Marty

Name: Marty
Genre: Dramat, Romans
Released: 1955-04-11
Duration: 1 h 30 min
Rating: 7.5
Cast: Ernest Borgnin, Betsy Blair, Esther Minciotti, Augusta Ciolli, Joe Mantell

Marty (1955)

Chronometraż: 1:30 (90 min)

7.5/10
464

—
brak ocen

7.5/10
464

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 13

Zdjęcie 26

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Marty — Marty (1955) Original Trailer [FHD]

3:00

Zdjęcie 26

Data premiery

1955-04-11

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

United Artists, Hecht-Lancaster Productions

Genre

Dramat, Romans

Budżet

$343 000

Opłaty

$3 000 000

Witryna internetowa

Reżyser

Delbert Mann

Aktorzy

Ernest Borgnin, Betsy Blair, Esther Minciotti, Augusta Ciolli, Joe Mantell, Karen Steele, Jerry Paris, James Bell, John Beradino, Charles Cane
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Burt Lancaster, Harold Hecht

Operator

Joseph LaShelle

Kompozytor

Roy Webb

Artysta

Casting

Instalacja

Cały zespół (20)

Krótki opis

Marty (Ernest Borgnine) to niezbyt urodziwy 34-latek pracujący w sklepie rzeźnickim. Pomimo, że obdarzony jest wielkim uczuciem ze strony owdowiałej matki (Esther Minciotti) oraz posiada grono przyjaciół, z którymi spędza wieczory, czuje się samotny i przytłoczony swoimi kompleksami. Bliscy nieustannie sugerują, że najwyższa pora zacząć myśleć o małżeństwie. Jednak Marty wciąż nie może spotkać swojej wymarzonej kandydatki. Na jednej z potańcówek poznaje równie nieśmiałą, skromną i niczym się nie wyróżniającą nauczycielkę Clarę Snyder (Betsy Blair).

Co pozostało za kulisami

Scenarzysta Paddy Chayefsky (1923-1981) postanowił napisać scenariusz, kiedy na wejściu do sali tanecznej w hotelu Abbey w Nowym Jorku natknął się na ogłoszenie: „Dziewczyny, które są zapraszane przez mężczyzn, pamiętajcie, że mężczyznom też bywa boleśnie”.
Aktorce Betsy Blair, która grała Clarę (prawdziwe imię – Elizabeth Winifred Boger, 1923-2009), z trudem dano pozwolenie na kręcenie w filmie, ponieważ znajdowała się na czarnej liście Hollywood. Jednak jej ówczesny mąż Gene Kelly (1912-1996) dosłownie zmusił firmy Hecht-Lancaster Productions i United Artists do obsadzenia Blair w roli, grożąc, że w przeciwnym razie nie weźmie udziału ani jako reżyser, ani jako aktor w żadnym projekcie tych firm.
Historycy kinematografii twierdzą, że premierą tego filmu na ekranach udowodniono sukces na amerykańskim rynku filmowym niskobudżetowego kina niezależnego i przyczyniło się to do promocji tego rodzaju kina w Stanach Zjednoczonych. W kierownictwie amerykańskich studiów od dawna wiedziono, że takie kino odnosi sukces w Europie, ale wątpiono, że osiągnie taki sam sukces na amerykańskim rynku. Sukces kasowy filmu „Marty” i jego uznanie przez krytyków pokazały, że niskobudżetowe kino z mało znaną obsadą produkcji amerykańskiej może konkurować z europejskim kinem artystycznym również na poziomie artystycznym. Film ten umocnił reputację United Artists jako schronienia dla zuchwałych niezależnych producentów, a konkurujące z United Artists firmy MGM i 20th Century Fox również zajęły się wydawaniem tego rodzaju filmów.
Rod Steiger (1925-2002), który grał Marty’ego w przedstawieniach telewizyjnych, opowiadał, że zrezygnował z roli w filmie, ponieważ był związany wieloletnią umową z firmą Hecht-Lancaster Productions. Z drugiej strony, producenci Harold Hecht (1907-1985) i Burt Lancaster (1913-1994) nie chcieli zatrudniać Steigera, twierdząc, że widzowie raczej nie zapłacą, aby zobaczyć aktora, którego już widzieli w domu w telewizji za darmo.
Reżyser Delbert Mann (1920-2007) nie miał pojęcia, kogo obsadzić w roli głównego bohatera i zapytał o radę swojego przyjaciela, również reżysera Roberta Aldricha (1918-1983), który natychmiast zaproponował Ernesta Borgnine’a (1917-2012). Mann początkowo odniósł się sceptycznie do tej propozycji, ale Aldrichowi udało się go przekonać.
Jedyny przypadek w historii kinematografii, kiedy producenci filmu wydali na promocję filmu (400 000 dolarów) więcej niż na jego produkcję (343 000 dolarów).