Jo

Name: Jo
Genre: Komedia, Kryminał
Released: 1971-08-31
Duration: 1 h 25 min
Rating: 7.3
Cast: Louis de Funès, Claude Gensac, Michel Galabru, Bernard Blier, Gaj Trejan

Jo (1971)

Chronometraż: 1:25 (85 min)

7.3/10
7 032

—
brak ocen

7.2/10
346

7.1/10
4200

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 4

Zdjęcie 10

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Jo — Jo (1971) DEUTSCH TRAILER [HD]

2:43

Zdjęcie 10

Data premiery

Kraj

Produkcja

Genre

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Jean Girault

Aktorzy

Louis de Funès, Claude Gensac, Michel Galabru, Bernard Blier, Gaj Trejan, Ferdy Mayne, Yvonne Clech, Florence Blot, Micheline Luccioni, Christiane Muller
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Léo L. Fuchs

Operator

Henri Decaë

Kompozytor

Raymond Lefebvre

Artysta

Casting

Instalacja

Armand Psenny
Cały zespół (9)

Krótki opis

Antoine Brisebard jest znanym komediopisarzem. Pewnego razu jednak przychodzi mu do głowy misterny plan "morderstwa doskonałego" ...

Co pozostało za kulisami

W Związku Radzieckim film został uznany za niemoralny i dlatego zakazano go wyświetlania.
W pokoju Reviego wisi plakat do kultowego westernu „Dzika banda”.
Postacie piją głównie piwo „Heireken”, którego wygląd butelki i etykiety jest bardzo podobny do holenderskiego piwa „Heineken”. Czasami piją „Singha Beer”, która jest faktycznie marką piwa istniejącą w Tajlandii.
Plakat reklamujący drugi sezon parodiuje scenę „Pobaw się z nami” z filmu „Lśnienie” Stanleya Kubricka.
Pracownicy „Laguny” używają samochodu Plymouth Road Runner. W drugim sezonie (po incydencie z Jane) przesiadają się na Pontiac GTO.
Jednym z chwytów twórców serialu jest obfite cytowanie filmów, które stały się klasyką kina przygodowego. Ciekawe jest to, że wszystkie zacytowane filmy miały premierę przed czasem akcji serialu.
Niemiecki okręt podwodny (symbol „uśmiechnięty miecznik”, mucha na portrecie) z serii „Powrót Orła” – nawiązanie do filmu „Okręt podwodny” (1981).
Strzelanina Roberty z kartelem Manisarera w barze „Żółta Flaga” i podobna scena z udziałem Fabioli – powtórzenie sceny z filmu „Zdesperowany” (1995).
Sceny, w których Roberta wychodzi z płonącego budynku, a następnie ściga się samochodem, dokładnie powtarzają odpowiednie epizody z filmu „Terminator 2: Dzień sądu” (1991).
Grupa neonazistów jest sparyodiowana na podstawie filmu „Blues Brothers” (1980).
Charakterystyczne chrupanie, odtworzone przez Revi podczas abordażu statku „Biały Wrzos” – nawiązanie do filmu „Oblężenie” (1992).
Wyjście desantowców z „Hotelu Moskwa” na operację, tuż po Balalajce, jest lustrzanym odbiciem analogicznej sceny z filmu „Szklana pułapka 2” (1990). Różnica polega na tym, że w filmie ludzie poruszają się twarzami do kamery, a w anime kamera pokazuje plecy odchodzących ludzi.
Pan Chan nosi pistolety dokładnie tak samo jak bohater Nicolasa Cage'a w filmie „Bez twarzy” (1997) (dwie kabury przymocowane z tyłu do spodni).
Revy pali głównie Marlboro Light, a panna Balalajka w jednym z odcinków – Parliament. Chan w jednym z odcinków palił Gitanes, w kilku odcinkach widać było, że Rock pali Natural American Spirit. W siódmym odcinku pierwszego sezonu Revy wraz z Rockiem palili Natural American Spirit Medium. W późniejszych odcinkach Rock pali papierosy z japońską flagą na opakowaniu.
W początkowych odcinkach pojawia się grupa najemników, której wzorem była działająca w Afryce w latach 90. prywatna firma wojskowa (w zasadzie – najemnicy) Executive Outcomes (podobna nazwa i oni również mieli na uzbrojeniu śmigłowce „Mi” produkcji radzieckiej).
Pod koniec 18. odcinka siostra Eda wypowiada frazę „God’s in his Heaven, All’s right with the world” („Bóg jest w niebie, wszystko jest w porządku”) z dramatu „Pippa przechodzi obok” Roberta Browninga. Ta fraza jest również znana wielu osobom jako dewiza agencji NERV w anime Neon Genesis Evangelion.
Bardzo dziwne, ale nazwa „Czarna Laguna” (poza napisami) pojawia się w serialu tylko raz. Firma logistyczna Datcza nazywa się „Laguna”, tego samego znaku wywoławczego używa podczas łączności radiowej.
Tytuły odcinków 10 i 12 drugiego sezonu („The Dark Tower” i „The Gunslingers”) są wyraźnym nawiązaniem do cyklu „Mroczna Wieża” („The Dark Tower”) Stephena Kinga.
W czołówce każdego odcinka pojawia się gazeta. Z tej części tekstu, którą można przeczytać, poznajemy pewne szczegóły z odcinków.
W 27 odcinku widać, że nazwa leku przyjmowanego przez Robertę to Rilalin, metylfenidat. Prawdziwy lek to rytalin, czyli metylfenidat.
Na łodzi znajduje się radar poszukiwawczy, zdolny do wykrywania obiektów powietrznych i nawodnych, jednak samej anteny radaru nigdzie nie widać.
W 15. odcinku „Łabędzia pieśń o świcie” Grethel celuje z karabinu maszynowego w Edo, a między nimi jest około metra odległości. Kiedy Grethel sięga po pistolet wokół pasa Edo, karabin maszynowy nie może być wycelowany w głowę, ponieważ rączka małej dziewczynki byłaby zbyt krótka.