Orka. Wieloryb zabójca

Name: Orka. Wieloryb zabójca
Genre: Przygodowy, Horror, Thriller
Released: 1977-07-22
Duration: 1 h 32 min
Rating: 6.7
Cast: Ryszard Harris, Szarlota Rempling, Will Sampson, Bo Derek, Keenan Wynn

Orca (1977)

Chronometraż: 1:32 (92 min)

6.7/10
32 039

—
brak ocen

6.2/10
478

5.8/10
15000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 6

Zdjęcie 37

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Orka. Wieloryb zabójca — Orca (1977) - Official Trailer (HD)

2:37

Zdjęcie 37

Data premiery

1977-07-22

Kraj

Stany Zjednoczone, Kanada, Włochy, Holandia

Produkcja

Paramount, Famous Films Productions, Dino de Laurentiis Cinematografica, Famous Players, Famous Films

Genre

Przygodowy, Horror, Thriller

Budżet

$17 500 000

Opłaty

$14 717 854

Witryna internetowa

Reżyser

Michael Anderson

Aktorzy

Ryszard Harris, Szarlota Rempling, Will Sampson, Bo Derek, Keenan Wynn, Robert Carradine, Scott Walker, Peter Hooten, Wayne Heffley, Vincent Gentile
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Luciano Vincenzoni, Dino De Laurentiis

Operator

Ted Moore

Kompozytor

Ennio Morricone

Artysta

Mario Garbuglia

Casting

Instalacja

John Bloom, Ralph E. Winters, Marion Rothman
Cały zespół (39)

Krótki opis

Doświadczony wielorybnik, kapitan Nolan, postanawia złapać orkę i dostarczyć ją do oceanarium. Podczas próby schwytania zwierzęcia dochodzi do tragedii. Nolan, nie zważając na ostrzeżenia profesor Rachel Bedford, zabija ciężarną samicę. Ranny samiec ucieka i niebawem w małym porcie w Nowej Funlandii ogromne zwierze atakuje kutry i ludzi, wywołując grozę w miasteczku. Nolan domyśla się, że osamotnione zwierzę szuka zemsty na zabójcach. Pewnego dnia kapitan samotnie wyrusza na spotkanie z pokrzywdzoną orką.

