Backbeat

Name: Backbeat
Genre: Dramat, Muzyczny
Released: 1994-04-01
Duration: 1 h 40 min
Rating: 6.8
Cast: Sheryl Lee, Stefan Dorff, Ian Hart, Gary Bakewell, Chris O'Neill

Backbeat (1994)

Chronometraż: 1:40 (100 min)

6.8/10
8 732

—
brak ocen

6.1/10
112

6.7/10
7000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 2

Zdjęcie 29

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Backbeat — Backbeat (1994) ORIGINAL TRAILER [HQ]

2:17

Zdjęcie 29

Data premiery

1994-04-01

Kraj

Niemcy, Wielka Brytania

Produkcja

PolyGram Filmed Entertainment, Film4 Productions, Senator Film, The Rank Organisation, Scala Productions, Universal Studios

Genre

Dramat, Muzyczny

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Iain Softley

Aktorzy

Sheryl Lee, Stefan Dorff, Ian Hart, Gary Bakewell, Chris O'Neill, Scot Williams, Kai Wiesinger, Dżennifer Ele, Marcelle Duprey, John White
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Stephen Woolley, Finola Dwyer, Hanno Huth, Nik Powell

Operator

Ian Wilson

Kompozytor

Don Was

Artysta

Joseph Bennett, Kamala Plagge, Alexa Koch

Casting

Instalacja

Martin Walsh, Nicola Tyszkiewicz
Cały zespół (74)

Krótki opis

Początek lat sześćdziesiątych. Pięciu młodych angielskich muzyków przyjeżdża do Hamburga. Grupę o nazwie The Beatles tworzą: John Lennon, Paul McCartney, George Harrison, Pete Best oraz najlepszy przyjaciel Johna - Stuart Sutcliffe. Chłopcy występują w klubach przy ulicy Reeperbahn i szybko zyskują opinię zdolnego, pełnego energii zespołu. Niebawem Stuart poznaje młodą fotografkę Astrid Kirchherr. Para coraz bardziej zbliża się do siebie, czego John nie potrafi zaakceptować. Stuart staje przed trudnym wyborem.

