakończyć się sceną, która w ostatecznej wersji stała się przedostatnią: kukielnik opowiada Weronice historię o dwóch tajemniczo połączonych życiach, w jednej z których ona rozpoznaje własną. Przy innym scenariuszu Weronika ponownie udawałaby się do Krakowa, przypadkowo wpadając w oczy młodej piosenkarce, która była do niej podobna, jak i do polskiej Weroniki, rozszerzając w ten sposób motyw sobowtóra do „potrójności” i sugerując jego potencjalną wielowarstwowość.
  • Pierwotnie Krzysztof Kieślowski chciał obsadzić w roli Veronique amerykańską aktorkę Andie MacDowell, a w roli Alessandro Fabri włoskiego reżysera Nanni Morettiego.
  • Rola Veronique była proponowana również aktorce Juliette Binoche, która później otrzymała główną rolę w filmie Krzysztofa Kieślowskiego „Trzy kolory: Niebieski”, a także wystąpiła w epizodach w filmach „Trzy kolory: Biały” i „Trzy kolory: Czerwony”.
  • Roli Veronique Kieślowski proponował rosyjskiej aktorce Natalii Negodzie, jednak nie znała ona języka francuskiego.
  • Trudności finansowe nie pozwoliły Kieślowskiemu zrealizować w tym filmie postmodernistycznego zabiegu z kilkoma wariantami zakończenia, które różniłyby się w zależności od kina, podkreślając nieskończoną rozgałęzienie drzewa przeznaczenia. W jednym kinie film miał kończyć się sceną, która w wersji ostatecznej stała się przedostatnią: lalkarz opowiada Veronique historię o dwóch tajemniczo powiązanych życiach, w jednym z których rozpoznaje ona własne. W innym wariancie Veronique ponownie udałaby się do Krakowa, gdzie przypadkiem dostrzegłaby młodą piosenkarkę, przypominającą z wyglądu zarówno ją, jak i polską Veronique, rozszerzając tym samym motyw sobowtóra do poziomu „trójpodbliźniania” i sugerując potencjalną wielowarstwowość tej koncepcji.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.