Co pozostało za kulisami

Aktywiści ruchu na rzecz praw zwierząt zablokowali ciężarówki dostarczające animatroniczne wieloryby na plan filmowy, myśląc, że w nich znajdują się prawdziwe wieloryby.
Debiutancki film teatralny aktorki Bo Derek.
W filmie wystąpiły dwie gwiazdy kina, symbole seksu – Bo Derek i Charlotte Rampling.
To był jedyny film napisany przez Luciano Vincenzoniego.
W 1982 roku zorganizowano szeroką dystrybucję filmu w ZSRR, podczas której obejrzało go 33 miliony widzów.
Oryginalny tytuł filmu „Orca” to łacińska nazwa orki (Orcinus orca).
Do realizacji filmu wykorzystano wytresowane orki z oceanarium w San Francisco, których udział nadał filmowi wyjątkową widowiskowość. Jednak oprócz tego stworzono modele zwierząt z gumy syntetycznej, które wyglądały tak naturalnie, że obrońcy przyrody początkowo próbowali przeszkodzić w transporcie pojazdów przewożących atrapy. Rekin, który pojawił się na początku filmu, został złapany przez znanego rybaka Rona Taylora.
Zdjęcia realizowano na Nowej Fundlandii w trakcie sezonu rybackiego. Sceny w najdalej na północ wysuniętych wodach Labradoru kręcono w specjalnie przygotowanych plenerach na Malcie.
Richard Harris, który w momencie kręcenia filmu miał czterdzieści sześć lat, sam wykonywał kaskaderskie sztuczki.
Słowo „Orca” pochodzi z klasycznej łaciny, terminu zoologicznego „Orca orcinus” (jak wskazano w filmie), a dokładniej nazywa się „Orcinus orca”. Fraza „Orca orcinus”, według filmu, tłumaczy się na język angielski jako „przynoszący śmierć”.
Film został wydany w tym samym roku, w którym opublikowano powieść, na podstawie której został nakręcony.
Pod koniec filmu, choć nie jest to widoczne, wieloryb faktycznie umiera, dryfując pod arktycznym lodem.
Oryginalny tytuł to „Orka, zabójczy wieloryb”.
Źródłem tej historii jest powieść Arthura Herzoga „Śmierć wśród gór lodowych” („Orca”), wydana po raz pierwszy w 1977 roku.
Richard Harris zrezygnował z możliwości współpracy z Ingmarem Bergmanem przy „Jajku wężowym” (1977), aby zrealizować ten film. Był to krok, którego później żałował.
„Orca” (czyli orka, oryginalny tytuł filmu) – tak nazywał się szkuner, który ścigał rekin w filmie „Szczęki” z 1975 roku.
Jest to jeden z cyklu filmów z lat 70. i 80. XX wieku, które powstały po kasowym sukcesie „Szczęk” (1975). Do filmów należą trzy kontynuacje filmu: „Szczęki 2” (1978), „Szczęki 3” (1983) i „Szczęki 4: Zemsta” (1987), a także „Śmierć wśród gór lodowych” (1977), „Piranie” (1978), „Macki” (1977), „Ryba-morderca” (1979), „Barakuda” (1978), „Rekin tygrysi” (1977), „Krwawa plaża” (1980), „Piranie 2: Tarło” (1981), „Ostatni rekin” (1981), „Z głębin” (1979), „Stwory z otchłani” (1980), „Wyspa ludzi-ryb” (1979), „Rekin-potwór” (1984) i „Mako: Szczęki śmierci” (1976).
Chociaż był to pierwszy film z udziałem Bo Derek, jej prawdziwy debiut miał miejsce w filmie „Fantazja” (1981), który został nakręcony w 1973 roku, ale nie został wydany aż do 1981 roku.
Pierwowzorem tej historii jest powieść Arthura Herzogga „Śmierć wśród gór lodowych” („Orca”), wydana po raz pierwszy w 1977 roku.
Kinowy debiut aktorski Bo Derek.
Richard Harris zrezygnował z możliwości współpracy z Ingmarem Bergmanem przy filmie „Jajo węża” (1977), aby wystąpić w tej produkcji. Był to krok, którego żałował wiele lat później.
„Orca” (czyli orka, oryginalny tytuł filmu) — tak nazywała się szkuner, na którym ścigano rekina w filmie „Szczęki” z 1975 roku.
Jeden z cyklu filmów z lat 70. i 80., które powstały po sukcesie kasowym „Szczęk” (1975). Do tych filmów należą trzy kontynuacje: „Szczęki 2” (1978), „Szczęki 3” (1983) oraz „Szczęki 4: Zemsta” (1987), a także „Śmierć wśród gór lodowych” (1977), „Piranie” (1978), „Macki” (1977), „Zabójcza ryba” (1979), „Barracuda” (1978), „Rekin tygrysi” (1977), „Krwawa plaża” (1980), „Piranie 2” (1981), „Ostatni rekin” (1981), „Z głębin” (1979), „Potwory z otchłani” (1980), „Wyspa ludzi-ryb” (1979), „Rekin-potwór” (1984) oraz „Mako: Szczęki śmierci” (1976).
W filmie wystąpiły dwa sekssymbole kina — Bo Derek i Charlotte Rampling.
Był to jedyny film napisany przez Luciano Vincenzoni.
Richard Harris, który w czasie zdjęć miał czterdzieści sześć lat, sam wykonywał wszystkie kaskaderskie ewolucje.
Choć był to pierwszy wydany film z udziałem Bo Derek, jej prawdziwy debiut miał miejsce w „Fantazji” (1981), która została nakręcona w 1973 roku, ale nie została wydana aż do 1981 roku.