Co pozostało za kulisami

Film oparty jest na wywiadach przeprowadzonych przez scenarzystę/reżysera Iana Softleya z Astrid Kirchherr i Klausem Formannem (przyjacielem Astrid, który zapoznał ją z The Beatles) wiosną 1988 roku, a także na późniejszych wywiadach przeprowadzonych z nimi przez Stephena Warda, który dołączył do projektu filmowego, gdy początkowy scenariusz napisany przez Softleya nie wzbudził zainteresowania potencjalnych inwestorów.
W ścieżce dźwiękowej filmu nie znajduje się żadna piosenka napisana przez członków The Beatles, ale zawiera piosenki wielu innych autorów, wykonywane przez The Beatles podczas ich występów w Hamburgu.
Frida Kelly, która w filmie odegrała epizodyczną rolę matki George'a Harrisona, była sekretarką Beatles's Fan Club w Liverpoolu w jego początkowe lata. Jest nawet wspomniana w świątecznym przesłaniu The Beatles do fanów w 1963 roku (Beatles' 1963 Christmas message), we frazie wypowiedzianej przez George'a.
Niektóre z rysunków i obrazów Sutcliffe'a w filmie są reprodukcjami prawdziwych rysunków i obrazów Stuarta Sutcliffe'a.
Steven Dorff był jedynym z aktorów występujących w filmie, który potrafił naprawdę grać na swoim instrumencie muzycznym (w życiu Dorff jest również profesjonalnym muzykiem). Co jest zabawne – ponieważ bardzo słaba gra jego postaci, Stuarta Sutcliffe’a, była jednym z głównych argumentów, później przywoływanych przez McCartneya, dlaczego Paul nalegał na odejście Sutcliffe’a z zespołu.
W scenie nagrań w studiu słychać właśnie tę wersję piosenki My Bonnie, którą nagrano w hamburskim studiu Tony’ego Sheridana i – jako zespół akompaniujący – The Beatles.
Zdjęcia do filmu trwały sześć tygodni – w Liverpoolu w marcu 1993 roku oraz w Hamburgu i Londynie wiosną 1993 roku.
Oryginalne nagranie piosenki „My Bonnie” w wykonaniu Tony'ego Sheridana z The Beatles jako zespołu akompaniującego – jest jedynym autentycznym nagraniem The Beatles z całej ścieżki dźwiękowej do filmu.
Ian Hart zagrał już Lennona w filmie „Godziny i chwile” w 1991 roku. Bayquell później wcielił się w rolę McCartneya w telewizyjnym filmie „Historia Lindy McCartney”. Williams ponownie zagrał rolę Pita Besta w filmie telewizyjnym „Historia Johna Lennona”.
W filmie Stephen Dorff jako Sutcliffe gra na basie „Hofner President” z chromowanymi podwójnymi przetwornikami. W rzeczywistości Sutcliffe grał na takim samym basie, ale z przetwornikami jednocewkowymi pokrytymi tworzywem imitującym drewno.
Ian Hart został zatwierdzony na rolę na rok przed rozpoczęciem zdjęć do filmu – ponieważ reżyser Ian Softley już wcześniej widział go w roli Johna Lennona w filmie „Godziny i chwile”.
Film opiera się na wywiadach przeprowadzonych wiosną 1988 roku przez scenarzystę i reżysera Iana Softly'ego z Astrid Kirchherr oraz Klausem Formannem (przyjacielem Astrid, który zapoznał ją z The Beatles), a także na wywiadach przeprowadzonych z nimi później przez scenarzystę Stevena Warda, który dołączył do projektu, gdy pierwotna wersja scenariusza napisana przez Softly'ego nie zdołała zainteresować potencjalnych inwestorów.
Ścieżka dźwiękowa filmu nie zawiera żadnej piosenki napisanej przez członków The Beatles, ale obejmuje utwory wielu innych autorów, które The Beatles wykonywali podczas swoich występów w Hamburgu.
Oryginalne nagranie piosenki „My Bonnie” w wykonaniu Tony'ego Sheridana z The Beatles w roli zespołu akompaniującego jest jedynym autentycznym nagraniem The Beatles w całej ścieżce dźwiękowej filmu.
Ian Hart wcielił się już wcześniej w 1991 roku w postać Lennona w filmie „Hours and Times”. Bakewell zagrał później McCartneya w filmie telewizyjnym „The Linda McCartney Story”. Williams ponownie wystąpił w roli Pete'a Besta w telefilmie „The John Lennon Story”.
W filmie Stephen Dorff w roli Sutcliffe'a gra na gitarze basowej „Hofner President” z chromowanymi podwójnymi przetwornikami. W rzeczywistości Sutcliffe grał na takiej samej gitarze basowej, ale z jednocewkowymi przetwornikami w plastikowych obudowach imitujących drewno.
Ian Hart został zatwierdzony do roli na rok przed rozpoczęciem zdjęć do filmu – ponieważ reżyser Ian Softley widział go wcześniej w roli Johna Lennona w filmie „Hours and Times”.
Frida Kelly, która zagrała w filmie epizodyczną rolę matki George'a Harrisona, była sekretarką Beatles's Fan Club w Liverpoolu w jego pierwszych latach działalności. Jest ona nawet wspomniana w bożonarodzeniowych życzeniach The Beatles dla fanów z 1963 roku (Beatles' 1963 Christmas message), w kwestii wypowiadanej przez George'a.
Niektóre z rysunków i obrazów Sutcliffe'a pojawiające się w filmie są reprodukcjami autentycznych prac Stuarta Sutcliffe'a.
Stephen Dorff był jedynym z aktorów występujących w filmie, który naprawdę potrafił grać na swoim instrumencie (w rzeczywistości Dorff jest również zawodowym muzykiem). Co zabawne – fakt, że jego postać, Stuart Sutcliffe, grał bardzo słabo, był jednym z głównych argumentów przytaczanych później przez McCartneya, wyjaśniających, dlaczego Paul nalegał na odejście Sutcliffa z zespołu.
W scenie nagrania w studiu brzmi dokładnie ta wersja utworu My Bonnie, którą w hamburskim studiu zarejestrowali Tony Sheridan oraz – w roli zespołu akompaniującego – The Beatles.